1966 жылғы жапондық «Жүзсіз» фильміндегі өнеркәсіптік апаттан зарда көрген инженердің тағдыры. Протез маска, психолог, және адамдық қарым-қатынас туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1966 жылғы Хироси Тешигахараның жапондық жаңа толқын фильмі.
1966 Japanese New Wave film by Hiroshi Teshigahara
Сюжет
Инженер Окуяманың сыртқы келбеті өндірістік апат кезінде болған жарылыстан деформацияланды, ол күйіктерді жабу үшін бинт таңады. Өзін оқшау сезініп, әйелі тарапынан физикалық қабылдамаушылыққа тап болғандықтан, ол психиатрға жүгінеді. Окуяма мырзаның бет-әлпетінің бұзылуынан туған наразылығын көріп, психиатр оған тәжірибелік протездік маска жасауды ұсынады, бірақ бұл ұсынысты жасағанда қатты тартынғандай көрінеді. Психиатр мен Окуяма масканың үлгісі ретінде қызмет ету үшін бір адамға 10,000 иен төлеуді ұсынады, содан кейін маска жасалып, Окуямаға кигізіледі. Психиатр Окуямадан өзінің сезімдері мен ойларын үнемі баяндауын талап етеді және маска оның мінез-құлқы мен тұлғасын соншалықты өзгертетінін ескертеді, оның нәтижесінде ол өзінің бұрынғы бейнесінен айырылады. Окуяма маска алғандығын ешкімге жасырады, жаңа адам болып өмір сүреді, әйеліне іскерлік сапарда екенін айтып, жақын жерде пәтер жалдайды. Ол масканың тиімділігін компаниясының хатшысымен, оны танымайтын қызметкермен және таныған аудандық қызбен сынап көреді. Окуяма мен психиатрдың кездесуі кезінде соңғысы пациентінің өзгере бастағанын түсінеді және маска жаппай өндіріске енгізілген әлемді көзге елестетеді, бұл әлемде моральдық құндылықтар жоғалады. Окуяма жаңа бейнесін пайдаланып, әйелін баурап алуға шешім қабылдайды. Ол бұл оңайға түскенде, ашуға толы, өзінің кім екенін оған ашып береді, ал ол оның шынайы екенін бірінші сәттен бастап білгенін айтады. Ол оны қарым-қатынастарын жаңартқызуға көндіруге тырысады, бірақ ол одан бас тартады. Кейін Окуяма көшеде бір әйелді зорлауға тырысады, тұтқындалғанда ол өзінің ешкім екенін мәлімдейді. Ол психиатрының көмегімен босатылады (полиция Окуяманың қалтасынан психиатрдың визиткасын табады), ол Окуяманың пациенті екенін және оның зорлыққа бейім еместігін куәлік етеді. Бірге түнгі көшелерде серуендеп бара жатып, екеуі көшедегі барлық адамның маска кигенін көреді. Алдымен психиатр Окуямадан масканы қайтаруды сұрайды, бірақ кейін оны еркін адам ретінде сақтап қалуға рұқсат береді. Окуяма қоштасу үшін қол бергенде оны пышақтап өлтіреді. Фильмде Әбедің түпнұсқа романында кейіпкер кинотеатрда көретін және кейін айтатын, жас әйелдің тарихы бар, оның әдемі бетінің оң жағы мен мойнының оң жағы ауыр зақымдалған. Ол психиатриялық бөлімде жұмыс істейді, онда пациенттерінің арасында Екінші дүниежүзілік соғыстың ардагерлері бар, және ағасымен бірге тұрады. Бұл сахналардың бейнелері, оның тағы бір соғыс басталуы туралы үнемі алаңдауы және ағасынан Нагасакидегі теңізді есіне түсіре ала ма деп сұрауы, оның жарақатының сол қаланың атомдық бомбалауынан туындағанын көрсетеді. Ол да Окуяма сияқты, деформациясының салдарынан оқшау сезінеді.
Engineer Okuyama's face was disfigured by an explosion in an industrial accident, and wears bandages to cover the burns. Feeling isolated and being physically rejected by his wife, he consults a psychiatrist. Seeing the frustration Mr. Okuyama experiences with his facial disfiguration, the psychiatrist proposes to make an experimental prosthetic mask for him, apparently with great reluctance. The psychiatrist and Okuyama offer a man 10,000 yen to serve as the model for the mask, and the mask is built and fitted onto Okuyama. The psychiatrist demands that Okuyama regularly reports his sensations and thoughts to him, and cautions Okuyama that the mask may change his behavior and personality so much that he will cease to be the same person. Okuyama tells no one that he has received the mask, and simply lives as a new man, telling his wife that he is traveling on business while he rents an apartment nearby. He tests the mask's effectiveness on a secretary of his company, who doesn't recognize him, and a mentally challenged neighborhood girl, who does. During a meeting between Okuyama and the psychiatrist, the latter realizes that his patient has already changed, and imagines a world where the mask goes into mass production, subsequently eliminating all sense of morality. Okuyama decides to seduce his wife using his new identity. When he obtains this too easily, full of rage, he reveals himself to her, who in turn says she had known about his true identity from the first moment. He tries to persuade her to give their relationship another chance, but she rejects him. Later, Okuyama attempts to rape a woman on the street, claiming to be nobody when arrested. He is freed thanks to his psychiatrist (whose business card the police found in Okuyama's pocket), who testifies that Okuyama is his patient and that he is not violent. While walking the nightly streets together, the two see that everyone on the street is wearing a mask. At first the psychiatrist asks Okuyama for the mask back, then lets him keep it, as he is a free man. While shaking hands to say goodbye, Okuyama stabs him to death. Interweaved throughout the film is a separate tale (present in Abe's original novel in the form of a movie the protagonist watches at a cinema and then recounts) of a young woman whose otherwise beautiful face suffered a severe disfigurement on the right cheek and right side of the neck. She works in a psychiatric ward, whose inmates include many World War II veterans, and lives with her brother. The imagery of these sequences, her repeated worry about the coming of another war, and her asking her brother if he still remembers the sea at Nagasaki (presumably from their childhood there), all suggest that her scars came as a result of the atomic bombing of that city. Like Okuyama, she feels isolated because of her disfigurement.
Өндіріс
Бірнеше сахнадағы көріністе қайта-қайта кездесетін үлкен және кіші кесілген құлақтардың суреті бар. Бұл құлақтарды жапон мүсіншісі Томио Мики жасаған және қалыптаған.
One recurring image is the large and small severed ears which appear in the scenery in several scenes. These ears were designed and sculpted by Japanese sculptor Tomio Miki.
Шығару
1966 жылы 15 шілдеде "The Face of Another" фильмі Жапонияда роуд-шоу көрсетіліміне шықты, оны "Toho" компаниясы таратты. Фильм 1967 жылы 23 қыркүйекте Жапонияда кеңінен көрсетілді. 2008 жылы кино зерттеушісі Александр Джакоби оны "кемшін фантазия" деп атап, оның қызықты тақырыбы басты кейіпкердің "сұр кейіпінен" зардап шегеді деді. Содан бері фильм сыншылар тарапынан жақсы бағаланып келеді. "Rotten Tomatoes" шолулар жинағында фильм 7 шолу негізінде 100% мақұлдау рейтингісіне ие, орташа бағасы 7.5/10. 2005 жылы "Chicago Reader" журналында Джонатан Розенбаум фильмді қорғап, оны Тешигахараның бұрынғы туындыларына қарағанда "әдемі" деп сипаттады, тақырыбы "тамаша және шығармашылықпен зерттелген", ал актерлік шеберлігі "күшті" деді.
The Face of Another had a roadshow on July 15, 1966, in Japan, where it was distributed by Toho. The film received general release in Japan on September 23, 1967. In 2008, film scholar Alexander Jacoby called it "a flawed fantasy" whose interesting theme suffers from the protagonist's "bland characterization." The film has since improved its critical standing. On review aggregator Rotten Tomatoes, the film holds a 100% approval rating based on 7 reviews, with an average rating of 7.5/10. Jonathan Rosenbaum of the Chicago Reader defended the film in his 2005 review, calling it "more palatable" than Teshigahara's previous works, the theme "brilliantly and imaginatively explored," and the acting "potent."
Марапаттар
"Басқаның Жүзі" фильмі екі "Маиничи" киносыйлығын – "Үздік көркемдік безендіру" және "Үздік фильм музыкасы" номинациялары бойынша алды.
The Face of Another received two Mainichi Film Awards for Best Art Direction and Best Film Score.