Аденилсукцинат лиаза тапшылығы: түрлері, көріністері және генетикалық аспектілері
Adenylosuccinate lyase deficiency
АСЛД ауруының түрлері (жаңа туған балалардағы қауіпті формасы, I және II типтері) симптомдардың ауырлығына қарай бөлінеді. Диагностика қиын, өлімге әкелуі мүмкін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Түрлері
АСЛД симптомдарының ауырлығына байланысты үш санатқа бөлінеді: өлімге алып келетін жаңа туған нәрестелер түрі, I және II тип. Дегенмен, симптомдар үздіксіз қатарға орналасқандықтан, науқасты қай санатқа жатқызу керектігін анықтау үшін нақты критерийлер жоқ.
ASLD is divided into three categories based on the severity of symptoms: the fatal neonatal form, type I and type II. However, as symptoms occur along a spectrum there are no set criteria to determine which category a patient should be ascribed to.
Өлімге әкелетін жаңа туған нәрестелер түрі
ASLD-нің осы түрімен ауыратын науқастарда қанағаттандырылмаған неонаталды энцефалопатия, тыныс жетіспеуі, спонтанды қозғалыстардың болмауы және бақылана алмайтын ұстамалар көрінеді. Сонымен қатар, микроцефалия, жатыр ішіндегі өсудің шектелуі, ұрықтың жүрек соғуының өзгеру жиілігінің төмендеуі және гипокинезия сияқты туа біткенге дейінгі белгілер де хабарланған. Өлім туғаннан кейінгі алғашқы апталарда орын алады.
Patients with this form of ASLD present with fatal neonatal encephalopathy, respiratory failure, a lack of spontaneous movement and intractable seizures. Possible prenatal symptoms such as microcephaly, intrauterine growth restriction, loss of fetal heart rate variability and hypokinesia have been reported. Death occurs within the first few weeks of life.
Патофизиология
Аденолизосукцинатты лиазаның жетіспеушілігі психомоторлық қалыптасудың бұзылуына, көбінесе эпилепсиялық ұстамаларға және аутизм белгілеріне алып келетін түрлі симптомдарға жауапты. Бұл әсерлерді түсіндіру үшін екі негізгі теория ұсынылды: біріншісі, пурин биосинтезіне қажетті пурин нуклеотидтерінің деңгейі төмендегендіктен туындайды. Алайда, АДСЛ жетіспейтін адамдардың түрлі тіндерінде концентрацияның төмендеуі анықталған жоқ, себебі пуриндер пурин қайта пайдалану жолы арқылы қамтамасыз етіледі. Екінші теория – сукцинилпуриндердің жиналуының нейротоксикалық әсер ететіні. Ауыр түрде зардап шеккен адамдарда SAICA рибозиді мен S Ado деңгейлері шамалас, ал аурудың жеңіл түріне шалдыққандарда S Ado деңгейі ауыр түрде зардап шеккендерге қарағанда екі еседен астам, ал SAICA рибозиді деңгейі шамалас болып қалады. Ферменттің биохимиялық зерттеулері адам емес түрлердегі АДСЛ ақуыздарына бағытталған. *Thermotoga maritime* бактериясының кристалданған ақуызынан алынған АДСЛ құрылымы, ДНК тізбектеу деректерімен бірге, адам АДСЛ-ны қоса алғанда, басқа да организмдер үшін гомологиялық модельдер құруға пайдаланылды. *Bacillus subtilis*-тен алынған ферментті пайдалана отырып, көптеген зерттеулер жүргізілді, ол адам ферментімен маңызды үлесте ортақ және аминқышқылдар тізбегінде шамамен бірдейлік көрсетеді. Бір-біріне назар аударылған гомологиялық модельдер ферменттер арасындағы жоғары дәрежедегі сәйкестікті көрсетеді. Әртүрлі адамдардағы АДСЛ жетіспеушілігі көбінесе ферменттегі әртүрлі мутацияларға байланысты болады, АДСЛ генінде 50-ден астам түрлі мутациялар анықталды.
Adenylosuccinate lyase deficiency is responsible for a range of symptoms that involve psychomotor retardation, often accompanied by epileptic seizures, and autistic features. Two common theories were proposed to account for these effects, the first is that they result from decreased concentrations of purine nucleotides needed for purine biosynthesis. Decreased concentrations, however, could not be found in various tissues taken from ADSL deficient people, probably because purines are furnished via the purine salvage pathway. The second is the buildup of accumulating succinylpurines causes neurotoxic effects. In the severely affected individuals, the concentration levels of SAICA riboside and S Ado are comparable, whereas in people with milder forms of the disease, the ratio of S Ado is more than double that of those more severely affected, while SAICA riboside concentration levels remain comparable. Biochemical studies of the enzyme have focused on proteins of ADSL from nonhuman species, the ADSL structure from the crystallized protein of Thermotoga maritime has been used, along with DNA sequencing data, to construct homology models for a variety of other organisms, including human ADSL. A variety of studies have been done using the equivalent enzyme from Bacillus subtilis, which shares a significant percentage of identity along with about some percentage of similarity in amino acid sequence with the human enzyme. Homology models overlaid on each other show a high degree of overlap between the enzymes. ADSL deficiency in different people is often caused by different mutations to the enzyme, more than 50 different mutations in the ADSL gene have been discovered
Болжам
Балалық шақтағы бұл аурудың болжамы көбінесе жақсы, бірақ кейбір жағдайларда өмір күтілуі қысқаруы мүмкін. Jurecka және авторлардың айтуынша, жаңа туған кездегі түрі көбінесе өлімге алып келеді.
The prognosis of this condition in childhood often has a stable outcome, although some experience a shortened lifespan. The neonatal form is almost always fatal, according to Jurecka, et al.