Оңтүстік Темір Жолы Локомотивтерінің Номерлеу Жүйелері
SR locomotive numbering and classification
Оңтүстік теміржолы локомотивтерінің нөмірлеу жүйесі: LSWR, Nine Elms және Eastleigh шеберханаларында қолданылған A1-Y3 сериялы схемалар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік темір жолы (SR) мен оның құрамына кіретін компанияларға тиесілі локомотивтерге қатысты әртүрлі нөмірлеу және жіктеу схемалары қолданылды. Осы бетте қолданылған негізгі жүйелер туралы мәлімет берілген. Жеке сыныптар мен локомотивтер туралы толық ақпаратты мына жерден қараңыз: Оңтүстік темір жолының локомотивтері.
A number of different numbering and classification schemes were used for the locomotives owned by the Southern Railway (SR) and its constituent companies. This page explains the principal systems that were used. For information about individual classes and locomotives, see: Locomotives of the Southern Railway
Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы
1879 жылдың 1 қаңтарынан бастап Nine Elms (кейін Eastleigh) LSWR басты зауыты A1-ден Y1-ге дейін, содан кейін A2-ден Y2-ге дейін, A3-ден Y3-ге дейін және т.б. (I, J, Q, U, W және Z әріптері қолданылмады) реттік нөмірлер тізбесін пайдаланды. Бұл жүйені LSWR-ға Уильям Адамс Ұлы Шығыс темір жолының Стратфорд зауытынан әкелді, онда 1856 жылдан бастап Топтастырудан кейінге дейін дерлік бірдей жүйе қолданылды. Бұл серия локомотивтерді қоса алғанда, көптеген заттар үшін қолданылды, бірақ осы нөмірлер локомотивтер кластарын белгілеу үшін пайдаланылды. Ең көп нөмірленген локомотив класы – "H16". Алғашқы үш тапсырыс ("A1", "B1" және "C1") цилиндрлер, тендер дөңгелектері және мыс оттықтар сияқты бөлшектерге арналған. Бұл жүйе LSWR A12 класына қатысты тұрақсыз қолданылды: 1887 жылы бірінші партияға "A12" жұмыс нөмірі, 1888 жылы екінші партияға "E1", ал келесі жылы үшінші партияға "M2" нөмірі берілді. Егер "A12" "A2" үшін қате жазылған болса да, ол "E1" нөмірінен кейін келуі керек еді. Егер бір классқа бірнеше реттік нөмірлер берілсе, бүкіл класс үшін алғаш берілген нөмір қолданылды. Мысалы, M7 класының 105 данасы 15 жыл ішінде салынды. Алғашқы тапсырыс 25 локомотивке арналған және жұмыс тапсырысы M7 нөмірімен жасалды. Келесі 10 локомотивке арналған тапсырыс V7 нөмірімен жасалды, ал құрылыс A15-ке дейін жалғасты, барлығы бастапқы тапсырыс бойынша M7 деп белгіленді. Локомотивтер сыртқы өндірушілерден сатып алынса, олар алғашқы класс мүшесіне берілген нөмірмен белгіленді. Бұл LSWR локомотивтер жіктелу жүйесінде үзіліс болғанын білдірді, бірақ әріптерді ескермесе, жоғарырақ сандар көбінесе жаңа дизайнды білдіреді.
From 1 January 1879 the principal LSWR works at Nine Elms (and, subsequently, Eastleigh) used an order number series that ran from A1 to Y1, then A2 to Y2, A3 to Y3 and so on (the letter I, J, Q, U, W and Z were omitted). The system was brought to the LSWR by William Adams from the Stratford Works of the Great Eastern Railway, where an almost identical system was in use from 1856 until after Grouping. This series was used for a myriad of items, including locomotives, but it was these numbers that were used to refer to locomotive classes. The highest numbered locomotive class was 'H16'. The first three orders ('A1', 'B1', and 'C1') were for components: cylinders, tender wheels, and copper fireboxes respectively. The system was inconsistently applied with regard to the LSWR A12 class, for which the first batch was allocated the work number 'A12' in 1887, the second in 1888 was 'E1' and the third the following year was 'M2'. Even if 'A12' was a typographical error for 'A2', it should still have come after 'E1'. Where more than one order number had been used for a given class, the first order number allocated was used to refer to the whole class: For instance, the 105 examples of the M7 Class were built over 15 years. The first order was for 25 locomotives and was works order number M7. The next order for 10 locomotives was order number V7 and construction continued across a further 13 batches until A15, all designated as M7s after the original order. Where locomotives were purchased from outside manufacturers, they were referred to by the number applied to the first class member. Self evidently this meant there was no continuity in the LSWR locomotive classification system; save that if the letters be ignored, higher figures generally meant a more modern design.
Оңтүстік темір жолы
SR электрлендіруге басымдық бергендіктен, бу локомотивтерінің стандартты жіктемесі жасалмады. Оның орнына, топтасуға дейінгі құрамына кірген компаниялардың бұрынғы жіктемелері сақталды және жаңа локомотив түрлеріне сәйкес сыныптар тағайындалды. SR-дің өзі жасаған сыныптар аталған жағдайда, сынып атауының тақырыбының бас әріптерімен белгіленді, мысалы, «Британ шайқасы» класы үшін «BB», «Лорд Нельсон» класы үшін «LN», «Сауда флоты» класы үшін «MN» және «Батыс елдері» класы үшін «WC». Алайда, бұл «Мектептер» класына қатысты емес, ол SR V класы болды.
Perhaps because the focus of the SR was on electrification, no standard classification of steam locomotives was developed. Instead, the classes allocated by its pre Grouping constituents were perpetuated and new locomotive types allocated classes accordingly. Where SR design classes were named, then the class was often referred to by the initials of the naming theme, e. g. 'BB' for Battle of Britain class, 'LN' for Lord Nelson class, 'MN' for Merchant Navy class, and 'WC' for 'West Country' class. This did not apply to the 'Schools' class however, which was SR Class V.