Амес трапециясы – көз алдауы. Төртбұрыш тәрізді көрінетін бұл сурет шындығында трапеция. Айналу кезінде 180 градустан кем бұрылады, көру қатесін тудырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оптикалық иллюзия
Optical illusion
Эймс трапециясы немесе Эймс терезесі – мысалы, тікбұрышты терезедей көрінетін, бірақ шындығында трапеция болатын, картонның жалпақ бетіне салынған сурет. Картонның екі жағында да бірдей сурет болады. Картонды сымға тік іліп, үздіксіз айналуына мүмкіндік береді немесе үздіксіз айналу үшін тік механикалық оське бекітіледі. Терезенің айналуын бақылағанда, терезе 180 градустан кем айналған сияқты көрінеді, бірақ көрінетін нақты қозғалыс мөлшері трапецияның өлшемдеріне байланысты өзгереді. Ол қысқа ғана уақытқа тоқтап, бағытын өзгертетіндей сезіледі. Сондықтан ол бір бөлігінде үздіксіз айналып жатқандай емес, керісінше, тербеліп тұрғандай қабылданады. Бұл құбылысты 1947 жылы Адельберт Эймс кіші ашқан.
The Ames trapezoid or Ames window is an image on, for example, a flat piece of cardboard that seems to be a rectangular window but is, in fact, a trapezoid. Both sides of the piece of cardboard have the same image. The cardboard is hung vertically from a wire so it can rotate around continuously, or is attached to a vertical mechanically rotating axis for continuous rotation. When the rotation of the window is observed, the window appears to rotate through less than 180 degrees, though the exact amount of travel that is perceived varies with the dimensions of the trapezoid. It seems that the rotation stops momentarily and reverses its direction. It is therefore not perceived to be rotating continuously in one section but instead is misperceived to be oscillating. This phenomenon was discovered by Adelbert Ames, Jr. in 1947.
Мұра
1960 жылдары кейбір психологтар Эймс терезесін қолдана отырып, "мәмілелік беймаздық" ұғымын зерттеді және таратып жариялады. Бұл гипотеза бойынша, көрерменнің психикалық күтуі немесе "дайындығы" екіұшты стимулдардың нақты қабылдауына әсер ете алады, бұл психикалық дайындық адамның стимулдарға қатысты сезімдері мен қорытындыларына ғана емес, сонымен қатар олардың визуалды қабылдауына да әсер ететіні туралы бұрыннан қалыптасқан сенімді кеңейтеді. Эймс терезесі осы гипотезаны тексеру үшін эксперименттерде қолданылды, онда қатысушылар айналмалы терезеге қарау үшін кішкентай тесіктен қарады, ал сұр ағаштан жасалған таяқша бір жақтаудан көлбеу бұрышпен орналастырылған. Қатысушылар екі топқа бөлінді: біріне таяқша резеңкеден жасалған, екіншісіне болаттан жасалған делінді. Гипотеза бойынша, екі топ арасында статистикалық айырмашылық болуы керек еді: болаттан жасалған делінген топ таяқшаның жақтауды кесіп өтетінін көбірек байқаса, ал резеңкеден жасалған делінген топ оның айналып оралғанын көбірек байқауы керек еді. Бұл эксперименттер университеттердегі эксперименталды психология курстарында кеңінен таралды, кейде нәтижелер гипотезаны қолдаса, ал кейде қолдамады. "Мәмілелік беймаздық" туралы сипаттамалар мен психикалық дайындықтың қабылдауға әсері туралы гипотеза көбінесе назардан тыс қалғанмен, ол Эймс жақсы танылған визуалды екіұшты демонстрацияларды пайдаланудың қызықты және ойға тартарлық жолы болып қала береді, және егер бұл рас болса, құқық қорғау және зерттеу салаларында жақсы белгілі "көзі куәгер" құбылысы үшін қосымша ғылыми негізді ұсынады.
During the 1960s, the concept of "transactional ambiguity" was studied and promulgated by some psychologists based on the use of the Ames Window. This hypothesis held that a viewer's mental expectation or "set" could affect the actual perception of ambiguous stimuli, extending the long held belief that mental set could affect one's feelings and conclusions about stimuli to the actual visual perception of the stimuli itself. The Ames Window was used in experiments to test this hypothesis by having subjects look through a pinhole to view the rotating window with a grey wooden rod placed through one pane at an oblique angle. Subjects were divided into two experimental groups; one told that the rod was rubber and the other that it was steel. The hypothesis held that there should be a statistically significant difference between these two groups; the steel group more often seeing the rod cutting through the pane while the rubber group more often saw it as wrapping around it. These experiments were popular in university experimental psychology courses, with results sometimes supporting the hypothesis while other times not. Although literature describing "transactional ambiguity" and the hypothesis of the perceptual effect of mental set has largely disappeared from the scene, it remains an interesting and provocative use of the visually ambiguous demonstrations for which Ames was well known, and if true provides additional scientific foundation for the "eye witness" phenomenon well known in law enforcement and research circles.