Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз сериялық кісі өлтіруші
French serial killer
Жанна Вебер (7 қазан 1874 – 5 шілде 1918) – француз сериялық кісі өлтіруші. Ол кем дегенде 10 баланы, соның ішінде өз баласын да тұншықтырып өлтірді. 1908 жылы ол кісі өлтіргені үшін сотталды және ақыл-есі дұрыс емес деп танылды; он жыл өткен соң өз-өзіне қол жұмсады.
Jeanne Weber (7 October 1874 – 5 July 1918) was a French serial killer. She strangled at least 10 children, including her own. She was both convicted of murder and declared insane in 1908; she hanged herself ten years later.
Ерте өмір
Вебер Францияның батысындағы шағын балықшылар ауылында дүниеге келді. Ол 14 жасында Парижге кетіп, 1893 жылы үйленгенге дейін түрлі жеңіл жұмыстар істеді. Оның күйеуі ішімдікке құмар болды, ал 1905 жылы үш баласының екеуі қайтыс болды. Сол кезде Вебер күйеуі мен жеті жасар ұлымен бірге Париждің нашар жағдайдағы үйінде тұрып, өзі де көп ішіп жүрген.
Weber was born in a small fishing village in western France, which she left for Paris at age 14, working various menial jobs until she married in 1893. Her husband was an alcoholic, and two of their three children died in 1905. By then Weber, residing in a seedy Paris tenement with her husband and their seven year old son, was also drinking heavily.
Өлтірулер
1905 жылы 2 наурызда Вебер қайын әпкесіне бала күтіп отырғанда, әйелдің екі қызының бірі - 18 айлық Джорджет кенеттен "аурып" қайтыс болды. Оның мойнындағы таңғажайып көкжиектерді дәрігер назардан тыс қалдырды, ал Вебер 11 наурызда бала күтіміне қайта оралды. Екі жасар Сюзанна бұл сапардан аман қалмады, бірақ дәрігер екінші өлімді түсінбейтін "конвульсиялар" деп айыптады. 25 наурызда Вебер ағасының жеті жасар қызы Гермейнге күтім жасап отырғанда, қыздың "қатысып қалу" сезімі пайда болды, ал оның мойнында қызыл таңбалар болды. Бала аман қалды, бірақ келесі күні Вебер қайтып келгенде, оның жағдайы нашарлай түсті. Дифтерия оның өліміне себеп болды, төрт күннен кейін Вебердің ұлы Марсельдің өліміне себеп болды. Бұл жолы да, бауырынан қаза тапқан адамның белгілері ескерілмеген. 1905 жылы 5 сәуірде Вебер екі қайынжесін кешкі асқа шақырды, ал қалған әйелдер саудаға шыққан кезде үйінде 10 жасар немере інісі Мориспен қалды. Олар оралғанда, Морис төсекте тыныштанды, оның мойынсызы көкжиек, ал Жанна оның үстінде тұрды. Ал, 1906 жылы 29 қаңтарда Вебердің соты ашылды. Прокуратура Вебердің үш баласын және оның қамқорлығында болған кезде қайтыс болған тағы екеуін сегіз адам өлтірген деп айыптады. Март айында Вебер өзінің ұлын өлтіріп, күдіктілерді өзіне түсірді деп айтылды, бірақ оны керемет қорғаушы адвокат Анри Роберт қорғады, ал қазылар алқасы қайғырып жүрген ана туралы ең жаман нәрсеге сенуден бас тартты. Ол 6 ақпанда ақталды. Он төрт айдан кейін, 1907 жылы 7 сәуірде Вильдье қаласынан дәрігерді Бавузет есімді шаруаның үйіне шақырды. Есіктен кіргенде, оны "Мадам Мулинет" деп аталатын бала күтуші қарсы алып, тоғыз жасар Аугуст Бавузеттің өлі жатқан төсегіне алып барды. Өлім себебі "конвульсиялар" деп аталды, бірақ дәрігер 4 мамырда "Мадам Мулинет" Жанна Вебер деп анықталған кезде өз пікірін өзгертті. Вебер тағы да Анри Роберт атты заңгерді жұмысқа алды. Сотқа дейін ұсталған Вебер желтоқсан айында екінші рет өлтіру кезінде баланың өліміне тиф кінәлі деп табылғаннан кейін босатылды. Вебер тез арада көзден тайып, кейіннен Фаукомбодағы балалар ауруханасында санитар болып, одан кейін "әділеттің кінәсіз әйелге жасаған қателіктерін түзетуге" тырысқан достары басқаратын Оржвиллдегі балалар үйіне көшті. "Мари Лемойн" ретінде жұмыс істейтін Вебер бір аптадан аз уақыт жұмыс істеді, ол үйде баланы құшақтап ұсталды. Иесі оны жұмыстан босатып, оқиғаның беті ашылды. Парижде Веберді үйсіз жүргені үшін тұтқындап, қысқа уақытқа Нантердегі психикалық ауруханаға жатқызды, бірақ дәрігерлер оны ақыл-есі дұрыс деп танып, босатты. Ол жезөкшелікке түсіп, жолда еркекпен тұрды. 1908 жылы 8 мамырда ерлі-зайыптылар Коммерсидегі қонақүйге қоныстанды. Көп ұзамай Вебер қонақүй иесінің 10 жасар ұлын Марсель Пуароны қанды қолжазбасымен шауып өлтіргені анықталды. Әкесі үш рет ұрып-соғып, қыздың жансыз денесін босатып жіберді.
On 2 March 1905, Weber was babysitting for her sister in law when one of the woman's two daughters — 18 month old Georgette — suddenly "fell ill" and died. Strange bruises on her neck were ignored by the examining physician, and Weber was welcomed back to babysit on 11 March. Two year old Suzanne did not survive the visit, but a doctor blamed the second death on unexplained "convulsions." On 25 March, Weber was babysitting her brother's seven year old daughter Germaine when the girl suffered a sudden attack of "choking," complete with red marks on her throat. The child survived that episode, but she was less fortunate the following day when Weber returned. Diphtheria was blamed for her death, and for that of Weber's son Marcel just four days later. Once again, the tell tale marks of strangulation were ignored. On 5 April 1905, Weber invited two of her sisters in law to dinner, and remained home with her 10 year old nephew Maurice while the other women went out shopping. They returned prematurely to find Maurice gasping on the bed, his throat mottled with bruises, and Jeanne standing over him with a crazed expression on her face. Charges were filed, and Weber's trial opened on 29 January 1906, with the prosecution alleging eight murders, including all three of Weber's own children and two others — Lucie Aleandre and Marcel Poyatos — who had died while in her care. It was alleged that Weber killed her son in March to throw suspicion off herself, but she was being defended by a brilliant defence lawyer Henri Robert, and jurors were reluctant to believe the worst about a grieving mother. She was acquitted on 6 February. Fourteen months later, on 7 April 1907, a physician from the town of Villedieu was summoned to the home of a peasant named Bavouzet. He was greeted at the door by a babysitter, "Madame Moulinet," who led him to the cot where nine year old Auguste Bavouzet lay dead, his throat badly bruised. The cause of death was listed as "convulsions," but the doctor changed his opinion on 4 May, when "Madame Moulinet" was identified as Jeanne Weber. Weber engaged the lawyer Henri Robert once more. Held over for trial, Weber was released in December, after a second autopsy blamed the boy's death on typhoid. Weber quickly dropped from sight, surfacing next as an orderly at a children's hospital in Faucombault, moving on from there to the Children's Home in Orgeville, run by friends who sought to "make up for the wrongs that justice has inflicted upon an innocent woman." Working as "Marie Lemoine," Weber had been on the job for less than a week when she was caught strangling a child in the home. The owners quietly dismissed her and the incident was covered up. Back in Paris, Weber was arrested for vagrancy and briefly confined to the asylum at Nanterre, but doctors there pronounced her sane and set her free. She drifted into prostitution, picking up a common law husband along the way. On 8 May 1908, the couple settled at an inn in Commercy. A short time later, Weber was found strangling the innkeeper's son, 10 year old Marcel Poirot, with a bloody handkerchief. The father had to punch her three times in the face before she would release the lifeless body.
Өлім
Уэбер кісі өлтіру айыптарымен сотқа берілді, бірақ 1908 жылғы 25 қазанда ақыл-есі дұрыс емес деп танылды және Маревильдегі психиатриялық емханаға жіберілді. Кем дегенде он кісіні өлтірген деген күдікпен айыпталған ол, 1918 жылы өзін қолмен тұншықтырып өлтіргенге дейін он жыл түрмеде отырды.
Held for trial on murder charges, Weber was declared insane on 25 October 1908, and was packed off to the asylum at Mareville. Credited with at least ten murders, she survived ten years in captivity before manually strangling herself in 1918.