Кіріспе

Нео-ортағасырлық музыка – ортағасырлық және ерте музыка элементтерімен ерекшеленетін қазіргі заманғы танымал музыка. Нео-ортағасырлық музыка стилі ортағасырлық музыканың (классикалық музыка ретінде қарастырылатын) нақты орындалу түсіндірмелерінен бастап, ортағасырлық аспаптарды, мысалы, сыбызғы, дудук және гармониканы электрондық музыка мен рокпен үйлестіретін жанрларға дейін алуан түрлі. Көптеген жағдайларда, ол фолк-рок, британдық фолк-рок және неофолк сияқты стильдермен шағылысады немесе жақын болады. Нео-ортағасырлық музыкамен шұғылданатын топтар Германияда көптеп табылады, алайда бұл жанр Солтүстік Америкада, Чехияда, Нидерландыда, Францияда, Ұлыбританияда, Италияда және Скандинавия елдерінде де белгілі бір дәрежеде танымал.

Тарих

Нео-ортағасырлық музыканың нақты пайда болуын анықтау қиын. Орта ғасырдан кейін жазылған барлық ортағасырлық үнді еске түсіретін пьесалар белгілі бір дәрежеде нео-ортағасырлық музыка болып саналады; мұндай анықтама Ренессанс дәуірінен бастап жазылған музыканы да қамтиды. Музыкадағы нео-ортағасырлықтың ерте мысалдарының ішінде Нильс В. Гаде, Эдвард Григ және Феликс Мендельсон сияқты романтик композиторлар (олар көбінесе музыкаларында ортағасырлық және халықтық стильдегі әуендерді қолданған), сондай-ақ Карл Орфтың «Кармина Бурана» шығармасының бөліктері және 20 ғасырдың көптеген кино саундтректері бар. Дегенмен, халықтық музыка жанры ретінде нео-ортағасырлық музыканың тууы 1960-1970 жылдардағы фолк-рок және түбірлік музыка қозғалысымен тығыз байланысты. Еуропаның көптеген елдеріндегі музыканттар өздерінің мәдени тамырларын іздеуге тырысып, ғасырлар бойы индустрияландыру салдарынан жоғалып кеткен музыканы жаңғыртты, сондай-ақ джаз және рок сияқты АҚШ музыка стильдеріне ұзақ уақыт бойы тосқаннан кейін қайта жандандырды. Ұлыбританияда да Jethro Tull сияқты прогрессив-рок тобы ортағасырлық әсермен әндер жазды. Алайда, нео-ортағасырлық музыка жеке жанр ретінде 1980 жылдардың соңында ғана пайда болды, оның өзіне тән субмәдениеті қалыптасты. 1980 жылдардың екінші жартысында ең танымал туындыларын шығарған австралиялық Dead Can Dance тобы да осы салаға үлкен әсер етті. Dead Can Dance бұрынғы топтарға қарағанда симфониялық дыбысқа ие болды және өзін готикалық топ деп санамаса да, готтардың арасында танымал болды. Бұл нео-ортағасырлық музыканың гот сахнасында ерекше танымал болуына негіз салды. 1989 жылы Corvus Corax неміс тобы құрылды, оның екі мүшесі Шығыс Германияның құлап бара жатқан режимінен қашып жүрді. 1990 жылдары Corvus Corax нео-ортағасырлық музыкаға зор әсер етті. Corvus Corax және басқа да топтар ортағасырлық музыканы электрондық музыкамен үйлестірудің қазіргі танымал тәсілін бастады. Олардың Tanzwut атты қосалқы жобасы Mittelalter Rock|Metal деп аталатын жаңа жанрдың пайда болуына себепкер болды, қазір In Extremo, Subway to Sally, Saltatio Mortis, Schandmaul, Feuerschwanz сияқты танымал топтар осы жанрды ұсынады. Соңғы кезде Extra Life тобы ерте музыка элементтерін математикалық рок жанрымен біріктірді. Нео-ортағасырлық және нео-Ренессанс ерекшеліктерін қазіргі композиторлар Мамору Фудзиеда мен Майкл Уоллер модальды жасушаларды және нәзік контрапунктті пайдалану арқылы қолданды.