Уильям Кеттнер: Сан-Диегодағы Әскери-Теңіз күштерінің дамуына қосқан үлесі

Кіріспе

Уильям Кеттнер (20 қараша 1864 - 11 қараша 1930) – Сан-Диего, Калифорния штатынан шыққан АҚШ Демократиялық партиясының саясаткері. Ол 1913 жылдан 1921 жылға дейін Конгресте төрт мерзім қызмет етті және Сан-Диего қаласына көптеген АҚШ Әскери-теңіз күштерінің нысандарын тартуымен ерекшеленеді.

Өмірбаян

Кетнер 1864 жылы Мичиган штатының Энн-Арбор қаласында неміс иммигранттары Джон Ф. және Фредерика Кетнердің отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы 1873 жылы Миннесота штатының Сент-Пол қаласына көшіп келді. Әкесі 13 жасында қайтыс болғандықтан, ол мектепті тастап жұмыс істеуге мәжбүр болды. Алдымен қоңыраушы болып жұмыс істеді, кейін ат жегіш болды. 1880-ші жылдардың соңында экономикалық өркендеу кезеңінде 21 жасында Сан-Диегоға келді және штаттың әртүрлі аймақтарында түрлі жұмыстар атқарды. 1893 жылы Калифорния штатының Висалия қаласында Ида Б. Грифске үйленді және сол жерде жылжымайтын мүлік және сақтандыру бизнесімен айналысты. 1904 жылы жұбайлар ажырасып кетті. Кетнер 1905 жылы Марион Морганға үйленді және 1907 жылы Сан-Диегоға көшкенге дейін Висалияда тұрды. Уильям Кетнер сақтандыру бизнесін құрды, сосын жылжымайтын мүлік және банк ісіне қатысты. Келесі жылы қалаға АҚШ Әскери-теңіз флотының «Ұлы Ақ Флот» келіп, әлемді аралап саяхаттаудың алғашқы аялдамасы болды. Кетнер бұл сапардан қатты әсер алып, флотты қарсы алу шараларын ұйымдастыруға ерікті түрде келісті. Содан кейін ол Сан-Диего сауда палатасының кеңесіне мүше болып сайланды және оның директоры қызметін атқарды. Кетнер алғаш рет 1912 жылы Өкілдер палатасына сайланды. Демократ болғанымен, республикашылдар дәстүрлі түрде округтің өкілі болғандықтан, ол көптеген республикашылдардың, соның ішінде консервативті «Сан-Диего Юнион» газетінің қолдауын алды. Бұл оның сауда палатасындағы танымалдылығымен және Теодор Рузвельттің партияны «өзгермейтіндерге» және прогрессивтерге бөлуінен туындаған республикалық партиядағы жағдайға байланысты болды. Республикашылдар «Неге Кетнер емес?» деген ұранды қолданды. Кетнер 3500 дауыспен жеңіске жетті. Ол 1914 жылы 24 000 дауыспен, 1916 жылы 9 000 дауыспен және 1918 жылы қарсы кандидат болмағандықтан қайта сайланды. 1920 жылы денсаулығының нашарлауы және сақтандыру бизнесіндегі қаржылық қиындықтарға байланысты конгрессмендік қызметтен бас тартты. Конгресте өткізген төрт мерзімінде (1913–1921) ол Сан-Диегоға әскери-теңіз базаларын тартуға көп күш жұмсады. Конгресс мүшесі болып ант беруге дейін лоббилеу арқылы қол жеткізген алғашқы жетістігі – Сан-Диего шығанағын үлкен кемелердің кіруіне мүмкіндік беру үшін федералдық қаржыландыруды алу болды. Өкілеттігінің барлық кезеңінде ол Сан-Диего және Оңтүстік Калифорнияның мүдделерін (сол кездегі округ он округті қамтыды) ілгерілетуді жалғастырды. Кетнер жылы мінезімен оңай дос таба білді және әріптестеріне «бауыр» деп тіл қатып, Сан-Диего мен Вашингтонда «Білл аға» деп танылды. Ол көптеген конгрессмендер мен шенеуніктермен тамақ дастарқаны басында әңгімелесіп, оларға апельсин мен шарап сияқты Калифорния өнімдерін сыйға тартты. Ол Фрэнклин Рузвельтпен дос болды, ол сол кезде Әскери-теңіз флотының көмекші хатшысы болды. Рузвельт 1915 жылы Панама-Калифорния көрмесіне Сан-Диегоға келді және аймақтың әскери-теңіз базасы ретіндегі әлеуетіне таң қалды. Ол Кетнердің Сан-Диегода база құруға жасаған күш-жігеріне әскери-теңіз министрлігінің көмекшісі ретінде, содан кейін президент болып сайланғаннан кейін де көмектесті. Кетнер 1921 жылы Конгрестен зейнетке шыққан кезде, қазіргі Теңізшілер корпусының Мирамар әуе станциясы орналасқан жердегі Кэрни лагері, Бродвей теңіздік жабдықтау қоймасы, 32-ші көшедегі теңіздік станция, Сан-Диего теңіздік ауруханасы, Сан-Диего теңіздік оқу орталығы және Солтүстік арал теңіздік авиация станциясы сияқты көптеген теңіздік базаларды қамтамасыз етті. Кейін әскерилер Сан-Диего округінің ең ірі жұмыс берушісіне айналды. Кетнер Сан-Диегода теңіздік базаларды тартудағы қабілеті үшін «Миллион долларлық конгрессмен» деп аталды. Кетнер 1930 жылы Сан-Диегода қайтыс болды және 1912 жылы қайтыс болған анасының қасында Гринвуд мемориалдық саябағына жерленді. 1919 жылы 1961 жылға дейін қолданылған өрт сөндіру кемесі оның құрметіне «Билл Кетнер» деп аталды. 1930 жылы Сан-Диегоның Арктика көшесі оның құрметіне Кетнер бульвары деп өзгертілді.

Kettner was born in 1864 in Ann Arbor, Michigan to John F. and Frederika Kettner, both German immigrants. His parents moved to St. Paul, Minnesota in 1873. His father died when he was 13, so he had to leave school to work, first as a bell boy, then he drove a dray horse. He came to San Diego when he was 21, in the middle of an economic boom in the late 1880s, and worked various odd jobs around the state. In 1893 he married Ida B. Griffs in Visalia, California and went into the real estate and insurance business there. The couple divorced in 1904. Kettner married Marion Morgan in 1905, and they lived in Visalia until moving to San Diego in 1907. William Kettner set up an insurance business, and later became involved with real estate and banking. The next year the city was visited by the U. S. Navy's Great White Fleet its first U. S. stop on a round the world cruise. Kettner was inspired by the visit and volunteered to organize the city's reception festivities for the fleet. He then became a member of the board of the San Diego Chamber of Commerce, and served as its director. Kettner was first elected to the House of Representatives in 1912. Although he was a Democrat and Republicans had traditionally represented the district, he was supported by many Republicans, including the conservative San Diego Union, because of his popularity with the Chamber of Commerce and the turmoil in the national Republican party caused by Theodore Roosevelt's split of the party into "stand patters" and Progressives. Republicans used the slogan "Why not Kettner?" Kettner won by 3,500 votes. He was re elected in 1914 by 24,000 votes; in 1916 by 9,000 votes; and in 1918 when he ran unopposed. He stepped down as congressman in 1920 due to poor health and a financial downturn with his insurance business. During his four terms in Congress, 1913–1921, he spent much effort bringing Naval bases to San Diego. His first accomplishment, achieved by lobbying even before he was sworn in as a member of Congress, was a federal appropriation to dredge San Diego Bay to allow large ships to enter. He continued to promote San Diego and Southern California interests (the Congressional district then encompassed ten counties) throughout his tenure. Kettner won friends easily with his warm personality and addressed colleagues as "brother", earning him the nickname of "Brother Bill" in San Diego and Washington. He courted many congressmen and officials, lobbying them over dinner and gifting them with California produce such as oranges and wine. He became friends with Franklin D. Roosevelt, then Assistant Secretary of the Navy. Roosevelt visited San Diego during the
1915 Panama California Exposition and came away impressed with the area's potential as a Navy base. He helped Kettner's efforts to establish bases in San Diego as assistant Naval secretary and later as President. By the time Kettner retired from Congress in 1921, he had secured many Naval bases, including Camp Kearny on the site which is now Marine Corps Air Station Miramar, the Broadway Naval Supply Depot, the 32nd Street Naval Station, San Diego Naval Hospital, Naval Training Center San Diego, and Naval Air Station North Island. The military later became for a time the largest employer in San Diego County. Kettner was nicknamed the "Million Dollar Congressman" for his ability to gain Naval bases in San Diego. Kettner died in San Diego in 1930 and is buried at Greenwood Memorial Park, beside his mother, who died in 1912. In 1919 the fireboat Bill Kettner, in use until 1961, was named in his honor. In 1930, San Diego's Arctic Street was renamed Kettner Boulevard to honor him.