Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тарр – Уиндэм Льюисдің 1907-1911 жылдары жазылған, 1914-1915 жылдары қайта қаралып, кеңейтілген, ал 1916 жылдың сәуірінен 1917 жылдың қарашасына дейін «Эгоист» журналында алғаш рет бөлім-бөліммен жарияланған модернистік романы. Американдық нұсқасы 1918 жылы жарық көрді, ал кейіннен «Egoist Press» баспасы ағылшын тіліндегі басылымын шығарды; Льюис 1928 жылы «Chatto & Windus» баспасынан жарық көрген, қайта қаралып, соңғы нұсқасын жазды. Роман соғысқа дейінгі Париждің богемиялық ортасында өтеді, және екі суретші – ағылшын Тарр мен неміс Крайслердің ақша, әйелдер және түрлі өнер мен әлеуметтік жағдайлардағы күресін көрсетеді. Роман Ницшелік тақырыптарға толы. Тарр, көбінесе Льюис өзінің бейнесін сомдаған, айналасындағы «буржуазиялық богемаларға» жек көрумен қарайды және ол «юмордан бас тартамын» деп уәде береді, оны, әсіресе ағылшын тіліндегі түрінде, «шындықтан қашу құралы» деп санайды, бұл амбицияға және қазіргі заманға сай емес. Осы өзіне-өзі сыналы көзқарас және оның салдары романның кең таралған қараңғы юморының басты себебі болып табылады. Кейін Льюис «күлкі де бар, күлімсіреу де бар. Шынайы сатираның күлкісі қайғылы күлкіге ұқсайды» деп түсіндіреді. Крайслер – өте өзгергіш энергияға ие, бірақ суретші ретінде сәтсіз болған, зор күшті неміс романтигі, романның көп жағынан орталық тұлғасы. Оның суретінің шектен тыс екендігін Льюис өзі бірнеше жылдан кейін Крайслерде Гитлердің тұлғасын болжаған жоқ па деп ойлауынан көрінеді.
Tarr is a modernist novel by Wyndham Lewis, written in 1907–11, revised and expanded in 1914–15 and first serialized in the magazine The Egoist from April 1916 until November 1917. The American version was published in 1918, with an English language edition published by the Egoist Press appearing shortly afterwards; Lewis later created a revised and final version published by Chatto & Windus in 1928. Set in the Bohemianism milieu of pre war Paris, it presents two artists, the Englishman Tarr and the German Kreisler, and their struggles with money, women and various art and social situations. The novel abounds in somewhat Nietzschean themes. Tarr, generally thought to be modelled on Lewis himself, displays disdain for the 'bourgeois bohemians' around him, and vows to 'throw off humour' which he regards—especially in its English form—as a 'means of evading reality' unsuited to ambition and the modern world. This self conscious attitude and the situations that it brings about are a major source of the novel's pervasive dark humour. Lewis will later clarify that there "is laughter and laughter. That of true satire is as it were tragic laughter". Kreisler, a violent German Romantic of protean energy and a failure as an artist, is in many ways the focus of the novel. An indication of the extremity of his vivid portrait is Lewis' own wondering several years later if he had, in Kreisler, anticipated the personality of Hitler.
Қысқаша мазмұны
Эротикалық роман ағылшын суретшісі Фредерик Таррдың Парижде екі ағылшын танысына өнер және сексуалдық туралы өз теорияларын баяндауымен басталады. Содан кейін көптеген париждік оқиғалар орын алады.
The erotically charged novel begins with the English painter Frederick Tarr expounding his theories on art and sex to two successive English acquaintances in Paris. Many Parisian tales ensue.
Белгілеу
Америкалық алғашқы басылымда сөйлемдер арасында бір белгі қолданылған (тең белгісіне ұқсас: '=') (толық нүктелерден, леп белгілерінен немесе сұрақ белгілерінен кейін; бұрынғы Egoist нұсқасында ол м тире болған). Бұл Льюис, суретші ретінде, әдебиетке «суретшінің соққыларын» енгізуге тырысқан деп болжанады. Алайда, доктор Джон Констебл бұл пікірге қарсы шықты, ол олардың Льюис қысқа мерзімге қабылдаған неміс тыныш белгісінен басқа ештеңе емес деп санайды. Льюис өзі АҚШ басылымы үшін қолжазбаның жоғалған бөліктерін қалпына келтіргенде Езра Паундқа осы туралы жазды: «Куинн айтқан сол параллель сызықтар = Egoist тарапынан жалғастырылды ма, жоқ па? Оларды Knopf үшін қайта табуға болады ма, &?» (Льюис Паундқа, 1917 жылғы қазан). Көрініп тұрғанындай, барлығы да табылмады, себебі жарық көрген кітаптың үлкен бөлігінде олар жоқ.
The American first edition used a punctuation mark (resembling an equals sign: '=') between sentences (after full stops, exclamation marks or question marks; in the earlier Egoist version it had been an m dash). It has been suggested that these were an attempt by Lewis, an artist, to introduce 'painterly strokes' into literature. This has, however, been disputed by Dr. John Constable, who believes that they are nothing more than a German punctuation mark briefly adopted by Lewis. Lewis himself wrote to Ezra Pound about this when reconstructing missing parts of the manuscript for the U. S. edition: "Were those parallel lines = Quinn mentions kept going by the Egoist, or not? Could not they be disinterred, & used by Knopf?" (Lewis to Pound, October 1917). Evidently not all were disinterred, as large stretches of the book as published are without them.
Жарияланым
Романның 1918 және 1928 жылғы нұсқалары алғашқы жарық көргеннен бері үнемі басылып, қайтадан қолжетімсіз болып келді. Оксфорд университетінің баспасы 2010 жылы «Oxford World Classics» қапталды кітаптар сериясының аясында Уэйк Форест университетінің профессоры Скотт В. Клейннің редакциясымен және түсіндірмелерімен 1928 жылғы мәтінді қайта басып шығарды.
Both the 1918 and 1928 versions of the novel have been in and out of print since its original publication. Oxford University Press has reissued the 1928 text, edited and with notes by Scott W. Klein of Wake Forest University, as part of its Oxford World Classics paperback series in 2010.