Қытай-Советтік шабуылға қарсы келісім және Шыңжаң соғысы
Sino-Soviet Non-Aggression Pact
1937 ж. ҚХР мен КСРО арасындағы шабуылға қатыспау шарты. 2-ші Қытай-Жапон соғысындағы көмек, қарым-қатынас жақсару, КСРО-ның авиациялық және экономикалық қолдауы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай Республикасы мен КСРО арасындағы шарт 1937 жылғы 21 тамызда Нанкин қаласында Қытай-Кеңес шабуылдаспау шарты ретінде Қытай Республикасы мен Кеңес Одағы арасында, Екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде қол қойылды. Шарт қол қойылған күні күшіне енді және 1937 жылғы 8 қыркүйекте Ұлттар Лигасының шарттар жинағына тіркелді.
Treaty between the ROC and USSR
The Sino Soviet Non Aggression Pact was signed in Nanjing on August 21, 1937, between the Republic of China and the Soviet Union during the Second Sino Japanese War. The pact went into effect on the day that it was signed and was registered in League of Nations Treaty Series on September 8, 1937.
Әсерлер
Бастапқыда келісім Шың Кай-Шек басқарған Гоминьдан үкіметі мен Кеңес Одағы арасындағы қарым-қатынасты жақсартты. Келісімге қол қойылғаннан кейін Кеңес Одағы Жапон шапқыншылығын тойтарыс беруге көмектесу үшін "Зет" операциясы аясында Қытай ұлттық үкіметіне ұшақтар мен экономикалық көмек жіберуге кірісті. Чианг мұның кеңестік әскерлерінің соғысқа араласуының алғы шарты деп үміттенеді, бірақ уақыт өте келе, Совет Одағының Ұлыбритания, Франция және кейінірек АҚШ-пен жасасқан жасырын одағын бұзбау үшін қамқорлық көрсетуге шектеулі екенін түсінді. Бұл елдер Қытайды соғыста қолдағанмен, Советтерге қарсы Жапонияны қолдауға дайын еді, осылайша соңғы екеуін әлсіретуді көздеді. Келісім сонымен қатар Кеңес Одағына батысқа көбірек назар аударуға мүмкіндік берді, онда нацистік Германия кеңестіктермен соғысқа дайындық жасап жатқандай көрінді, әсіресе Кеңес-жапон бейтараптық шартына қол қойылғаннан кейін. Бұл Қытай мен Германия арасындағы қарым-қатынастың нашарлауына себеп болды, нәтижесінде Германияның Қытайға берген әскери көмегі тоқтатылды.
At first, the pact led to improving relations between the Kuomintang government, led by Chiang Kai shek, and the Soviet Union. After the signing of the pact, the Soviets began sending aircraft to the Chinese national government in Operation Zet, as well as economic aid, to help stave off the Japanese invasion. Chiang hoped that was a precursor to Soviet intervention into the war, but as time passed, he soon realized that the Soviet Union was constricted in the aid that it could provide to avoid upsetting the tacit alliance with the United Kingdom, France, and later the United States, all of which favored China in the war but would back Japan against the Soviets to weaken the last two. The treaty also allowed the Soviets to focus their attention more on the West, where Nazi Germany was building up for what appeared to be war with the Soviets, especially after the Soviet–Japanese Neutrality Pact had been signed. That contributed to the worsening relationship between China and Germany, which had already seen the end of German military assistance in China.
Кеңес Одағының бұзғаны
Дегенмен, 1937 жылы келісімге қол қойылып жатқанда, кеңестік тарап тамыз бен қазан аралығында Синьцзян соғысын (1937) жүргізу арқылы оны қол қою алдында да, кейін де бұзды. Кеңес әскері Синьцзянның марионеткалық губернаторы Шэн Шицайға көмек көрсетті. Гоминьданның мұсылман генералы Ма Хушань 36-дивизияны (Ұлттық революциялық армия) басқарды. Басқыншылықтан бұрын Ма Хушань Чжан Кайшэңмен байланысып, Питер Флемингке Чжанның кеңестіктерге қарсы күреске көмек жіберетінін айтты. Алайда, Жапонияға қарсы соғыс басталғаннан кейін Ма кеңестік басқыншылыққа жалғыз күшпен қарсы тұруға мәжбүр болды. Кеңес әскерлеріне қарсы тұрып, оларды өлтіргеніне қарамастан, Маның әскерлері соңындағы газбен бомбалаудан жеңіліп, Үндістанға қашып кетті, содан кейін кемемен Қытайға оралды. Шэн Шицай кейіннен Кеңес әскерін Гансу провинциясының жанындағы Турфанға шақырды. Қытай Республикасы үкіметі Синьцзян провинциясына кеңестік әскердің басып кіруінен және Синьцзян мен Гансу аймағында кеңестік әскердің қозғалысынан толыққанды хабардар болды, бірақ халықаралық инциденттерді болдырмау және кеңестік тараптан әскери жабдықтауды жалғастыру үшін маневрлерді "жапондық пропаганда" деп көрсетуге мәжбүр болды. Қытай үкіметі өз әскери қимылдарымен жауап берді. Мұсылман генералы Ма Буцин Гансу дәлізін дерлік толығымен бақылауда ұстады. Ол бұрын жапондықтарға қарсы күрескен, бірақ кеңестік қауіп зор болғандықтан, Чжан Маның мәртебесіне қатысты кейбір шаралар қабылдады. 1942 жылдың шілдесінде Чжан Маға Қыңхай провинциясының Қайдам ойпатындағы Цайдам батпағына 30 000 әскерді көшіруді бұйырды. Чжан Маны Шэн Шицайдың Синьцзяндағы оңтүстік қанатына қауіп төндіретін, Цайдаммен шектес аймақтағы қайта құру комиссары етіп тағайындады. Ма Гансудағы өзінің позицияларын эвакуациялағаннан кейін, Қытайдың орталық аймақтарынан Гоминьдан әскерлері аймаққа ағылып кірді және кеңестік оккупацияланған Синьцзянға еніп, оны біртіндеп қайтарып алды, соның нәтижесінде Шэн Шицай кеңестік тараппен байланысын үзуге мәжбүр болды. 1944 жылдың қараша айында Куоминтанның мұсылман офицері Лю Биньди түркі ұйғыр көтерілісшілерімен шайқас кезінде қаза тапқаннан кейін Синьцзянда Или көтерілісі басталды. Кеңес түркі көтерілісшілерін Гоминьданға қарсы қолдады, ал Гоминьдан күштері қарсы шабуыл жасады. Гоминьдан үкіметі Ма Буфанға бірнеше рет әскерлерін Синьцзянға жіберіп, кеңестік марионеткалық Шэн Шицайды қорқытуға бұйырды. Бұл Синьцзянға көшіп келген қытайлардың қауіпсіздігін қамтамасыз етуге көмектесті. 1945 жылы Или көтерілісі кезінде Ма Буфан Гоминьданның мұсылман атты әскерімен бірге Хи (қазіргі Или) қаласындағы ұйғыр армиясынан қорғау үшін Үрімчиге жіберілді.
Ironically, in 1937, while the pact was being signed, the Soviets brazenly breached it before and after the signing by conducting the Xinjiang War (1937) from August to October. The Soviet Army was assisting the puppet Governor Sheng Shicai in Xinjiang. The Kuomintang Muslim general Ma Hushan led the 36th Division (National Revolutionary Army) to resist the invasion. Before the invasion, Ma Hushan had communicated with Chiang Kai shek and mentioned to Peter Fleming that Chiang would send help to fight the Soviets. However, the outbreak of war against Japan led Ma to face the Soviet invasion on his own. Despite resisting and killing Soviet soldiers, Ma's forces eventually succumbed to Soviet mustard gas bombardment, and he fled to India, where he took a steamer back to China. Sheng Shicai then invited Soviet forces to garrison in Turfan, right next to Gansu Province. The Republic of China government was fully aware of the Soviet invasion of Xinjiang province and of Soviet troops moving around Xinjiang and Gansu, but it was forced to mask the maneuvers to the public as "Japanese propaganda" to avoid an international incident and for continued military supplies from the Soviets. The Chinese government responded with its own military moves. Muslim general Ma Buqing then virtually controlled the Gansu corridor. He had earlier fought against the Japanese, but since the Soviet threat was great, Chiang made some arrangements regarding Ma's position. In July 1942, Chiang instructed Ma to move 30,000 troops to the Tsaidam marsh in the Qaidam Basin of Qinghai. Chiang named Ma Reclamation Commissioner, to threaten Sheng Shicai's southern flank in Xinjiang, which bordered Tsaidam. After Ma had evacuated his positions in Gansu, Kuomintang troops from central China flooded the area and infiltrated Soviet occupied Xinjiang, gradually reclaimed it, and forced Sheng Shicai to break with the Soviets. The Ili Rebellion broke out in Xinjiang when a Kuomintang Muslim officer, Liu Bin Di, was killed while he was fighting Turkic Uyghur Rebels in November 1944. The Soviets supported the Turkic rebels against the Kuomintang, and Kuomintang forces fought back. The Kuomintang government ordered Ma Bufang several times to march his troops into Xinjiang to intimidate the Soviet puppet Sheng Shicai. That helped in providing protection for Chinese settling in Xinjiang. Ma Bufang was sent with the Muslim Cavalry to Urumqi by the Kuomintang in 1945 during the Ili Rebellion to protect it from the Uyghur army from Hi (now Ili).