Құқық қорғау органдарының күдіктілерден жеке куәлікті талап ету құқығы туралы АҚШ штаттарының заңдары

Кіріспе

АҚШ-тың бірнеше штатында полицияға қылмыс жасады деген күдікпен адамдардан жеке басын анықтауды талап етуге рұқсат беретін заңдар бар. «Тұрып, жеке басын анықта» заңдары – АҚШ-тың бірнеше штатындағы заңдар, олар полицияға қылмыс жасады деп негізді күдік тудырған адамдарға өз есімдерін айтуға заңды түрде бұйрық беруге рұқсат береді. Егер адамның қылмыс жасағаны, жасап жатқаны немесе жасауға дайындалып жатқаны туралы негізді күдік болмаса, онда адам, тіпті осы штаттарда да, өзін-өзі анықтауға міндетті емес. Төртінші түзету негізсіз іздеулер мен тәркілеулерге тыйым салады және іздеу ордерлерінің нақты себептермен негізделуін талап етеді. «Терри мен Огайо» (1968) ісінде АҚШ Жоғарғы Соты полицияға қылмыс жасалды немесе жасалмақ деген негізді күдік тудыратын «нақты және анықталған фактілерге» сүйене отырып, адамды уақытша ұстап тұрудың конституциялық екенін белгіледі. Полиция қызметкері адамның қарулы екеніне және ол қызметкерге немесе басқаларға қауіп төндіретініне негізді күдік болған жағдайда, қару-жарақ іздеуін жүргізе алады. «Хибель мен Неваданың алтыншы округтік соты» (2004) ісінде Жоғарғы Сот күдіктілерден «Терри» тоқтату кезінде өздерінің есімдерін жариялауды талап ететін заңдардың Төртінші түзетуді бұзбайтынын мәлімдеді. Дегенмен, кейбір «тұрып, жеке басын анықта» заңдары, адамдардың өзін қалай анықтауы керектігі туралы түсініксіз болғандықтан, күдіктілердің заңмен қорғалатын процессуалдық құқығын бұзады. Мысалы, «Колендер мен Лаусон» (1983) ісінде АҚШ Жоғарғы Соты Калифорнияның «сенімді және дұрыс» сәйкестендіруді талап ететін заңын тым белеңді деп таныды. Сот сондай-ақ, Бесінші түзетуге сәйкес, егер күдікті адамның есімін беру оның кінәлі екенін көрсететініне сенімді болса, онда ол күдіктінің атын беруден бас тартуға құқылы екенін мәлімдеді. «Хибель» ісінде қарастырылған Невада штатының «тұрып, жеке басын анықта» заңы полиция қызметкерлеріне «адам қылмыс жасады, жасап жатыр немесе жасауға дайындалып жатыр» деген негізді күдік болған жағдайда кез келген адамды ұстауға рұқсат береді; адамды «оның жеке басын және оның болуына байланысты күдікті жағдайларды анықтау» үшін ғана ұстауға болады. Заңға сәйкес, полиция қызметкері қылмыстық әрекетке қатысы бар деген негізді және анық күдікке ие болуы керек, ал ұсталған адам «өзін-өзі анықтауы» тиіс, бірақ заң бойынша ол полиция қызметкерінің басқа да сұрақтарына жауап беруге міндетті емес. Неваданың Жоғарғы Соты штаттық заң бойынша «анықтау» деген сөзді тек өз атын айту деп түсіндірді. 2008 жылдың сәуір айына қарай, тағы 23 штат мұндай заңдарға ие болды. Тағы да бірнеше штаттарда (Аризона, Техас, Оңтүстік Дакота және Орегон сияқты) осындай заңдар бар, бірақ олар тек автокөлікті жүргізушілерге қатысты, және көлік тоқтаған кезде жүргізуші куәлігін көрсетпегендерге жаза салады.

US state laws allowing police to require identification of those suspected of a crime

"Stop and identify" statutes are laws in several U. S. states that authorize police to lawfully order people whom they reasonably suspect of committing a crime to state their name. If there is not reasonable suspicion that a person has committed a crime, is committing a crime, or is about to commit a crime, the person is not required to identify himself or herself, even in these states. The Fourth Amendment prohibits unreasonable searches and seizures and requires warrants to be supported by probable cause. In Terry v. Ohio (1968), the U. S. Supreme Court established that it is constitutional for police to temporarily detain a person based on "specific and articulable facts" that establish reasonable suspicion that a crime has been or will be committed. An officer may conduct a patdown for weapons based on a reasonable suspicion that the person is armed and poses a threat to the officer or others. In Hiibel v. Sixth Judicial District Court of Nevada (2004), the Supreme Court held that statutes requiring suspects to disclose their names during a valid Terry stop did not violate the Fourth Amendment. However, some "stop and identify" statutes that are unclear about how people must identify themselves violate suspects' due process right through the void for vagueness doctrine. For instance, in Kolender v. Lawson (1983), the U. S. Supreme Court invalidated a California law requiring "credible and reliable" identification as overly vague. The court also held that the Fifth Amendment could allow a suspect to refuse to give the suspect's name if he or she articulated a reasonable belief that giving the name could be incriminating. The Nevada "stop and identify" law at issue in Hiibel allows police officers to detain any person encountered under circumstances which reasonably indicate that "the person has committed, is committing or is about to commit a crime"; the person may be detained only to "ascertain his identity and the suspicious circumstances surrounding his presence abroad." In turn, the law requires that the officer have a reasonable and articulable suspicion of criminal involvement, and that the person detained "identify himself," but the law does not compel the person to answer any other questions by the officer. The Nevada Supreme Court interpreted "identify" under the state's law to mean merely stating one's name. As of April 2008, 23 other states had similar laws. Additional states (including Arizona, Texas, South Dakota and Oregon) have such laws just for motorists, which penalize the failure to present a driver license during a traffic stop.

Құқық қорғау органдары мен көпшілік арасындағы қарым-қатынас

АҚШ-та полиция мен өзге адамдар арасындағы өзара әрекеттесулер үш негізгі санатқа бөлінеді: ерікті ("көрісу" немесе "сұхбат"), уақытша тоқтату (көбінесе «Терри тоқтатуы» деп аталады, Терри мен Огайо штаты арасындағы сот ісінен кейін), немесе қамауға алу. «Тоқтатып, жеке басын анықтау» заңдары уақытша тоқтатуға қатысты. Көлік құралдарының жүргізушілеріне басқа да талаптар қолданылады, олар штаттық көлік кодекстеріне сәйкес полицияның талап етуімен жүргізуші куәлігін көрсетуге міндетті.

Бірлескен келісім

Полиция кез келген уақытта адамға жақындасып, сұрақ қоя алады. Полиция қылмысқа қатысы бар деген күдік тудыруы мүмкін, бірақ ұстауға немесе қамауға алуға негіз болатын "нақты және айқындалған фактілер" туралы білмейді де, сұрақтар арқылы осы фактілерді білуге тырысады. Адам өзін таныстыруға немесе басқа сұрақтарға жауап беруге міндетті емес, және кез келген уақытта еркін кетуге құқылы. Полиция адамға сұрақтарға жауап беруден бас тартуға және өз ісімен айналысуға болатынын айтуға міндетті емес; алайда, адам өзара әрекеттесудің ерікті екенін анықтау үшін "Мен еркін кете аламын ба?" деп сұрай алады.

Дәлелді күдік

Адам ұсталған кезде, оның еркін кетуге мүмкіндігі жоқ екеніне ақылға қонымды себептер болуы керек. Полиция, егер адам қылмыс жасады, жасап жатыр немесе жасауға дайын тұр деп негізді күдік болса, оны қысқа мерзімге ұстауға құқылы. Көптеген штат заңдары осы құқықты нақты бекітеді. "Терри мен Огайо штаты" ісінде АҚШ Жоғарғы Соты полицияға, ұсталатын адам қарулы және қауіпті болуы мүмкін деген күдік болған жағдайда, қару іздеуге ("тексеру") рұқсат берді. Полиция қызметкері адамды ұстау үшін негізді күдікке ие болуы керек, бірақ ол күдіктің не екенін адамға хабарлауға міндетті емес. Полиция қызметкері күдік туралы мәлімдеуге тек қана адам ұсталған кезде және ол адам кейіннен сотта ұстаудың заңдылығын даулаған жағдайда міндетті. Полиция "Терри тоқтатуы" кезінде ұсталған адамнан сұрақ қоюға құқылы, бірақ, әдетте, ұсталған адам жауап беруге міндетті емес. Дегенмен, көптеген штаттарда "тоқтаңыз және өзіңізді таныстырыңыз" заңдары бар, олар "Терри" шарттары бойынша ұсталған адамды полицияға өзін таныстыруға және кейбір жағдайларда қосымша ақпарат беруге міндеттейді. "Hiibel" ісіне дейін, ұсталған адам атын атаудан бас тартқаны үшін қамауға алынып, сотталуы мүмкін бе, жоқ па, деген мәселе шешілмеген қалды. Бұл мәселе бойынша федералды апелляциялық соттар арасында пікір қақтығысы болды, ал АҚШ Жоғарғы Соты бұл мәселені екі рет қараудан бас тартты. "Hiibel" ісіндегі сот шешімі, ұсталған адамнан жазбаша куәлікті ұсыну талап етілмейтінін, бірақ ол тек қана өзінің атын айту арқылы бұл талапты орындай алатынын көрсетті. Кейбір "тоқтатып, анықтау" заңдары ұсталған адамның өзін-өзі тануын талап етпейді, бірақ оның оны жасаудан бас тартуын тұтқындауға негіз болатын дәлелдерді анықтауда басқа факторлармен бірге қарастыруға мүмкіндік береді. 2011 жылдың ақпан айына дейін Жоғарғы Сот ұсталған адамның атын ғана емес, басқа да ақпаратты беруі туралы талаптардың заңдылығын қарастырмады. Алайда, Аризона сияқты кейбір штаттар, ұсталған адамнан толық атын қоспағанда, ешқандай ақпарат беру талап етілмейтінін нақты айқындады.

A person is detained when circumstances are such that a reasonable person would believe the person is not free to leave. Police may briefly detain a person if the police have a reasonable suspicion that the person has committed, is committing, or is about to commit a crime. Many state laws explicitly grant this authority. In Terry v. Ohio, the U. S. Supreme Court established that police may conduct a limited search for weapons (known as a "frisk") if the police reasonably suspect that the person to be detained may be armed and dangerous. While the police officer must have reasonable suspicion to detain a person, the officer has no obligation to inform the person what that suspicion was. The only time the officer would have to articulate the suspicion is when the person was arrested, and the person later challenged the validity of the stop in court. Police may question a person detained in a Terry stop but, in general, the detainee is not required to answer. However, many states have "stop and identify" laws that explicitly require a person detained under the conditions of Terry to identify themselves to police, and in some cases, to provide additional information. Before Hiibel, whether a detainee could be arrested and prosecuted for refusing to disclose their name was an unresolved issue. Authority on this issue was split among the federal circuit courts of appeal, and the U. S. Supreme Court twice expressly refused to address the question. In Hiibel, the Court opinion implied that a detainee was not required to produce written identification, but could satisfy the requirement merely by stating the detainee's name. Some "stop and identify" laws do not require that a detainee identify himself or herself, but allow the refusal to do so to be considered along with other factors in determining whether there is probable cause to arrest. as of February 2011, the Supreme Court has not addressed the validity of requirements that a detainee provide information other than their name. Some states, such as Arizona, however, have specifically codified that a detained person is not required to provide any information aside from a full name.

Тұтқындау

Қамауға алу үшін полицияның адамның қылмыстық қызметке қатысы бар дегеніне негізді күдік білдіруі жеткілікті. Дегенмен, тұтқындау жасау үшін полицейдің адам қылмыс жасады дегенге сенуге дәлелдері болуы керек. Кейбір штаттар полициядан тұтқындау ниеті мен себебін хабарлауды талап етеді. Бірақ қамауға алудың қашан тұтқындауға айналатыны әрдайым анық болмайды. Тұтқындау жасағаннан кейін полиция адамды, оның заттарын және жақын маңайын тінтіп қарауы мүмкін. Тұтқындалған адамның өзін таныту қажеттігі тұтқындалған жердің құзыретіне байланысты болуы мүмкін. 2022 жылдың 23 маусымында АҚШ Жоғарғы Соты Вега – Текох ісі бойынша алты дауысқа үш дауыспен шешім қабылдады, соның нәтижесінде полицияны Миранда ескертуін оқымағандықтары үшін сотқа шақыруға болмайды. Алайда, Миранда броньды аяқтау үшін қажетті жеке деректерге қатысты қолданылмайды. Тұтқындалғаннан кейін атын беруге мәжбүр ететін "тоқтатып, анықтау" заңы бар-жоғы әлі белгісіз, бірақ кейбір штаттарда тұтқынға алынған адамның атын және басқа да жеке ақпаратын беруін талап ететін заңдар бар, ал кейбір штаттық соттар атын беруден бас тартуды мемлекеттік қызметкердің жұмысына кедергі келтіру деп санайды. Құндылық тұрғысынан алғанда, атын беруден бас тартқан тұтқынның тез босатылуының ықтималдығы төмен.

Анықтау міндеті

"Тоқтатып, анықта" заңдары бар штаттар: Алабама (Ala. Code §15-5-30), Аризона (Ari. Rev. Stat. Tit. 13, §2412 (2005 ж. қабылданған) & Tit. 28, §1595), Арканзас (Ark. Code Ann. § 5-71-213), Колорадо (Colo. Rev. Stat. §16-3-103(1)), Делавэр (Del. Code Ann., Tit. 11, §§1902 (қылмыс жасады деген күдік талап етіледі), 1321(6) (көшпелілік контекстінде)), Флорида (Fla. Stat. §901.151 (Тоқтату және тексеру заңы); §856.021(2) (көшпелілік және аң аулау)), Джорджия (Ga. Code Ann. §16-11-36(b) (көшпелілік)), Иллинойс (Ill. Comp. Stat., ch. 725, §5/107-14), Индиана (Indiana Code IC §34-28-5-3.5), Канзас (Kan. Stat. Ann.), Луизиана (La. Code Crim. Proc. Ann., Art. 215.1(A); La. Rev. Stat. 14:108(B)(1)(c)), Мэриленд (Md. Criminal Code §4-206), Миссури (тек Канзас-Ситиде) (Mo. Rev. Stat. §84.710(2)), Монтана (Mont. Code Ann. §46-5-401), Небраска (Neb. Rev. Stat. §29-829), Невада (Nev. Rev. Stat. §171.123), Нью-Гэмпшир (N. H. Rev. Stat. Ann. §594:2, §644:6), Жаңа Мексика (N. M. Stat. Ann. §30-22-3), Нью-Йорк (N. Y. Crim. Proc. Law Laws of New York → CPL §140.50 (қылмыс жасады деген күдік талап етіледі)), Солтүстік Каролина (State v Friend + N. C. Gen. Stat. § 14–223 (тек көлік тоқтатуларына қолданылады)), Солтүстік Дакота (N. D. Cent. Code §29-29-21 (PDF)), Огайо (Ohio Rev. Code §2921.29 (2006 ж. қабылданған)), Род-Айленд (R. I. Gen. Laws §12-7-1), Юта (Utah Code Ann. §77-7-15), Вермонт (Vt. Stat. Ann., Tit. 24, §1983), Вашингтон (Wa. Stat. RCW 46.61.020), Висконсин (Wis. Stat. §968.24).

Тізімде жоқ штаттарда құқық қорғау органдарына жеке куәлік көрсету талап етілмейді. Тізімделген кейбір штаттарда тергеу кезінде адамның өзін-өзі тануын талап етуі мүмкін "тоқтатып, анықта" заңдары бар. Висконсин заңдары құқық қорғау органдарына жеке куәлікті "талап етуге" рұқсат берсе де, жеке куәлік беру туралы заңдық талап жоқ және одан бас тарту үшін жаза да қарастырылмаған; сондықтан Висконсин міндетті түрде жеке куәлік беретін штат емес. Алайда Висконсин §968.24-ке арналған түсіндірмелерде "Терри қағидалары штатқа күдіктіден атын сұрауға және оны орындамағаны үшін қылмыстық жазалар салуға мүмкіндік береді" делінеді, Хайбел билік ретінде келтіріледі. Хайбел шешімінде күдіктілердің полиция тергеулері кезінде өздерінің аттарын жариялауын талап ететін заңдар, егер заңда қылмыстық әрекетке байланысты орынды және айқын күдік талап етілсе, Төртінші түзетуді бұзбайды деп табылған. Висконсин Жоғарғы Соты Хенс пен Моррисси арасындағы сотта "Қылмыс екі бөліктен тұрады: тыйым салынған іс-әрекет және белгіленген жаза. Тыйым салынған іс-әрекет жазасыз қылмыс емес" деген шешім шығарды. Осы жағдайда өзін-өзі танудан бас тартуды жазалайтын ешқандай заң жоқ және өзін-өзі танудан бас тарту үшін ешқандай жаза көзделмеген. Бұл заң "Қылмыстық іс жүргізуді бастау" деп аталатын 968-тараудың бір бөлігі болып табылады. 968.24-бап бойынша құқық қорғау органы тоқтатып, адам тоқтатылған жерде сұрақ қоғуға құқылы. Заң бойынша құқық қорғау органы адамды тұтқындауға құқылы емес. Сонымен қатар, Хенс Морриссиге қарсы сотта ұсталған адамның атын бермеуі 946.41-баптың бұзылуы емес, өйткені өзін танытпау әрекеті - бұл өз міндетін атқару кезінде офицерді адастыру ниетімен жасалатын жалған мәлімдеме емес. Иллинойс штаты да емес, өйткені Иллинойс Екінші округтік апелляциялық сотының People v. Fernandez, 2011 IL App (2d) 100473 шешімінде 107 14-бөлімінің 1961 жылғы Қылмыстық кодексте емес, 1963 жылғы Қылмыстық іс жүргізу кодексінде екендігі және тек полиция қызметкерлерінің мінез-құлқын реттейтіні нақты айтылған. 1961 жылғы Қылмыстық кодексте мұндай бұйрықтың нысанасы болған күдікті орындауы тиіс тиісті міндет жоқ. 2011 жылдың ақпан айына дейін Терриді тоқтату кезінде жеке тұлғаның өзін танытуын талап ететін АҚШ-тың федералды заңы жоқ, бірақ Хайбел заң бойынша, егер заңда офицердің қылмыстық әрекетке байланысты күдік тудыруы қажет болса, штаттар мұндай заңдарды қабылдауы мүмкін деп санайды, ал 24 штат мұны жасады. Хайбелдегі пікірде полиция ұстаған адамдар конституциялық "тоқтатып, анықтауға" арналған заңдар бар юрисдикцияларда өздерін анықтауға міндетті, ал басқа юрисдикцияларда ұсталған адамдар емес. Алайда, бірнеше себеппен бұл мәселе оңайға соқпауы мүмкін: "Тоқтатып, анықта" заңдарының мәтіні штаттар бойынша әр түрлі. "Тоқтатып, анықта" заңын бұзу үшін нақты жаза қарастырылмаса, басқа заңның бұзылуына әкелуі мүмкін, мысалы, "бейбітшілік сақшысына қарсы тұру, кедергі келтіру немесе оның жұмысын қиындату" сияқты. Штат соттары "тоқтатып, анықта" және "кедергі келтіру" заңдарын әртүрлі түсіндіреді.

States not listed do not have a requirement to show Identification to law enforcement officers. Some states listed have "stop and ID" laws which may or may not require someone to identify themself during an investigative detention. While Wisconsin statutes allow law enforcement officers to "demand" ID, there is no statutory requirement to provide them ID nor is there a penalty for refusing to; hence Wisconsin is not a must ID state. Annotations for Wisconsin §968.24, however, state "The principles of Terry permit a state to require a suspect to disclose his or her name in the course of a Terry stop and allow imposing criminal penalties for failing to do so", citing Hiibel as authority. Hiibel held that statutes requiring suspects to disclose their names during police investigations did not violate the Fourth Amendment if the statute first required reasonable and articulable suspicion of criminal involvement. The Wisconsin Supreme Court held in Henes v. Morrissey that "A crime is made up of two parts: proscribed conduct and a prescribed penalty. The former without the latter is no crime " In this case no statute penalizes a refusal to identify oneself to a law enforcement officer, and no penalty is set forth in the statute for refusing to identify oneself. This statute is part of Chapter 968 entitled "Commencement of Criminal Proceedings.” By its very terms sec. 968.24 empowers a law enforcement officer to stop and question 'in the vicinity where the person was stopped'. The statute does not authorize a law enforcement officer to make an arrest." (These quotes come from the dissenting opinion but is in line with the majority opinion.) Additionally Henes v. Morrissey held that a detained person not providing their name isn't on its own a violation of 946.41 Resisting or obstructing officer as the act of not identifying oneself is not a false statement with intent to mislead the officer in the performance of their duty. Neither is Illinois, since the Illinois Second District Appellate Court Decision in People v. Fernandez, 2011 IL App (2d) 100473, which specifically states that section 107 14 is found in the Code of Criminal Procedure of 1963, not the Criminal Code of 1961, and governs only the conduct of police officers. There is no corresponding duty in the Criminal Code of 1961 that a suspect who is the target of such an order must comply. as of February 2011, there is no U. S. federal law requiring that an individual identify themself during a Terry stop, but Hiibel held that states may enact such laws, provided the law requires the officer to have reasonable and articulable suspicion of criminal involvement, and 24 states have done so. The opinion in Hiibel implied that persons detained by police in jurisdictions with constitutional "stop and identify" laws listed are obligated to identify themselves, and that persons detained in other jurisdictions are not. The issue may not be that simple, however, for several reasons:
The wording of "stop and identify" laws vary considerably from state to state. Noncompliance with a "stop and identify" law that does not explicitly impose a penalty may constitute violation of another law, such as one to the effect of "resisting, obstructing, or delaying a peace officer". State courts have made varying interpretations of both "stop and identify" and "obstructing" laws.

Басқа заңдармен өзара іс-қимыл

"Тоқтату және сәйкестендіру заңдары" тікелей жаза қарастырмайтын штаттарда заңды түрде ұстау, басқа заң бұзушылық үшін болуы керек, мысалы, "бейбітшілік сақшысына қарсы тұру, оның жұмысына кедергі келтіру немесе оны тоқтату" сияқты. Мысалы, Hiibel ісінде дау тудырған Невада штатының "тоқтату және сәйкестендіру" заңы, талапты орындаудан бас тартқан адамға жаза салмады, бірақ Невада штатының Юнион Тауншип соты Hiibel-дің өзін сәйкестендіруден бас тартуын Неваданың "кедергі келтіру" заңын бұзу деп шешті. Оливер против Вудс (10-шы апелляция округі, 2000 ж.) ісінде Юта штатының "тоқтату және сәйкестендіру" және "кедергі келтіру" заңдарының өзара байланысы туралы ұқсас қорытынды жасалды.

Соттардың түсіндіруі

"Тоқта және анықта" заңдары әртүрлі штаттарда бірдей көрінетін, бірақ штаттық соттардың түсіндіруіне байланысты әсерінен өзгеше болуы мүмкін. Мысалы, Калифорнияның "тоқта және анықта" заңы, Қылмыстық кодекс §647(e) Невада заңына ұқсас, Hiibel ісінде бекітілген, бірақ Калифорния апелляциялық соты People v. Solomon (1973), 33 Cal. App.3d 429 ісінде заңның "сенімді және дәйекті" сәйкестендіруді талап ететінін, оның нақтылығына "жеткілікті кепілдік" беретінін түсіндірді. Осы тұжырымды пайдаланып, АҚШ Жоғарғы Соты Kolender v. Lawson ісінде заңды тұмандылық үшін жарамсыз деп тапты. Кейбір соттар полицияға жеке басын анықтау туралы ақпарат талап етуге және күдіктінің жауап беру міндетін қатаң түрде жүктеуге рұқсат беретін айырмашылықты мойындады. Басқа соттар бұл талапты тұтқынға орындау міндетін жүктеуге бағытталған деп түсіндірді. Бұған физикалық емес, тек сөздік кедергі келтіру жеткілікті, сондай-ақ, Колорадо штатының "кедергі келтіру" заңын бұзу үшін физикалық күш қолдану немесе оны қолданумен қорқыту қажет. Алайда, Колорадо Жоғарғы Соты Dempsey v. People, No. 04SC362 (2005) ісінде жеке басын анықтаудан бас тарту "жағдайлардың жиынтығының" бір бөлігі болып табылатынын, тіпті нақты физикалық араласу болмаса да, кедергі келтіруге жататынын мәлімдеді. Юта штатының "кедергі келтіру" заңы физикалық әрекетті талап етпейді, тек "ұстауды жүзеге асыру үшін қажетті заңды бұйрықты" орындамауды талап етеді. Oliver v. Woods ісіндегі сот өкілдері жеке басын ұсынбау осы заңды бұзу болып табылады деген шешімге келді. "Тоқта және анықта" заңы болмаған жағдайда тұтқынның өзін танытуға міндетті емес екендігі туралы жалпы келісім жоқ. Мысалы, АҚШ Жоғарғы Соты Hiibel ісінде Калифорнияның "тоқта және анықта" заңын Kolender v. Lawson ісінде жарамсыз деп тануын атап өтті. Бірақ Колендерден кейін төрт жыл өткен соң шешілген Long ісінде Калифорния апелляциялық соты полиция қызметкерінің қылмыс жасады деп күдіктенген тұтқыннан жазбаша сәйкестендіруді талап етуі конституциялық тұрғыдан дұрыс емес деп тапқан жоқ. Long сотының алдындағы мәселе күдіктінің әмиянында табылған дәлелдерді жасыру туралы өтініш болды, сондықтан жеке басын ұсынудан бас тарту мәселесі тікелей қарастырылмады. Алайда, Long шешімінің авторы 1980 жылғы істе өзін танытудан бас тарту тұтқындауға негіз бола алмайды деген қорытындыға келген. Дегенмен, кейбіреулер Long ісін келтіріп, жазбаша сәйкестендіруді ұсынудан бас тарту полицияға кедергі келтіру болып табылады деп санайды. Басқалары келіспейді және Калифорнияда полиция ұстаған адамдарды өзін танытуға мәжбүрлеуге болмайды деп санайды. Кейбір соттар, мысалы, State v. Flynn (Wis. 1979) және People v. Loudermilk (Calif. 1987) күдікті оны ұсынбаса, полиция жазбаша сәйкестендіруді іздестіре алады деп шешті. Кейінгі Калифорния шешімі People v. Garcia (2006) бұл шешіммен келіспеді. Utah v. Strieff (2016) ісінде АҚШ Жоғарғы Соты офицердің Эдвард Стриффті тоқтатуы және одан жеке басын анықтауды талап етуі Юта штатының заңдары бойынша заңсыз екенін, бірақ тоқтату нәтижесінде жиналған дәлелдер Стриффке қатысты бұрыннан бар тұтқындау ордері болғандықтан қабылданды. Сондықтан, бұрыннан бар ордер заңсыз тоқтату мен анықтауды "әлсіретті". Солтүстік Каролинадағы State v. White ісінде Солтүстік Каролинаның "қарсылық білдіретін офицерлерге" қатысты заңы полиция қызметкерлеріне өзін танытудан бас тартқан күдіктілерге де қатысты деп түсіндірілді. Керісінше, Батыс Вирджиния соттары олардың қарсылық білдіру заңына өзін танытудан бас тартқан адамдар кірмейді деп шешті.

"Stop and identify" laws in different states that appear to be nearly identical may be different in effect because of interpretations by state courts. For example, California "stop and identify" law, Penal Code §647(e) had wording similar to the Nevada law upheld in Hiibel, but a California appellate court, in People v. Solomon (1973), 33 Cal. App.3d 429 construed the law to require "credible and reliable" identification that carries a "reasonable assurance" of its authenticity. Using this construction, the U. S. Supreme Court held the law to be void for vagueness in Kolender v. Lawson,
Some courts have recognized a distinction authorizing police to demand identifying information and specifically imposing an obligation of a suspect to respond. Other courts have apparently interpreted demand to impose an obligation on the detainee to comply. apparently requires physical rather than simply verbal obstruction; likewise, a violation of the Colorado "obstructing" law appears to require use or threat of use of physical force. However, the Colorado Supreme Court held in Dempsey v. People, No. 04SC362 (2005) that refusing to provide identification was an element in the "totality of the circumstances" that could constitute obstructing an officer, even when actual physical interference was not employed. Utah "obstructing" law does not require a physical act, but merely a failure to follow a "lawful order necessary to effect the detention"; a divided court in Oliver v. Woods concluded that failure to present identification constituted a violation of that law. It is not universally agreed that, absent a "stop and identify law", there is no obligation for a detainee to identify themself. For example, as the U. S. Supreme Court noted in Hiibel, California "stop and identify" statute was voided in Kolender v. Lawson. But in People v. Long, decided four years after Kolender, a California appellate court found no constitutional impropriety in a police officer's demand for written identification from a detainee whom they reasonably suspect of having committed a crime. The issue before the Long court was a request for suppression of evidence uncovered in a search of the defendant's wallet, so the issue of refusal to present identification was not directly addressed; however, the author of the Long opinion had apparently concluded in a 1980 case that failure to identify oneself did not provide a basis for arrest. Nonetheless, some cite Long in maintaining that refusal to present written identification constitutes obstructing an officer. Others disagree, and maintain that persons detained by police in California cannot be compelled to identify themselves. Some courts, e. g., State v. Flynn (Wis. 1979) and People v. Loudermilk (Calif. 1987), have held that police may perform a search for written identification if a suspect refuses to provide it; a later California decision, People v. Garcia (2006), strongly disagreed. In the case of Utah v. Strieff (2016), the U. S. Supreme Court ruled that an officer's stop of Edward Strieff and his demand for identification from Strieff was unlawful under Utah state law, but that the evidence collected pursuant to the stop was admissible due to the determination that Strieff was subject to a pre existing arrest warrant. Therefore, the pre existing warrant "attenuated" the unlawful stop and identify. In North Carolina, State v. White interpreted North Carolina's "Resisting officers" statute to apply to suspects who fail to identify themselves to police officers. Conversely, West Virginia's courts decided that their resisting arrest statute did not include individuals who refused to identify themselves.

Басқа елдер

Көптеген елдер полицияға жеке куәлікті талап етуге және ешқандай куәлігі жоқ (немесе оны көрсетуден бас тартатын) адамдарды қамауға рұқсат береді. Әдетте, мұндай елдер барлық тұрғындарына ұлттық жеке куәлік беріп, полицияға қажетті азаматтығы сияқты жеке мәліметтерді қамтиды. Шетелдік қонақтар өздерінің паспортын әрдайым көрсетуге дайын болуы керек. Кейбір жағдайларда, басқа елдердің жеке куәліктері де қабылдануы мүмкін. Мысалы, Португалияда мемлекеттік жеке куәлікті үнемі алып жүру міндетті. Бұл карта Cartão de Cidadão (Азаматтар картасы) деп аталады; ол биометриялық ақпарат, жеке куәлік нөмірі, әлеуметтік қамсыздандыру нөмірі, салық ақпараты және т.б. сияқты мәліметтерді қамтитын электрондық карта. Полиция жеке куәлікті тек қоғамдық жерде немесе көпшілікке ашық орында және адам қылмыс жасады деген негізді күдік болған жағдайда ғана сұрай алады. Мұндай жағдайларда жеке куәліктің нотариалды куәландырылған көшірмесін ұсынуға болады. Егер азаматтың жеке куәлігі немесе оның нотариалды куәландырылған көшірмесі болмаса, полиция оны анықталғанша уақытша ұстау үшін полиция бөліміне эскорттайды. Австралия, Канада, Жаңа Зеландия және Ұлыбритания сияқты басқа елдерде полиция, егер заңмен берілмесе, жеке куәлікті талап етуге құқығы жоқ. Мысалы, бұл елдерде жаяу жүргіншілер, жүргізушілер және жолаушылар полиция тоқтатқанда жүргізуші куәлігін (жүргізушілер үшін) немесе аты-жөнін, мекенжайын және т.б. көрсетуге міндетті. Полиция адамдардың қылмыс жасады деген негізді күдік болған жағдайда өзін-өзі таныстыруын талап етуі мүмкін.