Испан архитекторі Хуан Баутиста де Толедо

Кіріспе

Хуан Баутиста де Толедо (шамамен 1515 – 19 мамыр 1567) – испан сәулетшісі. Ол Италияда, Итальяндық Жоғары Ренессанс дәуірінде білім алған. Итальяндық Ренессанс дәуірінің көптеген сәулетшілері сияқты, ол архитектура және әскери, сондай-ақ азаматтық қоғамдық жұмыстар саласында тәжірибе жинақтаған. 1515 жыл шамасында Толедода немесе Мадридте дүниеге келген. 19 мамыр 1567 жылы Мадридте қайтыс болды және Мадридтегі "Convento de Santo Tomás, Iglesia de la Santa Cruz" ғимаратының алғашқы хорында жерленді.

Мансап

Де Толедо, шамасы, 1534 және 1541 жылдар аралығында Римде сәулетшілік карьерасын бастады, Микеланджело мен Папа III Павел (Алессандро Фарнезе) үшін жұмыс істеп, Палаццо Фарнезе сарайының ауласын аяқтады. Содан кейін, мүмкін, Антонио да Сангалло кішінің жетекшілігімен Әулие Петр базиликасының құрылыс алаңында білімін жетілдірген. Тағы бір болжам бойынша, ол Антонио да Сангалло кіші үшін Флоренциядағы Форталеза да Бассода және Римдегі Әулие Петр базиликасында жұмыс істеген. Хуан Батиста де Толедо – жұмбақ және түсініксіз тұлға, Флоренция мен Римде Джованни Батиста де Альфонсис ретінде танымал болды. Дегенмен, Неаполь мен Мадридте ол Хуан Баутиста де Толедо деп аталды: екі испан сәулетшісінің де қолтаңбасы бірдей еді. Мүмкін, оның нағыз аты Хуан Батиста де Толедо Альфонсис болған шығар.

Эль-Эскориал

Эскориалда, оның ең маңызды еңбегінде, 1563 жылғы 23 сәуірде, қабырға тасы (бағана тасы) орнату рәсімінде Хуан де Эррера бірінші тастың көрінетін жағына: "ЖОАННЕС БАТТИСТА АРХИТЕКТУС МАЙОР. АПРИЛЕС 23" деп жазды. Бірінші тастың басқа жақтарында: бір жағында "DEUS OPTIMUS MAXIMUS OPERO ASPICIAT"; ал екінші жағында "PHILIPUS HISPANIARUM REX A FUNDAMENTIS ERIXIT −1563": "1563 жылдың сәуір айының 23 күні, әулие Жорж шейітінің күнінде, осы жылы монастырьдің алғашқы тасы рефлекторияның негізіне, приорының отырғышының астында, шарап қоймасында, аталған рефлекторияның астында салынды. Бұл тас шаршы пішіндес және барлық жағына жазылған, кімнің негізін салғанын, кімнің сәулетші екенін және оның орнатылған күні мен жылын көрсетеді". 1546 жылғы 18 желтоқсанда Папа Павел III испандық Жоанн Баптистаны Римдегі Әулие Петр базиликасының үйлестіруші архитекторының орынбасары етіп тағайындады: "Similis deputatio pro Joanne Bapta. Hispano". 1547 жылғы 26 ақпанда Микеланджело флоренциялық бас масон Никколоға Джованни Баттиста де Альфонсидің бұйрықтарын орындау керектігін хабарлады, ол Лабакконың ізбасары ретінде оның жеке таңдауы болды. 1549 жылы қайтыс болған Павел III-тің алдында, 1548 жылғы 20 қыркүйекте де Толедо вице-король Педро Альварес де Толедо тарапынан шақырылды. Джованни Баттиста де Альфонсис "Хуан Батиста де Толедо" деген атпен "Маэстро Майор де Обрас Реалес эн эль Рейно де Наполес" лауазымында жұмыс істеу үшін Неапольге барды. Неапольде ол көптеген ғимараттарды жобалап, қайта салды, соның ішінде: Strada di Toledo (1870 жылдан бастап Strada di Roma деп аталады), Сантьяго дельс Эспаньол шіркеуі; Кастель Нуовоның шаршы бастиондары; Позилиподағы үлкен сарай, Кастель Сант'Эльмо; және бірнеше фонтандар. 1559 жылы Филипп II оны Мадридтің (негізінен Мадрид пен Толедода) Маэстро Майор де Обрас Реалес (патшалық жұмыстар магистрі) етіп тағайындады және Мадридке қайта шақырды. Оның жылдық жалақысы бастапқыда 220 дукаттан аспады, өйткені Филипптің саясаты, кем дегенде испан суретшілерімен, олардың қабілеттерін сынағанға дейін оларға орташа жәрдемақы беру болды. Ол Мадридтің Алказары, Толедоның Алказары және Мадридтің Джеронимос монастырын қалпына келтірді. Ол Дескальсас Реалес шіркеуінің фасадын жобалады. Сондай-ақ, Каса-де-Кампо-де-Мадрид, Каса-Реал-де-Асека және Аранхуэс корольдік сарайындағы сәулет және қоғамдық жұмыстарды орындады. 1561 жылы ол "Arquitecto Real" болып тағайындалды, ол Эль-Эскориалдың қала құрылысы үшін жауапты болды: монастырь, Эль-Эскориал ауылы және Ла Гранхилья де Ла Фреснеда. Ол 1567 жылы қайтыс болғанға дейін Сан-Лоренцо-де-Эль-Эскориал (ауыл), Эль-Эскориал (монастырь) және Ла-Гранхильяның айналасындағы сәулет және қоғамдық жұмыстарды қадағалады. Монастырды 1584 жылы Хуан де Эррера аяқтады. Эль-Эскориалдың қала құрылысындағы негізгі қоғамдық жұмыстар Ла Гранхильяның су құбыры мен тоғандары, Монастырға су құбыры және Эль-Эскориалды (ауыл) Монастырға және Ла Гранхильяға жалғастыратын екі көше болды. Хуан Баутиста де Толедо мен Хуан де Эррераның Эскориалы – бұл әлемдік маңызы бар эксклюзивті эстетикалық құндылықтарға негізделген аумақтық дамудың үлгісі. Сонымен қатар, ол Ла Гранхилья де Ла Фреснеданың жалпы контурларын жасады. Жоба архитекторлар Гаспар де Вега мен Хуан де Эррераның, бағбан Маркос де Кардонаның, сондай-ақ голланд су құрылысы сарапшылары Петре Янсон мен Спондтың қатысуымен аяқталды.

In El Escorial, his most significant work, on 23 April 1563, in the ceremony of the masonry stone (cornerstone), Juan de Herrera wrote over the visible side of the first stone, "JOANNES BAPTISTA ARCHITECTUS MAJOR. APRILES 23". In the other sides of the first stone, the inscriptions are: in one side, "DEUS OPTIMUS MAXIMUS OPERO ASPICIAT"; and in the other side, "PHILIPUS HISPANIARUM REX A FUNDAMENTIS ERIXIR −1563": "En 23 dias del mes de abril, dia de San Jorge mártir, deste año de 1563 se puso la primera piedra del monasterio en el cimiento del reflectorio, debajo de la silla del prior, que es en la bodega, debajo del dicho reflectorio, la cual piedra es cuadrada y está escrita por todas partes, que da a entender quien es el fundador, y quien es el arquitecto y el día y año en que se pone". On 18 December 1546 Pope Paul III appointed the Spaniard Joannes Baptista, Deputy Coordinator Architect for St. Peter's Basilica of Rome: "Similis deputatio pro Joanne Bapta. Hispano". On 26 February 1947 “Michelangelo ( ) informed the Florentine mason master Niccolo that he was to follow the orders of Giovanni Battista de Alfonsis, his personal choice as successor of Labacco( )”. Before his patron Paul III, died in 1549, on 20 September 1548 de Tpledo was summoned by the Viceroy Pedro Álvarez de Toledo Giovanni Battista de Alfonsis went to Naples to work under the name of "Juan Bautista de Toledo" in the position of "Maestro Mayor de Obras Reales en el Reino de Nápoles". In Naples, he designed and rebuilt many buildings, including: the Strada di Toledo (since 1870 called Strada di Roma), the church of St. Giacomo degli Spagnuoli; the square bastions to the Castel Nuovo; a large palazzo at Posillipo, Castel Sant'Elmo; and several fountains. In 1559, he was appointed Maestro Mayor de Obras Reales (mainly in Madrid and Toledo) by Philip II and summoned back to Madrid. His yearly salary was at first no more than 220 ducats, because Philip's policy, with his Spanish artists at least, was to give them moderate allowances until he had tested their abilities. He restored the Alcazar de Madrid, Alcazar de Toledo and Convento de los Jerónimos de Madrid. He designed the frontage of the church de las Descalzas Reales He also performed architectural and public works in Casa de Campo de Madrid, Casa Real de Aceca and the Royal Palace of Aranjuez. In 1561, he was appointed "Arquitecto Real" responsible for the town planning of El Escorial: Monastery, El Escorial village and La Granjilla de La Fresneda. He supervised architectural and public works in San Lorenzo de El Escorial (village), the surroundings of El Escorial (monastery) and La Granjilla until his death in 1567. The monastery was finished by Juan de Herrera in 1584. The main public works in the town planning of El Escorial were the Aqueduct and Ponds of La Granjilla, the Aqueduct to the Monastery and the two streets joining El Escorial (village) to the Monastery and La Granjilla. El Escorial of Juan Bautista de Toledo and Juan de Herrera is an example of territorial development based on exclusive aesthetic values of global significance. Furthermore, he designed the overall outline of La Granjilla de La Fresneda. The project was finished with the collaboration of architects, Gaspar de Vega and Juan de Herrera; gardener fray Marcos de Cardona; Furthermore, Dutch dam experts Petre Janson and Spond.