Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлттық костюм мұражайы Шотландияның Нью-Абби, Дамфрис және Галлоуэй аймағындағы Шамбелли үйінде орналасқан және Шотландияның Ұлттық мұражайларының бөлігі болды. Мұражай 1982 жылы қызметін бастады. Мұражай 1850-1950 жылдар аралығындағы бай адамдардың сән-салтанаты мен өмір салтын көрсетуге мүмкіндік берді. Киімдер шынайы тұрмыстық жағдайларда ұсынылды. 2013 жылдың қаңтар айында Шотландияның Ұлттық мұражайлары Ұлттық костюм мұражайының жабылатынын және 2013 жылы ол қайта ашылмағанын хабарлады.
The National Museum of Costume was located at Shambellie House, in New Abbey, Dumfries and Galloway, Scotland and it formed part of the National Museums of Scotland. The museum started operating in 1982. The museum allowed a look at fashion and the lifestyle of the wealthy from the 1850s to the 1950s. The clothes were presented in lifelike room settings. In January 2013, National Museums Scotland announced that the National Museum of Costume was to close and the site would not reopen for 2013.
Құрылыс
Шамбелли үйі – Виктория дәуіріндегі шалғайдағы үй. Оны шотланд сәулетшісі Дэвид Брайс 1856 жылы Стюарт отбасы үшін жобалаған. Чарльз Уильям Стюарттың әкесі Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Шамбелли үйіне иелік еткен. 1976 жылы Чарльз У. Стюарт бірнеше жыл бойы жинаған костюмдер коллекциясын Шотландия Корольдік мұражайына сыйға берді және Шамбелли үйін Қоршаған орта департаментіне тапсырды.
Shambellie House is a Victorian country house and was designed by the Scottish architect David Bryce in 1856 for the Stewart family. Charles William Stewart's father had inherited Shambellie House before World War II. In 1976, Charles W. Stewart gave the costume collection he had built up over several years to the Royal Scottish Museum and handed over Shambellie House to the Department of the Environment.
Бөлмелер
Әр бөлме әртүрлі дәуірлердегі және әртүрлі шараларға арналған киімдерді көрсетеді. Үй ішіндегі суреттер Стьюарт отбасының портреттерінен тұрады.
Each of the rooms presents clothes in different periods and for different events. The portrait paintings one can see around the house show the Stewart family.
Асхана
Асхана 1895 жылдың жазғы мезгіліндегі көріністі бейнелейді. "Отбасы мүшелерінің жазғы кешкі тойға жиналғанын көріңіз. Үй иесі мен оның әйелі кешкі киімдерін киіп, қонақтарды күтіп отыр. Суық дәм-тәмдер дастарқанға жайылыпты, ал үй қызметшісі жақынғы үстелге шыныларды тізіп қойып жатыр. Көзге түсетін нәрселердің қатарында әсем кешкі көйлектер, сондай-ақ қара жамылғыдан тігілген, мұқабамен безенділген қаралы көйлек бар. Эдуард және Виктория дәуірлеріндегі қаралы рәсімдер қатаң ережелермен жүргізілген. Жиһаз бен картиналардың ішінде Александр Берджестің 1890 жыл шамасында жасаған қызыл ағаштан жасалған серванты, бөлменің 19 ғасырғы түпкілікті жиһазының бір бөлігі болған мәрмәр сағат және оған үйлесетін вазалар, сондай-ақ Уильям Берджестің Рутин қамалы үшін 1853 жылы жобалаған екі тұғырдың бірінен жасалған жаңғақтан ойылған инкрустациясы бар тұғыр кіреді. Асханада Уильям Стюарттың (1750-1844) екінші әйелі, Шамбеллиді салған Уильям Стюарттың анасы Бетия Дональдсонның портреті де ілуде."
The dining room presents a scene in summer 1895. "See the family members gathering for a summer evening party. The gentleman and lady of the house in evening wear ready to welcome further guests. A cold collation is already laid out, whilst the butler is arranging glasses on the side table. Highlights include a beautiful selection of evening dresses and also a mourning dress, of black satin, trimmed with jet. The mourning process in Edwardian and Victorian society followed a strict code. Furniture and paintings include a rosewood sideboard by Alexander Burgess, about 1890, a marble clock and matching vases, part of the original 19th century furnishings of the room, and an oak inlaid plinth, one of a pair designed by William Burges for Ruthin Castle, Wales, and is dated 1853. Also in the Dining Room is a portrait of Bethia Donaldson, the second wife of William Stewart (1750 1844) and mother of the William Stewart who built Shambellie."
Сызба бөлмесі
1945 жылдың мамыр айындағы бір көрініс қонақ бөлмеде бейнеленген. "Үйдің мүшелері мен қонақ радио арқылы Екінші дүниежүзілік соғыс туралы соңғы жаңалықты еңкейіп тыңдап жатыр. Бөлмеде 19 ғасырға тән диван мен креслолар, 1900 жылдар шамасындағы ағылшын фарфорынан жасалған шай жиынтығы, 19 ғасыр керамикалық бұйымдары, 1920 жылдардағы граммофон және королева Викторияның портреті орналасқан. Соғыс кезінде мата тапшылығының салдарынан 1941 жылдың маусым айында «Пайдалылық жүйесі» енгізілді. Барлық киім, тіпті сүлгішелер де CC41 белгісін таңбалауы тиіс болды, бұл олардың белгіленген мөлшердегі матадан тігілгенін көрсетеді. Бұл жүйе барлық тұрмыстық маталарға, оның ішінде асүйдегі сүлгілерге, сондай-ақ жиһазға және басқа да тұрмыстық заттарға қатысты. Бұл жүйе 1949 жылға дейін сақталды. Ұяшының киімі «Utility» таңбасы бар, сымдан тоқылған матадан тігілген. «Жасап, жөнде» деген сәтсіздікке төзімділік танытуға шақыратын соғыс жылдарындағы маңызды ұрандардың бірі болды. Көрсетілген баланың киімі – осының нақты мысалы, себебі ол ересектердің киімінен өңделген және 1943 жылға жатады. Отбасы қонақтарды кешкі шайға шақырып отыр. Соғыс кезіндегі азық-түлік рационированиесі үй шаруашылығында дайындалған кекстерді, джем мен тортты ерекше қуанышқа айналдырды."
A scene in May 1945 is presented in the drawing room. "Members of the household and a visitor are gathering excitedly to listen to the latest news about the Second World War on the wireless. The room is furnished with 19th century sofa and chairs, a tea service is English porcelain about 1900, a display of nineteenth century ceramics, a gramophone dating from the 1920s and a portrait of Queen Victoria. Shortages of fabrics during the war forced the introduction of the Utility Scheme in June 1941. All garments, even handkerchiefs, had to carry the CC41 symbol, indicating that they conformed to the regulated fabric amounts. This extended to all household textiles including tea towels as well as to furniture and other household items. The scheme continued until 1949. The hostess wears a printed rayon dress that bears the Utility label. 'Make Do and Mend' was one of the many war time slogans designed to encourage the public to recycle old out of date clothes. A child's dress on display is a perfect example of this as it has been altered from an adult's and dates to 1943. The family are welcoming guests to afternoon tea wartime food rationing would make the home made scones, jam and cake on offer a very special treat."
Кітапхана
Кітапханада 1952 жылдың 31 желтоқсанындағы оқиғаны көруге болады. "1952 жылдың 31 желтоқсаны, және отбасы Дамфрис сауда палатасының Конгресс залдарында өтетін жылдық Хогманай кешіне шақырылған. Әке, ана және қызы қораптарын, қолғаптарын және пальтоларын жинап жатыр. Көрмеде 1950-жылдарға тән кешкі көйлектердің әдемі үлгілері қойылған, соның ішінде қыздың шамамен 1950 жылы жасалған көйлегі – қара тафеттаның үстіне қара машинамен тігілген мақтадан жасалған кружеводан тігілген, мөлдір штрихтармен және тігістермен жасалған гүлдік әшекейлермен, ал жемісқызыл нейлоннан жасалған «аттың қылынан» жасалған розеткалардың жиегі перленген. Бұл көйлек Крюикшанк салонында, Гринсмит Даунс, Принс-стрит, Эдинбургте жасалған. Қабырғаларда Стюарт отбасына байланысты бірнеше картина ілінген. От жағалауының үстінде капитан Уильям Стюарттың (1879–1930) портреті ілінген, ол 1913 жылы Дэвид Элисонға тапсырыс беріліп салынған. От жағалауының екі жағында Уильям Крейк Арбигландтан (суретшісі белгісіз) және оның әйелі, Шамбеллиден Элизабет Стюарттың портреттері ілінген, оларды Уильям де Нунь 1740 жылдары салған."
In the library, one can observe a scene which plays on 31 December 1952. "It is 31 December 1952 and the family have been invited to the annual Hogmanay Ball by the Dumfries Chamber of Commerce at the Assembly Rooms. Father, mother and daughter are just gathering their bags, gloves and coats. On display are lovely examples of 1950s evening dresses including the daughter's dress, c1950, which is made of black machine made cotton lace over black taffeta with festoon and raised flower decorations made of sequins and beads and pink nylon "horsehair" rosettes with pearlised edges, made by the Cruikshank Salon, Greensmith Downes, Princes Street. Edinburgh. Several prints hang on the walls, all connected to the Stewart family. A portrait of Captain William Stewart (1879 1930) hangs over the fireplace, commissioned from David Alison in about 1913. On either side of the fireplace hang portraits of William Craik of Arbigland (artist unknown) and his wife, Elizabeth Stewart of Shambellie, by William de Nune, painted in the 1740s"
Сарай
Барлық үйдің залы оның иесі туралы маңызды бір нәрсені айтуға арналған. Үйге алғаш келген адамға ол үй иесінің мәртебесін, байлығын және талғамын көрсетеді. Оларды залда біраз уақыт күтіп, суреттерге, жиһазға және басқа да марапаттарға қарау мүмкіндігі беріледі. Олардың әсерлі болуына үміт артылады! Шамбелли үйінің залында Д. Дафф жасаған, Пейслидегі 19 ғасырдың ортасындағы әже сағаты және ұзын орындық тұр. Бұл орындық жақында ғана Шотландияның Ұлттық Ескіліктер Мұражайының кітапханасында, Эдинбург, Квин-стритте қолданылған бірнеше орындықтың бірі еді. Үйдің салушысы Шамбеллидің Уильям Стюарты мен оның әйелі Кэтрин Хардидің суреттері, сондай-ақ оның әкесі, Уильям Стюарттың (1750-1844) 1790 жыл шамасында белгісіз суретші салған портреті де бар.
"The hall of any house is intended to say something important about its owner. For someone visiting the house for the first time it would convey the owner's status, wealth and taste. They would be asked to wait in the hall for some time giving them a chance to survey the paintings, furniture and other trophies. Hopefully they would be suitably impressed! In the hall of Shambellie House stands a grandfather clock by D Duff, Paisley, mid 19th century and a long bench, one of several used until recently in the library of the National Museum of Antiquities of Scotland, Queen Street, Edinburgh. There are photographs of William Stewart of Shambellie, the builder of the house, and his wife, Katherine Hardie and portrait of his father, also William Stewart (1750 1844) painted in about 1790 by an unknown artist."
Жоғарыға қону
Кепірге салынған шкафта музейдің тұрмыстық маталарының, басқа да жұмсақ жиһаздардың және лаванда қыптарының бір бөлігі көрсетілген. Үй шаруасындағы маталарға қатысты қатаң ережелер болған; заттардың қай бөлмеге тиесілі екені белгіленген, төсек жамылғылары мен сүлгілерді ауыстырудың нақты кестесі сақталған. Кір жуу әдетте аптасына бір рет жасалатын, ал ауылдан бір-екі адам арнайы шақырылып, қайнату, жуу, кептіру және үтіктеу сияқты ауыр жұмыстар атқарылатын. Күміс және нәзік заттар жеке жуылатын. Қысқы перделер мен басқа да жиһаздар көктемде жазғы жиһазға ауыстырылып, керісінше алмастырылатын. Қолданылмаған жиынтықтар тазаланып, осы сияқты шкафтарда сақталар еді. Лаванда және басқа да хош иісті қыптар маталарға жағымды иіс беру үшін және мольдарды алшақтату үшін қолданылатын. Жарнамалық дәліздерде сәндік гравюралар, оның ішінде әшекейлік тақталар мен портреттер ілінген.
"The linen cupboard shows some of the Museum's collection of household linen, other soft furnishings and lavender bags. Strict regimes were often laid down about household linen; items were often marked as to what belonged to each room and exact timetables were adhered to for changing beds and towels. Laundry was usually done once a week with one or two people from the village being brought in especially for the extremely heavy work of boiling, washing, drying and ironing. Fine and delicate items would be laundered separately. Winter curtains and other furnishings were often changed for summer ones in the spring and vice versa. The un used sets being cleaned and store in cupboards such as these. Lavender and other perfumed sachets were employed to give the linens a sweet smell and to keep away moths. Along the bedroom corridors are hung various engravings including fashion plates and portraits."
Жатын бөлмесі
Жатын бөлмеде 1945 жылдың қыркүйек айының бір күні көрсетілген. "Бұл бөлмеде қонақтар бір әйел мен оның немересі алыс Шығыста британ әскери қимылдарының аяқталуын тойлау үшін жергілікті балға дайындалып жатқанын көреді. Екінші дүниежүзілік соғыс әдетте 1945 жылдың 8 мамырында, Еуропадағы шайқастар тоқтаған кезде аяқталды деп есептеледі. Алайда, көптеген британдық отбасылар мен қауымдастар жақындарының үйге оралуын күту үшін күзге дейін күтуге мәжбүр болды.
A day in September 1945 is shown in the bedroom. "In this room visitors see an older woman and her granddaughter are getting dressed for a local ball to celebrate the end of British military action in the Far East. The Second World War is usually taken to have ended on the 8th of May 1945 when fighting ceased in Europe. However many British families and communities had to wait until the autumn to celebrate the homecoming of loved ones
Әже жасыл және кремі түсті гүлдер мен жапырақтардың өрнегі бар қара жібек кешкі көйлек киген. Бұл кең иықтары мен жүрек тәрізді мойын сызығымен 1940 жылдарға тән стиль. Соғыс кезінде жаңа ұзын көйлектерді сатып алу мүмкін болмағандықтан, ол бұрынғы көйлектен өзгертілген немесе 1939 жылға дейін сатып алынған матадан тігілген болуы мүмкін. Соғыс кезінде Ұлыбританиядағы барлық адамдардың жаңа киімге қол жеткізуі шектеулі болды. Алайда, қоғамның ең бай топтары соғысқа үлкен киім-кешек қорымен кірді, сондықтан олар үшін "көріністі сақтау" оңайырақ болды. Оның немересі 1943 жылғы қызыл барқыт көйлек киген, ол ересектердің киімінен жасалған. Бұл соғыс кезінде тіпті бай адамдардың да "жетіспегенді түзетуге" мәжбүр болғанын көрсететін тағы бір жақсы мысал. Киім үстеліндегі щеткалар мен құтылар 1932 жылы Кэтлин Бибби ханымға жасалған той сыйы болған. Фен 1930 жылдарда қолданылған модельге ұқсайды. Ауылдық үйлер тіпті қыркүйек айында да суық болуы мүмкін, сондықтан әже жақсы ұйықтау үшін электрлі ыстық су бөтелкесін пайдаланады. Ошақта 1930 жылдардың электр пеші тұр. Кілем шамамен 1870 жылғы Иранның Санандаж қаласынан әкелінген."
The grandmother is wearing a black satin evening dress with a pattern of flowers and leaves in green and cream. It is in a typical 1940s style with broad shoulders and a sweet heart neckline. New long dresses were not available to buy during the war, so it may have been adapted from an existing dress, or made from material bought before 1939. Everyone in Britain had the same restricted access to new clothing during the war. However, the wealthier sections of society began the war with bigger wardrobes and therefore it was easier for them to 'keep up appearances'. Her granddaughter is wearing a red velvet dress of 1943, which has been made from adult's clothing. This is another good example of how even wealthy people had to 'Make do and Mend' during the war. A set of brushes and bottles on the dressing table were a wedding present to Mrs Kathleen Bibby in 1932. The hairdryer is typical of those used in the 1930s. Country houses can be notoriously cold, even in September, therefore the grandmother has the luxury of an electric hot water bottle to ensure a good night's sleep. A 1930's electric fire stands in the hearth. The rug is from Sanandaj, Iran about 1870."
Ойын бөлмесі
Ойын бөлмесінде 1913 жылдың тамызындағы кешкі көрініс бейнеленген. "Мұнда күтімші отбасының ең жаңа мүшесіне қамқорлық жасап отырғанын көреміз. Бөлмеде ойыншықтар, киімдер мен нәрестеге арналған заттар шашылып жатыр. Көшпенді орталықта әдемі ойылған ағаштан жасалған шайқалатын жылқы тұр. Бұл көріністе анасы түстен кейінгі шараға қатысуға дайындалып, шамамен 1910 жылғы жоғары белдікті күндізгі киім киген. Киім қара жүннен тігілген, ал тоқылған жолақ пен қара барқыт жиектелген кең тордан жасалған төменгі декоративті жағасы жібек және металл жіптермен байыпты кестеленген. Ұл кішкентайы дәстүрлі ақ жазғы теңізші костюмін киген. Жас принц Эдуард 1846 жылы суретші Винтерхальтердің портретіне ресми теңіз жабдықтарының нақты көшірмесімен киінген кезде теңізші костюмдерін танымал етуді бастады. Ол 19 ғасырдың екінші жартысы мен 20 ғасырдың басында ұлдар арасында танымал киім болып қала берді. Осы костюмдерге қайыспен безендірілген кең қырлы сабан шапандары жарасым тапты. Бұрышта жоғары орындық, коляска және дөңгелекті нәресте орындығы қойылған. Қабырғаларда түрлі үлгілер де ілулі тұр, олар көбінесе шотландтық және жас қыздардың кестелеу және тігін техникасын үйрену кезінде қолдануға ынталандырылған тақырыптарды көрсетеді. Олардың қасында Уильям Стюарттың (1750–1844) және оның бірінші әйелі Энн Мюррейдің 14-ші және 15-ші балалары – Доротея мен Евфемия Стюарттың 1803 жыл шамасында Дамфристік Джон Аллен салған суреттері ілінген."
A scene of an early evening in August 1913 is presented in the playroom. "Here we see the nanny is caring for the latest addition to the family. Toys, clothes and baby paraphernalia are strewn around the room. Centre stage is a beautifully carved wooden rocking horse. In this scene the mother is off to an afternoon function and wears a high waisted day dress, circa1910, made of maroon wool with a woven strip with a deep band of net edged with maroon velvet forms a low decorative collar; this is heavily embroidered with silk and metal thread. The little boy wears a traditional white summer sailor suit. The young Prince Edward first started the trend for sailor suits when he posed for a portrait by the painter Winterhalter in 1846 dressed in an exact replica made by the official naval outfitters. It remained a popular outfit for boys throughout the second part of the 19th and early 20th century. Wide brimmed straw hats trimmed with a ribbon complemented these. A high chair, perambulator and wheeled baby chair are also on display. Samplers are also displayed around the walls these are typically Scottish and reflect the themes young girls would have been encouraged to use as suitable subjects whilst learning the different techniques of embroidery and needlework. Alongside these are paintings of Dorothea and Euphemia Stewart, the 14th and 15th children of William Stewart (1750 1844) and his first wife, Anne Murray, painted in about 1803 by John Allen of Dumfries."
Көрінісі бар бөлме
Бұл бұрынғы жатын бөлмесі үйдің ең әдемі көрінісін ұсынады және келушілердің еркін жүріп, үйдің осы орны неге таңдалғанын түсінуі үшін әдейі өзгеріссіз қалдырылған. Қабырғаларда Жаңа Аббат ауылы және Шамбелли ғимараты туралы ақпарат берілген. Бір терезеден Sweetheart Abbey ескілігін көруге болады, ал ашық күні қашықтықта Камбрия төбелері де көрінеді. Екінші терезеден шақырымдар бойына аспанды биіктеп тұрған Криффель тауы көрінеді. Айналасы Шамбелли иелігінің орманды алқаптарымен және жасанды ормандықтармен қоршалған. Жанындағы бөлмелерде Чарльз Стюарттың коллекциясынан кейбір заттар қойылған, олар кезеңдік бөлмелердің тақырыбына немесе уақыт шеңберіне сәйкес келмейді. Қазіргі тақырыбы – мерекелік киімдер. Виктория дәуірінде мерекелік киімдер кештер мен балдарда өте танымал болған. Адамдар кейде классикалық немесе романтикалық костюмдерде портреттерге түскен, сондықтан көптеген әдемі костюмдер көрсетіліп отыр, олардың ішінде 1930 жылдарға жатқан «18 ғасырлық венециялық әйел» костюмі, перде матасынан тігілген және Сидни Э. Тейлордың 1920 жылдары Бразилияға бағытталған кемеде өткен балда бірінші жүлде алған Пьеро костюмі, сондай-ақ 1890 жылдарға жатқан «Жоқаның қызы» костюмінің бір бөлігі бар.
"This former bedroom has the best views in the house and has been deliberately left so that visitors can circulate freely and appreciate why this site was chosen for the house. On the walls some information is given about the village of New Abbey and the building of Shambellie. From one of the windows the ruins of Sweetheart Abbey can just be seen and on a clear day, in the far distance, the hills of Cumbria. Criffel, the mountain that dominates the skyline for miles around, can be seen from the other window. All around are the woods and forestry plantations of the Shambellie estate. In the next door rooms are displayed some of the pieces from Charles Stewart's collection which do not fit into the themes or time scale of the period rooms. At present the theme is fancy dress. Fancy dress was extremely popular for parties and balls in Victorian times. People sometimes posed for portraits in costumes from classical or romantic costume and a number of wonderful costumes are on display including an '18th century Venetian woman' outfit probably from the 1930s, a Pierrot costume made from curtaining material, and worn by Sydney E Taylor, who won First Prize in it at a ball on board ship for Brazil about 1920 5 and part of an 1890s 'Knave of Hearts' costume."
Ванна бөлмесі
1905 жылы қараша айында ванна бөлмесінде таңертеңгі көрініске куә болуға болады. "Ваннаның алдындағы сүлгіге Пейсли шалы ілінген. Бұл шалдар 1870 жылға дейін әйелдердің күнделікті киімінде өте танымал болған. 1905 жылы әдемі Пейсли шалын суық елдік үйдің ванна бөлмесіне бару үшін де пайдалануы мүмкін еді. Әйел ауа райына қарамастан, шамамен 1905 жылы тігілген, әдемі кестеленген мақтадан жасалған түнгі көйлегінің бір бөлігін көрсетіп тұр. Ол бұрынғы түнде шашын мақта жолақтарына ораған. Бұл шашты бұраудың танымал тәсілі еді. Биде 18 ғасырдың соңында жасалған және Леди Клементина Уэринг мұражайға сыйлаған. Текстиль мұражай қорынан алынған, ал қалған заттар Стюарт отбасынан уақытша алынған."
One can watch an early morning scene in November 1905 in the bathroom. "A Paisley shawl is hung on a towel rail in front of the bath. These shawls were highly fashionable for women's daywear until around 1870. By 1905 a beautiful Paisley shawl might still have been used to visit a chilly country house bathroom. The lady has braved the elements allowing a glimpse of her beautifully embroidered cotton nightgown of about 1905. She has rolled her hair in strips of cotton the night before. This was a popular way to ensure curled hair. The bidet is late 18th century and was bequeathed to the Museum by Lady Clementina Waring. The linen is from the Museum collections and the other items are lent by the Stewart family."
Отырған бөлме
1882 жылы кешкі жазғы күн қонақ бөлмесінде бейнеленген. "Виктория дәуірінде үй, сыртқы сауда мен саясаттың қарбалас әлемінен пана ретінде қарастырылды. Әйелдердің міндеті – жайлы да ыңғайлы орта құру еді. Әйелдер құрметті, қабілетті және үй шаруасын ұстаздықпен атқаратын, қызметшілерді басқарып, бюджетті жоспарлап, үйге мәзір дайындауға тырысты. Осы кезеңдегі ойын-сауық тігіс-кестелеу, сондай-ақ сурет салу, оқу және музыка ойнау сияқты үй ішінің идеалдарын көрсететін. Бұл бөлмеде 1873 жылдан 1880 жылдардың басына дейінгі киімдермен киінген төрт адам бейнеленген. Сол кезде адамдардың таңдауына, табысына және жасына қарай, бірінің киімі екіншісінен көбірек заманауи болуы қалыпты жағдай еді. Осы кезеңде сәнді дене пішіні немесе силуэтте көптеген өзгерістер болды, олар киімдерде анық көрінеді. Төрт көйлек те bustle стилінде, яғни арнайы іш киімдердің көмегімен дененің төменгі бөлігінің көлемін және пішінін арттыру арқылы жасалған. Көгілдір жібек көйлек Виктория дәуірінде жаңа технологиялардың дамып жатқанын көрсетеді. 1850 жылдары анилин бояулары – алғашқы синтетикалық бояулар ойлап табылды, ал біріншісі анилин күлгілт түсті болды. Бұл көйлек бөлмедегі ең сәнді әйелге арналған, өйткені оның пішіні мен жиырылған немесе бүктемелі әрі жақтаулы тігістері 1880 жылдардың басындағы сән журналдарындағы стильдерге ұқсас. Көрмедегі сұр жібек көйлек алғаш рет 1873 жылы шотланд келіні киген, бұл сол кездегі тойларда түрлі түсті, ресми киім киюдің кең таралған әдетін көрсетеді. Ақ көйлектер XVIII ғасырдың ортасында пайда болды және шамамен 1800 жылдан бастап жиі кигізіле бастады. Камин үстінде 1850-60 жылдар шамасында жасалған, Даниялдың арыстан ордасындағы бейнесі салынған кестеленген оттық қорғағышы тұр. Камин үстінде оттан бетті қорғайтын екі қол қалқан орналасқан."
A late summer afternoon in 1882 is presented in the sitting room. "The home, in Victorian times, was regarded as a haven from the busy world of commerce and politics outside. It was the domain of women who were expected to create cosy, comfortable surroundings. Women strove to be respectable, capable and accomplished home makers who had to manage servants, budgets and plan menus for the household. Pastimes of this period reflected this ideal of domesticity in sewing and embroidery as well as painting, drawing, reading and playing music. This room features four figures in clothes that date from the 1873 to early 1880s period. It was typical of the time that some people wore more up to date styles than others; whether people wore the very latest fashions depended on their tastes, income and also their age. This period saw many changes in the fashionable body shape or silhouette that are clearly shown by the outfits displayed. All four dresses are examples of the bustle style, which was a way of exaggerating the size and shape of the bottom through the use of specialised underwear. A purple silk dress highlights the fact that new technologies were being developed in the Victorian era. In the 1850s aniline dyes, the first synthetic dyes were invented and one of the first to be developed was aniline purple. This dress would have been worn by the most fashionable woman in the room as its shape and ruched, or gathered, detailing is typical of styles that can be seen in fashion plates and journals of the early 1880s. A grey, silk dress on show was originally worn in 1873 by a Scottish bride, reflecting the popular practice of the time to wear coloured, formal day clothes for a wedding. White wedding dresses appeared from the mid eighteenth century and became commonly worn from around 1800. In the fireplace stands an embroidered fire screen with Daniel in the Lions Den, dating from about 1850 60. On the mantelpiece two hand screens can be seen that were used to shield the face from the fire."
Қосымша бөлме
Қайсы киім де дұрыс аксессуарсыз толық болмайды. Ең қарапайым көйлек те дұрыс таңдалған сөмке мен аяқ киіммен керемет көрінеді. Желдеткіштер мен күннен қорғайтын шашақтар қазір онша көп кездеспесе де, бұрын әдемі киінген әйелдердің киімдерінің маңызды бөлігі болған. Осы кішкентай бұйымдарға жұмсалған әшекейлік жиі таң қалдырады; олардың кішкентай ғана болуына қарамастан, ерекше көрініс беру үшін қымбат және тіпті экзотикалық материалдар қолданылған. Мұнда сіз қоңыздардың қанаттарын, тасбақа панцирін, піл сүйегін, інжу-маржанды, экзотикалық құстардың қауырсындарын, тіпті бір жағдайда кішкене құстың өзін көре аласыз! (Жануарларды безендіруде пайдалануға қатысты көзқарастар көп өзгерді).
"No outfit is ever complete without the right accessories. The plainest of dresses can look the height of glamour with the right bag & shoes. Fans & parasols are not so common now but were once an essential part of attire for the well dressed woman. The decoration lavished on these small articles is often quite stunning; their very size meant that expensive and even exotic materials were used to provide that unique look. Here you can see beetle wing cases, tortoiseshell, ivory, pearls, feathers from exotic birds, and even in one case a whole humming bird! (Attitudes have changed quite a lot to the use of animals in adornment)."
Киімнің өзгеруі
Адамдардың киім кию әдеті жылдар бойы өзгеріп келді. Бүгінгі сән 19-шы ғасырдың ортасынан 20-шы ғасырдың ортасына дейін таралған сәннен толыққан толық мүлдем бөлек.
The way people dress changed over the years. Today's fashion is completely different from the fashion that was worn from the mid 19th to the mid 20th century.
1850 - 1900 жылдар аралығында
1850 жылдары кринолиндер кең таралды, олар 1860 жылдары ең үлкен танымалылыққа ие болды. Кринолиндер кит сүйегінен жасалып, қабат-қабаттан тігілген бүрмелі юбкалармен жабылатын. Кешімдер брокат, тафта, жібек және барқыт сияқты бірнеше материалдардан тігілді. Күндізгі және кешкі кешімдер арасында айырмашылық болды. Күндізгі кешімдерге көбінесе қара түсті маталар қолданылды. Ал кешкі кешімдер әдетте ақ түсті болды. Гүлді, жолақты және жолақты ою-өрнектермен жасалған бүрмелі кешімдер де өте сәнді болды. Жеңдері кеңейтілді, енді білекке жақын келмейтін. Бүрмелі кешімдер тез арада сәннен шығып, әйелдер кринолиндердің үстінен юбка кие бастады. Тек мата ғана емес, түсі де өзгерді. Қоңыр және қою қызыл сияқты жылы түстер қолданылды. 1860 жылдардың соңында кринолиндер жоғалып, 1870 жылдары турнюрлар сәнге енді. Бұл кешімдердің пішінінің өзгеруіне әкелді. Турнюр арқа жағында сақталып, юбкалардың астына киілетін. Осы турнюрдың арқасында көйлектердің артқы жағында әсем жиырылар пайда болатын. Осы стильдегі кешімдердің ерекшелігі – алдыңғы жағынан бекітілетін корсет. Корсет иықтан жамбасқа дейін дене пішінін қалыптастыру үшін қолданылды. 1880 жылдары «принцесса желісі» деп аталатын стиль өте танымал болды. Принцесса желісі – белгісіз белгісі жоқ корсет пен юбкадан тұрады. Жеңдер кеңейгеннен тарылып, жақын орналасқанға дейін өзгерді. Кешкі кешімдерге тән ерекшелік – қысқа, бүрмелі жеңдер. Бұл дәуірде екі түрлі матадан және екі түрлі түстен жасалған кешімдер де кең таралды. Әдетте ақ, көк, лилак, сұр, қызғылт және ашық қоңыр түстер қолданылды, бірақ 1880 жылдары түстерге қанықтық артты.
The 1850s are well known for the crinolines, which reached greatest popularity around 1860. The crinolines were made of whalebone and were covered with layers of flounced petticoats. The dresses were made of several materials such as brocade, taffeta, silk and velvet. There was a difference between dresses for the day and dresses for the evening. Dark coloured fabrics were usually used for day dresses. In complete contrast to this, the evening dresses were usually white. Very fashionable were also flounced dresses with flower prints, stripes and bands. The sleeves were worn wider; they were no longer fitted to the wrist. Flounced dresses went out of fashion soon and women began to wear skirts over the crinoline frames. But not only the fabric changed, the colour did, too. There were used warmer tones like brown and dark red. In the late 1860s, the crinolines disappeared and the bustles came into fashion in the 1870s. This led to a change in the dresses' shapes. The bustle, retained at the back, was worn under petticoats. Because of this bustle the gowns often had elaborate folds at the back. Typical for this type of dresses was the front fastening bodice. The bodice was used for shaping the body from the shoulder to the hips. In the 1880s, the so called "princess line" was very fashionable. The princess line is defined by a bodice and a skirt which doesn't have a waist seam. The sleeves changed from wider to close fitting again. Special for the evening dresses were the short puffed sleeves. Also typical for this time were dresses made of two textiles and two colours. Usually, colours such as white, blue, lilac, grey, pink and pale brown were used but in the 1880s the colours became stronger.
1900 жылдан 1950 жылға дейін
20-ғасырдың бірінші жартысында киім сәніне ең көп әсер еткен факторлар Бур соғысы (1899–1902), Бірінші дүниежүзілік соғыс (1914–1918) және Екінші дүниежүзілік соғыс (1939–1945) болды. Ғасырдың басында көлемді юбкалар тар силуэтпен ауыстырылды. Алғашқы қысқа юбкалар пайда болды. Олар тығыз киіліп, тізеден төменге дейін қимыл-қозғалысты шектегендей көрінетін. Осы юбкалардың танымалдығы шамамен 5 жылға созылды және 1914 жылы Ұлы соғыс басталғанда аяқталды. Бұған дейін айтылғандай, Оңтүстік Африка соғысы да сәнге әсер етті. Ол әйелдер киімінің дизайны мен түсіне өзгерістер енгізді. Мысалы, хаки түсті шляпалар, қызыл түсті блузкалар немесе сары юбкалар. Хаки, қызыл және сары түстер Африка халықтарының дәстүрлі киімінде жиі кездеседі. Эдвард дәуірінде (1901–1910) әйелдердің ішкі киімдерінде жаңа стиль пайда болды. Бұл киімдер 19-ғасырдағы киімдерден мүлдем өзгеше болды. 20-ғасырдың басында адамдар ішкі киімнің сексуалдық тартымдылығын сезіне бастады. Сол кезде "Ульстер" деп аталатын пальто да сәнге енді. "Ульстер" – нақты бір пальто түрінің атауы. Үштен бір бөлігі және толық ұзындығы бар, кең жағалы пальтолар сол кезде кең таралған. 1907 жылы әйелдер ерлердің таңғы пальтосына ұқсас пальто киді, ал 1908 жылы еденге дейін жететін пальтолар сәнге айналды. 1909 жылы толық немесе жартылай ұзындығы бар "орыс" пальтосы танымал болды. "Орыс" пальтосының ерекшелігі – белдік және кестеленген жиегі. Сонымен қатар, көлденең жолақтары немесе үлкен түймелері бар пальтолар да сәнге енді. 20-ғасырдың басында басталған сән өзгерістері Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде пайда болған жаңа стильдермен тоқтатылды. 1913-1916 жылдар аралығында бюстгальтерлер енгізілді және кешкі көйлектерде көкірекке назар аударылды. Алайда, 1915 жылдан бастап юбкалар кеңірек және қысқарақ болды, ал жакеттер мен пальтолардың кесімі әскери офицерлердің киіміне ұқсады. 1918 жылы бел мен көкірек рөлі азайды, ал дене ортасы маңыздырақ болды. Бұл "Ұлттық стандартты киім" енгізу әрекетіне әкелді, бірақ ол сәтсіз аяқталды. Соғыстан кейін сән 1913 жылғы деңгейге қайта оралды. Юбкалар ұзын болды және қысқа юбкалар қайтадан сәнге енді, бірақ сол кезде тығыз, түтік тәрізді көйлектер де танымал болды. Бұл ішкі киімнің салмағын азайтып, денеге көбірек назар аударуға мүмкіндік берді. 1920-1930 жылдары сән жастарға бағытталды. Бұл соғыстың салдары болды, өйткені көптеген жас жігіттердің қаза болуы жас ер адамдарды құрметтеуге әкелді. Сол кезде қыздар көкіректерін жазады және белдерін жасырды, себебі бұл сол кездегі идеал болды. Экономиканың жақсаруы 1925 жылы сәнге жаңа өзгерістер әкелген фактор болуы мүмкін. Әйелдер киімдері, әсіресе кешкі киімдер, әйелдік силуэтке ие болды, бірақ жастық идеал әлі де сақталғанын атап өту керек. Алғашқы жарқыраған және жапырақты юбкалар пайда болды. Юбкалар бұрын өте қысқа болғандықтан, 1928 жылдан бастап ұзартылды. Сонымен қатар, сыдырғыштың (молния) пайда болуы да маңызды. Ол алғаш рет АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қолданылды және 1925 жылы Ұлыбританияда да пайда болды. Ұлы депрессия кезінде әйелдіктің әйелдік идеалдарына қайта оралу болды. Бел жеңіліп, юбкалар ұзартылды. Сонымен қатар, әйелдер киімдерінің кесімі күрделірек болды, бұл әсем силуэт жасады. Күндізгі киімге қарағанда, кешкі киім әлдеқайда сексуалды көрінеді. Сонымен қатар, 1930 жылдары патшалық оқиғалар сәнге әсер етті, мысалы, 1934 жылы Кент герцогының Грецияның принцессасы Маринамен некелесуі, 1935 жылы король Георг V-нің күміс мерейтойы және 1937 жылы король Георг VI мен королева Елизаветаның таж кию рәсімі. Модаға бейім әйелдердің гардеробтарында Марина шляпалары, мерейтойлық көк және патшалық қызғылт түсті киімдер болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әйелдер гардеробы ең төменгі деңгейге жетті. 1942 жылы "пайдалы" киімдер енгізілді. "Пайдалы" киімдерге костюмдер, көйлектер және пальтолар кірді. Бұл киімдердің стандартты үлгілерін дизайнерлер комитеті жасады. Бұл киімдердің бағасы бақылауда болды. Оның ерекшелігі – барлық киімдерде екі жарым айға ұқсайтын белгілер болды. "Пайдалы" киімдер барлық азаматтар үшін біртекті стильді жасауға тиіс болды, тіпті өндіріс орындары киімдерде әртүрлілікке қол жеткізгенімен. Соғыс аяқталғаннан кейін әйелдер арасында униформаға қарсылық, ұзын юбкалар мен қисықтарға деген құштарлық пайда болды. 1946 жылы дәстүрлі материалдар қайта пайда болғаннан кейін жаңа синтетикалық және пластикалық материалдар пайда болды. Осы уақытта Кристиан Диор Францияда "Жаңа стильді" жасады. Бұл стиль Ұлыбританияда толыққанды қабылдауға ие болмады. 1949 жылы костюмдерде кезекті айтарлық өзгеріс болды. Юбкалардың ұзындығы еденнен 13 дюймға дейін қысқартылды. Пішіні кең және тар арасындағы орташа нұсқаға жақын болды. Соғыс кезінде көптеген әйелдер шалбар киюге мәжбүр болғандықтан, олар енді өздерінің қалауымен шалбар кие бастады. Синтетикалық және пластикалық материалдармен бірге нейлон да 1946 жылы пайда болды. Соғыстан кейінгі жылдары нейлон бұрынғы RAF парашюттерінен алынды. Адамдар бұл парашюттерден блузкалар, ішкі киімдер, балалар киімдері, перделер және басқа да көптеген заттар жасады.
Probably the most important factors that influenced fashion worn in the first half of the 20th century were the Boer War (1899–1902), World War I (1914–1918) and World War II (1939–1945). At the beginning of the century, the bulky skirts were replaced by the sheath line silhouette. The first hobble skirts showed up. They were close fitting and often seemed to shackle below the knee. The hobble skirt period lasted for about 5 years. It ended in 1914 when the Great War began. As already mentioned, the South African War also played a role in fashion. It influenced the design and colouring of women's dress. Examples for the influence are khaki hats and blouses with red applications or yellow skirts. Khaki, red and yellow are colours that can be found in traditional clothing of African peoples. The Edwardian era (1901–1910) introduced a new style in women's underclothing. The underclothing was very different from the one that was worn in the 19th century. At the beginning of the 20th century, people became aware of the sex attraction underclothing is capable to display. Also en vogue was the so called "Ulster". "Ulster" was the name that was used for certain top coats. Three quarter and full length capes with wide revers were very common at this time. In 1907, women wore coats that looked like men's morning coats and in 1908 ground length coats came into fashion. In 1909, the so called full length or half length "Russian" coat became popular. The "Russian" coat was characterized by a belt and an embroidered border. Coats with horizontal decoration bands or with big buttons became fashionable, too. The changes in fashion which had begun at the very beginning of the 20th century were suppressed by new styles that arose during World War I. Between 1913 and 1916, the brassiere was introduced and the emphasis in evening dresses was put on the bosom. However, from 1915 on, skirts became wider and shorter and the cut of jackets and coats was influenced by the army officer's tunic. In 1918, waists and the bosom did not play a big role anymore. The middle of the body became more important. This resulted in the attempt to introduce a "National Standard Dress", which ended unsuccessfully. After the war there was a backsliding in fashion to 1913. Skirts were longer and the hobble skirt was en vogue again; but also tight tube like dresses were worn in these days. This led to a reduction of the mass of underclothing and put more emphasis on the body itself. From 1920 to 1930, the focus in fashion was on youth. This was an effect of the war since the death of many young men resulted in a glorification of the male youth. It became typical for girls to flatten their breasts and to hide their waist since this was the ideal of a girl in this time. The beginning recovery of economy might be the factor that brought a change in fashion again in 1925. Women's clothes, especially evening wear, were cut in a more feminine line but important to mention the ideal of the youthfulness was still alive. The first skirts with a flare and flounces were introduced. As the skirts had been very short up to that point, from 1928 on they became longer. Also important to mention is the emergence of the zip fastener. First used in the U. S. Navy, it was found in 1925 in Britain, too. With the Great Depression came the change to a feminine ideal of womanliness again. The waist line was put higher and the skirts became longer. In addition, the cut of women's clothes was more complex, which made a more elegant silhouette. In contrast to the day costume, the evening costume exudes much more sex appeal. Furthermore, royal occasions had influence on fashion in the 1930s, e. g. the marriage of the Duke of Kent to Princess Marina of Greece in 1934, the Silver Jubilee of King George V in 1935 and the Coronation of King George VI and Queen Elizabeth in 1937. The wardrobes of women with fashion awareness contained Marina hats, Jubilee blue and Royal purple. During World War II, the woman's wardrobe was reduced to a minimum. In 1942, "utility" clothes were introduced. The utility clothes included suits, dresses and top coats. The standard patterns for these clothes were produced by a committee of designers. The prices for these clothes were controlled. Something special about it was the label that looked like a double crescent, which all clothes carried. The "utility" clothes should create a uniform style for all civilians, even though the manufactures achieved differences in the clothes. The end of war brought a tenor among women for anti uniforms, longer skirts and curves. After the traditional materials reappeared, the new synthetics and plastics came up in 1946. Christian Dior created the "New Look" in France at this time. This look did not find real acceptance in Britain. In 1949, the next remarkable change in costume started. The skirts length was reduced from very long to thirteen inches from the ground. The shape was a middle course between wide and slim. As a lot of women had to wear trousers during the war, they began to wear trousers by choice at this point. Together with the synthetics and plastics, nylon also emerged in 1946. In the post war years, nylon was available for people from ex R. A. F. parachutes. People began to make blouses, lingerie, children's wear, curtains and several other things out of these parachutes.
Сайттың жабылуы
Экономикалық дағдарыстың салдарынан Ұлттық Шотландия мұражайлары 2013 жылдың қаңтарында осы орынды жабу туралы хабарлады.
As a consequence of the economic recession, National Museums Scotland announced the site was to close in January 2013.