1832 ж. жасалған "Atlantic" локомотиві – АҚШ-тағы бірінші коммерциялық және практикалық бу машинасы. Финеас Дэвис құрастырған, B&O теміржолы үшін маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1830 жылдар 0-4-0 Атлантик атты бу локомотиві.
the 1830s 0 4 0 steam locomotive named Atlantic
Атлантик – 1832 жылы Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) үшін өнертапқыш және құю зауытының иесі Финес Дэвис салған алғашқы американдық бу локомотивтерінің бірі. Бұл, шын мәнінде, коммерциялық тұрғыдан сәтті және практикалық американдық локомотивтің алғашқы үлгісі және сынып прототипі, сонымен қатар Дэвис B&O үшін салған екінші локомотив. Оның алғашқы локомотиві 1830 жылы B&O жариялаған дизайн конкурсында жеңіске жеткен еді.
Atlantic was the name of a very early American steam locomotive built by inventor and foundry owner Phineas Davis for the Baltimore and Ohio Railroad (B&O) in 1832. It is in fact the first commercially successful and practical American built locomotive and class prototype, and Davis' second constructed for the B&O, his first having won a design competition contest announced by the B&O in 1830.
Дизайн және құрылыс
4500 долларға салынған (қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең болатын, 1832 жылы 4500 доллардың құны), Атлантика локомотивінің салмағы ... болды және екі тік цилиндрі бар еді. Дэвистің бу локомотиві дизайны бойынша конкурста жеңіске жеткеннен кейін ол тапсырысқа алынды, бірақ келісімшарт Том Тэмбтің ойлап тапқан азаматына берілді. Тапсырыс берілген бес локомотив келісімшарт бойынша жеткізілмегендіктен, B&O патенттерді сатып алды. Олардың кейбіреулерін Дэвис Атлантикаға енгізді, бұл техникалық талаптар бойынша болды ма әлде Дэвис оларды қалағандықтан енгізді ме, белгісіз. Ол 1835 жылы қайтыс болғанға дейін жеткізілген локомотивтер АҚШ-та өндірілген және пайдалануға берілген алғашқы, коммерциялық тұрғыдан тиімді, көмірді тиімді жағатын бу локомотивтері болды. Оның бір локомотиві, 1835 жылы салынған Джон Куинси Адамс, қазіргі таңда сақталған ең көне американдық локомотив болып табылады. Ол Огайо штатының Дейтон қаласындағы Carillon Historical Park-та орналасқан. Локомотивті Балтиморға атпен тасымалдады, онда ол Мэриленд штатындағы Элликотт Миллз ауылына 21 км (13 миль) қашықтыққа сәтті алғашқы сапар жасады. Ерекше көлденең балкасы мен ұзын қосылатын таяқтары болғандықтан "Шаяншақ" деп аталды, локомотив Балтимордан 64 км (40 миль) сапарда буды және антрацит көмірін жақты. Осы локомотивтің жұмысына қанағаттанған B&O Балтимордағы Mt. Clare шеберханаларында осыған ұқсас 20 локомотивтен больше салды. Осы жетістіске қарамастан, Атлантика прототипі 1835 жылы Финес Дэвистің қайтысынан кейін жарамсыз деп танылды. Себебі белгісіз.
Built at a cost of $4,500 (equal to $4500.0 in 1832 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today), the Atlantic weighed and had two vertical cylinders. It was commissioned after Davis' entry had won the competition for a steam locomotive design, but the contract was awarded to the inventor of the Tom Thumb; when the five locomotives commissioned failed the contracted delivery, B&O bought out the patents. A few of these were incorporated in the Atlantic by Davis, whether by specification or because Davis wanted them is unclear. The locomotives he delivered before his death in 1835 were the first commercially feasible, sufficiently efficient coal burning steam locomotives produced domestically in the United States and placed into traction service. One of his engines, the John Quincy Adams, built in 1835, is the oldest existing American built locomotive. It is located at Carillon Historical Park in Dayton, Ohio. Ox teams were used to convey the engine to Baltimore, where it made a successful inaugural trip to Ellicott's Mills, Maryland, a distance of 13 mile (21 km). Nicknamed the 'Grasshopper' for its distinctive horizontal beam and long connecting rods, the locomotive carried of steam and burned of anthracite coal on a 40 mile (64 km) trip from Baltimore. Satisfied with this locomotive's operations, the B&O built 20 more locomotives of a similar design at its Mt. Clare shops in Baltimore. Despite this success, the Atlantic prototype engine was scrapped in 1835 after the death of Phineas Davis. The reason was unclear.
Атлантикалық көшірме
1892 жылы осыған ұқсас төрт "Грассхоппер" локомотиві көрмеге дайындалып, қайта жаңартылды. 1836 жылы салынған бұл локомотивтер B&O компаниясының Mt. Clare шеберханаларында вагон жылжытушылар ретінде сақталған екінші буын "Грассхопперлер" еді. Майор Ж. Г. Пэнгборн 1836 жылы Росс Винанс және Джордж Гиллингем жасаған №7 "Эндрю Джексон" локомотивін алып, оны 1832 жылғы "Атлантика" локомотивіне ұқсатып қайта жасады, осылайша мұралық ескерткіш құрылды. №7 локомотивтен бүйірлік таяқшалар мен кабинасы алынып тасталды, бірақ үлкен қазандық пен цилиндрлер сақталды. Бұрынғы "Эндрю Джексон" алғаш рет 1893 жылы Чикаго қаласындағы (Иллинойс штаты) Колумбияның дүниежүзілік көрмесінде көрсетілді, содан кейін B&O компаниясының 1927 жылғы "Темір жылқы жәрмеңкесі" атты 100 жылдық мерекелік шарасында пайдаланылды, 1939 жылы Нью-Йорк дүниежүзілік жәрмеңкесінде және соңында 1948-49 жылдары Чикаго теміржол жәрмеңкесінде "Wheels A Rolling" атты шараның аясында тағы да көрсетілді. Кейіннен ол Балтимор және Огайо теміржол мұражайына қойылды, қазірге дейін сол жерде тұр.
In 1892, four surviving similar Grasshopper engines were reconditioned for display. These locomotives, first built in 1836, were second generation Grasshoppers that had survived as shop switchers at the B&O's Mt. Clare shops. Major J. G. Pangborn took the No. 7 Andrew Jackson, built in 1836 by Ross Winans and George Gillingham, and rebuilt it to resemble the 1832 Atlantic, as a heritage showpiece. The side rods and cab on No. 7 were removed, but the larger boiler and cylinders remain. The former Andrew Jackson was first exhibited at the 1893 World's Columbian Exposition in Chicago, Illinois, operated for the B&O 1927 Centenary Pageant "Fair of the Iron Horse", and then exhibited again at the 1939 New York World's Fair, and finally in 1948 49 at the Chicago Railroad Fair as part of the latter fair's "Wheels A Rolling" pageant. It was later placed on display in the Baltimore and Ohio Railroad Museum, where it currently remains.