Кіріспе

Джем Уорд (26 желтоқсан 1800 – 3 сәуір 1884) – ағылшын қолмен соққыласатын боксшы және суретші. "Жақсы күресші, күшті денелі адам" деп сипатталған ол 1825 жылдан 1831 жылға дейін Англия чемпионы болды. Ол қасақана жеңіліске ұшырағаны үшін санкцияланған алғашқы боксшылардың бірі ретінде танымал болды. Күрес мансабында оны "Қара алмаз" деп атады. Зейнетке шыққаннан кейін ол табысты суретші болды.

Бокс карьерасы

Уорд алғаш рет 1815 жылы 15 жасында кәсіпқой боксшы болды. Оның бойы 5 фут 11 дюйм (1.80 м), салмағы 12 тас (76 кг) болған. Алғашқы жекпе-жегінде Джордж Робинсонды жеңіп, сол сәттен бастап 1822 жылы Билл Эбботтқа ұтылғанға дейін ешқандай жекпе-жекте жеңіліс көрмеді. Бұл Уордтың кәсіби мансабының бастапқы кезеңінде болған даулы жекпе-жек болды. Ол қарсыласына: «Билл, жақсылап қара, мені соқ, мен құлап кетемін» деген. Ол дереу соққыға ұшырап, жерге құлады. Эбботт Уордтан нашар боксшы деп есептелді, сондықтан күдік туды. Сол кезде боксты басқарған және Лондонның жүлделі ринг ережелерін сақтаған Пугилистік қоғам тергеу жүргізді. Ақырында, Уорд жеңіске жету үшін 100 фунт стерлинг пара алғанын мойындағаннан кейін, Қоғамның басқаратын кез келген жарыста қатысуына тыйым салынды. Бұл дәуірде боксқа қоғамның барлық топтарының өкілдері, тіпті король Георг III-тің ұлдары да үлкен ставкалары тігіп ойнаған. Оқиға Уордтың беделіне мәңгілік дақ түсірді және бүгінге дейін кейбіреулер Уордтың өлімінен 120 жыл өткен соң да Бокс даңқы залына енгізілуіне қарсылық білдіреді. Уорд боксшы Ник Уордтың ағасы болды, ол да әділетсіз тактика қолдануымен танымал болған. Алайда, Ник Уорд бауырындай рингте үлкен жетістікке жете алмады. Көзінің тіршілік көзінен айырылған Уорд ел аралап, жәрмеңкелерде немесе кез келген мүмкіндігі болған жерде, сыйлық алу үшін ретсіз төбелес шайқастарға қатысуға мәжбүр болды. 1823 жылдың басында бір рет жекпе-жекке көрермен ретінде келгенде, жоспарланған жекпе-жек мерзімінен бұрын аяқталғандықтан және көпшілікті көңілді ұстап, ақша жұмсауға ынталандыру үшін рингке шақырылды. Ол Нед Болдуинмен күресіп, жеңіске жетті, бірақ оның бұрынғы тыйымына байланысты жекпе-жек жарамсыз деп танылды. Кейін 1823 жылы Пугилистік қоғам оған өз жарыстарына қатысуға рұқсат берді. Ол алғашқы жекпе-жегінде Джош Хадсонға жеңіліп қалды. 1825 жылы ол жарнама мен ақша табу үшін қазіргі чемпион Том Кэннонға шақырды және оған қарсы күресті. Бұл Уордқа қажет болған жоғары деңгейдегі жекпе-жекке айналды, себебі Кэннонның екіншілерінде екі бұрынғы чемпион – Том Спринг пен Том Крибб болды, олардың есімдері көпшіліктің қызығушылығын тудыруға кепілдік берді. Жекпе-жек 1825 жылдың 19 шілдесінде Стэнфилд паркінде өте ыстық күні, температура 90 градустан асып кеткенде өтті. Уорд Кэннонды 10 минуттан сәл астам уақытта жеңіп, жаңа ағылшын чемпионы атанды. Жеңіске жеткеннен кейін Уорд екі жыл бойы бейқам және ысырапқор өмір сүрді, қоғамдық үй сатып алды. 1827 жылы ол қоғамдық пікірдің қысымына көніп, рингке оралып, Питер Кроулидің шақыруын қабылдады. Ол Кроулиден жеңіліп қалды, бірақ Кроули олардың жекпе-жегінен кейін дереу зейнеткерлікке шыққандықтан титулды тез қайта иеленді. Уордтың соңғы жекпе-жегі 1831 жылы өтті. 12 шілдеде ол ирландиялық чемпион Саймон Бёрнмен соңғы жекпе-жегін өткізді. Бір сағат он жеті минуттан кейін Уорд жеңіске жетіп, 1831 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін титулын сақтап қалды. 1831 жылы зейнеткерлікке шығуы мәжбүрлі болды. Уорд жас сыншы Джеймс Бёркпен күресуден бас тартқаны үшін сынға ұшырады, сондықтан күресудің орнына зейнеткерлікке шығып, титулын қалдырды. Алайда ол Бёркке титулын бермеді, қысымға ұшырағанда ол оны Бёрктің 1833 жылы өзінің соңғы қарсыласы Саймон Бёрнмен өткізген жекпе-жегінің жеңімпазына беруге келісті. Бірақ Бёрк Бёрнді жеңгенде, Уорд белбеуді беруден бас тартты. Бёрн жекпе-жектеден кейін үш күннен кейін есінен танып қайтыс болды, Бёрк сотталып, оның өлтіруінен ақталды, бірақ Уорд әлі де чемпионаттық белбеуден бас тартты. Ол ақырында 1839 жылы Бёрктің жеңілісінен кейін Ливерпульдегі Queen's театрында белбеуді Уильям ‘Бендиго’ Томпсонға тапсырды.

Зейнеткерлік

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Ливерпульдегі "Йорк" қонақүйін басқарды, онда оған жақын досы, суретші Уильям Дэниелс сурет салуды үйретті. Ол Лондон мен Ливерпульде өнер туындыларын көрмеге шығарған, шебер және тәжірибелі суретші болды. Музыкант ретінде ол скрипка мен флейтада ойнады және концерттерде ән айтты. Сонымен қатар, ол студенттерге бокс өнерін үйретті, олардың бірі Том Кинг 1863 жылы әйгілі Джем Мейсті жеңіп, чемпион атанды. Уорд 1884 жылы Лондондағы үйінде дүние салды. 1995 жылы ол Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді. Ол Лондонның Нунхед зиратында жерленген.