Кіріспе

Діни сынақ – белгілі бір дінге немесе ағымға адалдық серт беруді немесе одан бас тартуды талап ететін заңды міндеттеме.

Рим-католиктік көмек туралы заң 1829

Джордж IV тұсында лауазымға тағайындалу үшін қасиетті дастарқанды қабылдау қажеттілігі жойылды, ал трансбұғаттау және басқа да нәрселерге қарсы серт беруді және мәлімдеме жасауды талап ететін барлық заңдар 1829 жылғы Рим-католиктерге жеңілдік беру туралы заңмен күштен шығарылды.

Магистр дәрежесін алу үшін университет талаптары

1871 жылға дейін Оксфорд университетінде магистр дәрежесін алу үшін діни емтихан тапсыру қажет болды, бірақ қазіргі таңда ешқандай дәреже алу үшін діни емтихан талап етілмейді. Дегенмен, белгілі бір діни лауазымдарға қабылдану үшін діни емтихан әлі де қажет.

Монархтың діни сынағы

Ұлыбританияның монархі іс жүзінде діни талапқа бағынуға міндетті, бұл 1688 жылғы Коронация ант туралы заң, 1688 жылғы Құқықтар туралы заң, 1701 жылғы Мұрагерлік туралы заң және 1910 жылғы Таққа кіру туралы декларация заңының салдарынан туындайды.

АҚШ-та

Америка Құрама Штаттарында міндетті діни сынақтарға Конституцияның VI бабындағы «Діни сынақ ешқашан Америка Құрама Штаттарында кез келген лауазымға немесе қоғамдық сенімге ие болу шарты ретінде талап етілмейді» деген ережемен тыйым салынған. Бастапқыда бұл тыйым тек федералдық лауазымдарға қатысты деп түсіндірілді, ал көптеген штаттар діни сынақтарды қолдануды жалғастырды, көбінесе мемлекеттік лауазымдарды протестантизмге, христиандыққа немесе құдайға сенетіндермен шектеді. Сот бұл талапты жоққа шығарды және Бірінші және Он төртінші түзетулерге сүйене отырып, штаттық немесе федералдық лауазымдарға діни сынақтар талап етілмейді деп мәлімдеді. Бүгінде үкімет шенеуніктерінің қызметке кірісер алдында Библияға қол тигізіп ант беруі жиі кездеседі, бірақ бұл енді міндетті емес. Америка Құрама Штаттарының Нью-Джерси, Делавэр және Вирджиния сияқты көптеген штаттары өздерінің конституцияларында діни сынақтарды қолдануға тікелей тыйым салады. Сегіз штаттың конституцияларында діни сынақтар сақталған, бірақ 1961 жылғы Жоғарғы Сот шешіміне сәйкес бұл бап қолданылмайды және күшін жойды.