Кіріспе

Өгей ана – бұрынғы әйел немесе ер адамның некесінен туған балаларының биологиялық емес анасы, ол олардың әкесімен немесе анасымен үйленген. Оның күйеуінің немесе әйелінің бұрынғы некелерінен туған балалары – оның өгей балалары болып саналады. Әйелінің өгей анасы – оның қарындасы.

Мәдениет

Өмірлік ата-аналар (әсіресе өгей аналар) «жаман өгей ана» бейнесіне байланысты қоғамдағы кейбір қиындықтарға тап болуы мүмкін. Морелло атап көрсетеді, бұрынғыда «жаман өгей ана» кейіпінің пайда болуы қазіргі өгей ата-аналар үшін мәселе тудырып, өгей аналарға қатысты стигма қалыптастырған. Осы стигма өгей аналардың өздеріне деген сенімін төмендетуі мүмкін. Бұл жағдайға бұрынғы жұбайдың өткен қарым-қатынастан арыла алмай, баласының өміріне жаңа ата-ананы қабылдаудан бас тартуы да себеп болуы мүмкін.

Көркем әдебиет

Әдебиетте өгей аналар көбінесе жаман және зұлым болып бейнеленеді. Зұлым өгей ана кейіпкері ертегілерде жиі кездеседі; ең танымал мысалдары – Золушка, Аққу және Хензель мен Гретель. Оның ең көп зардап шеккендері – өгей қыздар, содан кейін өгей қыз/өгей ұл жұптары, бірақ өгей ұлдар да зардап шегеді, мысалы, «Жайнақ ағашы» ертегісінде. Кейде, «Күннің шығысында және Айдың батысында» сияқты, өйткені ол өгей әпкесіне үйленуден бас тартты, немесе тіпті өгей қыздарын зардап етуі мүмкін, мысалы, «Алтын жұлдызды жігіттер» ертегісінде. Кейбір ертегілерде, мысалы, Джанбаттиста Базильдің «Ла Гатта Ценнерентола» немесе Данияның «Жасыл рыцарь» сияқты, өгей ана өзінен кейінгі қызға жақындасу арқылы некеге отырады, ал ол оны алғаннан кейін қатыгез болады. Кейбір ертегілерде өгей қыздың үйленіп қашуы оны өгей анасынан азат етпейді. Өгей қыздың алғашқы баласы туғаннан кейін, өгей ана жаңа ананы өлтіріп, оны өз қызымен алмастыруға тырысуы мүмкін, осылайша оны келесі ұрпақтың өгей анасы етеді. Мұндай алмасу «Ғажайып қайың», «Аға мен апа» және «Ормандағы үш кішкентай адам» ертегілерінде орын алады; тек өгей ананың жоспарын бұза отырып (әдетте оны өлтіріп), әңгіме бақытты аяқталады. Кореяның «Джангхва Хонгрён джон» ертегісінде өгей ана өз өгей қыздарын өлтіреді. Жаман өгей аналар туралы көптеген әңгімелерде өгей ана мен өгей баланың арасындағы қастық балаға өлген анасының көмегімен табысқа жету арқылы баса көрсетіледі. Бұл мотив скандинавтық мифологияда кездеседі, онда Свипдагр өзінің анасы Грояны өгей анасының қойған тапсырмасын қалай орындауға болатынын үйрену үшін қабірден оятады, Гримм бауырларының «Золушка» ертегісі сияқты, онда Ашенпутель өзінің киімін анасының қабірінде өсіп жатқан ағаштан алады, орыс «Василисса сұлу», онда Василиссаға анасы берген қуыршақ көмектеседі және анасының батасы, және малай «Путь Баванг Баванг Мерах», онда қаһарманның анасы оны қорғау үшін балық болып қайта келеді. «Өмірлік ана» сөзінің өзінен-өзі мейірімсіз ата-ананы сипаттауы туралы түсінік Джон Гэмблдің «Айрландиялық ояну» (1826) деген шығармасында ерекше сөзбен айтылған. Ол өлімге кенелмей жатқан бір әйелдің өзінен кейін келген адамға: «Балаларыма мейірімді болыңыз» деп айтқандығын айтады. Гэмблдің айтуынша, бұл бұйрық ұмытылды және ол «өте жақсы өгей ана болды». Ертегілердің бірінде зұлым ана, екіншісінде зұлым өгей ана бар: Гримм ағайындыларының «Алты қарлығаш» және Ханс Кристиан Андерсеннің «Жабайы қарлығаштар» атты шығармаларында кейіпкер әйелді күйеуінің анасы қудалайды, ал тағы бірде өгей анасы, ал «Он екі жабайы қаз» атты шығармасында өгей анасы қудалайды. Кейде бұл әдейі ауысқан сияқты: ағайынды Гриммдер алғашқы басылымдарына «Аққу» және «Хензель мен Гретель» нұсқаларын енгізгеннен кейін, кейінірек басылымдарда оны өгей анаға өзгертті, мүмкін әңгіменің зорлық-зомбылығын азайту үшін. Жаман анадан жаман өгей анаға айналудың тағы бір себебі – ананың қасиетті екендігіне сену, сондай-ақ, ананың баласына осындай жаман ниетпен, жек көрушілікпен қарауына ешкім сенбейтіндігіне сену. Исландиялық ертегіде «Ат Гулфакси және семсер Гуннфодер» жақсы өгей ананы бейнелейді, ол ханзадаға әулие әулиеге ұқсайды, бірақ бұл кейіпкер ертегілерде өте сирек кездеседі. Өмірлік ана кейіпкерлердің басқа да жамандықтарымен бірдейленуі мүмкін. Мысалы, «Хензель мен Гретель» ертегісіндегі өгей ана мен сиқыршы екеуі де тамаққа қатты қызығады, өгей ана аштықтан құтылу үшін, үйін тамақтан құраған сиқыршы балаларды жегісі келеді, ал балалар сиқыршыны өлтіріп үйіне оралғанда, олардың өгей анасы құпия түрде қайтыс болады. Бұл екі жағдайға қатысты әртүрлі пікірлер айтылып келеді. Бруно Беттельхайм психологиялық түсіндірмесі бойынша, бұл – нақты ананы идеалды анаға және балаға нақты анада ұнамайтын нәрсені қамтитын жалған анаға «бөліну». Алайда, тарихи тұрғыдан алғанда, көптеген әйелдер бала туғанда қайтыс болды, олардың күйеулері қайтадан тұрмысқа шықты, ал жаңа өгей аналар бірінші некедегі балалармен ресурстар үшін бәсекелесті; аңыздарды тарихтан алынған нақты қақтығыстар ретінде түсіндіруге болады. Кейбір ертегілерде, мысалы «Жайнақ ағашы» сияқты, өгей ананың жаушылығы – бұл балаларының мұрасын қамтамасыз ету құштарлығы. «Балалық ізгілік классикасы» атты еңбегінде Гуо Чжуин жас кезінде анасынан айырылған Мин Цзыцянның оқиғасын баяндаған. Оның екі ұлы бар еді, қыста оларды жылы киіндірді, бірақ ол өзінің өгей ұлын елемей қалды. Күйеуі мұны білгенде, ажырасуға шешім қабылдады, бірақ ол өгей ұлына ешқандай зиян келтірмегенін айтты. Әкесі оған кешірім берді, ал өгей ана осыдан кейін барлық үш баланы күткені үшін оны үлгілі балалық ізгілікке жатқызды. Керісінше, үлгілі өгей ана өзінің баласына қарағанда өгей ұлын артық көреді, өйткені оның үлкендігі оны жоғарырақ етеді. «Цидің адал өгей анасы» күйеуі өлтірілген адамның жанында табылған ұлы мен өгей ұлының екеуі де кінәлі екенін айтқанда, өгей ұлын жазалауға шақырды, өйткені күйеуі оған өгей ұлын күтуді бұйырған, ал ұлы кіші болып табылады; король оның міндетке адалдығы үшін оларды екеуін де кешірді.

Алкестис (шоу)

438 ж.б.д.: Өліп бара жатқан ана күйеуіне қайта үйленбеуін өтінеді, балаларының келешек әйелінен зорлық көруінен қаушады.

Гипполит

428 ж.б.д.: Өгей ана өз ұлына деген құмарлығына жеңіліп, содан кейін оны іске асырудан алдын алу үшін өзін-өзі өлтіреді және өгей ұлының оны зорлағанын жалған айыптап хат қалдырады.