Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы және органшысы Георг Фридрих Кауффманн (14 ақпан 1679 – 24 наурыз 1735) – Германияның солтүстік-орталық бөлігінен шыққан барокко дәуірінің композиторы және органшысы, ол негізінен орган мен дауысқа арналған қасиетті туындылар жазды.
German composer and organist
Georg Friedrich Kauffmann (14 February 1679 – 24 March 1735) was a Baroque composer and organist from northern central Germany who composed primarily sacred works for the organ and voice.
Ерте өмір және мансап
Георг Фридрих Кауффманн Тюрингияның Острамондра қаласында дүниеге келген. Оның ерте өмірі туралы көп мәлімет жоқ, алайда ол Эрфуртта Дж. Х. Баттстеттен клавишті аспаптарда оқыған. Білім алған соңғы жылдары Мерзебургте Дж. Ф. Альбертимен орган және композицияны оқыды. 1698 жылы Альберти оң қолына жарақат алып, соборда орган ойнау мүмкіндігінен айырылды. Альбертидің 1710 жылы қайтыс болуымен Кауффманн Мерзебургте мұғалім, сондай-ақ сарай және собордың органшысы қызметіне тұрақты түрде тағайындалды. Кауффманн осы кезеңде Саксония герцогы Мерзебургтің шіркеу музыкасының директоры лауазымын алғанын және, мүмкін, Капельмейстер болып та қызмет еткен. Дегенмен, мұрағаттық зерттеулердің жетіспеуіне байланысты бұл лауазымдардың ең болжамды екенін айтуға болады. (Ескертпе: Кауффман көптеген жарияланған шығармаларына Саксония герцогы Мерзебургтің сарайлық органшысы және шіркеу музыкасының директоры ретінде қол қойған, сондықтан ол осындай қызметте болған, тіпті ол тек рәсімдік болса да, әбден мүмкін.)
Georg Friedrich Kauffmann was born in Ostramondra, Thuringia. Little is known of his early life; however, he did have early keyboard training with J. H. Buttstett in Erfurt. His latter years of education were under J. F. Alberti in Merseburg with whom he studied organ and composition. In 1698, Alberti suffered an injury to his right hand, inhibiting his ability to play the organ at the cathedral. Kauffmann replaced Alberti permanently as teacher in Merseburg as well as court and cathedral organist upon Alberti’s death in 1710. Kauffmann is also attributed to have secured during this period the position of Director of Church Music for the Duke of Saxe Merseburg, and might have also served as Kapellmeister. However, these positions are only speculative at best due to an absence of archival investigations. (Note: Kauffmann signed many of his published works as Court Organist and Director of Church Music for the Duke of Saxe Merseburg, so it is quite likely that he did serve in such a capacity, even if just ceremonial.)
Орта жастағылар мен Лейпциг ісі
Кауффманның Лейпцигпен бірнеше байланысы болды, сол кездегі Германиядағы көрнекті музыканттардың көпшілігі сияқты. Бір кезде ол сол жердегі университеттен жаңадан аяқталған Пауыл соборындағы (сол кезде өте үлкен мәртебе) органды тексеруді сұрады – алайда, ұсыныс ақырында Иоганн Себастьян Бахқа берілді. 1725 жылы Кауффман «Ежелгі және қазіргі музыкаға кіріспе», яғни «Ескі және жаңа музыка ғылымына толық кіріспе» деген атаумен трактат жариялау ниетін жариялады. (Ағылшын тілінде: Ескі және жаңа стильдегі композиция ережелері.) Ол ресми түрде жарияланбады, бірақ сол кездегі музыкалық ортада таралды және көптеген педагогтар оны оқу құралы ретінде пайдаланды. 1722 жылы Кауффман Германияның сол кездегі тағы жеті көрнекті музыкантымен бірге Капельмейстер лауазымына үміткер болу үшін Лейпцигке барды. Лейпцигтің Капельмейстер лауазымы музыкалық қауымдастықтың көпшілігі үшін өте қажетті болды; бұл лауазымды Иоганн Кухнау сол жылы қайтыс болғанға дейін ресми түрде атқарды. Кауффманның сынағы жақсы өтті, тіпті ол жұмысқа алуға жауапты қалалық кеңестен екінші рет тыңдауды сұрады. 1723 жылдың сәуірінде И.С. Бах жұмысқа қабылданғанға дейін ол осы лауазымға басты үміткер болды.
Kauffmann had several connections with Leipzig, as most predominant musicians of the time in Germany would have. At one point, he was originally asked by the university there to inspect the newly finished organ at St. Paul’s Cathedral (a very large honor at the time) – however, the offer ultimately went to Johann Sebastian Bach. In 1725, Kauffmann announced his intentions of the publication of a treatise to be entitled: Introduzzione alla musica antica et moderna, das ist: Eine auführliche Einleitung zur alten und neuen Wissenschaft der edlen Music. (In English: Rules for Composition in the Old and New Styles.) It was never formally published, though it did circulate around the musical community of the day and most likely was used by many educators as a teaching tool. Ultimately Kauffmann went to Leipzig in 1722 to compete for the position of Kapellmeister along with seven other predominant musicians of Germany at the time. The position of Kapellmeister of Leipzig was extremely coveted by most in the musical community; the position was formally held by Johann Kuhnau until his death that same year. Kauffmann’s audition went well, even though he asked for a second hearing by the town council who were responsible for hiring. He was the prime contender for the position until April 1723 when J. S. Bach was hired.
Өмірінің соңғы жылдары және Harmonische Seelenlust
Лейпциг оқиғасынан он жыл өткен соң Кауффман өз орган хоралдарының толық жинағы болған "Harmonische Seelenlust" атты шығармасын сериямен жариялай бастады. Бірақ, 1735 жылдың 24 наурызында Мерзебургте туберкулезден қайтыс болғандықтан, оны толығымен жариялай алмай қалды. Оның әйелі бұл істі аяқтап, "Harmonische Seelenlust" басылымын аяқтады. Олар алғашқыда үлкен әсер қалдырмаса да, келесі ғасырда неміс орган музыкасының маңызды жетістіктерінің біріне айналып, 19 ғасырдың соңына дейін үлкен сұраныста болды. Олар алпыс үш хоралға арналған тоқсан сегіз прелюдиядан тұрады. Оның көптеген орган шығармаларын бүгінде орган оқулықтарында және оқу құралдарында кездестіруге болады.
A decade after the Leipzig Affair, Kauffmann started to publish in sequential volumes his Harmonische Seelenlust which were a complete edition of his organ chorales. However, he died of consumption in Merseburg on 24 March 1735 before they had been completely published. His widow saw the endeavor though and completed the publication of the Harmonische Seelenlust. While they did not make a great first impression, over the next century they became one of the most significant achievements in German organ music, and remained in high demand well into the 19th century. They consisted of ninety eight preludes on sixty three chorales. Many of his organ works can be found in organ text books and instructional materials today.
Көшірілген және транскрипцияланған шығармалар
Барокко композициясының маңызды бір жағы – композицияларды шіркеулерде немесе сарайларда орындау үшін кімдер көшіріп алатындығы еді, себебі сол кезде музыканы басып шығару жаңалық болғандықтан және өте қымбатқа түскен. Бахтың досы Дж. Г. Вальтер оның көптеген ерте туындыларын, сондай-ақ Вальтердің шәкірті Иоганн Тобиас Кребс көшірген. Иоганн Кухнау және екі көшіруші Кауффманның жеке кантаталарынан үзінділерді көшіріп, оларды 1722 жылғы 16 тамызда орындаған, ал Кауффманның қайтысынан кейін өздерінің шіркеулерінде жалғастырған. Готфрид Кирхофф (Галле ағайыны) Кауффманның тағы бірнеше кантатасына ие болды, олардың барлығы Галледе орындалды, алайда қолжазбаларының ешқайсысы сақталған жоқ. 1727 жылы Дж. Г. Граунмен бірге Мерзебургте оқыған Вильгельм Фридман Бах үш хорлық туындыны көшіріп алды, олар ақырында Дж. С. Бахтың хорымен орындалды. (Бахпен байланысын қараңыз)
An important aspect of Baroque composition was who copied the compositions down to perform in their churches or courts as printing music was very novel at the time and very expensive. J. G. Walther (a friend of Bach) copied many of his early works, as well as Johann Tobias Krebs, a pupil of Walther. Johann Kuhnau and two scribes copied parts from Kauffmann’s Solo Cantaten, and performed them on 16 August 1722, and after Kauffmann’s death in their respected churches. Gottfried Kirchhoff (the Halle organist) owned several other cantatas by Kauffmann, all of which were performed in Halle, however none of the manuscripts survived. In 1727, Wilhelm Friedemann Bach, who was studying in Merseburg with J. G. Graun, copied three choral works which were ultimately performed by J. S. Bach’s choir. (see The Bach Connection)
Бах байланысы
Кауффманның өмірін қоршап тұрған ең маңызды сұрақтардың бірі – оның Иоганн Себастьян Бахқа қаншалықты әсер еткені. Кімнің кімді еліктегенін анықтау қиын болғанымен, екі туындыда белгілі бір мотивтер мен гармониялық өрнектердің ұқсастығы байқалады, алайда Бахтың осы жағынан шеберлігі жоғары болғаны айқын. Бахтың алғашқы шығармаларын нотаға түсірген J. G. Вальтермен достығы, сондай-ақ Бахтың Кребс отбасының мүшелерін оқытуы, Бахтың кейінгі жылдары Кухнауды жұмысқа алуы (оның Бахтың хорына кем дегенде үш хорлық шығармасын әкелгені) маңызды мәселелерді тудырады. Сонымен қатар, Дж. С. Бахтың үлкен ұлы Вильгельм Фридман Бах Мерзебургте Граунмен бірге оқыды және Кухнаумен бірлесіп Кауффманның кейбір шығармаларын нотаға түсірді. Бахтың Кауффманды білгеніне күмән жоқ, бірақ еліктеу және музыкалық эволюцияға қатысты тереңірек сұрақтар қалған күйінде.
One of the most important questions that surround Kauffmann’s life was how much of an influence was he upon Johann Sebastian Bach. While it can be hard to know who was imitating who, both of the works can be seen similar in certain motives and harmonic progressions, though it is obvious that Bach was the better master of these things. J. G. Walther’s friendship with Bach while transcribing some of Kauffmann’s early works can lead to influential questions, as well as Bach’s education of members of the Krebs family, Kuhnau’s employment by Bach in latter years (in which he brought at least three choral pieces to Bach's choir which they performed). Also Wilhelm Friedemann Bach, J. S. Bach’s eldest son, studied with Graun in Merseburg as well as transcribing some of Kauffmann works with Kuhnau. While there is little question of Bach’s awareness of Kauffmann, there are deeper questions of imitation and musical evolution.
Бүгін
Кейінгі уақытта Кауффманн Итамар Мозестің «Лейпцигтегі Бах» пьесасында қолданылды, онда ол Иоганн Кухнау капельмейстері қайтыс болғаннан кейін Лейпцигтегі Томаскирхеде жұмыс іздеп жүр. Пьесада Кауффманн және сол заманғы көптеген композиторлар осы жұмысқа үміткерлік көрсетеді, бірақ ақырында бұл жұмыс Дж. С. Бахқа беріледі. Қосымша ақпарат алу үшін «A Curtain Up Review; Bach at Leipzig» мақаласын қараңыз.
Kauffmann was recently used as part of Itamar Moses’ play, Bach at Leipzig, in which he is seeking employment at the Thomaskirche in Leipzig upon the death of Johann Kuhnau, the Kapellmeister. The play uses Kauffmann as well as many other composers of the time all bidding for the job, which ultimately goes to J. S. Bach. See A Curtain Up Review; Bach at Leipzig for additional information.