Венгриядағы 20 ғасырдағы әйел-қылмыскерлер тобы: Надьревтің "Періште жасаушылары". 40-100 ер адамды улаған, Zsuzsanna Fazekas басқарған қылмыс. Тарих, фильмдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
20 ғасырдағы Венгриядағы әйелдерден құралған қылмыскерлер тобы
Female group of murderers in 20th century Hungary
Нагиревтің "Періште жасаушылары" (Tiszazugi méregkeverők, "Tiszazug уытты араластырғыштар") – 1914 және 1929 жылдар аралығында шамамен 40-100 ер адамды улаған, Венгрияның Нагирев ауылында тұратын әйелдер тобы. Оларға у қолдануға жергілікті акушер Зсузанна Фазекас, туған тегі Олах (Фазекас Гюланың әйелі Олах Зсузанна) ынталандырып, арсеникпен қамтамасыз еткен. Олардың тарихы "Періште жасаушылар" деректі фильмі мен "Хуккле" көркем фильмінің сюжетіне алынған.
The Angel Makers of Nagyrév (Tiszazugi méregkeverők, "Tiszazug poison mixers") were a group of women living in the village of Nagyrév, Hungary, who poisoned to death an estimated 40–100 men between 1914 and 1929. They were supplied arsenic and encouraged to use it by a local midwife named Zsuzsanna Fazekas, née Oláh (Fazekas Gyuláné Oláh Zsuzsanna), wife of Gyula Fazekas. Their story is the subject of the documentary film The Angelmakers and the feature film Hukkle.
Қылмыстар
Фазекас 1911 жылы Нагиревке келген орта жастағы акушер, күйеуі түсініксіз жоғалып кеткен. 1911-1921 жылдар аралығында заңсыз түсік жасаған үшін он рет түрмеге қамалды, бірақ оны түсік жасатуды қолдаған судьялар үнемі ақтады. Сол кездегі венгр қоғамында жасөспірім қыздың болашақ күйеуін оның отбасы таңдаған, ал қыз ата-анасының таңдауын қабылдауға мәжбүр болған. Тіпті күйеуі маскүнем немесе зорлық-зомбылық көрсетсе де, қоғам ажырасуға рұқсат бермеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аустрия-Мажарстан үшін соғысуға жарамды ерлер жіберілгенде, Нагирев ауылы одақтас әскерлердің тұтқындарын ұстауға қолайлы орын болды. Тұтқындардың ауыл ішіндегі еркіндігі шектеулі болғандықтан, онда тұратын әйелдердің күйеулері майданға кеткен кезде бір немесе бірнеше шетелдік жандармен қарым-қатынасы болды. Олар оралған кезде, көбі әйелдерінің адалсыздығын қабылдамай, бұрынғы өмір салтына қайта оралуды қалады, бұл жағдай шиеленісті тудырды. Осы кезде Фазекас осы жағдайдан құтылуды қалаған әйелдерді, шыбық қағазын қайнатып, удың қалдықтарын алып, мырышпен күйеулерін улауға жасырын түрде көндіре бастады. Күйеулерін өлтіргеннен кейін кейбір әйелдер өздеріне ауыртпалық болған ата-аналарын улады немесе мұраларын иеленуге тырысты. Тағы біреулері сүйіктілерін, тіпті ұлдарын улады. Акушер уландырғандарға: "Неге олармен төзесіңдер?" деп сұраған. Нагиревтегі алғашқы улану 1911 жылы болды, бірақ ол Фазекастың жұмысы емес еді. Көп ұзамай күйеулер, балалар және басқа да туыстар қайтыс болды. Улану кең таралды, 1920 жылдардың ортасына қарай Нагирев "өлтіру ауданы" деген лақап атпен белгілі болды. Фазекас ауданда болған 18 жыл ішінде шамамен 45-50 адам өлтірілді. Ол ауылдағы дәрігерге ең жақын адам еді, ал оның туысы барлық өлім куәліктерін тіркеген кеңсе қызметкері болды, бұл кісі өлтірулердің жасырын қалуына мүмкіндік берді.
Fazekas was a middle aged midwife who arrived in Nagyrév in 1911, with her husband already missing without explanation. Between 1911 and 1921, she was imprisoned ten times for performing illegal abortions but was consistently acquitted by judges supporting abortion. In Hungarian society at that time, the future husband of a teenage bride was selected by her family and she was forced to accept her parents' choice. Divorce was not allowed socially, even if the husband was an alcoholic or abusive. During World War I, when able bodied men were sent to fight for Austria Hungary, rural Nagyrév was an ideal location for holding Allied prisoners of war. With POWs having limited freedom within the village, the women living there often had one or more foreign lovers while their husbands were away. When the men returned, many of them rejected their wives' affairs and wished to return to their previous way of life, creating a volatile situation. At this time, Fazekas began secretly persuading women who wished to escape this situation to poison their husbands using arsenic made by boiling flypaper and skimming off the lethal residue. After the initial killing of their husbands, some of the women went on to poison their parents, who had become a burden to them, or to get hold of their inheritance. Others poisoned their lovers, some even their sons. As the midwife allegedly asked the poisoners, "Why put up with them?" The first poisoning in Nagyrév took place in 1911; it was not the work of Fazekas. The deaths of other husbands, children, and family members soon followed. The poisoning became a fad, and by the mid 1920s, Nagyrév earned the nickname "the murder district". There were an estimated 45–50 murders over the 18 years that Fazekas lived in the district. She was the closest thing to a doctor the village had, and her cousin was the clerk who filed all the death certificates, allowing the murders to go undetected.
Ұстау
Періште жасаушылардың қалай анықталғанын түсіндіру үшін үш қайшы мәлімет келтірілген. Бір дерек бойынша, періште жасаушылардың бірі Сзабо есімді әйел, оның улануына ұшыраған екі келушінің көзіне ілініп, тұтқындалды. Ол Букеновский тегі бар әйелді көрсетіп, одан Фазекас есімді әйелдің аты аталды. Тағы бір мәліметте, көрші қаладағы медицина студенті өзен жағасында ағып келген денеде арсениктің жоғары деңгейін тапты, бұл тергеуге алып келді. Алайда, америкалық-мажар тарихшысы және бұл тақырыптағы алғашқы ғылыми кітаптың авторы Бела Бодоның сөзіне сүйенсек, кісі өлтірулер 1929 жылы жария болды. Бұған себеп, елдің Тисзазуг аймағындағы әйелдерді отбасы мүшелерін улауда айыптайтын анонимді хаттың жергілікті шағын газеттің редакторына келуі болды. Билік жергілікті зираттан ондаған мәйіттерді эксгумациялады. 34 әйел және бір ер адам айыпталып сотқа тартылды. Содан кейін 26 періште жасаушы сотталды, олардың ішінде Фазекас та болды. Сегіз адам өлім жазасына кесілді, бірақ олардың тек екеуі ғана атқыланды. Тағы он екі адам түрмеге жіберілді.
Three conflicting accounts have been cited to explain how the Angel Makers were eventually detected. In one, Szabó, one of the Angel Makers, was caught in the act by two visitors who survived her poisoning attempts. She pointed a finger at a woman with the surname Bukenoveski, who in turn named Fazekas. In another account, a medical student in a neighbouring town found high arsenic levels in a body that washed up on the riverbank, leading to an investigation. However, according to Béla Bodó, a Hungarian American historian and author of the first scholarly book on the subject, the murders were finally made public in 1929 when an anonymous letter to the editor of a small local newspaper accused women from the Tiszazug region of the country of poisoning family members. Authorities exhumed dozens of corpses from the local cemetery. 34 women and one man were indicted. Afterwards, 26 of the Angel Makers were tried, among them Fazekas. Eight were sentenced to death, but only two were executed. Another twelve received prison sentences.