Джон Татчин: Саяхатшы газетшісінің өмірі мен өлімі
John Tutchin
Джон Татчин (1660-1707) – ағылшын журналисі, «The Observator» газетінің авторы. Анн патшайым мен торилерді сынаған радикал саяхатшы, Дефомен дауласқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Тютчин (шамамен 1660 немесе 1664 – 23 қыркүйек 1707) – радикалды виг саясаткер және ағылшын журналисі (Гэмпширдегі Лаймингтон қаласында туған), "The Observator" басылымы мен бұрынғы саяси қызметі оны бірнеше рет сотқа шақыруға себеп болды. Ол пуритан отбасында өскен және католиктерге қатысты өте теріс көзқарастарға ие болған.
John Tutchin (c.1660 or 1664 – 23 September 1707) was a radical Whig controversialist and gadfly English journalist (born in Lymington, Hampshire), whose The Observator and earlier political activism earned him multiple trips before the bar. He was of a Puritan background and held strongly anti Catholic views.
Байқаушы
Джон Тучин 1702 жылы «Обсерваторды» жариялап, оны өлімінен кейін де жалғастырды. Газет патшайым Анна мен оның торилік министрлерін қатты сынады. Ол мен Дефо қоғамдық жазбаларында пікір таластырып, Дефо виг партиясының пуритандық бағытын, ал Тучин демократиялық және Кромвельдік көзқарасын ұсынды. Көптеген авторлар екі есімді бірге атады (соның ішінде Александр Поуп, ол «Дунциадада» Дефоны Тучинге бас иіп тұрған күйде бейнеледі). Мақалалар диалог түрінде жазылған, онда «Обсерватор» немесе «Мырза Обсерватор» және «Ауыл адамы» бір-бірімен сөйлеседі. 1703 жылдың желтоқсан айында «Обсерватор» газеті парламентке қарсы жала жапқандығы үшін сотқа тартылды. 1704 жылдың мамырында Тучин тұтқындалудан қашу үшін Францияға қысқа мерзімге қашып кетті. Ол Роберт Харлимен байланысып, оның көмегін сұрады. Харли тори болғанымен, түрлі виг саясаткерлерімен де байланыста болып, орта жол табуға тырысты. (Мысалы, ол Тучиннің ашық жауы болған Джон Арбутноттың досы еді.) Тучин кінәлі деп танылды, бірақ дәлелдер дұрыс ұсынылмағандықтан сот шешімі күштен шығарылды. Көптеген тори саясаткерлері, депутаттар мен жазушылар іс жүргізудегі қателік әдейі жасалғанын ойлады. Англияға оралғаннан кейін Тучин якобиттер мен француз тыңшыларын әр жерде жамандауын жалғастырды. Ол теңіз күштерінің француз теңіз күштеріне жасырын түрде азық-түлік жеткізіп отыр деп айыптады. Бұл оны тағы да тұтқындауға себеп болды. 1706 жылдың қазан айында Джон Черчилль, Марлбороның 1-ші герцогы Харлиге жазған хатында: «Егер мен әділдікке қол жеткізе алмасам, оның және баспагердің сүйектерін сындыратын дос табуға мәжбүр болам» деді. Ол солай істегені немесе істемегені белгісіз, бірақ түрмеде Тучинмен қорқынышты оқиға болды. Ол қатты сауаттандырылып, 1707 жылдың 23 қыркүйегінде қамауда алған жарақатынан қайтыс болды. «Обсерватор» газеті анти-якобит көзқарастарды жариялауға белгілі болғанымен, Тучиннің үкіметке қатысты параноидальды сезімдері мен күмәндері оған замандас достарын аз қылды. Тіпті күдікті жағдайда қайтыс болғаннан кейін де, ол көпке аза тұтпады, ал Александр Поуп, әсіресе, оны қайтыс болғаннан кейін он жеті жыл өткен соң «Дунциада» шығармасында қатты сынады. Ол баспагер Эдмунд Керлге Дулнестің дунцилердің тағдырын бейнелейтін гобеленін сыйлады, онда Тучиннің батыс аймақтарында қамшылануы көрнекті панель ретінде бейнеленген.
John Tutchin began The Observator in 1702, and it would continue past his death. The paper was shrill in its denunciations of Queen Anne and her Tory ministries. He and Defoe quarreled in their public writings, with Defoe representing a more Puritan stripe of the whig party and Tutchin the more democratic and Cromwellian side, and several authors would mention the two names together (including Alexander Pope, who has Defoe standing above a prostrate Tutchin in The Dunciad). The paper was written in dialogue form, where "Observator" or "Mr. Observator" and "Countryman" speak to one another. In December 1703, The Observator was arraigned for scandalous libel on Parliament. In May 1704, Tutchin fled to France briefly to escape being seized. He contacted Robert Harley and sought his aid. Harley was a Tory, but he was also in contact with various Whig politicians and attempting to strike a middle line. (He was, for example, a friend to John Arbuthnot, who was an avowed enemy of Tutchin.) Tutchin was found guilty, but the conviction was overthrown on a technicality, as the evidence had been improperly presented. A number of Tory statesmen, MPs, and writers thought that the mistake in the proceedings had been intentional. After he returned to England, Tutchin continued to rail at Jacobites and French agents everywhere. He accused the Navy of secretly supplying food for the French Navy. This got him arrested again. In October 1706 John Churchill, 1st Duke of Marlborough wrote in a letter to Harley, of the matter, "If I can't have justice done me, I must find some friend that will break his and the printer's bones." Whether he did so or not, something terrible did happen to Tutchin in prison. He was beaten severely and died of his injuries in custody on 23 September 1707. While The Observator, in particular, was a noted venue for anti Jacobite opinion, Tutchin's tendency toward paranoid seeming fears and suspicions about the government had gotten him few contemporary friends. Even after his death under suspicious circumstances, he was not widely mourned, and Alexander Pope, in particular, memorialized him viciously in The Dunciad a full seventeen years after his death, where he has the publisher Edmund Curll given a gift of a tapestry by Dulness showing the fates of dunces, where the whipping of Tutchin through the west country is a featured panel.