19 ғасырдағы қағаз жасаушы және жалған құжаттар сатушы Александр Хауланд Смит
Alexander Howland Smith
Александр Хауленд Смит – 19 ғ. сатылған құжаттар жасаушы. Оның жасаған жалған құжаттары бүгінгі күнге дейін табылуда. Шотландиялық сатушы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Александр Хоуленд Смит (16 наурыз 1859 – 3 мамыр 1913), сондай-ақ "Антик Смит" деп белгілі, 1880-ші жылдардағы шотланд құжат жасаушы. Оның жасаған құжаттары бүгінге дейін кездеседі.
Alexander Howland Smith (16 March 1859 – 3 May 1913), also known as the "Antique Smith", was a Scottish document forger in the 1880s. His forgeries still surface today.
Әдістер
Хауланд Смит өзінің жалған құжаттар жасау карьерасын 1880 жылдары туған қаласы Эдинбургте бастады. Алдымен ол қолданылған кітап дүкендеріне барып, бос беттері бар барлық ескі кітаптарды сатып ала бастады. Ол әрқашан оларды өзі алып келетін, кітап дүкендерінің кейбір иелеріне бұл әдет ерекше болып көрінді, себебі кітаптар ескі әрі ауыр болатын. Бұл материалдар біткен соң, ол заманауи қағазды пайдалана бастады. Смит 1886 жылы жалған құжаттарын сата бастады және келесі бес жыл бойы осы ісін жалғастырды. Ол оларды кітап дүкендеріне, аукциондарға және ломбардтарға көбінесе шамалы бағамен сатты. Смит Мэри, Шотландия патшайымы, Оливер Кромвелл және сэр Уолтер Скотт сияқты түрлі тарихи тұлғалардың қолжазбаларын жасады. Смит түпнұсқаларын көшірмей-ақ қолтаңбаларды жасай білді. Ол өлеңдер, автографтар және тарихи хаттар құрастырды. Құжаттарды ескіргендей көрсету үшін оларды әлсіз шайға малып қоятын. Кейін сарапшылар бұл жалған құжаттар өте нашар жасалған және ешкімді алдауы тиіс емес деді. Хаттар дұрыс емес даталанған, кейде олардың авторларының өлімінен кейін жазылған, және қазіргі заманғы қағазға жаңа жазу құралдарымен жазылған болатын.
Howland Smith began his forging career in the 1880s in his native Edinburgh. At first, he began to visit second hand bookshops and bought all kinds of old books with blank fly leaves. He always carried them home himself, a habit that some bookshop owners thought unusual, since the books were old and heavy. When these materials ran out, he resorted to modern paper. Smith began to sell his forgeries in 1886 and continued for the next five years. He sold them to bookshops, auctions and pawnshops, usually at modest prices. Smith forged manuscripts from various historical people, such as Mary, Queen of Scots; Oliver Cromwell; and Sir Walter Scott. Smith forged the signatures without tracing the originals. He created poems, autographs and historical letters. He made the documents appear old by dipping them in weak tea. Afterwards experts said that the forgeries were very clumsy and should have not deceived anyone. Letters were dated wrongly, sometimes after the death of their supposed writer, and had been written on modern paper with new writing implements.
Риллбанк жинағы
1891 жылдың мамыр айында қолжазбалар коллекционері Джеймс Маккензи өзінің Rillbank Collection жинағына кіретін хаттардың бір бөлігін Эдинбургте аукцион арқылы сатуға шешім қабылдады. Аукцион басталар алдында аукционшы, кейбір адамдар бұл заттардың жалған екенін айтқандарын және оларға жеке кепілдік беруден бас тартатынын мәлімдеді, бұл бағаларды күрт төмендетті. Үш айдан кейін Маккензи Камнок Экспресс газетінде ақын Роберт Бернсқа жазылған деп есептелетін бір ескі хатты жариялады. Газеттің бір оқырманы, хат адресат болған Жон Хилл деген адамның шындығында өмір сүрмегенін анықтады және жинақтың түгелдей нақтылығына күмәндана бастады. Суррейлік Колвилл Скотт, тарихи құжаттар сарапшысы, бүкіл Шотландияда ондаған жалған хаттар бар екенін де хабарлады. Маккензи газетте Бернсқа жазылған екі бұрын жарияланбаған өлеңді жариялап жауап берді. Тағы бір оқырман, олардың бірі – "Кедейдің дұғасы" атты өлеңнің, Бернс бала кезінде жарық көргенін және екінші өлеңнің де авторы Уильям Хейвард Робертс екенін байқады. Маккензиге хаттарды қалай алғанын сұрағанда, ол оларды ескі шкафтың құпия бөлімінде тапқанын айтты. Оның замандастары оған сенбеді. Ол, мүмкін, олардың бәрін Эдинбургтен сатып алған және олардың жалған екенін білген-білмегені белгісіз. Оған ешқандай айып тағылмады.
In May 1891 manuscript collector James Mackenzie decided to sell some of the letters of his Rillbank Collection by auction in Edinburgh. Before the start of the auction, the auctioneer stated that some people had claimed that the items were forgeries and refused to personally vouch for them, which significantly decreased the prices. Three months later Mackenzie published one old letter, supposedly from the poet Robert Burns, in the Cumnock Express newspaper. One reader of the paper found out that the person the letter had been addressed to, weaver John Hill, had never existed and begun to suspect the authenticity of the whole collection. Colvill Scott of Surrey, historical document expert, also announced that there were dozens of letter forgeries all over Scotland. Mackenzie answered by publishing two unpublished poems purporting to be by Burns in the paper. Another reader noticed that one of them, The Poor Man's Prayer, had been published when Burns had been only a child and was the work of William Hayward Roberts, who had also written the other poem. When Mackenzie was asked how he had acquired the letters, he claimed that he had found them in a secret drawer in an old cabinet. Contemporaries did not believe him. He had probably bought all of them in Edinburgh and it is unclear whether he knew them to be forgeries or not. He was not charged with anything.
Джеймс Стилли
Эдинбургтегі қолжазба сатушы Джеймс Стиллиден 2020 хат сатып алған американдық коллекционер, жалған хаттар туралы қауесеттерді естіп, оларды растау үшін Британ мұражайына жіберді. Мұражайдың қолжаз сарапшылары олардың кемінде 201-і жалған екенін анықтады. Америкалық коллекционер Стиллиге Сейссон сотында шағымданып, хаттар үшін төлеген 750 долларын қайтаруды талап етті. Стилли нашар денсаулығына байланысты кешірім сұрады, ал американдық коллекционер соттан шағымын кері алды. Стилли, әдетте, хаттардың жалған екенін білген болуы мүмкін.
An American collector, who had bought 2020 letters from a manuscript seller, James Stillie, in Edinburgh, heard the rumors about forgeries and sent them to the British Museum to be verified. The museum's handwriting experts found out that at least 201 of them were forgeries. The American charged Stillie in the Court of Session and demanded that Stillie return the $750 he had paid for the letters. Stillie pleaded mercy because of poor health and the American withdrew the suit. Stillie probably knew the letters were fakes.
Ашылу басталады
1892 жылы қарашада «Эдинбург Evening Dispatch» газеті жалған қағаздар туралы мақалалар жариялады, соның ішінде хаттармен бірге табылған жазбалардың көшірмелері де болды. Бір оқырман осы жазудың Александр Хоуленд Смит есімді кеңсе қызметкеріне таныс қолмен жазылғанын анықтады. Смит Эдинбургтегі түрлі заң кеңселерде жұмыс істеп, өткізуге арналған заттармен және ескі құжаттармен айналысқан. Полиция Смитті сұраққа тартып жатқанда, ол Томас Генри Ферри адвокаттың бас кеңсе қызметкері ретінде жұмыс істегенін, Ферри оған заң кеңсесінің жертөлесіндегі ескі құжаттарды жоюды тапсырғанын айтты. Смит оларды үйіне алып, құнды екенін анықтап, сатуға кірісті. Қорлары таусылғанда, ол жаңа жалған құжаттар жасауды бастады. Ол кез келген құжатты жасай алатынын мәлімдеді. Смит тұтқындалды.
In November 1892 the Edinburgh Evening Dispatch published articles about the forgeries, including facsimiles of some of the notes that had been with the letters. One reader recognized the handwriting of a clerk he knew as Alexander Howland Smith. Smith had been working in various law offices in Edinburgh and dealt in ephemera and old documents. When police questioned Smith, he said that he had been employed as a chief clerk of the lawyer Thomas Henry Ferrie, who had asked him to get rid of old documents in the cellars of his law office. Smith had taken them home, found them to be valuable and begun to sell them. When the supply had run out, he had begun to create new forgeries. He claimed that he could create any kind of document. Smith was arrested.
Сот және үкім
1893 жылғы 26 маусымда Смиттің ісі Жоғары сотта басталды. Оны жалған ақша жасау емес, жалған ақшаны жалған екенін білген күйі сатуда айыптады. Куәгерлердің бірі кітап сатушы Бристо Браун болды, ол Смиттен көптеген хаттар сатып алып, олардың түпнұсқа екеніне сенгенін айтты. Қазылар Смитті кінәлі деп тапты, бірақ оған жұмсақ жаза беруді ұсынды және ол 12 айға түрмеге кесілді. Смит жасаған жалған ақшаның нақты көлемі белгісіз. Олар Ұлыбританияда және шетелде кеңінен сатылды, және кейде Ұлыбританияда және АҚШ-та әлі де түпнұсқа ретінде сатылады.
On 26 June 1893 Smith's trial begun in the High Court of Justiciary. He was not charged with forgery but selling the forgeries under false pretences. One of the witnesses was a bookseller Bristo Brown, who had bought large number of Smith's letters and said that he had believed them to be genuine. The jury convicted Smith but recommended leniency and he was sentenced to 12 months in prison. The exact amount of Smith's forgeries is unknown. They were widely sold in the British Isles and abroad and are still occasionally sold as real in the British Isles and the USA.