Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Адам анатомиясында бас сүйегінің бет сүйегінің (жамбас сүйегінің) сыртқы беті орталық сызығында көріне бермейтін қырқамен белгіленген, ол жамбас симфизін (лат. symphysis menti) немесе жамбастың екі бүйірлік жартысының өмірдің бірінші жылында (туылғаннан кейін 6-9 айда) әдетте бірігетін түйісу сызығын көрсетеді. Бұл нағыз симфиз емес, себебі жамбас сүйегінің екі жағының арасында шеміршек жоқ. Бұл қырқа төмен қарай бөлініп, үшбұрышты өсіндіні – ақыл-ой өсіндісін (mental protuberance) қамтиды, оның негізі ортасында төмендеген, бірақ екі жағынан ақыл-ой бүртігін (mental tubercle) қалыптастыру үшін көтерілген. Жамбас симфизінің ең төменгі (ең қаудалық) ұшы – жақтың ұшы – "ментон" деп аталады. Ол гениогиоид және гениоглоссус бұлшықтарының басталу орны болып табылады.
In human anatomy, the facial skeleton of the skull the external surface of the mandible is marked in the median line by a faint ridge, indicating the mandibular symphysis (Latin: symphysis menti) or line of junction where the two lateral halves of the mandible typically fuse in the first year of life (6–9 months after birth). It is not a true symphysis as there is no cartilage between the two sides of the mandible. This ridge divides below and encloses a triangular eminence, the mental protuberance, the base of which is depressed in the center but raised on either side to form the mental tubercle. The lowest (most inferior) end of the mandibular symphysis — the point of the chin — is called the "menton". It serves as the origin for the geniohyoid and the genioglossus muscles.
Басқа жануарлар
Жалғыз өмір сүретін, жемтісін бағындыру үшін күшті клыштармен шабуылдайтын сүтқоректі жыртқыштарда мықты жақ сүйектерінің қосылысы (жамбас симфизі) болады, ал топтап аң аулайтындар, беткей шабуыл жасайтындардың қосылысы нашар болады. Суды сүзіп қоректенген кезде, Mysticeti подпоряднына жататын қаңқабалық киттер, ауыз қуысын кеңейтіп, үлкен көлемде теңіз суын қабылдай алады. Бұл, жақ сүйектерінің буындарының, әсіресе серпімді жамбас симфизісінің арқасында мүмкін болады, ол екі жақ сүйегінің екі жазықтықта тәуелсіз айналуына мүмкіндік береді. Қаңқабалық киттердің алып дене мөлшеріне жете алуына себеп болған бұл иілгіш жақ, ерте киттерде болмаған және Mysticeti ішінде пайда болған болуы мүмкін. Elephantiformes тобына жататын көптеген алғашқы пробоцидтерде (хоботттылар) ұзақ жамбас симфизі кездеседі. Бұл кейінірек пайда болған көптеген топтарда, соның ішінде қазіргі пілдерде жоғалып кеткен.
Solitary mammalian carnivores that rely on a powerful canine bite to subdue their prey have a strong mandibular symphysis, while pack hunters delivering shallow bites have a weaker one. When filter feeding, the baleen whales, of the suborder Mysticeti, can dynamically expand their oral cavity in order to accommodate enormous volumes of sea water. This is made possible thanks to its mandibular skull joints, especially the elastic mandibular symphysis which permits both dentaries to be rotated independently in two planes. This flexible jaw, which made the titanic body sizes of baleen whales possible, is not present in early whales and most likely evolved within Mysticeti. Many primitive proboscideans belonging to the group Elephantiformes have a greatly elongated mandibular symphysis. This was lost in many later groups, including modern elephants.