Отто Вагенер: Гитлердің экономикалық кеңесшісі және әскери жолы
Otto Wagener
Отто Вагенер (1888-1971) – неміс генералы, Гитлердің экономикалық кеңесшісі және сенімді адамы. Бірінші дүниежүзілік соғыс, Freikorps ұйымдары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс генералы (1888–1971)
German general (1888–1971)
Отто Вильгельм Генрих Вагенер (29 сәуір 1888 – 9 тамыз 1971) – неміс генерал-майоры және бір кезеңде Адольф Гитлердің экономикалық кеңесшісі және жақын серігі.
Otto Wilhelm Heinrich Wagener (29 April 1888 – 9 August 1971) was a German major general and, for a period, Adolf Hitler's economic advisor and confidant.
Өмір және мансап
Вагенер Дурлах қаласында дүниеге келді, гимназияны бітіріп, әскер офицері болды. 1916 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вагенер Бас штабқа көтерілді. Соғыстан кейін Вагенер Позен қаласына (қазіргі Польшадағы Познань) шабуыл жоспарлауға қатысты, бірақ тұтқындалудан қашу үшін Балтық елдеріне қашуға мәжбүр болды. Онда ол барлық Фрайкорп бірлестіктерін неміс легионына біріктірді және оның басшысы Пол Сиверт өлтірілгеннен кейін басшылықты қабылдады. Германияға оралғаннан кейін ол Жоғарғы Силезия, Саксония және Рур аймағындағы Фрайкорп операцияларында белсенді болды. 1920 жылы экономиканы оқып, шетелге саяхат жасап, білімін кеңейтті. 1929 жылы Вагенер нацистік партияға (НСДАП) және Штурм бөліміне (СА) қосылды, оны бұрынғы Фрайкорп әріптесі Франц Пфеффер фон Заломон шақырды. Вагенер өзінің кәсіби білігі мен байланыстарын нацистік партия үшін, әсіресе СА үшін тиімді пайдаланды:
An industrialist's son, Wagener was born in Durlach, graduated from Gymnasium and then became an army officer. In 1916 during the First World War, Wagener was promoted to the General Staff. After the war, Wagener was involved in the planning of an attack against the city of Posen (now Poznań, in Poland), but had to flee to the Baltic countries to avoid arrest. There he merged all Freikorps associations into the German Legion, and assumed leadership after its leader, Paul Siewert, was murdered. After returning to Germany, he was active in Freikorps operations in Upper Silesia, Saxony, and the Ruhr area. In 1920 he studied economics and managed to broaden his knowledge by traveling abroad. In 1929 Wagener joined the Nazi Party (NSDAP) and the Sturmabteilung (SA), having been recruited by his old Freikorps comrade Franz Pfeffer von Salomon. Wagener was able to put his business acumen and contacts to good usage for the Nazi Party, in this case for the SA:
Вагенер өзінің кәсіби байланыстарын пайдаланып, темекі фирмасын СА мүшелері үшін «Штурм» темекісін өндіруге көндірді – бұл фирма мен СА қазынасына пайда әкелетін «демеушілік» келісім. Штурмшылар тек осы темекіні татуға ынталандырылды. Пайданың бір бөлігі СА-ға түсті. 1933 жылы ол НСДАП-тың Рейхстаг депутаты болды. 1931 жылдың қаңтарында Вагенер НСДАП-тың саяси-экономикалық бөлімін басқарды, ал 1932 жылдың қыркүйегінде Гитлердің жеке экономикалық кеңесшісі болып тағайындалды. Гитлер оны 1933 жылдың сәуірінен маусымға дейін экономика жөніндегі Рейх комиссары етіп тағайындады. 1930 жылдың соңында немесе 1931 жылдың басында Вагенер ұлттық-социалистік экономикалық саясатқа өз үлесін қосты. Пачтың сөзінше (2010 ж.):
<blockquote>Wagener had used his business contacts to persuade a cigarette firm to produce "Sturm" cigarettes for SA men – a "sponsorship" deal benefiting both the firm and SA coffers. Stormtroopers were strongly encouraged to smoke only these cigarettes. A cut from the profit went to the SA In 1933 he became a member of the Reichstag for the NSDAP. In January 1931, Wagener led the Political economic Department of the NSDAP, and in September 1932 he was appointed Hitler's personal economic advisor. Hitler appointed him Reichskommissar für die Wirtschaft from April to June 1933. By late 1930 or early 1931 Wagener had made a mark on National Socialist economic policy. As Patch notes (p. 201 02):
Вагенер Гитлермен құпия әңгімелерде корпоративтік және басшылық принциптерге негізделген жаңа экономикалық саясатты жасады және көптеген орта буынды өндіріс менеджерлерін және шағын фабрикалардың иелерін НСДАП-қа тартуға жетті [Вагенердің құпия жобасы] корпоративтік «кәсіподақ» (Werksgemeinschaft) идеясын қабылдады және жұмыс берушіні өзінің зауытындағы «Фюрер» деп сипаттады. Жасы мен еңбек жағдайларына қатысты даулар болашақтағы ұлттық-социалистік мемлекетте жеке компанияның «отбасы» шеңберінде шешілетін болады. Кәсіподақтар тек кәсіптік білім берумен айналысады. Вагенердің орнына экономикалық мәселелер жөніндегі комиссар ретінде Вильгельм Кепплер тағайындалды, өйткені Вагенер 1933 жылдың қаңтарында ұлттық-социалистер билікке келгеннен кейін өнеркәсіп басшыларымен «үйлестіру» дауларына қатысып, тіпті «Германия өнеркәсібінің рейхтік қауымдастығы» өнеркәсіптік сауда қауымдастығын жабу ниетімен күштеп басып алды. Ішкі қақтығыстар 1933 және 1934 жылдары Вагенерге қарсы сот процесіне әкелді, ол USCHLA (партиялық трибунал) алдында өтті. Ұзын пышақ түнінен кейін Вагенер қысқа мерзімге қамауға алынды. Бірақ ол оңалтылып, әскери қызметін қайта бастады. Екінші дүниежүзілік соғыста Вагенер майданға барып, генерал-майор шеніне көтеріліп, дивизия командирі болды. Оның 1944 жылдың 20 шілдесінен бастап басқарған Родос аралында еврей халқының көбі өлтірілді. Соғыстан кейін Вагенер алдымен британдық, кейін 1947 жылдан 1952 жылға дейін итальяндық әскери тұтқын лагерьлерінде ұсталды. Вагенер Италияда (Рим аумақтық әскери трибуналы) сотталып, 1948 жылдың 16 қазанында он бес жылға бас бостандығынан айырылды. 1951 жылы жазасы жеңілдетілді. 1946 жылы британдықтар ұстаған кезде Вагенер Гитлер және нацистік партияның ерте тарихы туралы естеліктерін жазды, ол «Hitler aus nächster Nähe. Aufzeichnungen eines Vertrauten 1929−1932» (ағылшын тілінде «Hitler: Memoirs of a Confidant») деп аталды. Оның еңбегі өлімінен жеті жыл өткен соң, 1978 жылы жарияланды. Оның естеліктерін нацистік Германия тарихын зерттеушілер белгілі бір дәрежеде пайдаланады. Отто Вагенер 1971 жылы Чиминг қаласында қайтыс болды.
Wagener formulated an original set of economic policies based on corporatist and leadership principles in confidential talks with Hitler and succeeded in recruiting many middle echelon industrial managers and owners of small factories for the NSDAP [A confidential draft by Wagener] embraced the ideal of the corporatist "company union" (Werksgemeinschaft) and described the employer as the "Fuhrer" within his factory. All disputes over wages and working conditions would be settled within the "family" of the individual company in the National Socialist state of the future. Trade unions would be responsible merely for vocational training. Wagener was replaced in his role as Commissioner for Economic Questions by Wilhelm Keppler, as Wagener had become embroiled in "coordination" disputes with leaders of industry after the National Socialist assumption of national power in January 1933, even forcibly occupying the industry run trade association "Reich Association of German Industry" with the intention of shutting it down. Internal conflicts led to legal proceedings against Wagener in 1933 and 1934 in a case brought before the USCHLA (Party tribunal). After the Night of the Long Knives, Wagener was detained for a short time. Nevertheless, he was rehabilitated, and he resumed his career in the army. In the Second World War, Wagener served at the front, rising to the rank of major general and becoming a division commander. Under his command of the island of Rhodes, a post he held from 20 July 1944, almost the complete Jewish population was murdered. After the war, Wagener was kept first in British and later, from 1947 to 1952, Italian prisoner of war camps Wagener was tried by Italy (Rome Territorial Military Tribunal) and on October 16, 1948, sentenced to fifteen years in prison. The sentence was commuted in 1951. In 1946, while being held by the British, Wagener wrote his memoirs about Hitler and the Nazi Party's early history, entitled Hitler aus nächster Nähe. Aufzeichnungen eines Vertrauten 1929−1932 (known in English as Hitler: Memoirs of a Confidant). His work was not published until seven years after his death, in 1978. His memoirs are used, to some degree, by historians of Nazi Germany. Otto Wagener died in Chieming in 1971.