Кіріспе

Тілдік емес (немесе тілге дейінгі) мағына – тілдік белгілер арқылы берілмейтін немесе қабылданылмайтын мағынаның бір түрі. Лингвистикада бұл ұғым талқылаулар барысында қолданылады. Онда осы мағынаның тіл арқылы берілген мағынадан (яғни семантикадан) ерекшеленуі, сондай-ақ лингвистикалық теорияда қандай рөл атқаруы керек екендігі, немесе тілдік білім ойлау және түсінік қалыптастыруға қаншалықты әсер ететіндігі туралы мәселелер қарастырылады (мысалы, ой-тіл гипотезасы немесе тілдік релятивизм).

Ішкі түсінік ретінде мағына

Адамдар ғаламдағы әр түрлі нысандардың бір-бірімен байланысты екенін сезінеді. Осы сезімді әдетте адамның “мағына” сезімі деп атайды. Бір адам кинотеатрдағы фильмнен кейін: “Бұл фильм сен үшін қандай мағынаға ие болды?” деп сұрағанда, осы мағына сезімі ояндырады. Қысқасы, “мағына” сөзі кейде адамдардың әлемді қабылдауын сипаттау үшін қолданылады. Мысал: “Түйіндер – мағынамен байланысқан және біріккен ақпараттың бөліктері. (Детальдарды жаттаудың орнына, жалпы мағынаны түсіну) жеке есте сақтау іздерін біріктіріп, түсініктерді құрайды”. Семантиканың бір түрі ретінде қарапайым немесе идеалданбаған мағына – психология мен этиканың бір саласы болып табылады және ол Леди Уэлбидің 20-ғасырдың басында қызының “семантика” терминін француз тілінен аударғаннан кейін “мағына” терминін алғашқы қолданылуын көрсетеді. Екінші жағынан, мағына, егер ол кейінірек нақты жағдайларды және сөйлеушілер мен жазушылардың нақты ниеттерін ескермей, объективтендірілсе, сөздердің, тіркестердің және сөйлемдердің мағынасы бар сияқты көрінетін жолдарды зерттейді. Объективтендірілген семантика, қарым-қатынасқа бағытталған семантикамен қарама-қарсы келеді, онда белгілі бір сөйлеушілер мен жазушылардың ниеті мен болжамдарын түсіну маңызды, яғни адамдар сөздерді, сөйлемдерді немесе ұсыныстарды емес, мағынаны білдіреді деген идея. Негізгі айырмашылық – себептерді қатынастармен немесе заңдармен байланыстырса, мағынаны объективтендіру және оны тіл білімінің бір саласы деп санау қалыпты жағдай. Ал егер себептерді белгілі бір субъектілермен, нысандармен немесе күштермен байланыстырса, яғни себептеу – ықпал ету дегенді білдірсе (көптеген тарихшылар мен тәжірибелі адамдардың пікірінше), онда нақты немесе объективтендірілмеген мағына басты орынға шығады және біз адам психологиясының бір аспектісі ретінде ниет немесе мақсатпен айналысамыз, өйткені адамның ниеті тіл мен тіл білімінен тәуелсіз болуы мүмкін және көбінесе болады. Мысалы, жақсы немесе жаман бедел сияқты коннотация, денотацияға қарама-қарсы, тілдік емес мағынаның бір түрі деп қарастырылуы мүмкін.

Семантикалық мағынасы

"Мағына" сөзі тілдік қызметке тәуелсіз, сананың ішкі жұмысын сипаттау үшін қолданылады. Бұл терең психологиялық мағына. Егер басқа қолданыстарын қарастырсақ, ниет, сезім, ықпал, маңыздылық, құндылық және белгілеу сияқты ұғымдарды кездестіреміз. "Мағынасыз" деген кері пікір осы қолданыстарға қарсы келіп, оларды жоққа шығаратындықтан, сарапшылар олардың барлығының түйінінде түсіну және түсініктілік жатыр деп санайды. Мағынаны осылай түсінудің бір жолы – психоәлеуметтік теоретик Эрик Эриксонның көзқарасы. Эриксон адам денесінің дамуы мен әлеуметтену процесінде мағынаның қандай рөл атқаратыны туралы нақты пікірлері болды. Оның моделінде "мағына" – адамның эрогендік аймақтарымен және олардың сәйкес режимдерімен байланысты сыртқы қанағаттандыру көзі. Қосымша тақырыптар үшін "импринтинг (психология)" деген мақалаға жүгініңіз. Дене тілі арқылы болатын кейбір қарым-қатынастар тікелей адам инстинктінен туындайтын дене сигналдарынан пайда болады. Қызару, көзден жас шығу, эрекция және сескену реакциясы – осыған мысалдар. Бұл қарым-қатынас түрі көбінесе бейсаналық болып келеді, бірақ бәлігі де, қатысушыларға белгілі бір ақпаратты жеткізеді.

Прагматика

Лингвистикалық емес мағынаны прагматика деп атауға болады, және оған сенімдер, импликатуралар, әлеуметтік факторлар және контекстің басқа да ерекшеліктері кіреді. Пол Грайс табиғи (яғни лингвистикалық емес) мағынаны, табиғи емес мағынадан ажыратады, себебі соңғысы ниетке негізделген. Бұл көзқарас, сөздің мағынасы оның салдары деп тұжырымдайтын прагматистермен байланысты. Осы көзқарасты қолдаған Чарльз Сандерс Пирс болды, ол келесіні жазды:

Прагматикалық дәстүрден тыс, 20 ғасырдың канадалық медиа философы Маршалл Маклюхан болды. Оның "медиа – хабар" деген танымал тұжырымын, мағынаның салдарлық теориясы деп түсінуге болады. Оның идеясы, коммуникация үшін қолданылатын медиа өзімен бірге ақпаратты алып жүреді: атап айтқанда, медианың танымал болуынан туындайтын салдарлар. Мысалы, шамның бір "мағынасы" – түнде оқуға мүмкіндік беруі.

Мағына мен таным

Кейбір лингвистикалық емес мағына табиғи тарихтан ұзақ мерзімді даму нәтижесінде пайда болады. Бұл автопоэз және өзін-өзі ұйымдастыру теориясының негізі. Кейбір әлеуметтанушылар автопоэзді отбасы құрылымдық байланысының дамуына модель ретінде пайдаланады. Мұндай қарым-қатынастың классикалық мысалы – тоңдаушы-жеңілген қарым-қатынасы. Бұл қарым-қатынастар барлық тірі организмдер үшін, адамдарды қоса алғанда, өмір мен өлімге байланысты маңызды ішкі мағынаны білдіреді. Балалардың дамуын және кейбір адамдардағы мінез-құлық бұзылыстарын бақылау, адамның мән жасайтын процеске қажетті туа біткен қабілеттері бар екенін көрсетеді. Екі мысал:

Балалардың тілдің тез дамуы, бұл қалыпты оқу процесімен түсіндірілмейтін қарқынмен жүреді. Басқа адамдар туралы жеке "ой-өрісінің" жұмыс істеуі, яғни эмпатия, көптеген адамдардың туа біткен қабілеті болып табылады. (Жақында жарияланған зерттеулер, біз басқа жануарлармен ортақ болатын айналысты нейрондарға негізделген рефлекстік "ой-үлгісін" көрсетіп отыр.)

Идеялық тезия

Идеятезия – санамыздың мағынаны қабылдау қабілеті. Егер түсініктер белсендірілсе, яғни мағынасы түсінілсе, сезімталдық тәжірибеге әсер етеді. Мағына мен тәжірибе арасындағы осы тығыз байланыс идеятезияны зерттеу арқылы қарастырылады.