Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық дипломат (1756–1835)
British diplomat (1756 1835)
Энтони Мерри (2 тамыз 1756 – 14 маусым 1835) – британдық дипломат. Ол 1803–1806 жылдары Вашингтон қаласында АҚШ-тағы Ұлыбритания өкілі, ал 1808–1809 жылдары Швецияда британдық министр болды.
Anthony Merry (2 August 1756 – 14 June 1835) was a British diplomat. He was Britain's representative to the United States in Washington, D. C. from 1803 to 1806, and British Minister to Sweden from 1808 to 1809.
Өмірбаян
Лондондық шарап саудагерінің ұлы Энтони Мерри 1783 және 1803 жылдар аралығында Еуропадағы түрлі дипломатиялық қызметтерде болды, көбінесе консулдық лауазымдарды атқарды. 1803 жылы ол Суффолк графтығындағы Херрингфилд үйінің иесі Джон Литстің жесірі Элизабет Литске үйленді. 1796 жылы Мадридте, шамамен 1799 жылы Копенгагенде және 1802 жылы Парижде уақытша өкіл болды. Мерри 1803-1806 жылдары Вашингтон қаласында АҚШ-тағы Ұлыбританияның өкілі қызметін атқарды. Мерри АҚШ-қа келгенде, президент Томас Джефферсон оны ешқандай қонақжайлық көрсетпей қарсы алды, ол оны күнделікті киіммен және жатын бөлмесі шұлықтарымен күтіп алды және Мерри арқылы Ұлыбританияға деген жаугершілігін көрсетуге бейім болды. Мерри мен оның әйелі екі ел соғысқан кезде, әдептілік ережелерін бұзу болып есептелген, Ақ үйге француздық іскерлік өкіл мен оның әйелімен бірге кешкі асқа шақырылды. Мерри Джеймс Мэдисонға протокол туралы шағым айтқанда, Мэдисон оны «өте маңызды мәселе» деп атап, жағдайды ушықтырды. Джефферсонның наразылығы миссис Мерриге де тарады, ол оны «вираго» деп атады, бірақ Аарон Берр оны қатты бағалады. Осыдан кейін Мерри Америкадан көңілі тоймады. Ұзақ өтпей Аарон Берр Огайо мен Миссисипи аңғарларын Одақтан бөлу үшін көмек сұрап Мерриге келді. Мерри Сыртқы істер министрлігіне Беррдің АҚШ-қа қарсы кек алуға мүдделі екенін хабарлады. 1805 жылдың сәуір айында Берр тағы да Мерриге жүгінді, ол Луизиананың АҚШ-тан шығуға дайын екенін мәлімдеді. Алайда, президенттікке кандидаттықтан түсірілген Беррдің Луизиананы басып алуға ақшасы да, күші де болмады. Сондықтан ол Мерри арқылы Ұлыбританиядан көмек сұрады. Өкінішке орай, Мерри мен Берр үшін Ұлыбританияда Америкамен достық қарым-қатынаста болған Чарльз Джеймс Фокс жаңа Сыртқы істер министрі болды. Фокс бұл өтінішті мемлекеттік қасақаналық деп таныды және 1806 жылдың 1 маусымында Мерриді Ұлыбританияға қайтарды. Генри Адамстың сөзіне сүйенсек, Берр Луизиана халқының сатып алудан көңілі тоймағанын пайдаланғысы келді. Мерри қайтадан жұмысқа орналасамын деп күтпеген, бірақ 1807 жылы жаңа британ үкіметі оны Копенгагенге даттарды Копенгагенді бомбалауға байланысты ыңғайластыру үшін жіберді. Мерри 1808 жылдан бастап Швецияға британдық министр ретінде жіберілді, ол 1809 жылы зейнеткерлікке шықты. Содан кейін ол 1835 жылы қайтыс болғанға дейін Дедхэмде (Эссекс) тұрды.
The son of a London wine merchant, Anthony Merry served in various diplomatic posts in Europe between 1783 and 1803, holding mostly consular positions. In 1803 he married Elizabeth Leathes, widow of John Leathes of Herringfield House, Suffolk. He was Chargé d'Affaires in Madrid in 1796 and again in Copenhagen about 1799, and Minister ad interim in Paris in 1802. Merry was Britain's representative to the United States in Washington, D. C. from 1803 to 1806. When Merry arrived in the United States, he was received without any hospitality by President Thomas Jefferson, who greeted him in casual clothes and bedroom slippers and was inclined to show hostility towards Britain through Merry. Merry and his wife were invited to dinner at the White House along with the French chargé d'affaires and his wife at a time when the two countries were at war with one another, a notable breach of etiquette. When Merry made a complaint about protocol to James Madison, Madison increased the offence by referring to it as "a matter of very little moment". Jefferson's hostility extended to Mrs. Merry, whom he called a "virago", though Aaron Burr greatly admired her. From then on Merry found himself disgusted by America. Soon after, Aaron Burr came to Merry seeking help with detaching the Ohio and Mississippi valleys from the Union. Merry reported back to the Foreign Office that Burr was extremely willing and ready to seek revenge against the United States. In April 1805 Merry was again approached by Burr, who claimed that Louisiana was ready to leave the United States. Burr, however, after being dropped from the Presidential ticket, had not the money nor power to seize Louisiana. He, therefore, sought assistance from Britain through Merry. Unfortunately for Merry and Burr, Britain had a new Foreign Secretary, Charles James Fox, who was friendly with America. Fox found the request treasonous, and on 1 June 1806, recalled Merry to Britain. According to Henry Adams, Burr's intention was to exploit the dissatisfaction of the populace of Louisiana with the purchase. Merry did not expect to be employed again, but in 1807 the new British government sent him to Copenhagen to conciliate the Danes over the bombardment of Copenhagen. Merry was then sent as British Minister to Sweden from 1808, a post from which he retired in 1809. He then lived at Dedham, Essex until his death in 1835.