Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оптикалық иллюзияның түрі
Type of optical illusion
Перифериялық дрейф иллюзиясы (PDI) – көру перифериясында тісті пішіндес жарықтық тордың көрсетілуінен туындайтын қозғалыс иллюзиясы. Бұл иллюзияны алғаш рет Фоберт пен Герберт (1999) сипаттаған, бірақ осыған ұқсас әсерді Фрейзер мен Уилкокс (1979) «эскалатор иллюзиясы» деп атап көрсеткен. PDI-дің бір түрін Китаока Акиёси мен Ашида (2003) жасады, олар тісті пішіндес жарықтықтың үздіксіз өзгеруін пайдаланып, аралық сұр түстерді кері өңдеді. Китаока PDI-дің көптеген түрлерін жасады, соның ішінде «айналмалы жыландар» аттысы ерекше танымал болды. Соңғы демонстрация PDI-ға зор қызығушылық оятуға себеп болды. Бұл иллюзияны оның жанына қарай қарап, мүмкіндігінше жылдам жыпылықтап қарағанда оңай көруге болады. Көптеген бақылаушылар иллюзия бейнесі периферияда болатын мәтінді оқығанда оны оңай көреді. Мұндай иллюзиялардың қозғалысы әдетте қараңғыдан жарыққа қарай сезіледі. PDI-ді көруге қатысты нейрондық механизмдерді зерттейтін екі мақала жарияланды (Backus & Oruç, 2005; Conway et al., 2005). Фоберт пен Герберт (1999) иллюзияның жарықтық ақпаратты өңдеудегі уақытша айырмашылықтарға негізделгенін, бұл қозғалыс жүйесін жаңылыстыратын сигнал тудыратынын болжады. 2005 жылғы екі мақала да осы идеялармен келіседі, бірақ контраст маңызды фактор болып көрінеді (Backus & Oruç, 2005).
The peripheral drift illusion (PDI) refers to a motion illusion generated by the presentation of a sawtooth luminance grating in the visual periphery. This illusion was first described by Faubert and Herbert (1999), although a similar effect called the "escalator illusion" was reported by Fraser and Wilcox (1979). A variant of the PDI was created by Kitaoka Akiyoshi and Ashida (2003) who took the continuous sawtooth luminance change, and reversed the intermediate greys. Kitaoka has created numerous variants of the PDI, and one called "rotating snakes" has become very popular. The latter demonstration has kindled great interest in the PDI. The illusion is easily seen when fixating off to the side of it, and then blinking as fast as possible. Most observers can see the illusion easily when reading text with the illusion figure in the periphery. The motion of such illusions is consistently perceived in a dark to light direction. Two papers have been published examining the neural mechanisms involved in seeing the PDI (Backus & Oruç, 2005; Conway et al., 2005). Faubert and Herbert (1999) suggested the illusion was based on temporal differences in luminance processing producing a signal that tricks the motion system. Both of the articles from 2005 are broadly consistent with those ideas, although contrast appears to be an important factor (Backus & Oruç, 2005).
Айналмалы жыландар
Айналатын жыландар – 2003 жылы профессор Акиёши Китаока жасаған оптикалық иллюзия. Бұл "жыландар" перифериялық қозғалыс иллюзиясының бір түрі болып табылады және олар оралған жыландарға ұқсайтын бірнеше түсті жолақтардан құралған. Кескін қозғалмай тұрса да, жыландар айналып тұрғандай көрінеді. Қозғалыс сезімінің жылдамдығы микросаккадалық көз қозғалыстарының жиілігіне байланысты (Александр және Мартинес Конде, 2019).
Rotating snakes is an optical illusion developed by Professor Akiyoshi Kitaoka in 2003. A type of peripheral drift illusion, the "snakes" consist of several bands of color which resemble coiled serpents. Although the image is static, the snakes appear to be moving in circles. The speed of perceived motion depends on the frequency of microsaccadic eye movements (Alexander & Martinez Conde, 2019).
Жалпы сілтемелер
Александр, Р. Г., Мартинес Конде, С. (2019). Көздің қимыл-қозғалысы. Көз қозғалысын зерттеу. Спрингер, Чам, 104–106, Бэкус, Б. Т., Оруч, И. (2005). Контраст пен жарықтың өзгеруінен туындаған иллюзорлы қозғалыс. Journal of Vision, 5(11), 1055–1069, Конвей, Б. Р., Китаока, А., Язданбахш, А., Пак, С. С., Ливингстон, М. С. (2005). Күшті статикалық қозғалыс иллюзиясының нейрологиялық негізі. Нейробиология журналы, 25, 5651–5656. Фауберт, Ж., Герберт, А. М. (1999). Перифериялық дрифт иллюзиясы: Көрнеу перифериясындағы қозғалыс иллюзиясы. Түсінік, 28, 617–622. Фрейзер, А., Уилкокс, К. Ж. (1979). Иллюзорлы қозғалысты қабылдау. Nature, 281, 565–566. Китаока, А., Ашида, Х. (2003). Перифериялық дрифт иллюзиясының феноменалдық сипаттамалары. Көрнеу журналы, 15, 261–262.
Alexander, R. G., Martinez Conde, S. (2019). Fixational eye movements. Eye Movement Research. Springer, Cham, 104–106, Backus, B. T., Oruç, İ. (2005). Illusory motion from change over time in the response to contrast and luminance. Journal of Vision, 5(11), 1055–1069, , Conway, B. R., Kitaoka, A., Yazdanbakhsh, A., Pack, C. C., Livingstone, M. S. (2005). Neural basis for a powerful static motion illusion. Journal of Neuroscience, 25, 5651–5656. Faubert, J., Herbert, A. M. (1999). The peripheral drift illusion: A motion illusion in the visual periphery. Perception, 28, 617–622. Fraser, A., Wilcox, K. J. (1979). Perception of illusory movement. Nature, 281, 565–566. Kitaoka. A., Ashida. H. (2003). Phenomenal characteristics of the peripheral drift illusion. Journal of Vision, 15, 261–262.