Матфей ішіндегі Иуданың өлімі туралы айтылған аяттардың талқылануы
Matthew 27:3
Матфей 27:3 - Иуда Искариоттың өлімі туралы. Жаңа өсиеттегі бұл аят, Иуданың өкініші мен соңғы тағдыры туралы баяндайды. Құдай сөзінен маңызды мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Матай 27:3 – Жаңа өсиеттегі Матай Ізгі хабарының жиырма жетінші тарауының үшінші аяты. Бұл аят Яһуда Искариот туралы әңгімеге оралады, ол бұрынғы тарауда Исаны еврей билігіне сату үшін ақы алған болатын. Осы аят оның өкініші мен өлімі туралы оқиғаны ашады.
Matthew 27:3 is the third verse of the twenty seventh chapter of the Gospel of Matthew in the New Testament. This verse returns to the story of Judas Iscariot who, in the previous chapter, had accepted payment to betray Jesus to the Jewish authorities. This verse opens the story of his remorse and death.
Талдау
Матай Яһуданың соңғы тағдыры туралы айтатын жалғыз Інжіл, ал бұл аят Марк пен Лұқада кездеспейді. Матай Інжіліндегі құмарлық оқиғасы Марк жазғандарына өте жақын, ал Яһуда туралы бұл бөлім ең үлкен айырмашылықты құрайды. Екі көзді гипотеза Матайдың Маркқа негізделгенін болжайды, сондықтан бұл материалдың көзі туралы ұзақ пікірталас жүріп келеді. Лұқада бұл мәлімет жоқ, бірақ Матайдағы материалдың бір түрі Елшілердің істері 1:18-20 аяттарында кездеседі. Үшінші нұсқасы Иераполис қалалық Папиас жазған ерте христиандық жазбаларында сақталған. Әртүрлі оқиғалардың арасындағы ортақ белгілер бар, бірақ егжей-тегжейлі мәліметтерде айқын ерекшеліктер бар. Бір пікір бойынша, бұл үзінді жазбаша көздерге, мысалы, Q-ға емес, ерте христиан қауымында Інжіл жазылған кезде ауызша тараған жеке дәстүрге негізделген. Матай авторы сол дәстүрді өзінің мүдделеріне сәйкес келтіріп, қалыптастырады, мысалы, Ескі өсиеттегі параллельдерді пайдаланады. «Содан кейін» деген сөз осы оқиғалардың нақты уақыты туралы күмәндік тудырады. Матай авторы оларды осы жерге Исаның соңғы айыпталуы Жоғарғы Кеңес тарапынан жасалғанын көрсету үшін орналастырады. Алайда, соңғы екі аятта Жоғарғы Кеңес отырысын аяқтап, басшылар Исаны Понтий Пилатқа жеткізгені айтылады. Осылайша, Яһуданың шешімі алғашқы соттан кейін біраз уақыттан соң болған болуы мүмкін. Матай 27:8 аятындағы Яһуда туралы оқиғаның соңынан, талқыланып отырған уақыттың оның айыпталғаннан кейінгі кезең екені анық көрінеді. «Король Джеймс» нұсқасында қолданылған аудармаға қарамастан, Матай авторы Яһуданың Петір сияқты тәубе еткенін жазбайды, керісінше ол өкініш сезіміне беріліп, ойын өзгертеді. Бұл христиан теологиясы үшін маңызды, өйткені шын тәубе еткендердің кешірілуі күтіледі, бірақ христиан дәстүрі Яһуданы Исаға сатқандығы үшін әрқашан айыптаған. Дегенмен, В.Д. Дэвис және Дейл Эллисон сияқты кейбір ғалымдар Яһуданың өкініші мен Петірдің тәубесі арасындағы айырмашылықты соншалықты айқын деп санамайды.
Matthew is the only Gospel to discuss the final fate of Judas, and this verse is not paralleled in either Mark or Luke. The passion narrative in the Gospel of Matthew follows very closely that of Mark, and this section on Judas is the largest deviation. As the two source hypothesis assumes Matthew was based on Mark, there has long been debate on the source of this material. While not found in Luke, a variation on Matthew's material can be found at Acts 1:18 20. A third version appears in the early Christian writings of Papias of Hierapolis. The parallels between the different stories have some common but differ substantially in the details. One view is that this passage is not based on a written source, such as Q, but rather a separate oral tradition that was circulating in the early Christian community at the time the Gospel was written. The author Matthew shapes that tradition to conform to his interests, such as Old Testament parallels. τοτε, then, is ambiguous as to the precise timing of these events. The author of Matthew places them here to make clear that the final condemnation of Jesus was that of the Sanhedrin. The last two verses, however, have the Sanhedrin ending its meeting and the leaders have conveyed Jesus to Pontius Pilate. It is thus possible that Judas' reversal is some time after the initial trial. By Matthew 27:8, the end of this Judas narrative, it is clear that the time being discussed is after the crucifixion. Despite the translation used by the King James Version, the author of Matthew does not have Judas repent, as Peter did in Rather he feels remorse and changes his mind. This is important to Christian theology, as the truly repentant are expected to be forgiven, but Christian tradition has always had Judas as condemned for his betrayal of Jesus. However, some scholars, such as W. D. Davies and Dale Allison, do not see as sharp a distinction between Judas' remorse and Peter's repentance.