Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1879 жылғы Үлкен мүйізді қой жегіш үнді соғысы – АҚШ-тың Тынық мұхитының солтүстік-батыс бөлігінде болған соңғы үнді соғысы; ол негізінен Орталық Айдахода өтті. Шамамен 300 шошондықтан тұратын таулы тайпа, Тукудека, тау қойы олардың тамақ, киім және құралдарының негізгі көзі болғандықтан, "Үлкен мүйізді" аңшылар деп белгілі болды. Олар сол кезде Американың Роки тауларында дәстүрлі өмір салған соңғы тайпа еді. Соғыстан кейін Тукудека тайпасы Салмон жегіш шошондардың құрамына кірді.
The Big Horned Sheepeater Indian War of 1879 was the last Indian war fought in the Pacific Northwest portion of the United States; it took place primarily in central Idaho. A high mountain band of approximately 300 Shoshone people, the Tukudeka were known as the "Big Horned" Game Hunters as Rocky Mountain sheep were a main staple of their food, clothing and tools. At the time, they were the last tribe living traditionally on the American Rocky Mountains. The Tukudeka became part of the Salmon Eater Shoshones after the war.
Өмірбаян
Соғысқа дейін еуропалық америкалық қоныс салушылар шошондарды Үндістан аңғарында жылқы ұрлауда және қазіргі Каскад, Айдахо маңында қуғын кезінде үш қоныс салушыны өлтірген деп айыптады. Тамыз айында шошондар Каскадтан бес шақырым қашықтықтағы Пирсолл Криктегі шабуылда екі кеншіні өлтірген деп айыпталды. 1879 жылдың ақпан айына қарай олар Оро-Грандеде бес қытай шахтерлерін, Луон Крикте кісі өлтірген, ал мамыр айында Салмон өзенінің Оңтүстік саласында екі шаруаны өлтірген деп айыпталды, бірақ бұл айыптауларға ешқандай дәлел болған жоқ.
Leading up to the war, European American settlers accused the Shoshone of stealing horses in Indian Valley and killing three settlers near present day Cascade, Idaho during the pursuit. In August, the Shoshone were accused of killing two prospectors in an ambush at Pearsall Creek, five miles from Cascade. By February 1879 they were accused of the murders of five Chinese miners at Oro Grande, murders at Loon Creek, and finally the murders of two ranchers in the South Fork of the Salmon River in May, accusations for which there was no evidence.
Науқан
Америка Құрама Штаттарының әскерлері қоныс аударушылардың шағымдарына байланысты әрекетке кірісті. Шепитерлерге қарсы науқанды 1-ші кавалерияның G тобы, капитан Рубен Бернард басшылығымен; 1-лейтенант Генри Кэтлидің басқаруындағы 2-ші жаяу әскер полкінен C компаниясы және K компаниясының бөлімшесі; сондай-ақ 21-ші жаяу әскердің лейтенанты Эдвард Фарроу басқарған 20 үнді шабарман-барлаушылары жүргізді. Әскерлердің барлығы қазіргі Макколл қаласының жанындағы Пейетт көліне бет алды; Бернард Форт-Бойздан солтүстікке, Кэтли Камп-Ховардтан оңтүстікке, ал Фарроу Уматилла агенттігінен шығысқа қарай жол тартты. Наурыз барысында әскерлер қиын өңірден өтуде қиындықтарға тап болды. Науқанның бірінші кезеңі, 31 мамырдан 8 қыркүйекке дейін, «Қайта оралмайтын өзен» деп аталған Сальмон өзені арқылы өтті, өйткені ол теріс кеме жүруге жарамсыз еді. 20 тамызда оннан он бесқара Үндістерден тұратын Шепитер шабуыл жасаушылары Биг-Криктегі Солдат барындағы жүкті күзетіп тұрған әскерлерге шабуыл жасады. Жүктін қорғауға сержант Чарльз Б. Хардин, алты әскер және бас жүкті тасушы Джеймс Барнс қатысты. Олар 2-ші жаяу әскердің сарбазы Гарри Иганды құрбандыққа шалу арқылы Шепитерлерді кері шегіндірді. Қазан айында лейтенанттар В. К. Браун мен Эдвард С. Фарроу, жиырма Уматилла шабарман-барлаушыларымен бірге Шепитерлердің капитуляциясын келісті, осылайша науқан аяқталды.
United States troops were called into action based on the settlers' complaints. Heading the campaign against the Sheepeaters was Troop G of the 1st Cavalry, led by Captain Reuben Bernard; Company C and a detachment of Company K from the 2nd Infantry Regiment under the command of First Lieutenant Henry Catley; and 20 Indian scouts commanded by Lieutenant Edward Farrow of the 21st Infantry. The troops were all headed toward Payette Lake, near present day McCall; Bernard headed north from Fort Boise, Catley headed South from Camp Howard, and Farrow headed East from the Umatilla Agency. Throughout the campaign, the troops faced difficulty traveling through rough terrain. The first segment of the campaign, from May 31 to September 8, was through the Salmon River, dubbed the "River of No Return" as it was barely navigable. By August 20, a Sheepeater raiding party of ten to fifteen Indians attacked the troops as they guarded a pack train at Soldier Bar on Big Creek. Those who defended the pack train included Corporal Charles B. Hardin along with six troopers and the chief packer, James Barnes. They managed to drive the Sheepeaters off with only one casualty, Private Harry Eagan of the 2nd Infantry. By October, the campaign ended once Lieutenants W. C. Brown and Edward S. Farrow, along with a group of twenty Umatilla scouts, negotiated the surrender of the Sheepeaters.