Кіріспе

Польшаның мәдени алтын ғасыры

Польшадағы Ренессанс (Renesans, Odrodzenie; сөзбе-сөз: қайта туу) 15 ғасырдың соңынан 16 ғасырдың соңына дейін жалғасып, поляк мәдениетінің алтын ғасыры деп есептеледі. Ягеллондықтар әулеті билік еткен Польша Корольдігі (1569 жылдан бастап Польша-Литва одағының бір бөлігі) кең ауқымды еуропалық Ренессансқа белсенді қатысты. Көпұлтты Польша мемлекеті мәдени өркендеуді бастан кешірді, мұның бір себебі – негізгі соғыстарсыз өткен бір ғасыр, тек сирек қоныстанған шығыс және оңтүстік шекаралық аймақтарындағы қақтығыстар болды. Реформация ел бойынша бейбіт түрде тарады (Польша бауырластарының пайда болуына себеп болды), тұрмыс жағдайлары жақсарды, қалалар өсті және ауыл шаруашылығы өнімдерін экспорттау халықты, әсіресе жаңа Алтын бостандық саяси жүйесінде үстемдікке ие болған ақсүйектерді (szlachta) байытты.

Шолу

Италиядан бастау алған Ренессанс қозғалысы 15- және 16-ғасырларда Польшаға тарады. Франческо Фиорентино, Бартоломео Береччи, Санти Гуччи, Матео Гуччи, Бернардо Морандо, Джованни Баттиста ди Квадро сияқты көптеген итальян суретшілері Польша патшалығының шақыруымен елге келді, сондай-ақ Филип Каллимах сияқты ойшылдар мен педагогтар, Бонер және Монтелупи отбасылары сияқты саудагерлер және 15-ғасырдың соңынан бері жаңа мүмкіндіктер іздеп Польшаға көшіп келген басқа да көрнекті тұлғалар келді. Олардың көпшілігі 1611 жылға дейін Польшаның астанасы болған Краковта қоныстанды. Адамның қадір-қасиеті мен ақылының күші сияқты Ренессанс құндылықтары Польшада жоғары бағаланды. Классикалық латын, грек және еврей тілдерінен, сондай-ақ итальян сияқты заманауи тілдерден көптеген еңбектер поляк және латын тілдеріне аударылды. 2500-ден астам шіркеу мектептерін, гимназияларды және бірнеше академияларды (Краков академиясы, Вильно академиясы, Замость академиясы) бітірген жас поляктар, әсіресе ақсүйектердің (szlachta) ұлдары білімін толықтыру үшін көбінесе шетелге саяхаттады. Мысалы, баспа процесі, латын тілі және поэзиядағы әдеби өлшемдер (силлабикалық версификация), әсіресе Беларусь және Украинада (Киев Могила академиясы арқылы), одан Ресейге (Мәскеу княздығы) тарады. Әлемдегі алғашқы төрт кириллица шрифтімен басылған кітап 1491 жылы Краковта Свайжполь Фиол баспагерлік үйінде жарық көрді. Польша Ренессансының ең көрнекті жазушылары мен суретшілерінің қатарында Миколай Рей, Ян Кохановский, Шимон Шимонович, Миколай Спюп Сзаржинский, Анджей Крыцкий және Иоганн Дантискус ақындары, Лукаш Горницкий жазушысы, Вацлав з Сзамотул композиторы, Миколай Гомолька композиторы және әншісі, П.Л. мүсіншісі және Станислав Самостржельник және Марцин Кобер суретшілері бар. Польшаға қоныс аударған және елдегі еңбектерімен үлкен танымаллыққа ие болған суретшілер мен сәулетшілер: Ханс Дюрер, Ханс (Сюсс) фон Кульмбах, Матео Гуччи, Санти Гуччи, Бартоломео Береччи, Бернардо Морандо, Джованни Баттиста ди Квадро және басқалар.

Сәулет бағыттары мен кезеңдері

Польшаның қайта өрлеу дәуірінің сәулет өнері үш негізгі кезеңге бөлінеді. Бірінші кезең (1500–1550) көбінесе «итальяндық» деп аталады, себебі осы кезеңдегі қайта өрлеу дәуіріндегі көптеген ғимараттарды поляк ақсүйектері, негізінен Флоренциядан шақырылған итальяндық сәулетшілер салған. Екінші кезеңде (1550–1600) Ренессанс стилі кеңінен таралды, сонымен қатар голланд Ренессансының және манерлік стильдің бастапқы элементтері де енді. Үшінші кезеңде (1600–1650) маниризм кең танылғандықтан, барокко стилінің алғашқы айқын мысалдары пайда болды (қараңыз: Польшадағы барокко).

Бірінші кезең

1499 жылы Вавель қамалының бір бөлігі өртеніп кетті. 1504 жылы Александр Ягеллон Еберхард Розенбергерді жаңартудың бас сәулетшісі етіп тағайындады. Кейіннен оның орнын итальяндық Франческо Флорентино, ал одан кейін Бартоломео Берреччи және Сандомирлық Бенедикт алмастырды. Олардың еңбегінің нәтижесінде Корольдік сарай Флоренция стиліндегі Ренессанс резиденциясына айналды. Сол кезеңде басқа да қамалдар мен резиденциялар жаңа стильде салынды немесе қайта жаңартылды, оның ішінде Джевица (1527–1535 жылдары салынған), Шыдловьец (1509–1532 жылдары қайта салынған), Огродзенице (1532–1547 жылдары қайта салынған) және ең бастысы, Пиескова Скала (1542–1580 жылдары қайта салынған). Польша Ренессансының алғашқы кезеңінде шіркеулер көбінесе готика стилінде салынды. Осы кезеңде, жаңа стильде ескі шіркеулердің айналасына жаңа ғибадатханалар салынып, кейде ғана жаңаруға ие болды. Олардың ең танымал мысалы – Вавель соборындағы Зигмунд капелласы, ол 1519–1533 жылдары Бартоломео Береччи салған.

Екінші кезең

Қайта өрлеу стилі Польшада екінші кезеңде ең көп таралды. Елдің солтүстік бөлігінде, әсіресе Померанияда және Гданьск (Данциг) қаласында көптеген голланд суретшілері жұмыс істеді. Польшаның басқа аймақтарындағы қайта өрлеу стилі жергілікті жағдайларға байланысты өзгерді, нәтижесінде әр аймақта әртүрлі субстильдер қалыптасты. Сонымен қатар, жаңа маньеризм стилінің де элементтері кездесті. Бұл кезеңнің сәулеті үш аймақтық субстильге бөлінеді: «Италиялық» – Польшаның оңтүстік бөлігінде басым, ондағы ең танымал суретші – Санти Гуччи, «Голландиялық» – негізінен Померанияда, және «Калиш-Люблин стилі» (styl kalisko lubelski) (немесе «Люблин Ренессансы») – Польшаның орталық бөлігінде, ең көрнекті мысалдары Калиш, Люблин және Казимеж Дольны қалаларында салынған. Польшаның барлық аймақтарында төртбұрышты, төрт мұнаралы және ауласы бар жаңа қамалдар салынды. Атақты мысалдар: Плаковицедегі қамал (16 ғасыр), Бжегтегі қамал (1544–60 жылдары готикалық бекіністен қайта салынған), Неполомицедегі қамал (1550–71 жылдары өрттен кейін қайта салынған), Баранув Сандомирскидегі қамал (Санти Гуччи 1591–1606 жылдары салған) және Красицын қамалы. Көптеген қалалар қайта өрлеу стилінде жаңа ғимараттар тұрғызды. Краковта Жаңа Киіз Саудасы (Сукиеннице) салынды. Тарнув, Сандомир, Челм (бұзылған) және Познань қалаларында қалалық әкімдіктер салынды немесе қайта жаңартылды. Сонымен қатар, тұтас қалалар да қайта жоспарланды. Ренессанс қала құрылысының үлгілері Шыдловце және Замось қалаларында қазіргі күнге дейін сақталған. Италиялық емес, Солтүстік Еуропаның ықпалымен дамыған Помераниялық Ренессанстың мысалдары: Гданьскідегі Жасыл қақпа (1564–1568 жылдары Ханс Крамер салған), Гданьскідегі Жоғарғы қақпа (1588 жылы Виллем ван ден Блок аяқтаған), Гданьскідегі Үлкен Арсенал (1602–1606 жылдары Антонис ван Обберген салған) және Гданьскідегі Ескі қалалық залы (1587–1595 жылдары, мүмкін Антонис ван Обберген салған). Ренессанс және Реформация кезеңіндегі өмірдің секуляризациялануы діни архитектураның шамалы дамуына әкелді. Көбінесе қайта өрлеу стилінде шапельдер салынды, бірақ кейбір шіркеулер де қайта жаңартылды, олардың ішінде: Плоцктегі кафедральдық собор (архитекторлар Бернардино де Джанотис, Чини, Филиппо ди Фиезоле және кейіннен Джованни Баттиста ди Квадро); және Пультусктегі коллегиялық шіркеу (Венециялық Иоанн Батиста салған). Тек бірнеше жаңа шіркеулер салынды, мысалы, Замосьтегі Әулие Томас коллегиялық шіркеуі.

Үшінші кезең

Вавельдегі өрт пен 1596 жылы астананың Варшаваға көшірілуі Краковтағы да, Данцигтегі де Ренессанс дәуірінің дамуын тоқтатты. Иезуиттердің күшінің артуы және Контрреформация манерлік сәулет өнерінің дамуына және жаңа стиль – барокконың пайда болуына түрткіс болды (Польшадағы барокко туралы да қараңыз). Польшадағы манерлік сәулет өнерінің ең маңызды мысалы – Казимеж Долы және Замосьтадағы үйлер кешені.