Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бернвард (шамамен 960 – 20 қараша 1022) 993 жылдан 1022 жылы қайтыс болғанға дейін Хилдесхаймнің он үшінші епископы болды.
Bernward (c. 960 – 20 November 1022) was the thirteenth Bishop of Hildesheim from 993 until his death in 1022.
Өмір
Бернуард сакс ақсүйек отбасынан шыққан. Оның әкесі – Саксония граф-палатині Ательбер. Әке-шешесінен ерте қалған ол, өзінің ағасы Волкмардың, Утрехт епископының қамқорлығына өтті, ол оның білімін Гейдельберг кафедралық мектебінің оқытушы директоры Тангмарға тапсырды. Осы ұстаздың басшылығымен Бернуард ғылымда, сондай-ақ либералдық және тіпті механикалық өнерлерде тез жетістіктерге жетті. Ол математика, сурет салу, сәулет өнерінде, әсіресе күміс пен алтыннан шіркеу ыдыстарын және әшекейлерін жасауда шебер болды. Оқуын Майнцте аяқтады, онда ол империяның канцлері (975-1011 жж.) архиепископ Виллигиспен дін қызметкері болып тағайындалды. Ол өзінің ағасы, епископ Волкмар епархиясындағы жоғары лауазымнан бас тартып, қартайған әкесін күту үшін әкесі Ательбермен бірге қалуды жөн көрді. 987 жылы соңғысы қайтыс болғаннан кейін, ол император сарайының капелланы болды, көп ұзамай император регенті Теофано оны алты жастағы ұлы Отто III-тің тәрбиешісі етіп тағайындады. Бернуард собор ауданын он екі мұнаралы мықты қабырғамен қоршады және көршілес славян халықтарының шабуылдарынан қорғау үшін ауылдарда қосымша бекіністер салды. Оның басшылығымен көптеген шіркеулер мен басқа да ғимараттар салынды, тіпті епископтық қаласын жаулап алуға тырысқан викингтерден қорғау үшін бекіністер де тұрғызылды. Оның өмірін ұстазы Тангмар «Бернуард өмірі» (Vita Bernwardi) атты еңбекте жазды. Бұл еңбектің кем дегенде бір бөлігінің авторы белгілі, бірақ қалған бөліктері, әлдебір жоғары орта ғасырда қосылған болуы мүмкін. Ол 1022 жылғы 20 қарашада, өзі салған әсем Киелі Михаил шіркеуінің қасиеттілік рәсімінен кейін бірнеше апта өткен соң қайтыс болды. Бернуард 1193 жылғы 8 қаңтарда Папа Селестин III-тің бұйрығымен қасиетті деп жарияланды. Оның мерекесі 20 қарашада тойланады. Хилдесхаймдегі Санкт-Бернвард шіркеуі (1905-1907 жылдары салынған неоромандық шіркеу) және Кляйн Дюнгендегі Санкт-Бернвард капелласы (13 ғасырдан қалған) оның есімімен аталады.
Bernward came from a Saxon noble family. His grandfather was Athelbero, Count Palatine of Saxony. Having lost his parents at an early age, he came under the care of his uncle Volkmar, Bishop of Utrecht, who entrusted his education to Thangmar, learned director of the cathedral school at Heidelberg. Under this master, Bernward made rapid progress in the sciences and in the liberal and even mechanical arts. He became very proficient in mathematics, painting, architecture, and particularly in the manufacture of ecclesiastical vessels and ornaments of silver and gold. He completed his studies at Mainz, where he was ordained priest by Archbishop Willigis, Chancellor of the Empire (975 1011). He declined a valuable preferment in the diocese of his uncle, Bishop Volkmar, and chose to remain with his grandfather, Athelbero, to comfort him in his old age. Upon the death of the latter, in 987, he became chaplain at the imperial court, and was shortly afterwards appointed by the Empress Regent Theophano, tutor to her son Otto III, then six years of age. Bernward built up the cathedral district with a strong twelve towered wall and erected further forts in the countryside to protect against attacks by the neighboring Slavic peoples. Under his direction arose numerous churches and other edifices, including even fortifications for the defence of his episcopal city against the invasions of the pagan Normans. His life was set down in writing by his mentor, Thangmar, in Vita Bernwardi. For at least part of this document, the authorship is certain, but other parts were probably added in the High Middle Ages. He died on 20 November 1022, a few weeks after the consecration of the magnificent church of St. Michael, which he had built. Bernward was canonized by Pope Celestine III on 8 January 1193. His feast day is November 20. St. Bernward's Church in Hildesheim, a neo romanesque church built 1905 07 and St. Bernward's Chapel in Klein Düngen which dates from the 13th century, are named after him.
Дүниежүзілік мұра орындары
Бернуардтың ең танымал туындыларының бірі – Бернуард есіктері деп аталатын, қоладан құйылған монументалды есіктер жиынтығы. Олар қазір Санкт-Мария соборында орнатылған. Есіктер Адамның құлдырауы (Адам мен Хауа) және Адамның құтқарылуы (Мәсіхтің өмірі) көріністерімен безендірілген, сондай-ақ Римдегі Санта-Сабина шіркеуінің ағаш есіктерімен де байланысты. Бернуард ерте роман стиліндегі Михаэль шіркеуінің құрылысына зор үлес қосты. Киелі Михаил шіркеуі Бернуардтың қайтыс болғаннан кейін аяқталды, ал ол батыс криптасына жерленген. Бернуардтың бұл жобалары бүгінде ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген. Киелі Михаил шіркеуі сәулет өнерінің дамуына үлкен әсер етті. Бұл кешен жойылған өркениеттің ерекше куәсі болып табылады. Бұл екі ғимарат және олардың көркемдік құндылықтары христиандық Батыстағы роман стиліндегі шіркеулердің басқа әшекейлерінен гөрі олардың мәнін толық және анық түсінуге мүмкіндік береді. Киелі Михаил шіркеуі 1010-1020 жылдар аралығында Ежелгі Саксониядағы Оттондық роман стиліне тән екі апсидасы бар симметриялық жоспар бойынша салынды. Оның ішкі кеңістігі, әсіресе ағаш төбесі мен боялған гипстік жұмыстары, әйгілі қола есіктері және Бернуардтың қола бағанасы – қасиетті Рим империясының роман стиліндегі шіркеулерінің үлгілері ретінде, Изге Мария соборының қазыналарымен бірге, ерекше қызығушылық тудырады. 1046 жылғы өрттен кейін қайта салынған Санкт-Мария соборы әлі де бастапқы криптасын сақтап тұр. Кемесінің құрылымы, әр тіреуге екі бағананың кезектесіп орналасуы, Киелі Михаил шіркеуіне ұқсас, бірақ пропорциялары жұмсақ.
One of the most famous examples of Bernward's work is a monumental set of cast bronze doors known as the Bernward doors, now installed at St. Mary's Cathedral, which are sculpted with scenes of the Fall of Man (Adam and Eve) and the Salvation of Man (Life of Christ), and which are related in some ways to the wooden doors of Santa Sabina in Rome. Bernward was instrumental in the construction of the early Romanesque Michaelskirche. St. Michael's Church was completed after Bernward's death, and he is buried in the western crypt. These projects of Bernward's are today UNESCO World Heritage Sites. St Michael's Church has exerted great influence on developments in architecture. The complex bears exceptional testimony to a civilization that has disappeared. These two edifices and their artistic treasures give a better overall and more immediate understanding than any other decoration in Romanesque churches in the Christian West. St Michael's Church was built between 1010 and 1020 on a symmetrical plan with two apses that was characteristic of Ottonian Romanesque art in Old Saxony. Its interior, in particular the wooden ceiling and painted stucco work, its famous bronze doors and the Bernward bronze column, are – together with the treasures of St Mary's Cathedral – of exceptional interest as examples of the Romanesque churches of the Holy Roman Empire. St Mary's Cathedral, rebuilt after the fire of 1046, still retains its original crypt. The nave arrangement, with the familiar alternation of two consecutive columns for every pillar, was modelled after that of St Michael's, but its proportions are more slender.
Шіркеулер
Қасиеттіге арналған шіркеулердің ішінде Ганновердегі Санкт-Бернуард шіркеуі бар.
Churches dedicated to the saint include St. Bernward, Hanover.