Кіріспе

Исламдық адалдық серті

Баяғ (بَيْعَة, "Адалдық серті"), ислам терминологиясында, басшыға берілетін адалдық серті. Ислам пайғамбары Мұхаммед осы серттің берілгенін тарих куәландырады. Баяғ кейде тайпаның белгілі бір өкілдері жазбаша шарт арқылы беріледі, онда басшы халыққа қатысты белгілі талаптарды орындаса, олар оған адал болатындарын білдіреді. Баяғ бүгінгі таңда Сауд Арабиясы және Судан сияқты елдерде сақталған. Мароккода баяғ монархияның негіздерінің бірі болып табылады.

Этимология

Байа семит тіліндегі B Y’ үш әрпінен тұратын түбірден шыққан, саудамен байланысты сөз және халифа мен халық арасындағы байланыстың шарты екенін көрсетеді. Бая бастапқыда сатып алушы мен сатушының келісімді бекіту үшін қолдарын бірге соғуына жататын.

Ислам тарихында

Байа дәстүрі Мұхаммедтің (с.ғ.с.) заманына дейін жетеді. Бастапқыда Мұхаммед (с.ғ.с.) байаһты адалдық серті ретінде қабылдады. Ислам қауымдастығына қосылғысы келген әрбір адам Алланың бірлігіне және Мұхаммед пайғамбардың пайғамбарлығына сенетінін білдіретін негізгі сенімді айту арқылы мүше болады. Бірақ, бұл жеке мұсылман болу үшін қажетті иманды жариялаудан өзгеше еді. Бұдан өзге, Мұхаммед (с.ғ.с.) халықтан және тайпалардан байаһты ресми түрде алды. Осы рәсім арқылы олар қауымға сіңіріліп, Мұхаммедке бағынуға дайын екендіктерін көрсетті. Серттің мәтіні әртүрлі дәстүрлерде әртүрлі болады, бірақ көбінесе Шаһада және тәубе дұғалары кіреді. Мұхаммед (с.ғ.с.) Мекке маңындағы жыл сайынғы жиындарда Ясриб (кейін Медина деп аталған) халқымен кездесіп, олардың исламды қабылдауын қабылдады, сосын олардан байаһ алды. Сунни исламда байа рәсімі тарих бойы халифаның таққа отыруын белгілеу үшін қолданылып келді, біріншіден Рашид халифатында (Абу Бакрдың байаһы шия мен суннидің арадағы айырыққа себеп болды), содан кейін династиялық халифаттардың барлығында (Умәуи, Аббаси және Осман). Халифат жойылғаннан кейін, байа бүгінде Сауд Арабиясы және Марокко сияқты кейбір мұсылман мемлекеттерінде қолданылуда.

Тарих

Ризванның байғасы, Мұхаммедтің қолымен мыңдаған мұсылмандардың жаппай бейлеуі Құранда еске алынған. Бұл дәстүрді халифалар жалғастырды. Кешірек замандардың ішінде суфилік тәріқатармен байланыстырылды, рухани шеберлер өз шәкірттерін баулу рәсімі арқылы қабылдады. Бұл амал бүгінге дейін әлемдегі суфилік тәріқатарда сақталып келеді.