"Қонақтар" – 1964 ж. Outer Limits телешоуының эпизоды. Жас саяхатшы Wade Norton шел үйіндегі жасырын сырды ашады, әйел суреті бар сағатты табады. Ғарыштан келген жандар!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Қонақтар" – "The Outer Limits" телешоуының түпнұсқалық эпизоды. Ол алғаш рет 1964 жылдың 23 наурызында, бірінші маусымда көрсетілді.
"The Guests" is an episode of the original The Outer Limits television show. It first aired on March 23, 1964, during the first season.
Кіріспе
Еркін рухты, жас жігіт өз еркінен тыс ескі үйдің баспалдағымен жоғары көтеріліп, шетелдік жаратылыспен кездесетін бөлмеге ілесіп баруға мәжбүр болады.
A free spirited, young man is forced against his will to walk up the stairs in an old house to a room where he encounters an alien being.
Сюжет
Уэйд Нортон, жас саяхатшы, шалғайдағы жолдың бойында өліп жатқан қартты табады. Ол қарттың кісендегі сағатын алады, оның ішінде жас әйелдің үлкен суреті бар. Көмек іздеп, ол төбедегі сарайға кіреді, оның тұрғындары көмектеспейді, бірақ ол кездестірген адамның жасы туралы ерекше қызығушылық танытады. Сағаттағы суреті бар жанындағы қызды қоспағанда, қалғандарының бәрі қатал мінезді және қызығушылықсыз көрінеді. Алдыңғы есіктен кетуге тырысқанда, Нортонды қызықты күш кері итеріп, үйдің жоғары қабаттарына жетелейді, ол аморфты, желелі шетелдік жаратылыстың мекені екенін біледі. Ол адамзаттың мәнін түсіне алмай, әлсіз адамдардың тобын уақытта тоқтата тұрады. Ол оны сұраққа тартып, содан кейін үйдің ішінде тұратын топқа қайтарады, онда ол тұтқындалу себебін білуге тиіс. Жас әйел, саяхатшының болашағын біліп, Нортонды қашу жолына жетелейді, ол сарайдан кішкентай зиратқа жалғасқан қақпа арқылы өтеді. Бірақ ол оған қақпадан өте алмайтынын айтады, себебі оның барлық жылдары оны қуып жетеді және ол өліп қалады. Осылайша, саяхатшы ескертулерге қарамастан, онымен бірге қалуды шешеді. Ол оның мәңгілікке олармен бірге қамалатынын түсінгенде, ол өзі қақпадан өтеді және уақыттың өтуінен қорғанысын тастап, кеуіп, шаңға айналады. Байқаушы шетелдік жаратылыс оның теңдеуінде жоқ факторларды тапты: махаббат және өзін-өзі құрбан ету. Үмітті өзінде тапқан Нортонды босатып, ол үйді бұзуға және оның тұрғындарын жоюға кіріседі. Сарай бір сәтте өзінің нағыз түріне, алып ми пішініндегі тасқа айналып, содан кейін жоғалады.
Wade Norton, a young drifter, finds an old man dying by the side of a remote country road. He picks up the man's pocketwatch, which contains a large photo of a young woman. Seeking help, he enters a mansion he sees atop the hill, whose inhabitants are surprisingly unhelpful but uncannily curious about the age of the man whom he found. With the exception of a soulful young woman whose image is in the watch, all seem mean spirited and uninterested. Trying to leave through the front door, Norton is forced backward and upstairs by a mysterious compulsion to discover that the house is the lair of an amorphous, gelatinous alien being who is keeping the group of desperate humans suspended in time until it can comprehend the disposition of humanity. It interrogates him then returns him to the group residing in the house where he is to learn the reason for their captivity. The young woman, knowing the potential fate of the drifter, leads Norton to an escape route, which is through a gate attached to a small cemetery plot accessible from the mansion. However, she discloses to him that she cannot accompany him through the gate because all her years will catch up with her, and she will die. Thus, the drifter chooses to remain with her in spite of the warnings. As she realizes he will be trapped among them for eternity, she departs through the gate herself and, having eschewed her protection from the passage of time, withers and turns to dust. The observing alien has found the factors missing in its equation: love and self sacrifice. Releasing Norton, who has discovered in himself hope, it proceeds to deconstruct the house and destroy its tenants. The mansion returns momentarily to its true appearance, that of a rock shaped like an enormous brain, and then disappears.
Өмірбаян
Дональд С. Санфордты Лу Моргейм Борис Карлофф антологиясы "Триллер" сериясындағы жұмысының нәтижесінде жалдады, ол үшін он бес эпизодтың сценарийін жазған, соның ішінде "The Incredible Dr. Markesan" және "The Cheaters". Себебі Джозеф Стефано режиссер Кертис Харрингтонға "Outer Limits" эпизоды үшін готикалық стильдегі сюжеттерді іздеп жүрген. (Харрингтон 1961 жылы Стефаноға әсер еткен Лорелей аңызының ерекше нұсқасы – төмен бюджетті "Түнгі толқын" фильмін түсірген болатын.) Чарльз Бомонттың сценарийі Санфордқа қайта қарау үшін берілді, бірақ соңында Санфорд өзінің көбірек готикалық сюжетін жасады, Харрингтон бас тартып, Пол Стэнли режиссерлік етті. "Туалайт аймағының" көптеген есте қаларлық эпизодтарын жазған Чарльз Бомонт Джозеф Стефаноға "Жай қала" (1964 жылғы 3 қаңтарда) атты сценарийді сатты, ол ол өткен жылы жазған "Туалайт аймағы" эпизодына "Көлеңке аңғары" деген тақырыппен өте ұқсас. Онда Филип Редфилд есімді газетші оқшау ауылдық қалада тұтқындалып, керемет технологияның (мүмкін, шетелдіктер әкелген) артықшылықтарын өзіне сақтап қалады. "Жай қала" сценарийінде Редфилдтің орнына екі басты кейіпкер енгізілді, ал шетелдіктердің ықпалы қаланы басқаратын алып миға айналды. Бьюмонттың сценарийінен Санфордтың сценарийіне көшірілген жалғыз элемент – сарай орнында болуы керек биік төбеде отырған алып мидың кадры. "Қонақтар" фильміндегі қалған барлық нәрсе Санфордтың өзінің ойынан туған. Санфордтың сценарийіне соншалық аз түзетулер қажет болды, сондықтан Стефано әдеттегі Бақылау дауысының сөздерін қосуды ұмытып қалды.
Donald S. Sanford was hired by Lou Morheim on the strength of his work on the Boris Karloff anthology series Thriller, for which he had scripted fifteen episodes including 'The Incredible Dr. Markesan' and 'The Cheaters', as Joseph Stefano had been looking for story material with a heavy emphasis on the Gothic to provide director Curtis Harrington with an 'Outer Limits' episode. (Harrington had directed the low budget film Night Tide, an offbeat version of the Lorelei myth, in 1961 which had impressed Stefano.) A script by Charles Beaumont was given to Sanford for revision, though in the end Sanford came up with his own more Gothic plot, Harrington backed out and Paul Stanley directed. Charles Beaumont, who had written many memorable episodes of The Twilight Zone, sold Joseph Stefano a script titled "An Ordinary Town" (dated Jan 3 1964), which was quite similar to a Twilight Zone episode he had written the previous year titled "Valley of the Shadow", in which a newspaper man, Philip Redfield, is trapped in an isolated rural town that keeps the benefits of a wondrous technology (possibly brought by aliens) to itself." An Ordinary Town," Redfield is replaced with two protagonists, and the alien influence becomes a gigantic brain controlling the town. The only element carried over from Beaumont's script to Sanford's is the shot of the enormous brain sitting atop a hill where a mansion should be. Everything else in 'The Guests' is Sanford's own story. Sanford's script needed so little revision that Stefano neglected to add on the customary Control Voice speeches.