Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Камбрия, Англиядағы қамал
тағы бір қамал
Castle in Cumbria, England
another castle
Брау қамалы – Англияның Камбрия аймағындағы Брау ауылындағы қираған қамал. Қамал 1092 жылы Уильям Руфус Пенин таулары арқылы маңызды жолды қорғау үшін ежелгі римдік Вертерае бекінісінің ішінде салған. Алғашқы мот және бейли қамалы 1174 жылы Генрих II-ге қарсы Ұлы көтеріліс кезінде шотландтар шабуылдап қиратқан. Соғыстан кейін қайта салынған қамалға төртбұрышты мұнара салынды және қалған бөлігі тасқа айналдырылды. Клиффорд әулеті 1260 жылдары Екінші Барон соғысынан кейін Брау қамалын иеленді; олар Клиффорд мұнарасын салып, қамалға бірнеше рет жөндеу жұмыстарын жүргізіп, солтүстік Англия стиліндегі бекініс жасады. Алайда 1521 жылы Генри Клиффорд қамалда Рождество тойын өткізгеннен кейін ірі өрт шығып, мүлік жойылды. Леди Энн Клиффорд 1659 және 1661 жылдар аралығында мүлікті қалпына келтіргенге дейін қамал тасталып қалды, оны солтүстік елді мекендерінің бірі ретінде пайдаланды. 1666 жылы тағы бір өрт шықты, бұл қамалдың қайтадан тұруға жарамсыз болғанын білдірді. Брау қамалы күрт құлдырап, алдымен оның жиһаздары, содан кейін тас құрылыстары алынып тасталды. 1800 жылға қарай қамалдың қабырғалары құлай бастады. 1921 жылы Брау қамалы мемлекетке берілді және қазір Англия мұрасымен басқарылады, ол туристік орын. Бұл тізімдегі ғимарат және тарихи ескерткіш.
Brough Castle is a ruined castle in the village of Brough, Cumbria, England. The castle was built by William Rufus around 1092 within the old Roman fort of Verterae to protect a key route through the Pennine Mountains. The initial motte and bailey castle was attacked and destroyed by the Scots in 1174 during the Great Revolt against Henry II. Rebuilt after the war, a square keep was constructed and the rest of the castle converted to stone. The Clifford family took possession of Brough after the Second Barons' War in the 1260s; they built Clifford's Tower and undertook a sequence of renovations to the castle, creating a fortification in a typical northern English style. In 1521, however, Henry Clifford held a Christmas feast at the castle, after which a major fire broke out, destroying the property. The castle remained abandoned until Lady Anne Clifford restored the property between 1659 and 1661, using it as one of her northern country homes. In 1666 another fire broke out, once again rendering the castle uninhabitable. Brough Castle went into sharp decline and was stripped first of its fittings and then its stonework. The castle's masonry began to collapse around 1800. In 1921, Brough Castle was given to the state and is now run by English Heritage as a tourist attraction. It is a listed building and a scheduled monument.
ХІ ғасыр
Брау қамалы Римнің Вертерае бекінісі орнында салынған, бұл бекініс 5 ғасырға дейін пайдаланылды. Бұл жер Едем өзенінен Пеннин таулары арқылы өтетін Стенмор асуын және Карлайл мен Эрмин көшесін байланыстыратын римдік жолды қорғады, ол сол кездегі маңызды сауда жолы болды. 1066 жылы Англияны нормандықтар басып алғаннан кейін, Жеңімпаз Уильям елдің солтүстігін бірнеше қатал жорықтар арқылы бағындырды, ал солтүстік-батыс аймағы нормандықтар мен шотланд патшалары арасындағы даулы шекара аймағына айналды. Уильямның ұлы Уильям Руфус 1091 жылы солтүстік-батысқа шабуыл жасап, 1092 жылы Брау қамалын салды. Ол қамалды бұрынғы римдік бекіністің солтүстік бөлігіне орналастырды, бұл жердегі қоршауларды пайдалану үшін, жақын орналасқан Брауам және Ланкастер сияқты. Қамалдың солтүстік жағы Едем өзеніне қарайды. Бұл қамал мотта және бейли стилінде салынған болып көрінеді; мұнарасы тас негізде салынған және ағаштан тұрғызылған, ал бұрынғы бекіністің қалған бөлігі қоршалған бейлиге айналдырылды. Church Brough ауылы қамалмен бірге, сол шамада жоспарланған елді мекен ретінде құрылды, бұл аймақтағы жазық жерлерді нормандықтардың колонизациялауының бір бөлігі болды.
Brough Castle was built on the site of the Roman fort of Verterae, a fortification that was occupied until the 5th century. The site protected the Stainmore Pass that stretched from the River Eden across the Pennines, and the Roman road connecting Carlisle and Ermine Street, a valuable trading route during the period. Following the Norman Conquest of England in 1066, William the Conqueror subdued the north of the country in a sequence of harsh campaigns, and the north west region became a contested border territory between the Normans and the Scottish kings. William's son, William Rufus, invaded the north west in 1091 and built Brough Castle around 1092, placing it in the north part of the old Roman fort in order to make use of the existing earthworks, in a similar way to nearby Brougham and Lancaster. The north side of the site overlooks the River Eden. This castle appears to have been a motte and bailey design; the keep had stone foundations and a main structure built from timber, while the rest of the former fort was turned into a palisaded bailey. The village of Church Brough was created alongside the castle at around the same time, in the form of a planned settlement, part of the Norman colonisation of the lowlands in the region.
12 ғасыр
Брау айналасындағы аймақ Англия мен Шотландия патшалары арасында даулы болып қала берді; 1173 жылы Шотландияның Вильгельм Арысы Генрих II билігіне қарсы Ұлы көтерілістің бөлігі ретінде шабуыл жасады. Вильгельмнің әскері оңтүстікке қарай жорық жасады, бірақ Уорк қамалын ала алмады, сосын Карлайлға шабуыл жасады; ол да сәтсіз аяқталған соң, назарын Броуға бұрды, алдымен Эпплбиді жаулап алды. Алты салт аттымен күзетілген Броу қамалы қарсылық көрсетті, бірақ Вильгельм сыртқы қорғаныстарын басып алып, қамалды қоршады, егер қамал берілмесе, гарнизонды жазалайтынымен қорқытты. Қалдықты өртеп, гарнизонның қарсыласуын тоқтатты, соның ішінде бір салт атты, хроникашы Джордан Фантосме айтуынша, алдымен найзамен, кейін ағаш қадамен шайқасып, соңында жеңіліп қалды. Вильгельм фламанд жалдамалы әскерлерін пайдаланып, қамалдың қалған қорғанысын қиратты. Генрих II-нің әскерлері Вильгельмді Альнуик шайқасында жеңіп, Броу қамалын сол жылдың соңында қайтарып алды. Генрих II 1180 жылдары Теобальд де Валойн, содан кейін Хью де Морвиль тұрған жерге шаршы тас қамал салдырды. Ол сыртқы қорғанысты тікелей қолдауға мүмкіндік беретін бекініс қабырғасына орналастырылды. Томас де Виркингтон 1199 мен 1202 жылдар аралығында король Джон үшін қаланы толығымен тасқа айналдырды. 1206 жылы король Джон тұтқынға алынған қызы Элеонораны Робертке уақытша сеніп тапсырды. Роберт 1228 жылы қайтыс болды, патшаға 2000 фунт стерлинг қарыз қалдырып, қаланы жас ұлы Джонға мұра етіп берді. Оның ұлының қамқоршысы Хьюберт де Бург Карлайлдың преорына иелікті басқаруды тапсырды, ал қамал уақыт өте келе қирап кетті. Изабел де Вьекспонт Броу және шығыс Вьекспонт иеліктерін мұра етті; Генрих III осы жерлердің бір бөлігін Роджер де Клиффордқа қамқорлыққа берді; Роджер кейін Изабелге үйленіп, оның барлық иеліктерін алды, соның нәтижесінде Клиффордтардың қамалға ұзақ уақыт бойы билігі орнады. Клиффордтар 1333 жылға қарай бұрынғы Вьекспонт иеліктерін қайта біріктіріп, Эден аңғарын Appleby, Brougham, Pendragon және Brough қалалары арқылы бақылай алды. Роберт Клиффорд шамамен 1308 жылы Броуды басқарды және қорғанысын нығайтты, шығыс қабырғасын қайта тұрғызып, жаңа зал салды, оның пәтерлері жаңа дөңгелек мұнарада орналасқан, оны Клиффорд мұнарасы деп атады. Бұл пәтерлер Роберт салған Эпплби қамалындағы пәтерлерге ұқсас болуы мүмкін. Роберт шотландтармен Баннокберн шайқасында соғысып қайтыс болды, ал 1314 және 1319 жылдары қамалдың айналасындағы аймаққа шабуыл жасалды, бұл көршілес Чирч Броуға елеулі зиян келтірді. Осы кезде Клиффордтар аңғардағы саудадан түсетін пайданы арттыру үшін қамалдың бақылауындағы жол бойында Маркет-Броу ауылын құрды. Маркет-Броу 1330 жылы патша жарғысын алды және Чирч-Броудан аймақтағы негізгі елді мекен ретінде тез басып өтті. Клиффорд мұнарасы жатын бөлмелерге айналдырылды, ал ескі залдың бір бөлігі күн бөлмесіне (solar) айналдырылды. Осы уақытта қамалдың ауласы таспен төселді. Қақпа ғимараты қақпалармен нығайтылды және шамамен 1450 жылы Томас Клиффорд салған қосымша аула салынды. Генрих көп ұзамай қайтыс болды, ал қамал көп жылдар бойы қираған күйде қалды. Анна монархияшы болғанымен, оны биліктегі парламенттік фракция ішіндегі қуатты достары қорғады және оның меншігін еркін пайдалана алды. Ол Клиффордтарға тиесілі бірнеше қамалды қайта салды, соның ішінде Броуды, онда ол 1659 және 1661 жылдар аралығында қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. Анна өз иеліктеріндегі басқа жерлерге қарағанда Броуда көбірек жұмыс жасады, оны 1521 жылғы күйіне қайтаруды мақсат етті. Анна заманауи стильдермен таныс болғанымен, оның қалпына келтіру жұмыстары дәстүрлі тәсілмен жүргізілді, солтүстік қамалдарының қолданыстағы архитектурасына сүйене отырып, қамалдың 12 ғасырлық ерекшеліктерін қайта жаңартуға тырысты. Бұл жұмыстың бір бөлігі ретінде жаңа терезелер, қамалдың жер қабатына кіреберіс және жаңа тұрмыстық бөлмелер орнатылды, бұл оған 17 ғасырдың аяғындағы өмір салтын сақтауға мүмкіндік берді, ал 1665 жылға қарай қамалдың 24 камині болды. Анна Броу қамалын "Рим мұнарасы" деп атады, оны римдіктер салғанына сенді. Ол уақытын Клиффорд мұнарасында, қамалдың пәтерлерінің бір бөлігінде және жұмыс жүріп жатқанда, қамалда өткізді; 1665 жылға қарай ол алғаш рет Рождествоны қамалда өткізе алды. Бірақ 1666 жылы қамалға тағы бір өрт түсіп, ол тұруға жарамсыз болды.
The region around Brough continued to be disputed between the kings of England and Scotland; in 1173, William the Lion of Scotland invaded as part of the Great Revolt against the rule of Henry II. William's army struck south but failed to take Wark and moved on to attack Carlisle instead; when that failed too, they successfully took Appleby before turning their attention to Brough. Brough, guarded by six knights, put up a strong resistance, but William took the outer defences and then besieged the keep, threatening to execute the garrison if the castle was not surrendered. The keep was set on fire, forcing the surrender of the garrison, including one knight who, according to the chronicler Jordan Fantosme, fought on first with spears and then wooden stakes, until finally overwhelmed. William then destroyed the remaining defences of the castle using Flemish mercenary troops. Henry II's forces defeated William at the battle of Alnwick and Brough Castle was recovered later in the year. Henry II had a square stone keep constructed in the 1180s by first Theobald de Valoignes and then Hugh de Morville, who rebuilt the remains of the castle. It was placed into the bailey wall, allowing it to directly support the outer defences. Thomas de Wyrkington conducted further work between 1199 and 1202 for King John, converting the castle entirely into stone. In 1206, King John briefly entrusted his captive niece Eleanor to the custody of Robert. Robert died in 1228, leaving substantial debts of £2,000 to the Crown and passing the castle to his young son, John. His son's guardian, Hubert de Burgh appointed the Prior of Carlisle to run the estate and the castle was left to fall into ruin. Isabel de Vieuxpont inherited Brough and the eastern Vieuxpont estates; Henry III gave guardianship of some of these lands to Roger de Clifford; Roger then married Isabel, acquiring all her lands and beginning a long period of Clifford control of the castle. The Cliffords successfully recombined the former Vieuxpont estates by 1333, and were able to controlled the Eden valley through their castles at Appleby, Brougham, Pendragon and Brough. Robert Clifford controlled Brough by around 1308 and improved the defences, rebuilding the east wall and constructing a new hall, alongside his apartments which were located in a new circular tower, called Clifford's Tower. These apartments may have been similar to those surviving at Appleby Castle, also built by Robert. Robert died fighting the Scots at the Battle of Bannockburn and the region around the castle was attacked in 1314 and 1319, causing significant damage to neighbouring Church Brough. Around this time the village of Market Brough was established along the road overlooked by the castle, in an attempt by the Cliffords to maximise the possibilities for profits from trade along the valley. Market Brough acquired a royal charter in 1330 and seems to have rapidly overtaken Church Brough as the main settlement in the area. Clifford's Tower was converted for use as bedrooms and some of the old hall was converted into a solar. The bailey was cobbled over at around this time. The gatehouse was reinforced with buttresses and an additional courtyard built within the bailey around 1450, possibly by Thomas Clifford. Henry died shortly afterwards and the castle remained ruined for many years. Although Anne was a royalist, she was protected by powerful friends within the ruling Parliamentary faction and able to enjoy her properties freely. She rebuilt a number of the Clifford castles, including Brough, where she conducted restoration work between 1659 and 1661. Anne undertook more work at Brough than anywhere else on her estates, aiming to restore it to its pre 1521 condition. Although Anne would have been familiar with contemporary styles, her restoration work was quite traditional in approach, drawing on existing northern castle architecture and deliberately trying to recreate 12th century features in the keep. As part of this work, new windows, a ground floor entrance to the keep and new service accommodation was installed to allow her to live a late 17th century lifestyle, and the castle had 24 fireplaces by 1665. Anne renamed Brough's keep as "the Roman Tower", in the belief that it had been built by the Romans. She divided her time at the castle between living in Clifford's Tower, part of the castle's apartments and, as work progressed, the keep; by 1665, she was able to spend her Christmas at the castle for the first time. In 1666 another fire struck the castle, however, rendering it uninhabitable.
18 - 21 ғасырлар
Аннаның қызы Маргарет Танет графы Джон Тафтонға үйленді. Эрозия қамалдың тас қабатына қауіп тудыруда, және 2010 жылғы мәліметтер бойынша, Англия мұрагерлігі қамалдың жағдайы нашарлап бара жатқанын, ал кейбір бөліктері ерекше тәуекелде екенін мәлімдеді.
Anne's daughter, Margaret, married John Tufton, the Earl of Thanet. Erosion continues to be a threat to the castle's masonry, and as of 2010 English Heritage considered the castle's condition to be declining, with some parts at particular risk.