Тарих

Бұл аймақ ұзақ жылдар бойы қоныстанған, бұл Медет-Хойюк төбесінің болуымен расталады, ол қола дәуіріне дейін созылады (бірақ толыққанды қазба жұмыстары жүргізілмеген және зерттелмеген). Хеттер, фригиялықтар, парсылар, ежелгі гректер, римдіктер және византиялықтар сияқты көптеген мәдениеттер осы жерге қоныстанған. Көне заманда Мендерес өзенінің оңтүстігіндегі бұл жер Кария аймағының бір бөлігі болды және жақын орналасқан Кале қамалынан (көне заманда Табае деп белгілі) басқарылды. 18-шы ғасырда Шеркесиядан келген көшіп келгендер Гарипкөй және Сарыабат ауылдарына қоныстанды. 1920 жылы Таваста ағаш өңдеу өнеркәсібі болғандығы туралы мәлімделген.

Тавас қазіргі кезде

Денизлидегідей, осы аймақта да тоқыма және киім өндірісі дамыған, сонымен қатар қалада леблеби (кептірілген нут) өндіріледі. Бұл ауылдық аймақ, көптеген жастар мансап іздеу үшін Эгей теңізі жағалауына немесе ірі қалаларға қоныс аударды (олардың тапқырлықтарымен белгілі). Қалған тұрғындар көбінесе егде жастағы және консервативті, көкжиеңде көптеген мешіттер көрінеді. Тавас – айналасындағы ауылдарға банк және басқа да қажетті қызметтер көрсететін шағын қала. Көңіл көтеру және әлеуметтік демалыс орындары аз (бірнеше кафе және бірнеше интернет-кафе) болғанымен, жергілікті пицца-пидесі көпке ұнайды. Тұрғындардың көп бөлігі ауыл шаруашылығымен айналысады. Темекі мен нут ең көп егілетін дақылдар. Тавас Зейбегі деп аталатын танымал халық биі бар, ол қаладағы барлық тойларда орындалады. Тавас Түркияның ауыл шаруашылығында дәнді дақылдар өсіру бойынша алдыңғы қатардағы аймақтардың бірі.