Кіріспе

13 ғасырдағы халахикалық еңбектердің авторы
Седекия бен Ыбырайым Анау (13 ғасыр; сондай-ақ ХаРафе тегімен де белгілі) – халахикалық еңбектердің авторы және Бенджамин бен Ыбырайым Анаудың кіші інісі. Ол Римде тұрды және Талмуд білімін Римде ғана емес, сонымен қатар Германияда да алды, онда Вюрцбургтің Якобының және, мүмкін, Венаның Абигдор Коэнының шәкірті болды.

Шибболей халекет

Ол өзінің беделін "Шибболей хаЛекет" (Жинастырылған қалдықтар) деп аталатын ритуалдық заң жинағына қарызды. Ол 372 абзасқа бөлініп, он екі бөлімнен тұрады, онда дұғалар, сенбі күні, баталар және еврей мерекелеріне қатысты заңдар, ережелер мен рәсімдер қамтылған. Бұл еңбекке сүндеттеу, аза тұту рәсімдері, цицит, шехита, мұра және пайыз сияқты әртүрлі діни және құқықтық мәселелер бойынша бірнеше трактаттар мен жауаптар қоса берілген. Атауынан көрініп тұрғандай, автор өзі де бұл материалдың түпнұсқа емес екенін, керісінше, Халакот Гедолот, Сефер хаПардес, Альфаси, Исаак бен Абба Мари, Зерахия ха Леви, Исаия ди Трани және т.б. сияқты көптеген ескі авторитеттерден жиналған екенін баса айтады. Бұл еңбекке оның танымалдығын әкелгені басқа авторлардан алынған үзінділерге байланысты. Алғы сөз таза және күшті еврей тілінде жазылған және қысқа акростихпен кіріспе жасалған. Бірақ Седекия тек құрастырушының жұмысына ғана шектеме қоймады. Ол материалды шеберлікпен жүйеледі, оған ықшам және танымал форма берді, және келіспейтін пікірлер мен шешімдерді сараптап, өзіне дұрыс көрінгендеріне басымдық берді. Ол бұл әдісі үшін алғы сөзінде кешірім сұрап, мынадай мысал келтірді: Бір философқа өткеннің ұлы адамдарына қалай қарсы шығуға батылы бар деп сұрағанда, ол былай деп жауап берді: «Біз ескі билік иелерінің ұлылығын және өзіміздің қарапайымдығымызды толық мойындаймыз. Бірақ біз алыптардың иығында отырған кішкентайлар сияқтымыз. Кішкентай болғанымызға қарамастан, олардың білімі мен тәжірибесін пайдаланғанда, алыптардан да алысқа көреміз». Седекия өзінің танылмаған еңбегінде "Шибболей хаЛекетке" қосымшалар енгізді, бұл қосымшаларда көптеген жауаптар бар. Алайда, ол көбінесе "Issur va Hetter" (Тыйым салынған және рұқсат етілген нәрселер) деп аталады. "Шибболей хаЛекеттің" толық басылымы 1886 жылы Соломон Бубердің Вильнада басылып шықты. Редактор осы еңбекке толық кіріспе жазды, онда еңбектің талдауы бар. Оның қысқартылған нұсқалары бұрын жарық көрген: Венеция (Даниел Бомберг), 1545; Дубнов, 1793; Салоника, 1795. Сонымен қатар, ол плагиатталып, "Таня" немесе "Таня Раббати" деген атпен қысқартылған түрінде басылып шықты, ол төрт басылымнан өтті: Мантуя, 1514; Кремона, 1565; Золкиев, 1800; Шыдликов, 1836. Үшінші қысқартылған нұсқасы "Маасе ха Геоним" (Ескі авторитеттердің жұмысы) деп аталады, ол қолжазба түрінде таратылды және Оксфордтың Бодлеян кітапханасында сақталған. Анау Авигдор Коэн, Ротенбургтің Меирі, және Пезароның Абрахам бен Жозефпен хат алмасып отырды. Ол өзінің үлкен замандасы Исаия ди Траниді (Үлкен) жиі еске алады, оның Киелі кітапқа түсіндірмесіне Анау 1297 жылы глосса жазған.