Кіріспе

Арбереш ақыны Джулио Варибоба (арбërisht: Jul Variboba; 1725–1788) – албан тіліндегі әдебиетке маңызды үлес қосқан арбереш ақыны болды.

Өмір

Варибоба Козенца провинциясындағы Сан-Джорджо-Албанезе қаласында, Албанияның оңтүстігіндегі Маллакастра аймағынан шыққан отбасында дүниеге келді. Ол Сан-Бенедетто-Ульянодағы Корсини семинариясында оқыды, бұл итальяндық-албандық католик шіркеуінің дін қызметкерлерін оқыту және даярлау орталығы еді. 1732 жылы Папа Клемент XII құрған бұл семинария, Сицилия арберештері үшін Палермодағы грек семинариясының әсеріне ұқсас, Калабрия арберештерінің мәдени дамуына XVIII ғасырда зор ықпал етті. Варибоба, оның алғашқы студенттерінің бірі, 1749 жылы дін қызметкері болып тағайындалды және туған жері Сан-Джорджоға оралып, қарт әкесі Джованниге, приходтың архиерейіне көмектесті. Варибоба Корсини семинариясында оқып жүрген кезінде де Арбереш шіркеуіндегі стандартты византиялық рәсімдерге қарағанда латын литургиялық рәсімдерін қалауын көрсеткен. Кейінірек, латын рәсімдеріне өтуді қолдаған пікірлері оны қауымымен де, Россанодағы жергілікті шіркеу иерархиясымен де жақтырмас етті, әсіресе ол тікелей Папаға жүгінгеннен кейін. Соңында ол елден қуылды, бастапқыда Кампания мен Неапольге, ал 1761 жылы Римге қоныстанды, онда өмірінің соңына дейін тұрды.

Өлең шығармалары

Осы жылдардағы қырқылысқа қарамастан, Варибоба тыныштық сәттерін де бастан өткерген болуы керек, себебі Римге келгеннен кейін көп ұзамай оның ұзақ лирикалық поэмасы – Ghiella e Shën Mëriis Virghiër, Рим 1762 (қазіргі уақытта Gjella сөзі ағылшын тілінде «өмір» дегенді білдіреді) жарық көрді. Бұл XVIII ғасырда басылған жалғыз арбереш кітабы еді. 4717 жолдан тұратын, еркін құрылымдалған бұл поэма толығымен Сан-Джорджо-Албани диалектісінде жазылған және көптеген калабро-сицилиялық сөздермен толы. Ол Қыз Мәриямның дүниеге келген сәтінен бастап, көкке көтерілуіне дейінгі өміріне арналған. Ақынның өмірбаяны мен шіркеудің діни рәсімдеріне қатысты бейшаралық және келіспеушілік көзқарасынан, оның өлеңдері терең рухани ойларға толы болар деп күтуге болар еді. Алайда, «Гиелла» көңіл көтеріп, қарапайым халыққа жақын балладалық үлгіде жазылған. Варибобаның туған жері – Калабрияны туған орта ретінде бейнелейді, ал Жаңа Ұпайдың (Жаңа Келісімнің) адал кейіпкерлерін он сегізінші ғасырғы Калабрия шаруаларының бейнесінде көрсетеді.

Мұра

Варибоба албан әдебиетінің ерте кезеңдерінде өзінің айқын және қарапайым поэзиялық сезімталдығымен және ырғақтық өрнегінің алуан түрлілігімен ерекшеленеді, әйтсе де оның өлеңдерінің сапасы айтарлықтай өзгеріп тұрады. "Күңгей Марияның өмірі" атты шығармасының күші, халық әндерімен тікелей байланысты болғандықтан, оның реалистік және қарапайым стилінде, көбінесе юмор мен тазалыққа толы, сондай-ақ оның бейнелерінің жаңағы жергілікті бояуында жатыр.