Кіріспе

Бариндра Кумар Гош немесе Барин Гош (5 шілде 1880 – 18 сәуір 1959) – үнді революционері және журналист. Ол Бенгалиядағы «Югантар» бенгал тілді апталығының, революциялық ұйымның негізін қалаушылардың бірі болды. Бариндра Гош Шри Ауробиндоның кіші інісі еді.

Ерте өмір

Бариндра Гош 1880 жылдың 5 қаңтарында Лондонға жақын Кройдон қаласында бенгалдық қайаста отбасында дүниеге келді. Оның әулеті қазіргі Батыс Бенгалияның Хугли ауданындағы Конагар ауылынан шыққан. Оның әкесі доктор Кришнадан Гош – дәрігер және аудандық хирург болған. Анасы Сварналата – брахмалық діни және әлеуметтік реформатор, ғалым Раджанарайан Басудың қызы. Арубиндо Гош – Бариндранатхтың үшінші үлкен ағасы. Оның екінші үлкен ағасы Манмохан Гос – ағылшын әдебиетінің ғалымы, ақын және Калькуттадағы Президенттік колледжде және Дакка университетінде ағылшын тілінің профессоры болды. Оның Сароджини Гош есімді үлкен әпкесі де болған. Бариндранатх Деогарда оқыды, 1901 жылы кіру емтиханын тапсырғаннан кейін Патна колледжіне түсті. Ол Бародада әскери оқудан өтті. Осы кезеңде (19 ғасырдың соңы – 20 ғасырдың басы) Барин Ауробиндоның ықпалына ілігіп, революциялық қозғалысқа қатысты.

Революциялық іс-әрекеттер

Барин 1902 жылы Калькуттаға оралып, Джатиндраннатх Банерджидің көмегімен Бенгалияда бірнеше революциялық топтарды ұйымдастыра бастады. 1906 жылы ол "Югантар" бенгал апталығын шығара бастады, ал көп ұзамай "Югантар" атты революциялық ұйым құрылды. "Югантар" Анушилан Самитинің ішкі шеңберінен құрылып, ағылшындарды Үндістан жерінен қуып шығу мақсатында қарулы күреске дайындық жүргізді. Барин мен Джатиндранат Мукерджи, яғни Баға Джатин, Бенгалияның көптеген жас революционерлерін тартуда маңызды рөл атқарды. Революционерлер Калькуттаның Маниктала ауданында Маниктала тобын құрды. Бұл жасырын орын бомба жасау және қару-жарақ, оқ-дәрі жинау үшін пайдаланылды. 1908 жылдың 30 сәуірінде Худирам мен Прафулла есімді екі революционер Кингсфордты өлтіруге талпынғаннан кейін полиция тергеуді күшейтті, нәтижесінде 1908 жылдың 2 мамырында Барин мен Ауробиндо Гош, сондай-ақ олардың көптеген серіктері тұтқындалды. Сот отырысы (Алипур бомба ісі деп белгілі) бастапқыда Ауробиндо Гош, Барин Гош және Уласкар Даттаға өлім жазасын кесті. Алайда, Дешбанду Читтаранжан Дастың араласуымен жаза өмір бойына түрмеге отыруға ауыстырылды, және Барин 1909 жылы басқа сотталғандармен бірге Андаман аралдарындағы Сельдік түрмесіне жер аударылды. Сельдік түрмеде Барин Гош Винаяк Дамодар Саваркармен бірге қамауда болды және 1915 жылы түрмеден қашуға қол жеткізді. Бірақ Баға Джатинмен болған Баласор шайқасынан кейін британдықтар Барин Гошты Пүри қаласынан қайта ұстады.

Босату және кейінгі іс-шаралар

Барин Гош 1915 жылы жасуша түрмесінен қашып құтылған жалғыз бостандық күрескері болды. Баға Джатин британдықтармен шайқасқан Баласор шайқасы кезінде ол Пуриде жасырынған. Барин Гош Пуриден қайта ұсталып, Андаманның жасуша түрмесіне жіберілді. Ол 5 ұзақ жыл бойы жалғыз қамауда өтті. 1920 жылы жалпы кешірім жарияланғанда Барин босатылып, журналистика саласында мансап бастау үшін Калькуттаға оралды. Бірақ көп ұзамай ол журналистиканы тастап, Калькуттада ашрам құрды. Ол "Андаман аралдарында он екі жыл сүргінде болғаным туралы естеліктер" атты мемуарларын жариялады. 1923 жылы ол Пондичериге кетіп, онда оның үлкен ағасы Ауробиндо Гош Шри Ауробиндо ашрамын құрған еді. Ауробиндо оған руханият және садхана саласында зор әсер етті. Барин 1929 жылы Калькуттаға оралып, қайтадан журналистикамен айналыса бастады. 1933 жылы ол "The Dawn of India" атты ағылшын тіліндегі апталық газетті шығарды. Ол "The Statesman" газетімен де байланыста болды, ал 1950 жылы бенгал тіліндегі "Dainik Basumati" газетінің редакторы болды. Осы шамада ол үйленді. 1959 жылдың 18 сәуірінде дүние салды.