На Вун Гю: Корея киносының алғашқы жұлдызы және режиссері
Na Woon-gyu
На Ун Гю (1902-1937) – Корея киносының алғашқы жұлдызы, актер, сценарист және режиссер. Корея авторлық киносының негізін салушы. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корей кинорежиссері және актері (1902–1937)
Korean filmmaker and actor (1902–1937)
На Вун Гю (1902 жылдың 27 қазаны – 1937 жылдың 9 тамызы) – корей актері, сценаристі және режиссер. Ол корей киносының алғашқы кезеңіндегі ең маңызды тұлға және, мүмкін, Кореяның алғашқы нағыз киножұлдызы деп есептеледі. Өзі фильмдерін өзі жазып, түсіріп, актерлік рольдерді сомдағандықтан, Кореяда авторлық кино жасау дәстүрін бастаған адам деп те айтылады.
Na Woon gyu (October 27, 1902 – August 9, 1937) was a Korean actor, screenwriter and director. He is widely considered the most important filmmaker in early Korean cinema, and possibly Korea's first true movie star. Since he often wrote, directed and acted in his films, he has even been said to have started the auteur film making tradition in Korea.
Ерте өмір
На Вун Гю – Жосон дәуірінің соңғы күндерінде әскери шенеунік болған На Хён Гвонның үшінші ұлы. Ол туған қаласы Хойронг, Хамгёнбұкдоға мұғалімдік қызметке оралып, сабақ берген. Оқушы кезінде На театр және актерлік өнермен айналысқан, сонымен қатар 1919 жылғы 1 наурыздағы оккупацияға қарсы наразылық сияқты жапондықтарға қарсы қозғалыстарға да қатысқан. Түрмеден қашу үшін ол екі жыл бойы Корея мен Маньчжурияны бөліп тұрған Думан өзенінен өтіп-өтіп жүрді. Ол Сибирьге дейін сапар шегіп, Корея азаттығы үшін күрескендерге қосылып, оккупацияға қарсы күреске қатысты. 1921 жылы Сеулға оралып, Йонхуй (қазіргі Йонсей) университетіне әлеуметтік ғылымдар мамандығына түсті. Осы кезеңде оның киноға деген қызығушылығы оянды. Ол кинотеатрларда фильмдер көріп тұрып, жазбаларымен дәптерлерін толтыратын, ал мінезі мен бет-әлпетін жаттығтыру үшін қайда барса да, қолында кішкентай айна алып жүретін. Бірақ, оның алғашқы және ең танымал фильмі – «Ариранг» фильмінің басты кейіпкері сияқты, ол жапондықтарға ұсталды және 1 наурыз қозғалысына қатысқандығы үшін түрмеге қамалды. 1921 жылдан 1923 жылға дейін Чонджин түрмесінде отырғанда Наға Ли Чун Сонг, қарсылық күресінің тағы бір мүшесі, Чунса деген суретшілік псевдоним берді. 1923 жылы босатылғаннан кейін ол туған қаласы Хойронгтағы Еримхой театр труппасына қосылды. Труппадан кеткен соң, ол барлық кітаптарын сатып, Пусанға пойыз билеті алды, онда Чосон кино компаниясына актер болып жұмысқа өтініш берді. Ол бастапқыда эпизодтық рөлдерді, кейін фильмдерде жаман рөлдерді ойнай бастады. Оның кинодағы дебюті 1925 жылы «Үн Ён Жон» фильмінде болды.
Na Woon gyu was the third son of Na Hyong gwon, a military officer during the final days of the Joseon period who had returned to his hometown of Hoeryong, Hamgyongbuk do to teach. As a high school student, Na was involved in theater and acting, but also in anti Japanese activities including the March 1, 1919 protest against the occupation. To avoid imprisonment, he spent two years crossing and re crossing the Duman River, which separates Korea from Manchuria. He traveled as far as Siberia, joining with Korean Liberation fighters in anti occupation work. In 1921, he returned to Seoul, and enrolled in Yonhui (now Yonsei) University to study social science. It was at this period that his fascination with the cinema began. He would fill notebooks with jottings while watching films in theaters, and would carry a hand mirror with him wherever he went to practice facial expressions. However, like the main character in his first, and most famous film, Arirang, he was caught by the Japanese and jailed for his participation in The March 1st Movement. While in prison in Chongjin, from 1921 until 1923, Na received his artistic pen name, Chunsa, from Lee Chun song, another resistance fighter. When he was released in 1923, he joined the Yerimhoe Play Troupe in his hometown, Hoeryong. After leaving the troupe, he sold all of his books to buy a train ticket to Busan, where he applied for a job acting at the Choson Film Company. He started playing extras and then villains in films for this company. His debut was in the 1925 film UnYeongJeon.
Кино мансабы
На Вун Гю болғары аз бойлы, бақаға ұқсас бет пішінімен сипатталғанмен, ол жиі ойнайтын шаруа рөлдеріне сай келді. Бірақ, экранда оның көрсете білген ашуы мен наразылығы сол кездегі корей халқының сезіміне және хал жағдайына үйлесім таба білді. На алғаш рет 1925 жылы Ли Кёнсонның «Симчон Джон» (Шим Чонның тарихы) фильміндегі бас кейіпкердің әкесі рөлінде көпшілік назарына ілікті. Оның «Ариранг» (1926) фильмі – жазушы, режиссер және бас рөлдегі актер ретіндегі тұңғыш жұмысы Кореяда ұлттық сенсация тудырды. Кореядағы фильмдер жапон билігінің цензурасы мен шектеулеріне тап болды. Сценарийлер түсірілімге дейін жапон оккупациялық үкіметіне жіберіліп, мақұлдануы тиіс еді. Үкіметке сын айтуға тыйым салынды, нәтижесінде көптеген фильмдер «шинпа» деп аталатын мелодрамалық, сезімтал стильде түсірілді. Наның «Ариранг» фильміндегі жаңашылдығы – корей халқының жапон оккупациясына қарсылығын метафоралық түрде білдірудің жолын табу болды, ол «шинпа» стилін ұлтшылдық рухпен үйлестірді. Осылайша, ол Кореядағы киноны жай ғана ойын-сауық емес, жапон оккупациясына қарсы ұлттық қарсылықты білдіру құралына айналдырды. Dansongsa театрының иесі Пак Сон пилдің қаржылық қолдауымен На Вун Гю 1927 жылдың қыркүйегінде «Na Woon kyu Productions» компаниясын құрды және өзінің өндіріс компаниясын Чансиндонда, Донгдэмунның жанында ашты. Жапондық студиялардан өзгеше, компанияның мақсаты – корейлер үшін корейлер түсірген фильмдерді жасау болды. Наның 1929 жылғы «Салангеул чажасео» фильмі – мыңнан астам каскадерлердің қатысуымен түсірілген эпикалық туынды болды. «Ариранг» сияқты, осы фильмнің сюжетіне де Наның өмірінен алынған оқиға шабыттандырды. Фильмде жапондықтардың қысымынан босау іздеп, Думан өзенін кешіп өтетін корейлердің тағдыры көрсетілді, өзі де На осылай болған. Фильмге бастапқыда тыйым салынды, бірақ көп өңдеуден кейін шығарылды. «Бонгеоли Сам Рёнг» (1929) фильмінің сәтсіздігі На студиясын жабуға мәжбүр етті. 1938 жылдың қараша айында «Чосун Ильбо» газеті ұйымдастырған ең үздік үнсіз корей фильмдеріне арналған дауыс беруде «Ариранг» бірінші орынды иеленді. На Вун Гюның тағы екі фильмі – «Сарангуль Чажасо» (Махаббат іздеу) және «Пунгуна» (Ұлы амбициялы адам) (1926) – ондық тізімге кірді. Наның соңғы фильмі «Омонгньё» (1937) Кореяда түсірілген ең жақсы дыбысты фильмдер тізімінде екінші орынды алды. Оның өмірі 1966 жылы түсірілген «На Вун Гюй Илсаенг» фильмінің негізгі тақырыбы болды, осы фильмді қазіргі жұлдыз Чой Мин Судың әкесі Чой Му Рён режиссерлік етіп, бас рөлде ойнады. Корея кинорежиссерлер қоғамы 1990 жылы басталған Чунса өнер кинофестиваліне На Вун Гюның қаламдық есімін беріп, оған құрмет көрсетті. Сеулдегі «Ариранг төбесі» маңындағы аудан «Көлік суреттері көшесіне» айналдырылды, онда «Ариранг» кино орталығы, «Ариранг» ақпараттық кітапханасы, кішкентай ойын-сауық паркі, кино түсірілімдері, На Вун Гюдің туғанына 100 жыл толуына арналған ескерткіш және жыл сайынғы кинофестиваль орналасқан. Ол Шын Санг Окқа үлгі болды.
Though Na Woon gyu has been described as short, and with a toad like face which suited him for the peasant roles he often played, the anger and frustration he was able to project on the screen suited the situation and mood of the Korean people at the time. Na first came to public attention in the role of the father of the title character in Lee Kyong son's 1925 film, Simchong jon (The Story of Shim Chong). His first film as writer/director/star, Arirang (1926), was a national sensation in Korea. Films in Korea underwent censorship and restrictions by the Japanese authorities. Scripts had to be submitted to, and approved by the occupying Japanese government before they could be produced and distributed. Criticism of the government was censored, leading most films to be in the melodramatic, sentimental style known as shinpa. Na's innovation in Arirang was finding a way to express Korean opposition to the Japanese occupation metaphorically by unifying the shinpa style with a spirit of nationalism. He thereby made cinema in Korea no longer mere entertainment, but a vehicle for an expression of national resistance to the Japanese occupation. Financed by Park Sung pil, owner of Dansongsa Theater, Na founded Na Woon kyu Productions in September 1927 and opened his production company in Changsin dong, near Dongdaemun. In contrast to the Japanese run studios, the company's goal was to produce films by Koreans, for Koreans. Na's 1929 Salangeul chajaseo was an epic film employing more than a thousand extras. As with Arirang, a period of Na's own life could be seen as an inspiration for the story. It dealt with Koreans crossing the Duman River, as Na himself had done, in search of freedom from Japanese oppression. The film was banned at first, but was finally released, though in a heavily revised and edited form. The failure of Beongeoli Sam ryong (1929) soon forced the closure of Na's studio. The newspaper Chosun Ilbo's November 1938 audience poll for the best silent Korean films put Arirang in the number one spot. Two other films by Na Woon gyu were also on the top ten list: Sarangul Chajaso (Looking for Love), and Punguna (The Man with Great Ambition) (1926). Na's last film, Omongnyo (1937) was second on the list of best sound films made in Korea. His life was the subject of the 1966 film, Na Woon Gyui ilsaeng, which was directed by and starred Choi Mu ryong, father of current star Choi Min soo. The Korea Film Directors' Society paid tribute to Na Woon gyu, by taking his pen name for their Chunsa Art Film Festival, begun in 1990. A location near "Arirang Hill" in Seoul was refashioned into a "Street of Motion Pictures," housing the Arirang Cine Center, Arirang Information Library, a small theme park claiming to be the movie set, a monument in memory of the 100th anniversary of Na Woon gyu's birth, and an annual film festival. He was an influence of Shin Sang ok.