Кіріспе

"Black Country Rock" – ағылшын музыканты Дэвид Боуидің 1970 жылы шыққан "The Man Who Sold the World" альбомындағы ән. Ән 1970 жылдың мамыр айында Лондондағы Trident және Advision студияларында жазылған. Құрамында Боуи жетекші вокалда, гитарист Мик Ронсон, бассист/продюсер Тони Висконти, барабаншы Мик Вудманси және Ральф Мейс Moog синтезаторында орындады. Тректің көп бөлігін Ронсон мен Висконти Боуидің қарапайым ән эскизін пайдаланып жазды. "Black Country Rock" деген жұмыс атауымен белгіленген Боуи осы атауды сессиялардың соңында ән сөзін жазу үшін пайдаланды, нәтижесінде екі тармақтық өлең мен қосымша қайталанды. Блюз-рок және хард-рок стиліндегі ән, Боуи вокалында T. Rex тобының Марк Боланды еліктейді. Шығарылғаннан бері "Black Country Rock" музыка сыншылары мен зерттеушілерден жағымды пікірлер алды, олар көбінесе топтың орындауын жоғары бағалады. Кейбір басылымдар оны Боуидің ең үздік әндерінің бірі деп санайды. Ән 1971 жылдың қаңтар айында "Holy Holy" синглінің B жағы ретінде шықты және 1989 жылы "Sound + Vision" жинағына енгізілді. Ол 2015 жылы "Five Years (1969–1973)" жинағының бөлігі ретінде қайта жаңартылып, 2020 жылы Висконти оның 50 жылдығын мерекелеу үшін ремикс жасады.

Жазу және жазу

Дэвид Боуидің үшінші студиялық альбомы "The Man Who Sold the World" үшін жазбалар 1970 жылдың 17 сәуірінде Лондондағы Advision студиясында басталды, төрт күннен кейін Trident студиясына көшіріліп, сәуірдің соңына дейін мамырдың ортасына дейін онда жалғасты, содан кейін сессиялар аяқталғанша Advision-ға қайта оралды. Биограф Крис О'Лиридің сөзіне сәйкес, "Black Country Rock" мамыр айында жазылған. Жазбаларға Боуи, гитарист Мик Ронсон, бассист және продюсер Тони Висконти, барабаншы Мик Вудманси және Moog синтезаторында Ральф Мейс қатысты. Боуи сол кезде жаңа әйелі Энжимен және менеджменттік мәселелермен айналысқандықтан, альбомның музыкасын көбінесе Ронсон мен Висконти ұйымдастырды. Ронсон, Висконти және Вудманси Беккенхемдегі Хэддон Холлде бірнеше ай тұрғаннан кейін репетиция уақытын және джем-сессияларын жинады, О'Лири бұл оларға Боуидің алдыңғы альбомының (Дэвид Боуи (Space Oddity) (1969)) қосалқы тобынан артықшылық берді деп санайды, онда кездейсоқ жиналған музыканттар тобы болған. Бұл "Әлемді сатқан адам" үшін әртістердің жақсы үйлесімді өнер көрсетуіне әкелді. О'Лиридің айтуынша, Боуи жазбаларға негізгі трек идеясымен келді, оны Ронсон мен Висконти одан әрі дамытып, уақытша "Black Country Rock" деп атады. Жазбалардың соңында, өлең жазуға уақыт жетпей қалғанда, Боуи жұмыс аталымын негіз ретінде пайдаланды, нәтижесінде минималды өлең пайда болды – "бір рет қайталанған екі тармақты өлең мен хор".

Құрамы

"Black Country Rock" блюз-рок және хард-рок ретінде сипатталған, ал автор Джеймс Перон оны "электрлік блюз [және] хэви металл" қоспасы деп атайды. NME редакторы Рой Карр мен Чарльз Шаар Мюррей бұл әнді альбомның қалған бөлігінің музыкалық және тақырыптық ауырлығынан "демалыс" ретінде сипаттады. Оның стилі Марк Боланның заманауи T. Rex тобымен салыстырылды, тіпті соңғы шумақта Боуидің еліктеуші вибратосына дейін. Висконтидің сөзінше, Боуи Боланның имитациясын "спонтанды түрде жасады, себебі ол сөздерді бітіріп қойған еді, бәріміз оны жақсы деп ойладық, сондықтан ол әнде қалды". О'Лири атап өткендей, еліктеу "құшақтап саудаласу" сөздерін айтуда және одан кейін "құрқыраған" "аа!" дыбысында ең көп байқалады. Висконти вокалдық тректерде эквалайзерді қолданды, музыкаға жақсы үйлесетіндей етіп, нәтижесінде "жіңішкерек" дыбыс пайда болды. О'Лири соңғы қайырмадағы "досым" деген сөзді "таңғажайып" деп сипаттайды. Құрылымдық тұрғыдан алғанда, өлеңдер мен қайырмалар E мажорда, ал бридждер C мажорда. Ол Боуидің 1969 жылғы "Unwashed and Somewhat Slightly Dazed" әніндегідей аккордтар тізбесін қамтиды. Ән О'Лири "арпеджиолық кіріспе такт" деп атағаннан кейін басталады, содан кейін Ронсонның екі жолмен жазылған гитарасы төрт секундтен кейін қосылады. Ол көтерілетін рифті орындайды, ал Висконти төрт секундтан кейін оған жауап береді. Гитара мен бас бридждерде және 16 такттық гитара солосының алдында төмен және жоғары қозғалыстарды ойнап, бір-бірін толықтырады. Mace's Moog синтезаторы сололарда ерекше көзге түседі, онда ол төменгі A нотасын ойнайды, О'Лири оны "жүйе жүктемесінің ескертуімен" салыстырады. Автор Питер Доггет Вудмансидің барабан толтыруларын автоматтың атысымен салыстырады. Барабандар өлеңдер мен қайырмаларда домбырамен, ал бридждерде шейкермен қабаттастырылған. Кейін Ронсонның фортепианосы үш минуттан кейін кодаға қарай кіріседі.

Шығару және қабылдау

The Man Who Sold the World альбомы 1970 жылдың 4 қарашасында АҚШ-та, ал 1971 жылдың 10 сәуірінде Ұлыбританияда Mercury Records компаниясы арқылы жарық көрді. "Black Country Rock" әні түпнұсқалық LP пластинкасының бірінші жағында "All the Madmen" мен "After All" арасында үшінші трек ретінде орналастырылған. Бұл ән 1971 жылдың қаңтарында шыққан "Holy Holy" синглінің B жағында да пайда болды. Шығарылымынан бері "Black Country Rock" әні музыка сыншылары мен зерттеушілерден жағымды пікірлер алды, олар көбінесе топтың орындау өнерін жоғары бағалады. AllMusic-тің Нед Раггет бұл тректі "The Man Who Sold the World" альбомының ең жарқын тұсы деп атап, оны "қарапайым, бірақ күшті" және T. Rex әртісіне арналған тиімді құрмет деп сипаттайды. Ол сондай-ақ Ронсонның гитарадағы шеберлігін және Боуидің Боланның вокалын нақты бейнелеуін мақтайды. О'Лири бұл трек бастапқыда "толықтыру үшін" жазылғанына қарамастан, нәтижесі "күтегеннен әлдеқайда жақсы" болғанын айтады: "альбомның ең жақсы топтық орындауының бірі және Ронсонның экономикалық аранжировкалау дағдыларының дәлелі". Пегг де топтың орындауын жоғары бағалайды. Перон мен Доггет әннің музыкалық аранжировкасын мақтайды, ал Перон лирикасын "[әрқашан] маңызды емес" деп табады. 2015 жылы Mojo журналы оны Боуидің 50 ең ұлы әнінің тізіміне енгізді. 2018 жылы NME журналының редакторы оны Боуидің 40 ең жақсы әнінің тізімінде 34-орынға қойды. Үш жыл өткен соң, 2021 жылы The Telegraph журналы "Black Country Rock" әнін Боуидің 20 ең ұлы әнінің қатарында санайды.

Кейінгі релиздер

"Black Country Rock" 1989 жылы Sound + Vision жинағына енгізілді. 2015 жылы ән, оның толық альбомымен бірге, Parlophone-ның Five Years (1969–1973) жинағы үшін қайта жаңартылды. Ол CD, винил және цифрлық форматтарда, жинақтың бір бөлігі ретінде де, жеке де жарық көрді. Ән кейін Висконти тарапынан 2020 жылы "The Man Who Sold the World" атты туындының 50 жылдығын мерекелеу үшін ремикстелді. Альбом бастапқыда Metrobolist деп аталуы тиіс болған. Ән сондай-ақ 2010 жылғы "Балалардың бәрі жақсы" фильмінің саундтрегінде де пайда болды.