Кіріспе

Тибет американдық калмық буддистік лама (1901–1983)

Нгаванг Ваньял, әйгілі Согпо (моңғол) Ваньял, көпшілікке Геше Ваньял және "Американың алғашқы ламасы" ретінде танымал, калмық тегінен шыққан буддистік лама және ғалым. Ол 1901 жылы Ресейдің оңтүстік-шығысындағы Астрахан облысында дүниеге келді және 1983 жылы Флорида штатының Вест-Палм-Бич қаласында қайтыс болды. 1955 жылы Тибеттен АҚШ-қа келді және Нью-Джерси штатының Фривуд-Акрес қаласындағы (Фрихолд маңындағы) Раши Гемпил Линг буддалық ғибадатханасында Калмык буддалық қауымының рухани жетекшісі болды. Ол Батыста буддизмнің "негізін қалаушысы" саналады. Ол ЦРУ үшін Далай-ламаның Тибеттен қашуына көмектескен кодты жасады, 14-ші Далай-ламаның АҚШ-қа сапарына қатысты саяси шектеулерді жоюға бағытталған екі онжылдық күш-жігерді бастады, Батыстағы алғашқы Тибет буддалық Дхарма орталығын ашты және Америкада Тибет буддалық ғалымдарының бірінші буынын тәрбиеледі. Ол Колумбия университетінде оқытты және Үндістандағы тибеттік эмигранттардың қонысынан келген монахтар мен ламалардың сапарларын демеушілік етті, оларға ағылшын тілін үйретті, осылайша олар АҚШ-тағы буддалық қауымға қызмет ете алды. 1971 жылы Геше Ваньял мен Далай-лама Роберт Турманды "Индо-тибеттік өркениетінің қазіргі заманғы өнер мен ғылымға қосқан үлесін құрайтын ғылыми трактаттардың (шастра) тибеттік каноны" – Тенгюрдің 4000 атауын ағылшын тіліне аударуды жариялауға көндірді. 1972 жылы Далай-лама мен Геше Ваньялдың ұсынысы бойынша Колумбия университетінде Буддизмді зерттеу жөніндегі американдық институт құрылды. Жарияланған аудармалар, "Буддизм ғылымдарының қазынасы: Аудармалар мен трактаттар" Колумбия университетіндегі Буддизмді зерттеу жөніндегі американдық институтының негізін қалаушы сериясы болып табылады. Ваньял буддалық ілімдерді бейнелейтін тибет және санскрит тілдеріндегі танымал әңгімелерден тұратын "Азаттық есігі" және "Күкіге айналған ханзада" атты екі томдық шығарманы аударды. Брайан Кутильомен бірге ол "Сакия Пандитаның нұрлары" еңбегін аударды. Геше Ваньял туралы калмық режиссері Элла Манжиева түсірген деректі фильм, "Үш асыл тастың батасымен", 2023 жылғы Халықаралық буддалық кинофестивалінің ресми іріктеуіне ілікті және 2022 жылы Лос-Анджелестегі Азия әлемдік кинофестивалінде (AWFF) көрсетілді. Бастапқыда көркем фильм ретінде жоспарланған Манжиева оны Геше Ваньялдың өмірі туралы көркем сценарийді зерттеу үшін түсірді. Ол "бұл фильмді мақсатты түрде құрбандық ретінде жасады" және Геше Ваньялды "соңғы 2000 жылдың ең ұлы калмығы" деп санайды.

Алғашқы жылдар

Геше Ваньял төрт баланың ең кішісі болып, алты жасында монастырға оқуға түсті. Ресей азамат соғысынан кейін Геше Ваньял Тибеттің Лхаса қаласына барып, Лхасадағы Дрепунг монастырь университетінің Гоман колледжінде 1935 жылға дейін оқыды. Оқуын аяқтау үшін қаржылық қолдау алу мақсатында туған еліне оралуға шешім қабылдады. Геше Ваньял Буряттың белгілі монғол ғалымы және дипломаты Агван Доржиевтің шәкірті болған.

Коммунистердің діни қызметкерлерді қуғындауына байланысты Геше Ваньял үйге оралу сапарын тоқтатуға шешім қабылдады. Оның орнына ол Қытайдың Пекин қаласында Будда сөздерінің тибет жинақтарын (Кангюр) және үнді комментаторларының трактаттарын (Танжур) салыстырып жұмыс істеді. 1937 жылы Геше Ваньял Дрепунгтен геше дәрежесін алу үшін жеткілікті ақша жинағаннан кейін Пекиннен Үндістан арқылы Тибетке қайтты. Калькуттада ол ағылшынның белгілі мемлекет қайраткері, ғалым және саяхатшысы сэр Чарльз Беллдің аудармашысы болып жұмысқа орналасып, Тибетке қайтқанша онымен бірге Қытай мен Маньчжурияға сапар жасады. Кейін ол Лхасада геше дәрежесін алды және қалған табысын, сондай-ақ жаңадан орнаған байланыстарын пайдаланып, кедей ғалымдарға, әсіресе Үндістандағы монғолдарға, олар сияқты коммунистік елден қолдаусыз қалғандарға геше дәрежесін алуға көмектесу үшін қаражат жинады. 1950 жылдардың басында коммунистік Қытай Тибетке басып кірген кезде Геше Ваньял Үндістанға қашып кетті. 1955 жылы Далай-лама оны Орталық Еуропадан қашқан қалмақ америкалықтары арасында лама ретінде жұмыс істеу үшін АҚШ-қа жіберді.

Будда монастырының мұғалімі

1958 жылы Геше Ваньял Батыстағы алғашқы тибет буддистік дхарма орталығын – Лабсум Шедруб Лингті құрып, салды. Бұл Американың Нью-Джерси штатындағы Фривуд-Акрес қаласындағы ламалық буддистік монастырь болды. Кейін ол Вашингтон, Нью-Джерсиге көшіріліп, Тибет буддистік оқу орталығы деп аталды. Геше Ваньял, Нью-Джерсидегі 400 мүшелі калмук-монғол қауымының жетекшісі, 1979 жылдың қыркүйегінде Далай-ламаның штатқа сапасын ұйымдастырумен айналысты. 1971 жылы ол Лабсум Шедруб Лингте Далай-лама үшін бөлме салып, дайындады. Далай-лама осы бөлмеде, ізбасарларын қарсы алғаннан кейін орналасты. Геше Ваньял 1983 жылдың қаңтарында қайтыс болғанға дейін монастырьдің бас мұғалімі қызметін атқарды. Ол батыстық студенттерге сабақ беріп, Тибет буддизмін АҚШ-та кеңінен таратуға үлкен үлес қосты. Ол Геше Лхудуп Сопаны монастырға шақырды, ол бірнеше жыл болғаннан кейін Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы буддалық зерттеулер бағдарламасында жұмыс істеді. Ол американдық университетте тұрақты профессор атанған алғашқы дәстүрлі тибет буддасы болды. Оның студенттерінің арасында аудармашылар, ғалымдар, жазушылар, суретшілер, дәрігерлер және мұғалімдер болды, олардың ішінде Колумбия университетінің Үнді-Тибет буддистік зерттеулерінің профессоры және Тибет үйінің президенті доктор Роберт Турман (оны Геше Ваньял, Турманның алғашқы гуруы ретінде Далай-ламамен таныстырды); Вирджиния университетінің профессоры-эмиритусы доктор Джеффри Хопкинс; Райс университетінің дін кафедрасының профессоры және бұрынғы төрағасы Энн Клейн, Тибет буддизмі үшін Даун Маунтин орталығының негізін қалаушы; Берзин мұрағаттарын зерттеу буддизмін құрған доктор Александр Берзин; ғалымдар Джошуа Катлер және Диана Катлер, Тибет буддистік оқу орталығының директорлары; суретші, мұғалім және жазушы Тед Джейкобс; ғалымдар доктор Леонард Звиллинг, Роберт Кларк және доктор Майкл Свит; композитор Филипп Гласс; және Гарвард медицина мектебінің профессоры және жазушы доктор Дэниел П. Браун болды. Доктор Берзиннің сөзінше: "1960 жылдары АҚШ-та буддизмді тануға мүмкіндік өте шектеулі болды. Бірнеше кітап жазылды, бірақ олар көбінесе сенсациялық болды және нағыз дәстүрді жеткізбеді. Университеттерде буддизмді оқытқан бірнеше профессорлар болды, бірақ сол кезде буддизм, әсіресе тибет буддизмі, өлі пән саналды және оны ежелгі египеттану сияқты оқыды. Сондықтан профессорлардың түпнұсқа мәтіндері түпнұсқа тілдерде болды және олар негізінен тіл үйретті. Бұл бәріміз шешуге тырысып жатқан үлкен жұмбақ сияқты еді. Бұл нені білдіреді? Осы атмосферада Геше Ваньял ерекше жарық болды, өйткені ол тірі дәстүрге қол жеткізуге мүмкіндік берді. Бірнешеміз онымен кездесу бақытына ие болдық. Бірнешеміз тіпті онымен бірге тұрып, одан оқыдық, мысалы, менің әріптестерім Роберт Турман мен Джеффри Хопкинс".