Кіріспе
Grbavica – Жасмила Жбаничтің 2006 жылы түсірген, Босния соғысы кезінде серб әскерлерінің босниялық әйелдерді жүйелі түрде зорлағаннан кейін, қазіргі Сараеводағы жалғыз ананың өмірі туралы фильм. Режиссердің сөзінше, 1992 жылы барлығы өзгерді және мен соғыста өмір сүріп жатқанымды түсіндім, онда әйелдерді кемсіту және этникалық топты жою мақсатымен жыныстық зорлық соғыс стратегиясының бір бөлігі ретінде қолданылды. Соғыс жылдары Боснияда 20 мың әйел жүйелі түрде зорланды. Фильмде серб зорлаушылары "четниктер" деп аталады, бұл терминді Сараево халқының бір бөлігі (көбінесе босниялық мұсылмандар, хорваттар және сараеволық сербтер) қоршауға алған серб әскерлеріне қатысты қолданды.
in 1992 everything changed and I realized that I was living in a war in which sex was used as part of a war strategy to humiliate women and thereby cause the destruction of an ethnic group. 20,000 women were systematically raped in Bosnia during the war. In the film, the Serbian rapists are referred to as Chetniks, a term which some of the population of Sarajevo (mostly Bosnian Muslims and Croats and Sarajevan Serbs) used for the besieging Serb troops.
Сюжет
Жалғыз ана Есма 12 жасар қызы Сарамен соғыстан кейінгі Сараевода тұрады. Сара мектеп саяхатына барғысы келеді, ал анасы саяхатқа ақша табу үшін түнгі клубта официант болып жұмыс істей бастайды. Сара Самирмен дос болады, Самирдің де Сара сияқты әкесі жоқ. Олардың екеуінің әкелері де соғыста қаһармандық түрде қаза болған деген қауесет бар. Самир Сараның әкесінің қалай қайтыс болғанын білмейтініне таңғалады. Самирдің өз әкесі серб әскері тарапынан Жуч маңында қорғаған окопынан кетуден бас тартқандықтан өлтірілген. Сара мен анасы осы деликатты тақырыпты талқылаған сайын, Эсманың жауаптары әрқашан дұрыс емес болып көрінеді. Жағдай одан да қиындағанда, соғыс батырларының балалары екенін растайтын сертификат ұсынған студенттер саяхатқа тегін бара алады. Эсма Сараға әкесінің денесі табылмай қалғанын және оның сертификаты жоқ екенін түсіндіреді. Ол құжатты алуға тырысатынын уәде етеді. Бірақ, құпия түрде Эсма Сараға қажетті ақшаны досы Сабинадан, әпкесінен және жұмыс берушісінен қарызға алуға тырысады. Сараның ішінде бірдеңе дұрыс емес деген ой мазалайды. Мектеп саяхатына баратын оқушылар тізімінде өзі соғыс батырының баласы ретінде көрсетілмегенін білгенде, Сара дүркіреп, Самирге шабуыл жасайды. Бірақ үйде ол анасына қарсы шығып, шындықты білуді талап етеді. Эсма күйзеліске ұшырап, тұтқын лагерінде зорталғанын және осы зорлықтың нәтижесінде туған баланы босануға мәжбүр болғанын мойындайды. Сара өзі серб әскерінің баласы екенін түсінеді. Бұл жаңалық оны анасына жақындатады және оның ауыртпалығын жеңуге көмектеседі. Соңында Сара саяхатқа кетеді, соңғы сәтте ғана анасына қош қол бұлғайды. Автобуста оқушылар 70-ші жылдардағы Кемаль Монтено жазған және орындаған "Сараево, любов моя" (Сараево, менің махаббатым) әнін айта бастайды, және Сара да оларға қосылады.