Кіріспе
No Rest for the Wicked – Андреа Л. Питерсонның фантастикалық веб-комиксі. Кейіпкерлер дәстүрлі ертегілердегі, соның ішінде Ханс Кристиан Андерсен, Шарль Перро және Гримм ағайындыларының ертегілеріндегі кейіпкерлерге шала-шар байланысты. Сюжет Айдың жоғалып кеткенінен бері ұйқысыздықтан зардап шегіп жүрген ханшайымның және оның Айды қайтадан аспанға көтеру жолындағы саяқатына арналған. 2007 жылдың тамыз айына қарай төртінші тарауға жетіп, барлығы 200 бетке жуық. Бұл оқиға көбінесе ағымды, мұңды көңіл-күйге толы, бірақ оны күлкі сезімімен жұмсартады. "Зұлымдар үшін тыныштық жоқ" енді итальян, неміс және жапон тілдерінде де қолжетімді.
Негізгі
November – сезімтал ханшайым, үш әпкесінің ең кішісі, бұршаққа аллергиясы бар және тез көгеруге бейім (бірде ағаштан түскен жапырақтан көгілген). Ай жоғалғалы бері ұйықтай алмай, Айды қайда жерленгенін тауып, оны қалпына келтіру арқылы ұйықтау мәселесін шеше аламын деген үмітпен ізденіс сапарына шықты. Оған қарғыс тиген, сондықтан "алтруистік" деген сөзді айтқан сайын аузынан бақа немесе тобақ шығады. Ол "Жігітке" құда түскен, бірақ тойға дейін үйден қашып кеткен. Ол ақсүйектерге көңіл бөледі және атластарға (олардың барлығы "Әлем" деп аталады) және әсіресе олардың соңғы бетіне ("Әлемнің соңы", бұл "Революциялық қыз Утенаға" сілтеме) қызығушылық танытады, мүмкін сонда баруға тура келеді деп ойлайды. November-дің сезімталдығы түрлі формада көрінеді. Ол мейірімді және басқа адамдарға, тіпті қатыгез (Жануар) немесе өзін өкіндірмейтін (Clare) адамдарға да жаны ашып, көңіл жағуға дайын. Ол басқаларды жақсы "сезеді", мысалы, Перроны өзімен бірге жүруге көндіргенде. Сонымен қатар, ол Red-тің үйінде Өлімді сезінеді және Clare Аймен кездескенін түйсінеді. Соңында, ол басқа адамдардың ақсүйек қан тамырына (немесе оның жоқтығына) сезімтал және тіпті Clare неке арқылы патшайым болғанын анықтай алады. Мейірімділігі мен интуициясына сенімділігінің арқасында ол көбінесе өзінің қауіпсіздігін ескермей, асығыс әрекет етеді. November-ді топтың "жүрегі" деп санауға болады және ол партияның (ресми емес) көшбасшысы. November-дің барлық басты кейіпкерлердің арасында ең көп таралған отбасы бар. Ол тек "Жігітке" ғана емес, сонымен қатар екі үлкен әпкесі (жасы бойынша тамыз және қыркүйек), анасы және әкесі (Қаңтар патшасы) бар, олардың барлығы жылдың айларымен аталған. Перро мен Red-ке қатысты қарым-қатынасы көбінесе жақсы болғанымен, кейде ауытқулар болады; соңғы кезде Red-тің Сиқыршыны өртеудегі аяусыздығынан November мен Red арасында жарылыс болған сияқты. Перро – "адамға" айнала алатын, қожайынының өмірін шаруадан маркизге дейін көтерген айлакер мысық. Ол еркек өмірін өткізсе де, кішкентай жануарларды аулауға құштарлығын жоғалтқан жоқ. Қазіргі кезде өлтіргендерінің саны: көптеген тышқандар, құстар және бақалар. Өзіне Перро деген есімді бермес бұрын, ол жай ғана Мысық деп аталған. Ол мысық болғандықтан, өзімшіл және бос. Перро ханшайым November-ге сапарларында серік болып, өзін қызықтырады, бірақ Жәндіктен ұрлаған сиқырлы сақинасының арқасында қашан болса да үйіне қайта орала алады деп күтеді. (Бұл сақинаның осылай күшті ме, әлде басқа күші бар ма, әлі белгісіз.) Перроның November-ге қосылуының тағы бір себебі бар екені айтылады, бірақ ол әлі түсіндірілмеген. Перро ақылды, дипломатиялық және сөзге шебер, күш қолданбай, қалағанын алу үшін сөздерді пайдалануды артық көреді; ол сонымен қатар жоспарлау және стратегия жасауда дарынды, және November-дің асығыстығын толықтырады. Перро жақын маңдағы сиқырды сезе алады ("мұрттай алады"), оны ол қиындықтарды анықтау үшін бірнеше рет қолданды. Перро өзінің көптеген дарынын қиын мәселелерді ең аз күш-жігермен шешуге жұмсайды, көбінесе басқаларды алдап, өз қалауын орындауға мәжбүрлейді. Ол жиі Red-тің балтасының дұрыс емес жағынан зардап шегеді, өйткені ол "ақылды аңдарды" жек көреді және ол November-ге зиян келтірді немесе ренжітті деп ойлайды. Перроны топтың "миы" деп санауға болады, ол көбінесе басқаларға әр түрлі жағдайлармен қалай күресуге кеңес береді (мысалы, November-ге Сиқыршылар сиқыршымен шайқаста отқа ұшырайтынын айту), бірақ ол ешқашан тікелей өзіне көмектеспейді (оның бұл туралы шатырда болған кезде, қауіпсіз жерде November-ге айтқан). Отбасы үшін, Перро басқа адамдардың балаларын ұнатпайды және "екі ондаған" өз балалары бар, оларды тастап кеткен. Ол шынайы мысық өзін өзі күтіп-ұстауға үйренетініне сенді, өзі сияқты. Көптеген адамдар Перроны мысық адам деп санайды. Алайда, форумда автор өзінің жай ғана мысық екенін айтты. Оның сыртқы келбеті адамға ұқсайды. "Қызыл" – орманның терең жерінде жалғыз тұратын, жыртылған қызыл плащ киген қыз. Бір қасқырмен болған жағымсыз кездесуден кейін, Қызыл өзінің ісіне тап болған әрбір ет жейтін аңды өлтіруді таңдады, әсіресе сөйлейтіндерді. Ол қолына қолмен тоқылған себет пен балта ұстап жүр. Комикстің суреті көбінесе сұр түсті болса да, "Қызыл" плащы әрқашан түсте көрсетіледі, бұл Фрэнк Миллердің Sin City-дегі Мэриге ұқсас. Қызыл гүлдерді жақсы көреді; бұл оның зорлық-зомбылыққа деген сүйіспеншілігімен және қорқынышты жауынгерлік шеберлігімен үйлеспейді. Перро сияқты, Қызыл да зиялы күшін пайдаланбай, мәселелерді балтасымен немесе таза күшпен шешеді. Сырттан қарағанда жас әйел сияқты көрінсе де, Қызыл өте күшті: ол Жануарды өз қамалынан шығарып, Сиқыршыға қарсы тұра алды, яғни ол үстіміздегі құбылыстармен күресе алады. Оның балтысы бұзылмайтын сияқты, тіпті бірнеше соққымен металл қамалдың иықтарын да бұзуға қабілетті. Оны топтың "күші" деп санауға болады. Ұзақ уақыт жеке өмір сүргендіктен, Қызыл басқа адамдармен көп қарым-қатынас жасамайды және монстрларға қатысты жаны ашымайды; алайда, ол November-ге шынайы көңіл бөледі және оны қорғауға тырысады. Қызыл бұрын өлгенін айтады, бірақ бұл қандай мағынада екені белгісіз. Қызыл орманға қалай келгені де белгісіз. Ол сонымен қатар Сиқыршының балаларды жеуін жеке қабылдаған сияқты. Қызыл – басты кейіпкерлердің арасында отбасы туралы бір сөз де айтпаған жалғыз адам. Алайда, ол Кішкентай Қызыл Жартылайға негіделгендіктен, төртінші тарауда Қызылдың бұрын әжесі болғаны расталды, ол, мүмкін, кабинасындағы төсекке кім өлді дегенде айтқан "екінші адам" болуы мүмкін. Бұл әжесіне сапар барып, қасқырды (ертегідегі қасқыр) кездестірген жас Қызылдың суреті арқылы ашылды. Қызылдың кабинасы, шын мәнінде, оның әжесінің кабинасы болуы мүмкін, және ол әжесін алып кеткен монстрлармен күресу үшін орманға келген болуы мүмкін (Қызылдың орман кабинасы қасқыр терілерімен толтырылған). Сиқыршымен шайқасқанда, ол уақытша Сиқыршының асқазанына сіңірілді. Алайда, November Сиқыршыны ыстық темірмен соққанда, Қызыл өзін босата алды, содан кейін Сиқыршыны өз пешіне итеріп, оны тірідей өртеді. November-дің қорқынышты жамандық деп санаған бұл әрекет екеуі арасында жарылыс тудырған болуы мүмкін (дегенмен Перро бұл туралы ешқандай мән бермейді, мүмкін екеуінің арақатынасына қарамастан).
Екіншілік
Пьер Маркиз де Карабас, Пьер орташа лемминг сияқты ақылды, және ол тек Перроның ықпалы арқылы ғана жібек пен әдемі аяқкиім кие алады. Пьер Колеттке тұрмысқа шыққан, сондықтан оның өмірінің барлық аспектілерін "Кит" деп атаған мысығы бақылап отыруы керек. Бұған дейін ол шаруа болған. Колетт Пьердің әйелі, қас-қабағы қас, кеміргіштерге, сарайға жатпайтын нәрселерге деген жеккөрушілігі бар қадірлі ханшайым. Алтын мен сұлулыққа алданып, ол қарашаны қарапайым адам деп, күйеуін асыл адам деп қате қабылдайды. Ол ешқашан қорқыныш сезімін сезінбеген, ал ол туралы білгісі келетін бейкүнә ауыл баласы. Ол патшалықты барлық жын-перілер мен жындылардан құтқарады және осы процесте қазына табады, оның бір бөлігін Қаңтар патшасына (Ноябрдің әкесі) береді және сыйлық ретінде қарашаны (ең кіші қызын) өзінің қалыңдығы ретінде таңдады. Соңғы рет ол қыз іздеп, қорқыныш дегенді үйренуге тырысып, ауылды аралап жүрді. Жәндік - тіпті кітапханада да қатты сөйлеуге бейім, терісі мен тістері бар ірі дене. Жабайы аң - антисоциалдық ботаниктің бір түрі, өйткені оның керемет гүлбақшасы және әр күні таңғы асқа, түскі асқа немесе кешкі асқа немесе оны кез келген кезде көруге арналған сөйлем бар. Ол үнемі аузынан көбік шығатын сияқты. Оны Ред мазақтайды, содан кейін оны терезеден лақтырып, өлтіре жаздады. Жабайы аң қазір сұлулыққа қосылған болуы мүмкін, ол өзінің терезеден құлап кетуін оның он күндік "ұзақ" болмауынан үмітсіздікке ұшырап, өзін-өзі өлтіруге тырысу деп қате қабылдады. Сұлулық - бұл Жабайы аңның сарайдағы жас әйел, ол әр күн сайын таңғы ас, түскі ас немесе кешкі ас үшін ұсынылады. Соңғы рет отбасына келгеннен кейін жылап-сықтап Жәндікпен кездескен. Сұлулық Жабайыны сезімтал жан деп санайды және "оған қатты көңіл бөледі, [бірақ] оған үйленуді ұйғаруға асықпайды" Клэр - қолдары болуы керек жерде билегі байланған жас әйел. Ол алғаш рет қаланың балаларын ұрлаған деп айыпталып, ұсталғаннан кейін ұсталып, ағашқа жанып өртелуге сотталғаннан кейін көрінді (төмендегі Жаратушы шын мәнінде жауапты болды). Флешбектер Клэрдің қыз кезінде ата-анасы оны шайтанға сатып жібергенін көрсетеді, олар оның өтініші бойынша оның қолын кесіп тастады (Клэрдің қолындағы көз жастары шайтанды, кем дегенде, бастапқы ертегіде ұстады). Сол түні Клэрді Ай (бұл жаңа ай) жолықтырды, ол оған шайтанның оны алып кетуіне жол бермейтін құпияны айтты. Осыдан кейін Клэр өз бетінше жолға шығады. Ақырында, орманды аралап жүргенде, ол патшамен кездесіп, патшайым болды. Ноябрь мұны алдын ала сезінді. Кейде ол үшін күміспен жасалған механикалық қолдар жасалды. Алайда, содан бері Клэр жолға шығып, мүмкін, баласын іздеп жүрген шығар. Ноябрь Клэрдің ата-анасы оған қалай қорқынышты қарағанын айтқанынан кейін, Клэр "Мен дәл солаймын" деп жауап берді. Бұл сөздердің неден басталғаны белгісіз. Әншілердің арасында оның баласы қайтыс болды деген аңыз тараған (ауыл тұрғындары оны тапқан кезде ол қабірдің айналасында жасырынған еді), бірақ ол не айтқысы келгені белгісіз. Ол қазір қарашамен бірге "жәшік, шам және айқыш" қайда орналасқанын көрсету үшін саяхатқа шығуға шешім қабылдады. Оның аты фан-арт бөлімінде жарық көрмес бұрын, ол жанкүйерлерге "Қолсыз қыз" деп белгілі болды. Аңшы: Аңшы - қала маңындағы орманды мекендейтін қарт әйел. Бастапқыда ол қиялға салынған, ауру, бірақ қайғылы тұлға ретінде көрінеді. Жас кезінде күйеуі оны екі баласы Хансель мен Гретельмен бірге тастап кетеді. Хансель ауырып, қайтыс болған кезде, ол ақылдан адасып, балаларды жау әлемге әкелгенін және оларды тек өзіне қайтарып, қауіпсіз етіп ұстай алатынын ұқты. Ол екеуін де піріске қосқан. Содан бері ол кездескен әрбір адам Хансель немесе Гретель деп сенуде, одан "шыққан". Бір қызығы, бұл оқиғалар жақын маңдағы ауылдағы ашаршылықпен тұспа-тұс келді. Ауыл тұрғындары балаларды орманға тастап кетті. Олар сырт әлемде аман қалар деп үміттенді. Сиқыршы осы балаларды тауып алып, үйіне алып, жеп қояды. Оның үйі перроның сиқырлы деп таныған (біреудің кім екенін білмейді, бірақ сиқыршы деп болжайды) имбирь наннан жасалған және ол аш балаларға жем болады. Ол Клэрдің кінәсіздігін дәлелдеуге барған кезде партиямен кездеседі. Алдымен келген қараша оны көреді, бірақ оның тарихын білмейді; Сыйқыр өз өмірі туралы монологқа түседі және шындық қарашаға ашылады (оны естігеннен кейін науқас болады). Қарашаны жеуге тырысқанда оған Қызыл шабуыл жасайды. Шабуылға ұшыраған кезде ол өзінің адамгершіліксіз жаратылысы екенін көрсетед...
Clare A young woman with bandaged wrists where her hands ought to be. She was first seen after being sentenced to be burned at the stake as a witch for allegedly stealing a town's children (the Witch, below, was actually responsible). Flashbacks reveal that, as a girl, Clare was sold to the devil by her parents, who cut off her hands at his request (Clare's tears on her hands had kept the devil at bay, at least in the original fairy tale). Clare was visited that night by the Moon (it was a new moon), who told her a secret that may have prevented the devil from taking her. After this, Clare set out on her own. Eventually, while in the woods, she met a king and became a queen — November intuited this beforehand — and at some point had mechanical hands crafted for her, made out of silver. Since then, however, Clare has become vagrant, possibly looking for her child — when November talks of how horribly Clare's parents treated her, Clare responded with "I'm exactly the same." The story behind those words is unknown. A rumor going about among fans is that her child is deceased (she was lurking around a grave when the villagers found her) but it is otherwise unknown at this point what she meant. She has now decided to travel with November for the purpose of showing her where the "coffin, candle, and cross" she was told of have been located. Before her name was released in the fan art section, she was known to fans as The Girl With No Hands. The Witch An old woman living out in the woods near a town. She initially comes across as delusional, a sick yet tragic figure. When she was younger, her husband left her and their two children, Hansel and Gretel; she then moved to the forest to escape the malicious rumors in town. When Hansel fell sick and possibly died, she went insane and decided that she'd brought children into a hostile world and could only keep them safe by taking them back — into herself. She cannibalized both in pies. She since took to believing that everyone she meets is either Hansel or Gretel, gotten "out" of her. Horrifically, these incidents coincided with starvation in a nearby village; villagers began abandoning their children into the forest in desperation, hoping they'd somehow make it in the outside world. The Witch found these children, took them in, and ate them. Her house is made of gingerbread which Perrault identifies as enchanted (by whom is unknown, but presumably the Witch), and it works as a lure to the hungry children. She meets the party when they go out to prove Clare's innocence. Arriving first, November sees her, but does not know her story; the Witch goes into a monologue about her life and the truth is revealed to November (who becomes almost ill after hearing it). Upon attempting to eat November, she is attacked by Red. When attacked, she reveals herself to be an inhuman creature worthy of her deeds she is capable of taking massive wounds and functioning, suffering decapitation, and even commanding those parts of her body severed by Red's axe (they hover around the room and strike). Her favored weapon seems to be a butcher knife. Whenever badly wounded, the ghostly hands of children emerge from her body; they have grabbed foes (such as Red), dragging them into the Witch's body, and have also worked as healing for the Witch, reattaching destroyed body parts. Apparently, foes who have been "absorbed" in this method remain alive, though for how long is unknown — Red was able to survive a few minutes of absorption, but this may be due to her sheer strength. Red, while dealing damage to the Witch, was unable to permanently harm her; after Red was devoured by the hands of the children emerging from the Witch's stomach, Perrault managed to pass instructions to a distraught November by posing as "Hansel" while on the rooftop of the gingerbread house. Picking up on the hint, November used a poker to strike the Witch with a heated poker from the fire (fire being what Perrault mentioned as "preferred when dealing with your kind", meaning witches a reference to being burned at the stake). The wound this caused was enough to let Red free herself, slashing her way out of the witch's stomach and landing unceremoniously on the cabin floor; beating the witch severely with the poker, Red disabled her long enough to throw her into the oven. She locked the witch in to die screaming. The Witch, through her story and her death, is obviously the Witch from the story "Hansel and Gretel". Prince Ricardo Overly fastidious Prince, son of King Ricardo. Better known as "Dick the Picky". Introduced in the second Interlude, "The Wandering Swordsman". He reached the tower of Sleeping Beauty, a supposedly impossible task. However, his overly picky habits caused him to reject her after he learned that she snored. There are hints that he is wandering the world, searching for a "perfect" princess. As such, he may be the Prince from The Princess and the Pea, who was also said to have quested for such a bride, before returning to his castle. The Moon Takes the form of a beautiful lady carrying a lantern. Her task is to bear her lantern across the sky for all but one day a month; on the day of the new moon she usually rests. At the beginning of the story, the Moon has been missing for over a year, during which November has not slept.
Марапаттар
"Жақсыларға тыныштық жоқ" комиксінің авторлары 2005 жылғы Web Cartoonist's Choice Awards сыйлығының салтанатында "Үздік фантастикалық комикс" номинациясы бойынша жүлде табыс етті. "Жақсыларға тыныштық жоқ" 2006 жылғы WCCA-да "Үздік фантастикалық комикс" номинациясына ілікті және 2007 жылы "Үздік фантастикалық комикс" аталымын жеңіп алды.