Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тайвань мәдени қауымдастығы (ТМҚ; ) – Тайваньда жапон үкімдігі кезінде маңызды ұйым болды. Ол 1921 жылдың 17 қазанында Чианг Вэйшуй (蔣渭水) Тайбэй қаласының Дайтотей ауданында Тайвань зиялыларын біріктіріп, прогрессивті идеялар мен құндылықтарды тарату мақсатымен құрылды. Бұл ұйым Тайваньдықтардың ұжымдық санасын және ой-өрісін қалыптастыруды қолдайтын саяси топ ретінде де жұмыс істеді. Алғашқы құрылтай 1921 жылдың 17 қазанында өтті, онда Лин Сяньтан (林獻堂) президент, Ян Чичен (楊吉臣) вице-президент, ал Чианг Вэйшуй (蔣渭水) директор болып сайланды.
Cultural organization during the Japanese rule of Taiwan
The Taiwanese Cultural Association (TCA; ) was an important organization during the Japanese rule of Taiwan. It was founded by Chiang Wei shui on 17 October 1921, in Daitōtei, a district in modern day Taipei, gathering Taiwanese intellectuals and aiming for the delivery of progressive ideas and values. It also functions as a political group advocating for Taiwanese collective consciousness and thought. The first foundation day was held on October 17, 1921, when Lin Hsien tang (林獻堂) was elected as president, Yang Chi chen (楊吉臣) as assistant vice president, and Chiang Wei shui (蔣渭水) as director.
Тарих
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін әлемді өздік шешімділік пен демократия эпидемиясы шарлады. Әрине, Тайвань да осы жаңа тәуелсіздік сезімімен толып кетті. 1919 жылы Кореядағы Самил қозғалысынан шабыттанған Жапониядағы тайваньдық студенттер тәуелсіз Тайваньға деген құштарлығын одан әрі күшейтті. Сол кезде тек әулетті тайваньдық отбасылар ғана балаларын жапон университеттеріне жібере алатын. Осы балалардың көпшілігі Тайваньның жапондық отарлау кезінде дүниеге келген және өскен. Сондықтан олар ата-аналары алған формальды қытай білімінен – қатаң дәстүрлер мен ежелгі философияны үйретуден мүлдем өзгеше, жапондық әдістер мен әдет-ғұрыптармен оқытылды. Жапонияда тайваньдық студенттер жапон студенттерінен ғана емес, сонымен қатар достары мен туыстарынан да қатты нәсілшілдікке ұшырады. Жапондықтармен дұрыс қарым-қатынас жасалмаған жағдайларда (мысалы, (清國奴) деп атағанда), осы студенттер көбінесе қиындықтарды болдырмау жолдарын іздейтін. Бірақ осы әрекеттері үшін корей студенттері оларды өз құқықтары үшін күреспегендері үшін жиі мазақтап отырды.
After World War I, an epidemic of self determination and democracy engulfed the world. Needless to say, Taiwan was also inundated with this new sense of independence. Inspired by the Samil Movement in Korea in 1919, Taiwanese college students in Japan further developed their craving for an independent Taiwan. At that time, only affluent Taiwanese families could send their children to Japanese universities. Most of these children were born and raised during Japanese colonization of Taiwan. Therefore, they were taught using Japanese methods and customs quite different from the education of their parents, a formal Chinese education teaching strictly traditions and ancient philosophies. In Japan, Taiwanese students underwent extreme racism from not only Japanese students but also their friends and relatives. When improperly treated by the Japanese (e. g. being called (清國奴)), these students would often search for methods of circumventing trouble. Due to these actions, though, they were often taunted by Korean students for not fighting for their own rights.
Жапония
Жапония тайваньдық студенттер үшін жоғары білімнің ғана орталығы емес, сонымен қатар барлық адамдарға теңдік және бостандық сияқты революциялық идеяларды оқудың керемет мүмкіндігі болды – бұл идеяларға жапон үкіметі жол бермейтін. Осы жерде зиялылар Тайвань үшін тәуелсіздік немесе автономия алу мақсатымен жаңа және инновациялық идеяларды қабылдады. Бұл зиялылар жиі конференциялар өткізіп, пайдалы мүмкіндіктерді талқылады. Олар жапон үкіметінен тайваньдықтардың мүддесін білдіретін өкілді комитет құруға рұқсат беруді сұрады, осылайша демократияға маңызды қадам жасады. 1921 жылы құрылған бұл комитет Тайвань парламентін құру жөніндегі петициялық қозғалыс деп аталды. Лин Сянь Тан оның төрағасы болып сайланды. Оның он төрт жылдық тарихында көптеген митингілер ұйымдастырылды.
Japan was not only the hub of advanced learning for Taiwanese students, but also an excellent opportunity to learn revolutionary ideas such as equality for all people and freedom, options that the oppressive Japanese Regime would not allow. This was where intellectuals adopted new and more innovated ideas in order to gain either independence or autonomy for Taiwan. These intellectuals often held conferences discussing beneficial possibilities. They petitioned the Japanese government to permit the enactment of a representative committee which spoke in favor of Taiwanese people, thus taking a vital step towards democracy. The committee, established in 1921, was called the Petition Movement for the Establishment of a Taiwanese Parliament. Lin Hsien tang was elected as their headperson. During its fourteen year span, many rallies were held.
Іс-шаралар
Тайвань мәдениет қауымдастығы жаңа білімді бұқаралық ақпарат құралдары, қоғамдық шаралар сияқты түрлі жолдармен жұртшылыққа таратуда табысқа жетті. Қауымдастық "The Taiwan Minpao" газетін жариялады және Тайвань бойынша газет оқу үйірмелерін құрды. Бұдан өзге, кітап дүкендерін, театрлық труппаларды ашып, семинарлар мен лекциялар ұйымдастырды. Осы іс-шаралардың ішінде, сол кезде Тайваньдағы жоғары сауатсыздық деңгейіне байланысты лекциялар кеңінен қабылданып, жазбаша хабарласудың тиімділігі төмендеді. Қауымдастық құрылғаннан бастап көптеген мүшелері Қытай мен Жапонияда білім алған тайваньдық студенттер болды және олар социалистік идеологияны таратуға тырысты. Бұл ұйым ішінде жікке бөлінуге алып келді, жер иелері басымдығымен ерекшеленетін орташа топ пен жастар жетекшілігіндегі социалистік топ арасында қарым-қатынас шиеленісті болды. Қауымдастық еңбекшілер мен шаруалар қозғалысына белсенді қатысып, радикалды ұстанымдарға ұмтылып, 1931 жылы бірнеше мүшесі қамауға алынғаннан кейін таратылды.
The Taiwanese Cultural Association excelled at disseminating new knowledge to the public through various means, such as mass media, public events, etc. The association published The Taiwan Minpao and established newspaper reading clubs throughout Taiwan. Furthermore, they set up bookstores, theater troupes, and organized workshops and lectures. Among these activities, lectures gained significant acceptance due to the substantial illiteracy rate in Taiwan at the time, which resulted in the weakened efficacy of written communication. From the very beginning of the association, many participants were Taiwanese students studying in China or Japan, and they promoted socialist ideology. This, in turn, caused divisions in the organization, with a stark contrast between the moderate faction dominated by landlords and the socialist faction led by the youth. As the association became increasingly involved in labor and peasant movements and gradually radicalized, it disbanded in 1931 after the arrest of several of its members.