Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Бұдыр" (немісше: "Der Bau") – Франц Кафканың өлімінен алты ай бұрын жазылған аяқталмаған әңгімесі. Әңгімеде бадджерге ұқсас жануар қазған, лабиринт тәрізді қонысын үй ретінде қорғауға күш салады. Бұл әңгіме Кафканың досы және әдеби мұрагері Макс Бродтың "Beim Bau der Chinesischen Mauer" (Берлин, 1931) жинағында, Кафканың өлімінен кейін жарияланды. Уилла мен Эдвин Мьюр жасаған алғашқы ағылшын тіліне аудармасы 1933 жылы Лондон қаласында Мартин Секкер баспасынан шықты. Ол "Қытайдың Ұлы Қабырғасы. Әңгімелер мен ойлар" (Нью-Йорк: Шокен кітаптары, 1946) кітабында жарияланды. Кафканың кіргізілген жануармен күресті көрсететін әңгіменің соңын жазғаны айтылады, бірақ бұл толыққанды нұсқасы Кафканың өлімінен кейін оның сүйіктісі Дора Даймант жойған туындылардың бірі болды. "Метаморфоз", "Академияға баяндама", "Иттің зерттеулері" және "Жозефин әнші немесе тышқан тайпасы" сияқты "Бұдыр" табиғатын адам кейпінде бейнелейтін жануарды көрсетеді. Кафка осы жанрда жиі жұмыс істеген.
"The Burrow" (German: "Der Bau") is an unfinished short story by Franz Kafka written six months before his death. In the story a badger like creature struggles to secure the labyrinthine burrow he has excavated as a home. The story was published posthumously in Beim Bau der Chinesischen Mauer (Berlin, 1931) by Max Brod, Kafka's friend and literary executor. The first English translation, by Willa and Edwin Muir, was published by Martin Secker in London in 1933. It appeared in The Great Wall of China. Stories and Reflections (New York City: Schocken Books, 1946). Kafka is alleged to have written an ending to the story detailing a struggle with an invading beast, but this completed version was among the works destroyed by lover Dora Diamant following Kafka's death. Like "The Metamorphosis", "A Report to an Academy", "Investigations of a Dog" and "Josephine the Singer, or the Mouse Folk", "The Burrow" presents an anthropomorphic animal. Kafka worked frequently in this genre.
Мазмұны
Бірінші тұлғада баяндаушы - екіұшты жер қазғыш жануар. Оның анатомиясына тікелей сілтемелер тек "маңдайына" ғана жасалады, ол оны "Қала күзеті" деп аталатын жерінің айналасындағы бос топырақты тығыздау үшін пайдаланады, сондай-ақ "лапалары" мен "тырнақтары" да айтылады. Бұл жаратылыс үнемі жаудың шабуылынан қорқып өмір сүреді. Осының салдарынан, ол ұяны толыққанды қауіпсіз етуге үнемі тырысады. "Қала күзетімен" қатар, ұяға кіретін жер де үнемі алаңдаушылық туғызады. Кейіннен жаратылыс тұрақты шуға бейімделіп, оның көзін анықтап, жоюға күшін жұмсауға бел буады. Әңгіменің соңғы сөйлемі: "Бірақ бәрі өзгеріссіз қалды, —". Бұл сөйлем беттің соңында келгендіктен, Кафка одан әрі жазған болуы және мүмкін соңын ойластырған болуы мүмкін. Оқушыға әңгіме аяқталғандай сезім беру үшін Макс Брод соңғы сөйлемді "Бірақ бәрі сол күйінде қалды" деп өңдеген.
The first person narrator is an ambiguous burrowing animal. The only direct references to his anatomy are to a "forehead", which he uses to compact the loose earth around the section of his burrow referred to as the "Castle Keep”, “paws” and “claws”. The creature lives in constant fear of attack from enemies. This leads to compulsive attempts to make the burrow perfectly secure. Along with the Castle Keep, the entrance to the burrow is a source of constant anxiety. Later in the story the creature becomes obsessed by a persistent noise and resolves to dedicate his energy to the identification and elimination of its source. The last sentence of the story reads "But all remained unchanged, the—". This sentence is at the end of a page, implying that Kafka had written more and perhaps fashioned an ending. In order to publish the story with the semblance of a conclusion, Max Brod edited the last sentence to "But all remained the same."
Тақырыптар
Кафканың жоғары дамыған ақыл-ойы бар жаратылысы адам ақылының феноменологиялық пародиасы болып табылады.
Kafka's hyper rational creature functions as a phenomenological parody of human reason.
Дәйексөздер
Мен өз қоршауымды салып бітірдім, және ол сәтті болып көрінеді. "Менің қоршауымның ең әдемісі – тыныштық. Әрине, бұл – алдану. Кез келген сәтте ол бұзылып, барлығы аяқталуы мүмкін. Бірақ, қазіргі уақытта, үндеу менімен бірге." "Сіз тыныш өмір сүресіз, жылы, дұрыс тамақтанасыз, барлық көптеген өткелдер мен бөлмелердің толық иесісіз, және мұның бәріне сіз дайынсыз – әрине, басып беруге емес, бірақ тәуекел етуге дайынсыз, сондай-ақ оны қайтадан иеленуге үміттеніп күтесіз; бірақ мұндай қауіпті, тым қауіпті ойын емес пе? Мұндай қадамға қандай да бір ақылға қонымды себеп бар ма? Жоқ, мұндай іс-әрекеттерге ақылға сыятын негіздер болуы мүмкін емес." "Мен алысқа көшіп, бұрынғы жайсыз өміріме оралуға жақын келдім, ол ешқандай қауіпсіздікке ие емес, тек қана қауіптердің бірінен соң бірі тізбегі болған, бірақ соның салдарынан нақты қауіптерді сезінуге және қорқуға мүмкіндік бермейді, өйткені мен қауіпсіз қоршауымды қарапайым өмірмен салыстырып, үнемі еске түсіремін."
"I have completed the construction of my burrow and it seems to be successful." " [T]he most beautiful thing about my burrow is the stillness. Of course, that is deceptive. At any moment it may be shattered and then all will be over. For the time being, however, the silence is with me." "You live in peace, warm, well nourished, master, sole master of all your manifold passages and rooms, and all this you are prepared—not to give up, of course—but to risk it, so to speak; you nurse the confident hope, certainly, that you will regain it; yet is it not a dangerous, far too dangerous stake that you are playing for? Can there be any reasonable grounds for such a step? No, for such acts as these there can be no reasonable grounds." "I almost screw myself to the point of deciding to emigrate to distant parts and take up my old comfortless life again, which had no security whatever, but was one indiscriminate succession of perils, yet in consequence prevented one from perceiving and fearing particular perils, as I am constantly reminded by comparing my secure burrow with ordinary life."
Басқа ақпарат құралдарындағы сілтемелер
Бұл әңгіменің пародиясы Джонатан Летемнің "Боб К. жазбалары" атты қысқа әңгімесінің бір бөлігі ретінде келеді, ол "Kafka Americana" жинағында топтастырылған. Әңгімеде Бэтменнің Бат-Пещерасы ошақтың бір түрі ретінде бейнеленеді. Иан Макьюан "The Innocent" романының екі эпиграфының бірінде "The Burrow" цитатасын пайдаланған.
A parody of the story appears as part of the short story "The Notebooks of Bob K." by Jonathan Lethem, which is collected in Kafka Americana. In the story Batman's Batcave is presented as a version of the burrow. Ian McEwan quotes "The Burrow" in one of two epigraphs to his novel The Innocent.