Тарих

Бейшеһірдің солтүстік-шығысында орналасқан Ефлатунпинардағы хетт ескерткіші хетт империясының осы аймаққа жеткенін көрсетеді, және қазіргі білімге сүйенсек, олардың оңтүстік-батысқа қарай созылу шегін белгілейді. Деректер Ефлатунпинарда неолит дәуіріне дейін сонатын, бұрынғы қоныс болғанын көрсетеді. Тағы бір маңызды ерте қоныс Бейшеһірдің оңтүстік-батысында орналасқан Ербаба Хойюк еді, оны 1970 жылдары канадалық археологтар Жак және Луиза Альпес Бордаз зерттеді, нәтижесінде үш неолиттік құрылыс қабатынан табыстар жасалды. Бейшеһір аймағы классикалық дәуірдегі Писидияға сәйкес келеді. Қаланың орнында грек қаласы болған, ол көлді қоршаған екі қалалық орталықтың бірі, Караллия деп аталған, ал римдік кезеңде Клаудиокесарея (Κλαυδιοκαισάρεια, Klaudiokaisareia) және византиялық кезеңде Мистея (Μίσθεια) деп белгілі болды. Тағы бір теория бойынша, Бейшеһір орны Касае (Κἀσαι) қаласына сәйкес келеді, ол Рим провинциясы Памфилияның христиандық діни орталығы болды, және рим билігі тұсында Писидияның көп бөлігін қамтыды. Оның бірнеше епископтарының есімдері 381 жылдан 879 жылға дейін өткен шіркеу кеңестеріне қатысты құжаттарда айтылған. Қазіргі уақытта Касае діни орталық болмайды, католик шіркеуі оны титулдық діни орын ретінде тіркеген. 13 ғасырдың басында ежелгі қаланың, атауына қарамастан, қираған күйіне Селжұқ түркілері берген "Вираншеһір" (қираған қала) деген ат куә болады. Бірақ, Коньядағы Рум Селжұқ сұлтандары Бейшеһір қаласынан шамалы қашықтықта, оңтүстік-батыс көл жағасындағы агломерацияда жазғы резиденциясын салды, ол кейіннен Құбадабад сарайы деп аталды. Құбадабадтағы ең құнды жәдігерлер Алаеддин Кейкубадтың (1220–1237) билік кезінен табылған, бірақ ол бұл жерді Селжұқтардың соңында, 12 ғасырдың аяғында, сұлтандар үшін маусымдық қоныс ретінде таңдады. Селжұқтар құлағаннан кейін Вираншеһір аймақтың билеуші әулеті Ешрефидтердің бірінің құрметіне Сулейманшеһір деп аталды, және қала олардың астанасына айналды. Ешрефидтер билері осы жерде тұрғандықтан, қала біртіндеп Бейшеһір деген атауға ие болды. 1296 және 1299 жылдар аралығында әулет салған Бейшеһірдің Ұлы мешіті, сондай-ақ Ешрефоғлы мешіті деп аталатын бұл мешіт, Селжұқ және Осман сәулет стилдері арасындағы Анатолия бейліктерінің аралық кезеңінің шедеврлерінің бірі саналады.

Климат

Бейшехирде ыстық, құрғақ жаздары және суық, қарлы қыстары бар құрғақ жазды ылғалды континенттік климат (Кёппен: Dsa) басым.