Кіріспе
Юкио Мисиманың романы. "Масканың мойындауы" (仮面の告白) – жапон жазушысы Юкио Мисиманың екінші романы. Алғаш рет 1949 жылдың 5 шілдесінде «Каваде Шобо» басылымынан жарық көрген бұл кітап, оны жиырма жасқа толғанда ұлттық даңққа ие етті. Кейбір зерттеушілер Мисиманың романның басты кейіпкерімен ұқсастығының себебін, оның Мисиманың өзінің өмірбаяндық әңгімесінің кейіпкері ретінде бейнеленуімен байланыстырады. Роман төрт ұзын тарауға бөлінген және бірінші тұлғада жазылған. Кітаптың эпиграфы – Достоевскийдің «Карамазовтар» ромалынан алынған ұзақ цитата («Шынайы жүректің құрбандығы – өлең» 3-бөлім, 3-кітап). "Масканың мойындауы" 1958 жылы Мередит Уэзерби тарапынан "Жаңа бағыттар" басылымы үшін ағылшын тіліне аударылды.
Confessions of a Mask (仮面の告白) is the second novel by Japanese author Yukio Mishima. First published on 5 July 1949 by Kawade Shobō, it launched him to national fame though he was only in his early twenties. Some have posited that Mishima's similarities to the main character of the novel come from the character acting as a stand in for Mishima's own autobiographical story. The novel is divided into four long chapters, and is written using the first person narrative mode. The book's epigraph is a lengthy quote from The Brothers Karamazov by Dostoevsky ("The Penance of a Fervent Heart—Poem" in Part 3, Book 3). Confessions of a Mask was translated into English by Meredith Weatherby for New Directions in 1958.
Өмірбаян және құрамы
1948 жылы қыркүйекте Қаржы министрлігінен кеткеннен кейін Мисима өзінің баспашысы Каваде Шобоның өтініші бойынша роман жазуды жоспарлаған, бірақ оған қандай формада жазу керектігін шешуге екі ай уақыт қажет болды. Мисима Сакамото Кадзуки редакторына жазған хатында былай деп мәлімдеді: "Келесі романым – менің алғашқы "Мен" романым болады; әрине, бұл әдебиеттік ортаның "Мен" романы болмайды, бірақ мен осы уақытқа дейін гипотетикалық кейіпкерлерді талдау үшін шыңдаған психологиялық талдау пышағын өзімнің бойымда сынап көруге тырысамын. Мен мүмкіндігінше ғылыми дәлдікке ұмтыламын; Бодлер айтқандай, "құрбандыққа шалынушы да, жазалаушы да" болуға тырысамын." Мисима кейіннен өзінің "Кенесімдерін" Мори Огаидің "Vita Sexualis" және Стендальдың "Арманс" шығармаларымен салыстыратын болды.
Mishima would later compare his Confessions to Vita Sexualis by Mori Ōgai and Armance by Stendhal.