Зигфрид Зайдль: Концентрация лагерлерінің басшысы және соғыс қылмыскері
Siegfried Seidl
Зигфрид Зайдль (1911-1947): Австриялық офицер, Терезин және Берген-Бельсен концлагерьлерінің коменданты. Эйхманның штаб офицері, соғыс қылмысы үшін жазаланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Зигфрид Зайдл (24 тамыз 1911 – 4 ақпан 1947) – австриялық карьералық офицер және қазіргі Чехия Республикасында орналасқан Терезинштадт концлагерінің Екінші дүниежүзілік соғыстағы коменданты. Ол сонымен қатар Берген-Бельсен концлагерінің коменданты болды, кейін Адольф Эйхманның штаб офицері қызметін атқарды. Соғыстан кейін Зайдл Австрияда сотталып, соғыс қылмыскері деп танылды, өлім жазасына кесіліп, дарға асылды.
Siegfried Seidl (24 August 1911 – 4 February 1947) was an Austrian career officer and World War II commandant of the Theresienstadt concentration camp located in the present day Czech Republic. He was also the commandant of the Bergen Belsen, and later served as a staff officer to Adolf Eichmann. After the war, Seidl was tried in Austria and convicted as a war criminal, sentenced to death, and executed by hanging.
Ерте өмір және білім
Зигфрид Зейдль Тульн-ан-дер-Донау (Дунайдағы Тульн) қаласында дүниеге келді, ол кезде Аустро-Венгрия империясының құрамында болған, қазір Төменгі Австрияда орналасқан. Обершюледе орта мектепті бітіргеннен кейін Зейдль құқық білімін оқуды бастады. Үш семестрден кейін оқуын үзіліске жіберіп, түрлі шаруа жұмыстарын істеді. 1935 жылдан 1938 жылға дейін Зейдль Вена университетінде тарих және неміс тілі мен әдебиетін оқыды. 1941 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Соғыс қылмыскері деп танылып сотталғаннан кейін одан бұл атақ алынып тасталды. 1939 жылдың 2 наурызында Зейдль Элизабет Стиберге үйленді, ол бұрын балабақшада мұғалім болып жұмыс істеген. Ол НСДАП (Нацистік партия) және оның NS Frauenschaft (NSF: Ұлттық социалистік әйелдер лигасы, сөзбе-сөз «Нацистік әйелдер») мүшесі болды, сонымен қатар СС-тің қолдаушысы да болған.
Siegfried Seidl was born in Tulln an der Donau (Tulln on the Danube), then part of the Austro Hungarian Empire, now in Lower Austria. After completing his secondary schooling at the Oberschule, Seidl started law study. After three semesters, he interrupted his studies and took on various odd jobs. From 1935 until 1938, Seidl studied history and German studies at the University of Vienna. He obtained his PhD in 1941. This title was taken away from him after he was convicted as a war criminal. On 2 March 1939 Seidl married Elisabeth Stieber, a former teacher in a kindergarten. She was a member of the NSDAP (Nazi Party) and its NS Frauenschaft (NSF: National Socialist Women's League, literally NS Womanship), and supporting member of the SS.
Нацистік мансап
1930 жылдың 15 қазанында Сейдль нацистік партияға қосылды (мүшелік нөмірі 300 738). 1931 жылдың қыркүйегінен 1932 жылдың мамырына дейін SA қатарында белсенді қызмет етті. СС-тан шыққан күні Сейдль 11-ші СС штандартына (СС полкі) Обершарфюрер (АҚШ стандарты бойынша штаб-сержант немесе Ұлыбритания стандарты бойынша сержант) дәрежесінде тағайындалды (мүшелік нөмірі 46,106). 1939 жылдың соңында СС мүшелігіне байланысты полиция қызметіне шақырылды. 1940 жылдың қаңтарынан бастап Адольф Айхманның басшылығындағы СС Рейхссібірлігіне (RSHA) IVB4 бөліміне бекітіліп, Позендегі СС жетекші бөліміне жіберілді. 1941 жылдың 30 қазанында Адольф Айхман Сейдльге Чехословакиядағы Терезинштадт геттосы мен концлагерін құруды тапсырды. Сол жерде жұмыс істеген кезінде Айхман Сейдльге сыртқы әлемге хат жіберуге тырысқан 16 еврейді аспауға бұйрық берді. Сейдль бұл бұйрықты орындады. Комендант ретінде Сейдль Прагадағы еврейлерді көшіру жөніндегі орталық кеңсе (Zentralstelle für jüdische Auswanderung) басшысы Ханс Гюнтерге тікелей есеп берді. Гюнтер өз кезегінде Берлиндегі Рейх қауіпсіздік бас басқармасының (RSHA) IV B 4 бөлімінде Адольф Айхманға есеп берді. Айхманның бұйрығымен 1943 жылдың 3 шілдесінде Сейдль Берген-Бельсен концлагерінің командирі болып тағайындалды. 1944 жылдың шілдесінде Венгрия еврейлерін депортациялау аяқталғаннан кейін, Сейдль Венадағы СС арнайы топтарының жетекшісі болып тағайындалды. Ол Вена мен Төменгі Австрияда салынған мәжбүрлі еңбек лагерьлеріндегі қалған венгр еврейлерін бақылады. Соғыстан кейін Сейдль Австрияда жасырынуға тырысты. Бірақ, ол жергілікті полициямен ұсталды және 1945 жылдың 30 шілдесінде американдық оккупациялық күштерге тапсырылды. 1946 жылдың 3 маусымында Сейдль Австрияның күзетіне қайтарылды. Чехословакия Сейдльді экстрадициялауды сұрады. Австрия билігі Сейдльдің көптеген құрбандары австриялық еврейлер болғанын түсіндіріп, бұл өтінішті қабылдамады. 1946 жылдың қазан айында Сейдльді Volksgericht (Австрия халық соты) өлім жазасына байланысты және басқа да қылмыстар бойынша соттады. Ол кісі өлтіруден ақталды, бірақ мемлекетке опасыздық жасағаны және адамгершілікке қарсы қылмыс жасағаны үшін кінәлі деп танылды, нәтижесінде Терезинштадттағы лауазымы үшін өлім жазасына кесілді. Сейдльге өлім жазасы беріліп, барлық мүлкі тәркіленді. Үкімді естіген соң, ол тыныш түрде иіліп, бірақ беті ақшыл болып, дірілдеп бастады. Оның әйелі мен анасы президентке үш баласы бар екенін айтып, кешірім сұрап өтініш білдірді. Бірақ, өтініш қабылданбады. Сейдль 1947 жылдың 4 ақпанында таңғы сағат 6-да дарға асылды. Оның мойнына шынжыр салынғанда, Сейдль өзі өлтірген еврейлерге өкімсемейтінін және "өкінуге ештеңесі жоқ" деді. 7 минуттан кейін ол қайтыс болды.
On 15 October 1930 Seidl joined the Nazi Party (registered as member number 300,738). From September 1931 until May 1932, he was active in the SA. The same day that he left the SA, Seidl was assigned to the 11th SS Standarte (SS regiment) as Oberscharführer (equivalent to Staff Sergeant (US) or Sergeant (UK)) (member number 46,106). In late 1939, Seidl was called into the police as a result of his SS membership. As of January 1940, he was attached to the SS Reichssicherheitshauptamt (RSHA) – Department IVB4 under Adolf Eichmann's command – and posted to the SS lead section in Posen. On 30 October 1941, Seidl was charged by Adolf Eichmann with establishing the Theresienstadt ghetto and concentration camp, Czechoslovakia. During his time there, Eichmann issued Seidl an order to hang 16 Jews for trying to smuggle letter to the outside world. Seidl fulfilled the order. As commandant Seidl reported directly to Hans Günther, chief of the Zentralstelle für jüdische Auswanderung (Central office for Jewish emigration) in Prague. Günther in turn reported to Adolf Eichmann at the Reich Security Main Office (RSHA) IV B 4 in Berlin. On orders of Eichmann, Seidl was on 3 July 1943 reassigned as Commandant of the Bergen Belsen concentration camp. In July 1944, when the deportation of the Jews of Hungary was finished, Seidl was appointed as acting leader of the SS Special Deployment Command, Outpost Vienna. There he exercised control over the remaining Hungarian Jews in forced labour camps, which had been built in Vienna and Lower Austria. After the war, Seidl attempted to hide in Austria. However, he was arrested by local police and handed over to American occupation forces on 30 July 1945. Seidl was sent back to Austrian custody on 3 June 1946. Czechoslovakia requested Seidl's extradition. Austrian officials refused, explaining that many of Seidl's victims had been Austrian Jews. In October 1946, Seidl tried by the Volksgericht (Austrian People's Court) for 16 counts of murder related to the executions and other charges. He was acquitted of murder, but found guilty of high treason and crimes against humanity dignity resulting in death for his leadership position at Theresienstadt. Seidl was sentenced to death and ordered to forfeit all of his property. After hearing the verdict, he calmly bowed, but he turned pale and started trembling. His wife and mother petitioned the president for clemency, saying he had three children. However, the petition was rejected. Seidl was hanged at 6:00 AM on 4 February 1947. As the noose was placed around his neck, Seidl told his executioner he was not sorry for the Jews he had killed and that he had "nothing to regret." He was pronounced dead 7 minutes later.