Канада саяхатшысы Майкл Малли: Саяси мансабы мен қайта оралуы

Кіріспе

Майкл "Танкер" Малли (8 шілде 1962 жылы туған) – Канаданың Нью-Брансуик провинциясындағы бұрынғы саясаткер. Ол 1999 жылдан 2006 жылға дейін Нью-Брансуик Заңнамалық Ассамблеясында Мирамичи-Бей-дю-Вен сайлау округін өкілдік етті және 2006 жылдың бір бөлігінде Ассамблея спикері қызметін атқарды.

Саяси мансап

Мэлли, Мирамичи қаласының бұрынғы кеңесшісі және автобус жүргізушісі, алғаш рет 1999 жылғы сайлауда заң шығарушы органға сайланды және 2003 жылы қайта сайланды. 2003 жылғы сайлауда оның прогрессивті консерваторлар партиясы бір орындық үстемдікпен көпшілік үкіметке оралды. Мэлли парламенттік дисциплинаны сақтаушы (whip) болып тағайындалды, бұл өте жақын нәтижелермен заң шығарушы органда маңызды рөл. 2004 жылы оның қауымдастығының басшылары, егер Лорд үкіметі аймақтағы денсаулық сақтауды қысқарту туралы қауесеттерден бас тартпаса, үкіметтен кетуге шақырды. Ақырында, қысқартулар күтілгендей ауыр болмады және Мэлли партиялық фракцияда қалды. 2006 жылдың 17 ақпанында, кабинеттегі өзгерістерден кейін көп ұзамай, Мэлли консервативтік фракциядан шығып, тәуелсіз депутат ретінде отыратынын мәлімдеді. Ол үкіметтің жалпы бағытына және консервативтік фракцияда Мирамичидің жалғыз өкілі болғанына қарамастан, кабинетке кірмегеніне наразылық білдірді. Премьер-министр Бернард Лорд Мэллидің Лордтың басқарушы консервативтік партиясынан кетуіне себептердің басқаша екенін айтты. Лорд баспасөз конференциясында Мэллидің консерваторлармен бірге қалу үшін бес нақты талап қойғанын мәлімдеді, оның ішінде: сайлау округі кеңсесіне көбірек қаржы, Мирамичидің қиын жағдайдағы қағаз фабрикасына көбірек көмек және досын арнайы кеңесші етіп тағайындау. Лорд сондай-ақ Мэлли Фредериктон қаласындағы адвокат Кливленд Аллабиді, оны Лорд Мэллидің "жақын досы" деп атаған, Мирамичидегі аймақтық сот судьясы етіп тағайындауын талап еткенін мәлімдеді. Алайда Аллаби бұл айыптауды жоққа шығарды. Мэлли де бұл айыптауларды жоққа шығарды. Мэллидің фракциядан шығуы Лордтың прогрессивті консервативтік үкіметін көпшіліктен азшылыққа айналдырды, нәтижесінде парламенттік фракциялардың саны: 27 прогрессивті консерватор, 26 либерал және екі тәуелсіз депутат – Мэлли және бұрынғы либерал Франк Бранч. Мэлли консерваторлардан кететінін мәлімдегенде, ол өзінің жаңа ықпалды орнын Нью-Брансуиктің мұқтаж халқына және Мирамичи аймағының тұрғындарына көмектесетін заңдарды қолдауға пайдаланатынын айтты.

Malley, a former Miramichi city councillor and bus driver, was first elected to the legislature in the 1999 election and was re elected in 2003. The 2003 election returned his Progressive Conservatives to a majority government of just a one seat margin. Malley was named whip, a position of expanded importance in a legislature with such close numbers. He was widely called upon by leaders in his community to leave the government in 2004 if the Lord government did not back away from rumoured health care cuts in the region. In the end, the cuts were not as severe as had been rumoured and Malley remained in caucus. On February 17, 2006, shortly after a cabinet shuffle, Malley announced he would leave the Conservative caucus to sit as an independent. He expressed disappointment in the government's overall direction and in his not being included in cabinet despite being the only representative of Miramichi in the Conservative caucus. Premier Bernard Lord alleged Malley had less savory motives for leaving Lord's governing Conservative party. Lord alleged at a news conference that Malley made five specific demands in exchange for staying with the Conservatives, including: more money for his constituency office, more help for the Miramichi's troubled paper mill and the appointment of a friend as his special assistant. Lord further alleged that Malley demanded he immediately appoint Fredericton lawyer Cleveland Allaby, who Lord called a "good friend" of Mr. Malley's, as provincial court judge in the Miramichi. Allaby, however, denied this allegation. Malley also denied these allegations. Malley's floor crossing changed Lord's Progressive Conservative government from a majority to a minority, leaving the house standings at 27 Progressive Conservatives, 26 Liberals, and two independents – Malley and former Liberal Frank Branch. When Malley announced he was leaving the Conservatives, he stated that he would use his new position of influence to support legislation that helps the poor people of New Brunswick and residents of the Miramichi region.

Нью-Брансуик заң шығарушы ассамблеясының спикері

2006 жылдың 28 наурызында Малли, Бернард Лорд ұсынған кандидат Тони Хантженс өтінімін кері тартып алғаннан кейін, Заң шығарушы органның спикері болып бекітілді. Маллиді спикер етіп тағайындау, үкіметке үкімет мүшесі орнына одан да көп икемділік береді. Техникалық тұрғыдан алғанда, әлі де азшылық үкіметі болғанымен, дәстүр бойынша, сенімсіздік дауысында теңдік болған жағдайда спикер үкіметті қолдайды. 2006 жылдың 13 сәуірінде Малли прогрессивті консерваторлардың қатарына қайта қосылатынын мәлімдеді, бірақ спикер ретінде ол фракция отырыстарына қатыспайды және бейтараптығын сақтайды. Либералдық партияның лидері Шон Грэм және Жаңа демократиялық партияның лидері Эллисон Брюэр (олардың партиясы қазіргі уақытта заң шығарушы органда өкілдік етілмейді, бірақ 1991 жылдан 2005 жылға дейін өкілдік еткен) бұл шешімді сынады. Грэм Маллидің бұл әрекетінен заң шығарушы органның беделіне нұқсан келтіретінін, өйткені спикердің, қағида бойынша, партиялық емес болуына қарамастан, партиялық бағытын өзгертуі ерекше жағдай екенін айтты. Брюэр спикер лауазымын мазаққа айналдырды деді. Малли дауыс беруде теңдік болған жағдайда ғана дауыс бере алатынын ескере отырып, заң шығарушы органның жағдайы өзгермейді: 27 үкіметтік мүше, 27 оппозициялық мүше және бейтарап спикер. Алайда, бұл әрекеттің маңыздылығы 2003 жылы заң шығарушы орган қабылдаған шешімде, "үкіметтің көпшілігін сақтау" мақсатымен, үкімет көпшілікке ие емес комитеттерде оппозицияның дауыс беруіне тыйым салуда. Премьер-министр Бернард Лорд енді көпшілікке ие екенін және оппозицияның бұл шешімнің шарттарын орындауын талап етеді. Ал оппозиция спикердің лауазымында партиялық бағытын өзгертуін мойындамайды және спикер отставкаға кеткенге дейін, консерваторлардың қатарында отырып, консерватор ретінде қайта сайлануға ұсыныс бергенге дейін үкіметтің азшылықта екенін ескереді. Мамыр айының көп бөлігінде Үкімет пен Оппозиция заң шығарушы органда тәртіп орнату үшін келіссөздер жүргізе бастады. Тек екі партия ғана қатысқандықтан, үкіметке өз күн тәртібінің кейбір бөліктерін қабылдау қиынға соқты және олар заң шығару комитеттеріндегі көпшілігін арттыру үшін қағидаларды түбегейлі өзгертуді ұсынды. Либералдар бұл заң шығарушы органды тек резеңке штампқа айналдырады деп қарсылық білдірді. Либералдардың қарсы ұсынысы Маллидің спикерліктен кетуі болды, ал оның орнына либералдардың бірі сайлануына мүмкіндік беру арқылы үкіметтің жұмыс істейтін көпшілігін екі дауысқа арттыруды ұсынды. Ал либералдар 2006 жылдың күзінде мерзімінен бұрын сайлау өткізуді талап етті. Консервативті үкімет бұл ұсынысты қабылдамады, бірақ либералдар мен консерваторлар Маллиді қызметінен алу мүмкіндігін қамтитын келіссөздерді бастады. 2006 жылдың 24 мамырында, Маллидің спикерлігінде болған Үкімет үйінің басшысы Бев Харрисон, үкімет Маллиді қызметінен кетуге мәжбүрлемейтінін, бірақ ол әлі де спикер болса, тұрақсыздықты шешу үшін отставкаға кететінін мәлімдеді. Малли бұл жағдайға қатысты бұқаралық ақпарат құралдарына ешқандай түсіндірме бермеді. 2006 жылдың 30 мамырында Маллиді қызметінен алуға өткізілген дауыс беру 27-25 есебімен жеңіліске ұшырады. Бірақ кейін, оның әріптесі прогрессивті консерватор Питер Мешо заң шығарушы органнан отставкаға кету жоспарларын жариялады және Бернард Лорд тағы да азшылыққа тап болмас үшін сайлауды жариялады. 2006 жылдың 18 қыркүйегінде өткен жалпы провинциялық сайлауда Малли либералдық үміткер Билл Фрейзерге орындығынан бас кетті. Ол қарсыласынан 20 пайыздық айырмамен жеңіліске ұшырады. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Маллидің 2007 жылдың 6 ақпанында жаңа спикер сайланғанға дейін спикер ретінде жалақы алатыны күтілді, бірақ депутат ретінде емес. Бұл жағдайтараздық тудырды.

On March 28, 2006, Malley was acclaimed as Speaker of the Legislature after Tony Huntjens, the nominee of Bernard Lord, withdrew his name. Electing Malley as speaker, a position in which one only votes in the case of a tie, instead of a member of the government caucus, provides the government considerable more flexibility. Though still technically a minority government, by tradition, should there be a tie on a vote of confidence, the Speaker would vote in favour of the government. On April 13, 2006, Malley announced he was rejoining the Progressive Conservative caucus, though as Speaker he would not attend caucus meetings and he would remain impartial. Liberal leader Shawn Graham and New Democratic Party leader Allison Brewer (whose party is not currently represented in the legislature, but was from 1991 to 2005) criticized the decision. Graham said Malley was making the legislature the "laughing stock" of the Commonwealth because of the unusual and unprecedented move of a, by definition, non partisan Speaker announcing from his chair his change in partisan affiliation. Brewer said a mockery was being made of office of speaker. As Malley remains only able to vote in the case of a tie, the actual status of the legislature is unchanged with 27 ordinally voting members of the government, 27 members of the opposition and an impartial Speaker. The significance of this move, however, is a motion passed by the legislature in 2003 which requires the opposition withhold a vote on committees on which the government does not have a majority in order to "preserve the government majority". Premier Benard Lord argues he now has a majority again and the opposition should honour the terms of that motion while the Opposition has said that they do not recognize a change of affiliation from a speaker in the chair and will still operate as if the government were in a minority situation until such time as the Speaker resigns, sits among the Conservative caucus and re offers for his office as a Conservative. Through much of May, the Government and Opposition began to negotiate to bring some order back to the legislature. With only two parties represented, the tight numbers make it difficult for the Government to pass some of its agenda through the House and they had proposed radical rule changes to increase their majority inside of legislative committees. The Liberals opposed this saying it would turn the legislature into little more than a rubber stamp. A counter proposal offered by the Liberals was to see Malley resign as speaker and, in exchange, the Liberals would allow one of their members to stand for the post therefore increasing the working majority of the government by two votes. In exchange, the Liberals wanted an early election in the fall of 2006. Though the Conservative Government rejected this offer, the Liberals and Conservatives began negotiations which included the possibility of removing Malley from office. On May 24, 2006, Government House Leader Bev Harrison, Malley's predecessor as Speaker, said the government would not force Malley from office but, were he still Speaker, he would resign to resolve the deadlock. Malley refused to comment to the media on this situation. A vote on May 30, 2006 to remove Malley from office was defeated 27 to 25. Later, however, fellow Progressive Conservative Peter Mesheau announced his plans to resign from the legislature and rather than face another minority, Bernard Lord called an election. In the general provincial election of September 18, 2006, Malley lost his seat to Liberal challenger Bill Fraser. Malley was soundly defeated, trailing his opponent by better than 20 percentage points in the popular vote. Following his defeat, Malley was expected to continue to receive a salary as Speaker, though not as MLA, until a new Speaker is elected on February 6, 2007. This attracted some controversy.