Хажи Ахунд: Бахаи Дінінің Еңбекқор Қызметшісі және Әулиесі
Hají Ákhúnd
Хажи Ахунд (1842-1910) – Бахаулланың көрнекті жақтасы, «Құдайдың елшісі» атанған, Бахаи дінінің дамуына үлкен үлес қосып, 19 қасиетті тұлғаның бірі болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хажи Мулла 'Али Акбар Шахмирзади (1842-1910), Хажи Акхунд деп белгілі, Бахаи дінінің негізін қалаушы Бахаулланың көрнекті жақтасы болды. Ол Бахаи ісінің Қолшысы (Hand of the Cause) болып тағайындалды және Бахаулланың он тоғыз апостолының бірі ретінде танылды.
Ḥají Mullá ʻAlí Akbar S͟hahmírzádí ( 18421910), known as Ḥají Ák͟húnd, was an eminent follower of Baháʼu'lláh, the founder of the Baháʼí Faith. He was appointed a Hand of the Cause, and identified as one of the nineteen Apostles of Baháʼu'lláh.
Өмірбаян
Хажи Ахунд Иранның Шахмирзад ауылында дүниеге келген. Ол баби болған Мулла Аббастың ұлы еді. Сөйтіп, Хажи Ахунд осы жаңа дін туралы әңгімелер естіліп тұратын үйде өсті. Алдын ала білім алғаннан кейін, ол Мәшхад қаласына діни колледжге оқуға барып, 1861 жылы бабилермен танысып, Бабтың дініне кірді. Бұл оның колледжден де, қаладан да бірден қуылған себебіне айналды.
Hají Ákhúnd was born in the village of S͟hahmírzád, Iran. He was the son of Mullá Abbas who was a Bábí. Hají Ákhúnd thus grew up in a household where there was some mention of this new religion. After some preliminary studies, he went to Mashhad to attend a religious college. In 1861, he encountered Bábís and converted to the Báb's religion, which caused his immediate expulsion from the college and the city.
Түрмеге қамау
Өз ауылына оралғаннан кейін, оны да жергілікті дін қызметкерлері қуды да, елден қуылды. Ол Тихранға қоныстанды, онда Бахауллаһты қабылдап, бахаи дінін ұстанды. Тихранда бахаилерге қарсы көтеріліс болғанда, ол өзінің сырт киімін орап, күзетшілер келіп тұтқындауын күтіп отыратын. Ол Тихранда көп рет тұтқындалды: 1886 жылы Мулла 'Али Канидің бұйрығымен, 1872 жылы жеті айға Найбу Салтанихының бұйрығымен, 1882 жылы екі жылға Найбу Салтанихының бұйрығымен, 1887 жылы және 1891 жылы екі жылға Хажи Аминмен бірге.
Upon his return to his home village, he was also expelled and sent away by the local clergy. He settled in Tihrán, where he accepted Baháʼu'lláh and became a Baháʼí. It is recorded that when there was an outburst against the Baháʼís in Tihrán, he would wrap his cloak around himself and sit waiting for the guards to come and arrest him. He was arrested many times in Tihrán: in 1886 on the orders of Mulla ʻAli Kani, in 1872 for seven months by Nayibu's Saltanih, in 1882 for two years by Nayibu's Saltanih, in 1887, and in 1891 for two years with Hájí Amín.
Саяхат
Ол Бахаулла мен оның отбасы тұтқында болған Аккаға үш рет барды: 1873, 1888 және 1899 жылдары. Оған Бабтың қабір қалдықтарын түрлі құпия орындардан Аккаға көшіру міндеті жүктелді, ол жерде бірнеше жыл сақталды, содан кейін Баб мақбарына қойылды. Ол Бахаулланың өзі тағайындаған төрт "Ислам ісінің қолдарының" бірі болды және 1910 жылдың 4 наурызында қайтыс болғанға дейін Ирандағы Бахаи қызметінің көп бөлігіне жауапты болды.
He visited ʻAkká, where Baháʼu'lláh and his family were prisoners, on three occasions: in 1873, 1888, and 1899. He was given the task of transferring the remains of the Báb from various secret locations to ʻAkká, where they remained for several years until they were eventually entombed in the Shrine of the Báb. He was one of the four Hands of the Cause appointed by Baháʼu'lláh himself, and was responsible for much of the Baháʼí activity in Iran until his death on 4 March, 1910.