Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бернард Тревизан (Bernard of Treviso, Bernardus Trevisanus) – 1406 жылдан 1490 жылға дейін өмір сүрген құрастырылған итальяндық алхимик. Оның өмірбаянын 16 ғасырдағы алхимиялық мәтіндердің редакторлары мен түсіндірушілері жазған. Ол Падуа қаласындағы ақсүйек отбасында дүниеге келген және өмірінің бар сағатын философ тасын іздеуге отбасының қорларын жұмсаған. Бұл мифтік кейіпкер Трирлік Бернард деп аталған алхимикпен шатасудан туындаған. Жақында жасалған зерттеу оның 1387 жылы қайтыс болғаны туралы деректерді анықтады. Ол Кельн хор епископы болған, заңгер және дін қызметкері Эберхард I фон дер Марк (1305–1387) екені анықталды. Ол 1346 жылы Мария де Лооз Агимонтқа (шамамен 1336–1410) үйлену үшін шіркеудегі лауазымынан бас тартты, оның титулдары мен жерлері фон дер Марк отбасын қатыстыратын феодалдық даулардың маңызды бөлігі болды. 1366 жылдан бастап ол Трир архиепископы Куно II фон Фалькенштейнмен (шамамен 1320–1388) тығыз байланыста болды.
Bernard Trevisan ˈtreːvizan (Bernard of Treviso, Bernardus Trevisanus) was a fictional Italian alchemist who lived from 1406 to 1490. His biography has been composed by editors and commentators of alchemical texts from the 16th century. It is said that he was born into a noble family in Padua and spent his entire life spending his family fortune in search of the Philosopher's stone. The mythical character emerged by a confusion with the alchemist called Bernard of Trier. A recent study founded a chronicle of his death in 1387. He has been identified with Eberhard I von der Mark (1305 1387), a law graduate and clergyman, who became chorbishop of Cologne. He resigned his positions in the Church to marry in 1346 with Maria de Looz Agimont (ca.1336 1410), whose titles and territories counties were key points in feudal disputes involving Von der Marck family. From 1366 he was closely related to Kuno II von Falkenstein (ca.1320 1388), archbishop of Trier.
Өмірбаян
Көркемдік Бернард Тревизан он төрт жасында алхимик ретінде мансабын бастады. Ол отбасысының рұқсатын алды, себебі олар да өз байлықтарын арттыруды қалады. Ол алғаш рет Готфрид Леуриер есімді Сито монахымен жұмыс істеді. Олар сегіз жыл бойы тауық жұмыртқа қабықтары мен жылқы тыңайтқышында тазартылған жұмыртқа сарысынан философ тасын жасауға тырысты. Ол 1430 жылдары Жиль де Рейстің еңбектеріне әсер еткен деп саналады. Содан кейін ол Жәбір ибн Хайян мен Мұхаммед ибн Закария әл-Разиден алынған дистилляция және кристалдану әдістерін пайдаланып, минералдармен және табиғи тұздармен жұмыс істеді. Бұл әдістер сәтсіз аяқталғандықтан, ол өсімдіктер мен жануарлар материалдарын қолданды, соңында адам қаны мен зәрді пайдаланды. Ол байлығын тасқа қатысты құпиялар мен ақпараттарды сатып алу үшін сатты, көбінесе алаяқтардан. Ол Балтық елдері, Германия, Испания, Франция, Вена, Египет, Палестина, Парсы, Грекия, Түркия және Кипр сияқты белгілі барлық әлемді аралап, бұрынғы алхимиктер қалдырған іздерді іздеді. Оның денсаулығы нашарлаған, бұл, әдетте, оның алхимиясымен жасаған түтіндердің салдарынан болды. Ол Родос аралына зейнетке шығып, 1490 жылы қайтыс болғанға дейін философ тасын жасаумен айналысты.
The fictional Bernard Trevisan began his career as an alchemist at the age of fourteen. He had his family's permission, as they also desired to increase their wealth. He first worked with a monk of Cîteaux named Gotfridus Leurier. They attempted for eight years to fashion the Philosopher's stone out of hen eggshells and egg yolk purified in horse manure. He is believed to have been influential on the work of Gilles de Rais in the 1430s. He then worked with minerals and natural salts using distillation and crystallization methods borrowed from Jabir ibn Hayyan and Muhammad ibn Zakariya al Razi. When these failed he turned to vegetable and animal material, finally using human blood and urine. He gradually sold his wealth to buy secrets and hints towards the stone, most often from swindlers. He traveled all over the known world, including the Baltics, Germany, Spain, France, Vienna, Egypt, Palestine, Persia, Greece, Turkey, and Cyprus, to find hints left by past alchemists. His health had been deteriorating, most likely from the fumes he had created with his alchemy. He retired to the Island of Rhodes, still working on the Philosopher's stone until his death in 1490.
Жазылған шығармалар
XVI ғасырда Бернардқа бірнеше алхимиялық еңбектер жатқызылды. Мысалы, Тревисанус де Химико миракуло, quod lapidem philosophiae appellant еңбегі 1583 жылы Герхард Дорн редакциялаған. Бернард Тревизанның Тома Бононияға жазған хатына жауабы және Бернард Тресн графының кіріспе хаты ағылшын тілінде 1680 жылы «Aurifontina Chymica» жинағында жарияланды.
In the sixteenth century, several alchemical works were attributed to Bernard. For example, Trevisanus de Chymico miraculo, quod lapidem philosophiae appellant was edited in 1583 by Gerhard Dorn. The Answer of Bernardus Trevisanus, to the Epistle of Thomas of Bononia, and The Prefatory Epistle of Bernard Earl of Tresne, in English, appeared in the 1680 Aurifontina Chymica.