Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Sieben Steinhäuser – Германияның солтүстігіндегі Төменгі Саксония штатындағы Берген-Хонне НАТО оқу аймағындағы Люнебург даласындағы бес дольменнен тұратын кешен. Бұл тастар шұңқыр тәрізді ыдыстар мәдениетімен (б.з.д. 3500-2800 жылдар аралығы) байланысты деп саналады. 1923 жылы бұл қабірге қорғалатын мәдени ескерткіш статусы берілді.
The Sieben Steinhäuser is a group of five dolmens on the Lüneburg Heath in the NATO training area of Bergen Hohne, in the state of Lower Saxony in northern Germany. The stones are considered to be part of the funnelbeaker culture (3500 2800 B. C.). The gravesite was granted protected cultural monument status in 1923.
Географиялық орналасуы
Зибен Штайнхаузерлер Бад Фаллингбостельдің солтүстік-батысында және Бергеннің шығысында жатқан Берген Хоне оқу полигонының шамамен ортасында орналасқан. Дольмендер 56 метр биіктікте табылады, ал Хохе Бах ("Жоғары бұлақ") ағыны – Алер бассейніндегі Мейс өзенінің солтүстік-шығыс саласы, тастардың бағытымен солтүстіктен оңтүстікке қарай ағып өтеді.
The Sieben Steinhäuser are located roughly in the middle of the Bergen Hohne Training Area which lies between Bad Fallingbostel to the northwest and Bergen to the east. The dolmens are found at a height of 56 and A stream, the Hohe Bach ("High Brook") which is a northeastern tributary of the River Meiße in the catchment area of the Aller, flows past the stones in a north south direction.
Қолжетімділік
Дольмендерге қоғамдық қол жеткізілетін жалғыз жол Остенхольцтегі кедергіден басталады, шамамен Вальсроде автожолының түйіскен жерінен оңтүстік-шығысқа қарай. Кіру жолы әскери оқу алаңының шектеулі аймағынан бірнеше шақырымға созылады. Оқ ату далаларынан пайдаланылған оқ-дәрілерден ол үнемі тазартылып тұрады. Құрылысқа тек жаттығулар өтілмейтін күндері, яғни демалыс күндері мен мемлекеттік мерекелерде сағат 8:00-ден 18:00-ге дейін кіруге рұқсат етіледі.
The only public access route to the dolmens begins at a barrier in Ostenholz, about southeast of the Walsrode autobahn interchange. The access road runs for several kilometres through the out of bounds area of the military training area. It is regularly cleared of any spent ammunition from the ranges. The site is only accessible on days when no exercises are taking place i. e. at weekends and on public holidays between 8 am and 6 pm.
Тарих
Сибен Штайнхаузер қабір орны неолиттік шошақ құмыра кезеңінде, б.з.д. үшінші мыңжылдықта алғашқы отырықшы шаруалармен құрылған. Үлкен D қабірі француз қабірлеріне ұқсас, ал қалған төртеуі Эльба-Везер үшбұрышындағы қабірлерге ұқсайды. Олар дәстүрлі түрде "Сибен Штайнхаузерн" ("жеті тас үй") деп аталғанымен, іс жүзінде тек бес қабір бар. 1744 жылғы ескі суретте де бес қабір ғана көрсетілгендіктен, бүгінде жеті саны үлкен санды білдіру үшін метафоралық мағынада қолданылған деп есептеледі, мысалы, неміс тіліндегі "жеті нәрсе" ("sieben Sachen") дегені "барлығы" дегенді білдіреді. Қабірлер туралы алғашқы жазба 1720 жылы бір ғалым жасаған. 1835 жылғы 24 шілдеде қабір орны Fallingbostel Amtsvogtei арқылы қорғауға алынды.
The Sieben Steinhäuser gravesite was established during the third millennium BC during the neolithic funnelbeaker period by the first settled farmers. The large gravesite, Grave D, shows similarities to French gravesites, the other four are like those of the Elbe Weser Triangle. Although they are traditionally called the Sieben Steinhäusern ("seven stone houses") there are actually only five graves. Because an old illustration from 1744 still shows only five graves, it is assumed today, that the number seven is being used in the figurative sense for a larger number, as in the German expression sieben Sachen ("seven things") which means 'everything'. The first written record of the graves was made in 1720 by an academic. On 24 July 1835 the gravesite was placed under conservation protection by the Amtsvogtei of Fallingbostel.
Қабірлердің сипаттамасы
Жерлеу камераларының бәрі төртбұрышты және солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай бағытталған. Олардың қақпа тастары сағалық құрылымнан емес, көбінесе үш немесе төрт тіреу нүктесімен тіреліп тұрады. Дольмендердің ең ірісінің қақпа тасы 5 метрге 4,25 метрдей (шамамен) және жеті тік тіреу тасымен ұсталып тұрады. Барлық қабірлер бастапқыда топырақпен жабылған, осылайша олар топырақ үйінділері немесе оба сияқты көрінген. Уақыт өте келе, жел мен ауа райының әсерінен топырақ эрозияланып, тастар қайтадан көріне бастады. 1924 және 1937 жылдар аралығында төрт қабір қазылып, қалпына келтірілді.
The burial chambers are all rectangular and aligned in a northeast southwest direction. Their capstones are not of bay construction, but almost always supported by three or four points of contact. The largest of the dolmens has a capstone measuring 16 by 14 feet (c. 5 m by 4¼ m) and is supported by seven upright support stones. All the graves were originally covered with earth, so that they would looked like earth mounds or tumuli. Over the course of time the earth was eroded by wind and weather, so that the stones became visible again. Four graves were excavated and restored between 1924 and 1937.
А қабірі
А қабірінің екі жағында төрт тіреу тасынан және әр шетінде бір тастан тұрады. Бұл тіреу тастарының үстінде үш қақпақтас тас орналасқан, олардың ортаңғысы айтарлықтай тар және сынған. Камераның ішкі өлшемдері 6,5 x 2 метр. Кіреберіс оңтүстік-шығыс жағының ортасында орналасқан, бірақ қазір тек тіреу бағаналарының жұбы ғана сақталған.
Grave A comprises four supporting stones along the sides and another stone at each end. On the supporting stones are three capstones, the middle one of which is considerably narrower and has been broken. The inside dimensions of the chamber are 6.5 x 2 m. The entrance is in the middle of the southeastern side, but only the pair of supporting pillars are left.
D қабірі жабық
D қабірі – бүкіл топтағы ең әсерлісі. Ұзындығы шамалы, дерлік шаршы пішіндес жерлеу камерасының тіреу тастары оңтүстік-батыс жағында бір тасқа, ал екінші жағында екі тасқа тіреледі. Камераның үстін 4,6 x 4,2 м өлшемдес және 50 сантиметр қалыңдықтық алып тас жабады. Бұл камераның ішкі өлшемдері шамамен 4 x 3 метрді құрайды.
Grave D is the most impressive in the entire group. The support stones of the short, almost square burial chamber consist of a slab on the southwest side and two on the other side. The chamber is covered by a mighty stone slab which measures 4.6 x 4.2 m and is half a metre thick. The inside dimensions of the stocky chamber are roughly 4 x 3 m.